ας γράψουμε ιστορίες

kapoia vradia

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

kapoia vradia

Δημοσίευσηαπό marsilia » Πέμ Μαρ 18, 2004 11:06 pm

apo th zwh mas,leipoyn oi gwnies...oi ekplikseis.
kanoume kuklous,zwgrafizoume eutheies.eniote sunantwntai,temnontai
dimiourgwntas arxika.
allazoume xrwma mono apo anagi.
kapote ola teleiwnoun.
prin"grapsoume" "svinoume",idiwmatismoi viaioi ki wmoi
vwmoi kai trigyrw maxairia.
ta kormia panta se eutheies paralliles.
apo tote pou efuges,xarakwnw me lepides ta vinulia,
na kolloun ta tragoudia,na min teleiwnoun,na gurizoun pisw se mena ta xrwmata ola ki ola ta arwmata,eualwti...katopin eortis.
marsilia
new member
 
Δημοσιεύσεις: 6
Εγγραφή: Τρί Μαρ 25, 2003 9:51 pm

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Κυρ Μάιος 16, 2004 9:46 pm

κάποια βράδυα η ζωή είναι πια άδεια από το χρόνο.
αποφασισμένη να καταστρέψει τα ενθύμια και τους θυμούς, να γδυθεί από τις ενοχές και τις αντιφάσεις της.
το βράδυ της είμαι εγώ, νυχτωμένο στο κάπου
χτες πήγα βόλτα μαζί σου
και πάλι ένιωσα το δρόμο να τελειώνει ευθεία μπροστά μου. χωρίς περιστροφή.
το σώμα μου έλιωσε γι' αλλού
και το πεζοδρόμιο οδήγησε στην ανυπομονησία του έρωτα με τον κανένα.
δεν θα απολογηθώ
δε θα φωνάξω
δε θα αλλάξω.
είναι κάποια βράδυα που αναγνωρίζω το παρελθόν μου, ως οσττράκινο μέλλον. όλο το βάρος δικό μου. όλο το βάρος δικό μου, όλο το βάρος δικό μου.
η σκληρότητά σου, κι αυτή δική μου.
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Δευτ Μάιος 17, 2004 6:22 am

συνεχίζω να φροντίζω για ένα στάδιο της ηδονής που είναι η δυστυχία.
οι άνθρωποι απαλλοτριώνουν γωνίες του σώματος για να χτίσουν.
εδώ η δόμηση, εδώ οι άδειες, εδώ.
δεν κατάφερα να χτίσω. τα σώματα που με πλησίασαν έμειναν έτσι. μα πιο πολύ έμεινα έτσι εγώ μαζί τους. υπάρχει όνομα για δυστυχία; υπάρχει όνομα; υπάρχει; αυτό που μου δίνεις λέγεται γιατί, κι αυτό που σημαίνει είναι εσύ. αυτό που ξέρω είναι εγώ. ωραίος χορός. η γραμματική σκούζει μέσα στα μάτια μου, κοιτάζει δεξιά αριστερά να βρει αποκούμπι, δρόμοι, διαβάτες, πουτάνες. τρέχω απ'τη μέση και κάτω. το άλλο μισό είναι αλλού. δεν μπορεί να ξεφύγει. κοιτάζει και απορεί. αδύνατον να βρω όνομα, αδύνατον να σε δεχτώ. κι όμως. κι όμ ως
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Δευτ Μάιος 17, 2004 6:24 am

τυχαία οι λέξεις κόβονται.
δεν υπάρχουν συγκρίσεις.
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Κυρ Μάιος 23, 2004 8:08 am

η ψυχή στάζει μοναξιά σε κάθε συναλλαγή της με αγαπημένα πρόσωπα, με πρόσωπα...
μια αόρατη διαφανής, πλαστική κουβέρτα, και οι λέξεις δεν απευθύνονται πια πουθενά- δεν ακούει κανείς, είναι καιρός να πάψεις να μιλάς είναι καιρός για κάτι το φοβάμαι χωρίς να το ξέρω το ζω χωρίς να το ξέρω το δαμάζω χωρίς να το ξέρω το φέρνω κοντά μου και το φοβάμαι. σαν τη μοίρα. πιστεύεις στη μοίρα; έλεγες πως δεν πιστεύεις. τώρα τη βλέπεις και σε ρωτάνε γιατί δε μιλάς; μα μιλούσες πριν αλλά οι λέξεις δεν έφταναν κι όμως ήθελες τώρα θα μάθεις να μιλάς πεθαμένα, αυτοκόλλητα, ξεπαρθενεμένα, φοράς βέρα στα λόγια σου, δεν είναι δικά σου, είναι των άλλων που θέλουν να τ'ακούν έτσι περπατάς δίπλα και ξαφνικά αντιλαμβάνεσαι μιαν απόσταση τόσο πραγματική που μόνο τραγική μπορεί να είναι για μια ανθρώπινη ζωή. σε ρωτάνει, κι αν απαντήσεις αγρειεύουν οι θάλασσες όλες μαζί, το έζησες, το ξέρεις, μην το θυμασαι, κι όμως δε σβήνει η φωτιά της πληγής εύκολα ποτέ, καίει σαν κομμμάτι φτιαγμένο πια για να καίει, κομμάτι που δεν αναγνωρίζεται από κανέναν, γιατί είναι μυστικό, και το κουβαλάς σαν την διαφανή κουβέρτα σου.
είσαι κοντά στο να μη ξαναμιλήσεις; να σε ρωτάει ο άλλος κι εσύ ν' ακούς και ν'απαντάς άρες μάρες κουκουνάρες
ξαφνικά ό,τι μπορεί να φύγει φεύγει. ένα ζευγάρι πόδια ας πούμε. να μην περιγράψω τι μπορεί να κάνει ένα ζευγάρι πόδια που φεύγει μόνο του, όχι. δεν μου είναι εύκολο. κι όμως, αν μου ήταν εύκολο, ίσως να μην είχαν φύγει μόνα τους, να είχα προλάβει... τι; έναν εαυτό, μια πραγματικότητα, μια σχέση με τον εαυτό μου. ναι, αυτό είναι μάλλον. δεν έχω σχέση με τον εαυτό μου. ποιος είν' αυτός; τι λέει; τι κάνει; γιατί;
άσχετο.
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Τρί Μάιος 25, 2004 6:14 am

δε θα μπορέσω να προχωρήσω πουθενά.
όμως, γιατί τα γράφω αυτά εδώ μέσα; ποιον-ποιάν παριστάνω ότι φωνάζω; φωνάζω γιατί θα ήθελα να μιλήσω αλλα΄δεν μπορώ να μιλήσω όπως δε μπορώ να προχωρήσω. ούτε απέναντί σου, ούτε χωρίς εσένα. ξέρω ότι μ'αγάπησες. και με μίσησες μαζί; έτσι γίνεται; το'κανα και γω; νιώθω να σ' αγαπώ και να ελπίζω. νιώθω ότι η ελπίδα γεννιέται και γίνεται σκουπίδι μέσα από μια μοιραία εξέλιξη. χρόνια τώρα φοβάμαι. χρόνια τώρα.
ξέρω πως τα βήματά μου κουβαλάνε τα λάθη μου σαν τροχοπέδη. γιατί έκανα τόσα λάθη; τι θα πω στην επόμενη κίνηση; σκάκι παίζω; ένιωσα κάποτε σαν να πρέπει να κάνω αυτά τα λάθη, τα συγκεκριμένα, τα πιο τραγικά. σαν ανακρινόμενο άτομο από κορυφαίο ανακριτή, και για να γλυτώσει, πρέπει να πει ναί. ΝΑΙ σε όλα. ΝΑΙ μόνος του. ναι χωρίς ηθικό αυτουργό. ένα σκέτο ναι. μια διαγραφή.
μάλλον έγινε η διαγραφή. αλλά ο πόνος είναι πολύ μεγάλος, όσο πιο ανείπωτος γίνεται. γιατί φοβάσαι; φοβάσαι; γιατί; μα δε θα μιλήσω, θα κοιτάξω τον τοίχο και θα νιώσω πως με περιμένει ευεργετικά σχεδόν, και θα χαθώ μέσα του. τι μαλακίες! οριζόντια ή κάθετα.
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Τετ Ιουν 02, 2004 5:49 am

θα υπάρξω αλλού;
Επισκέπτης
 

kapoia vradia

Δημοσίευσηαπό marsilia » Τετ Ιουν 02, 2004 9:55 pm

οριζοντιως η καθετως?τα ρηματα μου εχουν χρονους η μετρουν μονο με τις μυρωδιες?και τα αρθρα?και οι σιωπες?αγαπημενα μου αποσιωπ...,που δηλωνεται αμφισβητηση η και φοβο...
marsilia
new member
 
Δημοσιεύσεις: 6
Εγγραφή: Τρί Μαρ 25, 2003 9:51 pm

Δημοσίευσηαπό smarties » Πέμ Δεκ 09, 2004 9:09 pm

Anonymous έγραψε:θα υπάρξω αλλού;



Ναι, στο αυριο.
η αγάπη ίσως ξέρει πού είναι το μαγικό κλειδί.
Άβαταρ μέλους
smarties
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 434
Εγγραφή: Τετ Σεπ 15, 2004 9:09 pm
Τοποθεσία: mesa sth guala mazi me to xrusopsaro

Δημοσίευσηαπό Σαπφώ » Κυρ Μαρ 05, 2006 9:37 pm

Kι αν το αύριο δε μοιάζει πια σαν αύριο..;

(Παρένθεση: Παράλλαξα λίγο τον καβαφικό στίχο..)
Ξέρω, μα επιλέγω ξανά το όνειρο. Κ.Μ.
Άβαταρ μέλους
Σαπφώ
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 38
Εγγραφή: Τετ Μαρ 01, 2006 10:43 pm

Επόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron