ας γράψουμε ιστορίες

Ταξίδι στου διάλου την μάνα....

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

ΤΕΡΓΕΣΤΗ- - - -

Δημοσίευσηαπό aeras » Πέμ Απρ 15, 2004 2:38 pm

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –
Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο

Αναλαφρη ,αερατη , φωτεινη , χαμογελαστη, προκλητικη.
Στεκοντανε στριμωγμενη στην απεναντι πορτα του βαγονιου. Καπως ετσι ημουνα κι εγω οσο αφορα το στριμωγμα δηλαδη. Μπηκα τελευταιος με πολύ σπρωξιμο, μου τσακισαν οι πορτες τα πλευρα και κει στο σκαλοπατι εμελε να κανω ένα μεγαλο μερος του ταξιδιου.

Γαμω τους γιουγκοσλαβους , γυφτουλες , βρωμιαρηδες, και κλεφτες του κερατα. Μεσα σε μιση ωρα ο Γιαννης ειχε χασει τα χαρτια του ο Νικος το προτοφολι.

Κάθε φορα τα ιδια, ξεκινουσαμε από Μασσαλια. Ένα καθαρο , ησυχο τρενο μεσ το καλο πολιτισμο. Περνουσαμε Ιταλια με μια νοτα ζωντανιας , μια καλη νοτα από φωνες , χειρονομιες, τα του γνωστου ταμπεραμεντου, και καπου εκει στην Τεργεστη …. μαμα μια … το τοπιο αγριευε για καλα.

Οι ορδες των βαρβαρων σ’ολο τους το μεγαλειο.
Οι Γιουγκοσλαβοι φορτωμενοι με ατελειωτες τσαντες ολων των ειδων, ολων των μεγεθων. Ειχανε κανει τα ψωνια τους, στη ‘δυτικη ευρωπη’ ιδιαιτερα τζην παντελονια και καφε και επεστρεφαν στη πατριδα τους.
Το τρενο ερχοντανε από Βενετια. Πριν ακομα σταματησει οι φιλοι μας οι γιουγκοσλαβοι ειχανε πηδηξει απ τα παραθυρα και ειχανε φορτωσει με τριποντα τις ατελειωτες σακκουλες τους. Ητανε εκπληκτικοι σ’αυτό, ο ενας κρεμασμενος στο παραθυρο κι ο άλλος να τρεχει διπλα στις ραγες πετωντας ένα ένα τα μπαγκαζια.

Η επομενη φιεστα ητανε την ωρα του ελεγχου. Προφανως απαγορευοντανε και τα τζην και ο καφες γιατι με το που μπαιναμε οι γιουγκοσλαβοι μας παρακαλουσανε να παρουμε τις τσαντες στα ποδια μας και όταν γινει ο ελεγχος να πουμε ότι είναι δικα μας, ‘παρακαλω εσενα ελληνας καλος’. Ιδιαιτερα οι σκοπιανοι τα καταφερνα μια χαρα στα ελληνικα.
ο ελεγκτης στη συνεχεια κατασχε οτι ... εκρινε προφανως χρησιμο για κεινον.

Μα η δικη μας ανησυχια ηταν άλλη. Κατ αρχην να βρουμε ένα τροπο να κατσουμε εστω και στο πατωμα και δευτερον να ειμαστε μαζι ώστε όταν κοιμαται ο ενας να προσεχει ο άλλος γιατι ειπαμε η κλεψια πηγαινε συννεφο.

Εγω στη μια πορτα στριμωγμενος κι εκεινη στην άλλη, οι φιλοι τα ειχανε καταφερει καλυτερα.

Φορουσε ένα ασπρο ελαφρυ μπλουζακι καλοκαιρινο , εξ αλλου ηταν ιουλιος μηνας. Ητανε η φωτεινη νοτα μεσ τη γενικη μαυριλα. Μ’ένα χαμογελο προκληση , εδειχνε να διασκεδαζει αφανταστα με ότι συνεβαινε γυρω της, παρ ολο που ητανε από τα πρωτα θυματα του μπαχαλου αφου ειχε την τυχη να εχει και την πορτα της τουαλετας ακριβως διπλα της.

Κοιταχτηκαμε, χαμογελασαμε , μιλησαμε με τα ματια ωρες ατελειωτες,
‘πως αντεχεις ? ‘ ‘τωρα την αφαγες εσυ την αγκωνια’ ‘αυτος σε πλησιαζει περιεργα’

Από πού ναναι ? όχι Ιταλιδα δεν είναι σιγουρα , Σκανδιναβη ισως, βορεια η κατι τετοιο, γλυκα είναι, μικρο στηθος αλλα κατά τα’αλλα …
Καποιες από τις αθωες σκεψεις ενώ η ωρα περνουσε , κι ο κοσμος αρχισε να αραιωνει.

Μarie Claude , ελβετιδα, 25 ετων, πηγαινε καπου στην πελοποννησο για καμπινγκ. Την περιμεναν ηδη κατι φιλες σε μια παραλια εξω από την καλαματα.

- Με κοιταζες. Νομιζω πως σου αρεσω.
-
Πολύ μ’αρεσουν αυτές οι γυναικες που παιρνουν πρωτοβουλιες. Αυτό θελουμε κυριε, μας το δινετε ? Απλα πραγματα.
Οι πρωτες λεξεις που ανταλλαξαμε όταν τελικα καταφερε να ξεφυγει από την πορτα της τουαλετας και να πλησιασει προς το μερος μου, ητανε καθ όλα ενθαρυντικες.


Στο επομενο επεισοδιο …….

Τι εγινε στο τρενο ?
Εγινε ? η δεν εγινε ?
Πως ? που ?


Μη χασετε το επομενο επεισοδιο
aeras
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 608
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:59 am

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Παρ Απρ 16, 2004 12:13 pm

μ' άρεσες.
Επισκέπτης
 

τεργεστη-

Δημοσίευσηαπό aeras » Παρ Απρ 16, 2004 5:09 pm

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –
Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .2


Μιλησαμε λιγο,
Την ηθελα, με ηθελε
Το ηξερα , το ηξερε

Τα χαδια γινανε γρηγορα τολμηρα και τα φιλια παθιασμενα. Οι αισθησεις προφανως δεν διαφωνουσαν μ’αυτό το παιχνιδι , μα ζητουσαν κατι παραπανω.
Ειπαμε ότι δε γινεται, ο χωρος δεν το επιτρεπει , αλλα η φωτια ειχε αναψει.
Ειχαμε γινει θεαμα, αλλα ποιος νοιαζοντανε

Βρηκαμε λιγο χωρο ακομα , κατσαμε στο πατωμα οκλαδον
Η Μαρι εβγαλε ένα τεραστιο παρεο από το σακκο της
Σκεπαστηκαμε αφηνοντας μονο τα κεφαλια εξω.

Τωρα μπορουσαμε να αφησουμε απλα τα χερια μας ελευθερα
Ξεκινησαμε το παιχνιδι του ‘σταματα’
- Όταν σου λεω στοπ, ουτε κινηση παραπανω , οκ ?
Το παιχνιδι από διασκεδαστικο εγινε επιπονο, αλλα δεν μπορουσε να σταματησει.
Παρα λογω… ανεωτερας βιας , κι αυτή ηρθε από τον ξαναμενο πειγυρο.
Ολη αυτή την ωρα οι συνεπιβατες που παρακολουθουσαν και καταλαβαιναν σιγουρα τι παιζεται κατω από το παρεο, ειχαν φτιαχτει σε σημειο που απαιτουσαν συμμετοχη στο παιχνιδι.
- Ελληνας, κι εγω χερια ?
Ο γιουγκοσλαβος που του ειχα περασει τον καφε στον ελεγχο , ηθελε προφανως κι άλλη εξυπηρετηση. Οι φιλοι του γυρω επισης κατι προσπαθουσαν να πουν με μηνυματα.

- Διαολε, πρεπει να σταματησουμε , εδώ θα μας βιασουν και τους δυο.

Τα μαζεψαμε. Σηκωθηκαμε. Σπρωχνοντας αλλαξαμε βαγονι για να βρεθουμε σε καποιο διαδρομο, αποφασισμενοι να ηρεμησουμε, οσο γινεται τουλαχιστον.

Τεργεστη - Αθηνα με τις αλλαγες τρενων και τους ατελειωτους σταθμους, και Σκοπια και θεσσαλονικη και και ητανε μια περιπετεια 40 ωρων.
40 ωρες μαρτυριο δηλαδη , όχι δεν γινεται επρεπε να βρεθει μια λυση εδώ και τωρα.

Οι πληροφοριες ελεγαν ότι στα σκοπια κατεβαινουν οι παντες κι αδειαζει το τρενο. Αλλα σκοπια σημαινει καν 20 ωρο. Όχι δε γινεται, εδώ τα πραγματα ειχανε φτασει στο απροχωρητο..

Σκεφτηκαμε τις τουαλετες , αλλα εκει δεν πλησιαζες πια ουτε απ ‘ε εξω.
Κι αφου δεν βλεπαμε φως στον οριζοντα , ξαναπεσαμε στην παγιδα του ‘σταματα’ για να συνελθουμε παλι όταν καποιοι ξαναμενοι γυρω μας αρχισαν ν’απλωνουν τα χερια τους επικινδυνα , και προσγειωθηκαμε παλι στην πεζη πραγματηκοτα.

Αλλαγη παλι, άλλο βαγονι άλλος διαδρομος. Ματαια ο κολοκοτρωνης δεν ελεγε να μπει στη λιμνη.
- πως αισθανεσαι ?
- σαν το αγαλμα του κολοκοτρωνη
- c’est quoi ca ?
- ένα αγαλμα ενός ηρωα ελληνα, πανω σ’ένα αλογο που εχει συνεχεια το χερι του σηκωμενο.
- et toi ?
- comme le Petit lac, (σαν τη μικρη λιμνη).
- δηλαδη ?
- μια λιμνη που πηγαινουμε πικ νικ. Που όταν λειωνουν τα χιονια ξεχειλιζει..

Ετσι ξεκινησε το παιχνιδι του κολοκοτρωνη που δεν ελεγε να μπει στη λιμνη.. με το αλογο η χωρις τελος παντων.

Βεβαια το χερι του κολοκοτρωνη μετα απο τοσες ωρες δεν εδειχνε πια τον λυκαβητο, αλλα τα’αστερια στην κυριολεξια. Η δε λιμνουλα ποτε δεν ειδε την σταθμη των νερων της τοσο ανεβασμενη.

--------------------
στο επομενο ….
Τι εγινε στα σκοπια ?
Μπηκε ο κολοκοτρωνης στη λιμνη ?
Μη χασετε ….
Σκοπια….. λυτρωση η αιωνιο προβλημα ?
aeras
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 608
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:59 am

τεργεστη

Δημοσίευσηαπό aeras » Σάβ Απρ 17, 2004 1:02 pm

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –
Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .3

Σκοπια.
Μεγαλη κινητικοτητα, μη μου πεις ότι θα κατεβουν ολοι αυτοι.
Ανασταση !!!.
Δε μεινανε παρα μερικοι ελληνες και κανα δυο τουριστες.
Τρεχουμε από couchette σε couchette με την ελπιδα να βρουμε καμια αδεια.
Την βρηκαμε.
- Κολοκοτρωνης ελα, αυτή είναι αδεια.
Επι τελους

Μεχρι να φτασω η Μαρι ειχε βγαλει το μπλουζακι, τραβηξα την κουρτινα πριν μας παρουνε ματι κι αποκτησουμε ανεπιθυμητη παρεα.
- το πανω η το κατω κρεβατι
- το πανω, θαναι πιο διακριτικο ,αν …
Ειχε μεινει γυμνη , επεσε στο πανω κρεβατι και σκεπαστηκε ελαφρα με το παρεο.
Εγω αφου εκλεισα τη πορτα με τα χιλια ζορια, πεταξα το φανελακι κι ενώ ειχα αρχισει επι τελους να ξεκουμπωνω το παντελονι…

Ακουω ένα εντονο σπρωξιμο πισω μου στην πορτα η οποια ανοιγε με δυσκολια, και
μια κυριουλα γυρω στα 35 που μου εφτανε ισα ισα μεχρι το παντελονι που ξεκουμπωνα κανει την εμφανιση της.
Ριχνει ένα ερευνητικο βλεμα. Καταλαβαινει τι παιζεται,
Και παει και καθεται στο απεναντι κρεβατι σα να μη συμβαινει τιποτα.

Οχι ρε πουστη μου

Ελληνιδα όπως εμαθα αργοτερα , φοιτητρια από ιταλια, απ αυτους που δηλωνουν φοιτητες μεχρι τα σαραντα τους, σιγουρα αγαμητη και τελος παντων κομπλεξικια του κερατα με σφιγμενα χειλη.

- τι κανουμε τωρα ?
- να της το πουμε να παει καπου αλλου , να της εξηγησουμε..
- αφου η μαλακω καταλαβε και κανει πως χαζευει εξω από το παραθυρο.

Ειχα μεινει ετσι με τα χερια στα κουμπια. Μουρχοντανε να της πω κοιτα κυρα μου, εδώ και δυο μερες ειμαι σ’αυτή τη κατασταση , λοιπον πηγαινε καπου αλλου γαμω τη στυση μου. Τελος παντων χρειαζοντανε διπλωματια.
Αποφασισαμε κατι πιο διακριτικο.

Η Μαρι αφησε κατά λαθος να πεσει το παρεο, ώστε να φανει η γυμνια της, μπας και καταλαβει καλυτερα τι εμποδιζε να γινει με την παρουσια της.
Εριξε ένα καλο ερευνητικο βλεμα και γυρισε παλι προς στο παρθυρο μες τη καλη τη απαξιωση.
Αγαμητη ε αγαμητη. Σπανια εχω μισησει ανθρωπο τοσο πολύ στη ζωη μου.

Ενταξει λοιπον κυρα μου θελεις να κανεις ματι , θα κανεις ματι, εμεις θα το κανουμε κι εσυ κοιτα οπου θες.
- μη βγαλεις το παντελονι σου μπροστα της , μπορει να βαλει τις φωνες, ελα κατω από το παρεο.

-----------------

κι υστερα ?

μη χασετε ......
aeras
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 608
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:59 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Απρ 17, 2004 3:26 pm

palιάνθρωπε! η έψιλον είμαι αλλά λόγω αξιοπρέπειας έκανα λόγκιν άουτ και κοιτάω από το παράθυρο! απαξιωτικά! αλλά περιμένω ανυπόμονα τη συνέχεια. όχι ότι μ' ενδιαφέρει, αλλά έτσι, να δω μέχρι πού θα το πας για να μπορέσω να σε βρίσω,... μωρό μου! :wink:
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Μηπως

Δημοσίευσηαπό aeras » Δευτ Απρ 19, 2004 8:53 am

Ξερω πως εν ησουν εσυ εκεινη που κοιταγε εξω απο το παραθυρο

εσυ ξερω πως θα αντδρουσες

'αντε μαναρια μου καντε το κι αμα τελειωσετε φωναξτε με'

μεχρι που θα το παω ?.... μακαρι ναξερα
Αθηνα η Καλαματα Η πισω Γαλλια ... θα δουμε

φιλια
aeras
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 608
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:59 am

Τεργεστη

Δημοσίευσηαπό aeras » Δευτ Απρ 19, 2004 11:57 am

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –
Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .4

Κι ενώ ανεβαινα ….
- Τικετ- πασπορτ
Ο ελεγκτης πισω μου βρηκε την ωρα να κανει ελεγχο εισητηριων.
Τα νευρα μου, για να μη πω για τ’αλλα τα πρησμενα.
Τελος παντων αντε να τελειωνουμε και με σενα να δουμε ασπρη μερα.

Ηρθε η σειρα της μαρι να δειξει τα χαρτια της, η οποια δεν καταλαβε ότι ψαχνοντας τη τσαντα ειχε αποκαλυψει το αριστερο βυζακι σ’ολο του το μεγαλειο.
Ο ελεγκτης ειχε καρφωθει στην απροσμενη θεα και βεβαια ποσως τον ενδιεφερε ποτε θα καταφερει η μαρι να βρει τι διαβατηριο της.
Κι αφου το βρηκε και το εδωσε το ματι του ελεγκτη ειχε μεινει στο στηθος της Μαρι κουνωντας αδιαφορα τα χαρτια που κρατουσε στα χερια του.

Η Μαρι επιτελους καταλαβε κι εκανε μια αδεξια κινηση να καλυψει τα ακαλυπτα , αποκαλυπτωντας άλλα μες τη συγχιση, για να τελειωσουμε 15 λεπτα αργοτερα, μετα από ατελειωτες ερωτησεις που φανταστηκε ο Γιουγκοσλαβος ελεγκτης ελπιζοντας και παλι σε λιγο μπανιστηρι.

Στο επομενο μισαωρο ειχανε περασει ακομα δυο ελεγκτες, ριχνοντας ένα δηθεν ερευνητικο βλεμμα, αφου σιγουρα ειχε πεσει συρμα από το πρωτο.
Καπου εκει πλακωσαν κι αλλοι επιβατες.

Τελειωσε.
Τελειωσε !!
Δε μας θελει , δε μας παει , δε γινεται τιποτα.

Τιποτα βαλαμε τα βυζακια μας μεσα και κατσαμε εκει αμιλητοι.
Εξ αλλου τωρα μεγαλυτερη ητανε η διαθεση να πνιξουμε τη κοντη παρα να το κανουμε.

Ντυθηκαμε, και κατσαμε σιωπηλοι, φρονιμα κι ωραια.

Ηρεμησαμε, ο κολοκορωνης εδειχνε πια παιζοδρομιο , κι λιμνουλα συνηλθε επισης.

- Να σε ρωτησω κατι ? εισαι μονος ?
- όχι
- εχεις κατι σοβαρο ?
- ναι , ζουμε μαζι σχεδον δυο χρονια
- την αγαπας ?
- ναι , είναι μια πολυ ωραια σχεση. Εσυ ?
- Το αντιθετο. Βγαινω από μια πολύ ασχημη σχεση μ’ένα Ιρανο. Δυο χρονια. Ητανε βιαιος αλλα ειχα κολησει.
- Στην Ελβετια ?
- Ναι. Αυτή θα σε περιμενει στην Αθηνα ?
- Όχι είναι στη Γαλλια, δε θα ερθει.
- Ξερεις κατι….. δε μ’ενδιαφερει που εχεις φιλη. Θα μεινω δυο βδομαδες στη Ελλαδα, εχουμε 15 μερες δικες μας.

Σκεφτομαστε πια τι θα γινει στην …. Αθηνα.
- Θα ρθεις μαζι μου πελοποννησο ?
- Δε γινεται , με περιμενουν οι γονεις μου. Γιατι δεν καθεσαι μια μερα Αθηνα ?
- Μα θα με περιμενουν οι φιλες μου στο σταθμο, θα εχουν ερθει Αθηνα ειδικα για μενα.
- Όχι δε μπορω, εχουν να με δουν εναμισυ χρονο, εχουν μαγειρεψει το αγαπημενο μου φαγητο, εχουν μαζευτει τ’αδελφια μου, η μανα μου …. Δε γινεται
- Δε μπορεις να μου το κανεις αυτό. Σε προειδοποιω αν δεν τελειωσουμε αυτό που αρχισαμε , θα κολησω πανω σου σα βδελα.

Προσεχως ……
Που ? ποτε ? πως ?
aeras
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 608
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:59 am

Re: Μηπως

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Απρ 19, 2004 1:35 pm

aeras έγραψε:Ξερω πως εν ησουν εσυ εκεινη που κοιταγε εξω απο το παραθυρο

εσυ ξερω πως θα αντδρουσες

'αντε μαναρια μου καντε το κι αμα τελειωσετε φωναξτε με'

μεχρι που θα το παω ?.... μακαρι ναξερα
Αθηνα η Καλαματα Η πισω Γαλλια ... θα δουμε

φιλια


το πιο απλό θα ήταν βέβαια να είχα φύγει απ' το βαγόνι, αυτό νομίζω πως θα είχα κάνει... αλλά βλέπεις είσουν εσύ!

όσο για μέχρι πού θα το πας, πέρα απ' τη νοσηρή περιέργειά μου, μια ευχή: να το πας εκεί που θα βρεις έκφραση στην αλήθεια σου. τελεία και παύλα.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Αθηνα

Δημοσίευσηαπό aeras » Τετ Μάιος 12, 2004 11:45 am

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –
Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο . 5


Αθηνα
Στο σταθμο,
με περιμενε η οικογενεια δυστυχως.
Την περιμεναν οι φιλες της δυστυχως.
Η Αν παντρεμενη με Ελληνα, ζουσαν μαζι μονο το καλοκαιρι.
Η δευτερη η Μαρι μμμμ...
Μαζι και καποιος Πασκαλ που εκτελουσε χρεη ταξι.
Ένα τεταρτο διαβουλευσεων για να βρεθει λυση μη χωρισμου.
Χωρισαμε σαν δυστυχισμενα παιδακια που τους περνεις το παιχνιδια από τα χερια πριν το χορτασουνε.
Ανταλλαξαμε διευθυνσεις , τηλεφωνα.


Την επομενη το βραδακι,
- Μαμα μουα, μουα σονο μαμα…
Ακουω τη μανα μου στη πορτα, να προσπαθει να ξεδιπλωσει τα ‘ξενα’ της.
Ειχε ερθει η ‘βρακου’ όπως ελεγε κι η μανα μου.
-Καλα και η άλλη ? Εκεινη τη καλη κοπελα που μας εφερες την άλλη φορα ? Μα τι πραγματα ειν'αυτα ?
Ο πατερας μπηκε στο παιχνιδι.
- Σε χαλασε η Γαλλια , ακου εκει στο τρενο. Γι αυτό είναι ετσι αδυνατος βρε γυναικα , δε καταλαβαινεις τι κανει στη Γαλλια ?
Το παιχνιδι αρχισε να χοντραινει
- Εσυ μιλας που εγω σε περιμενα κι εσυ στη Γερμανια γυρνουσες μ’εκεινη τη Μαργκαρετ, κι εμεις νομιζαμε ότι σε κρατανε ακομα οι Γερμανοι.. Τα ξεχασες τα δικα σου ? Οταν τακανες εσυ...
Το μητρικο φιλτρο ειχε ξυπνησει…
Η Marie claude περιμενε στη πορτα απορημενη.
- Surprise !!!
προσπαθησε να πει μεσ'τη γενικη συγχιση. Σε λιγο φευγαμε μαζι.

Ειχα μια απελευθερωμενη ξαδελφη που εμενε δυο τετραγωνα πιο πανω.
Κλεισαμε τη πορτα της κρεβατοκαμαρας, κοιταχτηκαμε, διεκρινα καποια νευρικοτητα. Πλησιασα.
Η ωρα του big bang ειχε επιτελους φτασει
-Ξερεις…., πρεπει να σου πω κατι ….
το υφος της εδειχνε οτι προκειται για κατι σοβαρο.



Στο επομενο .....
.......
Τελευταία επεξεργασία από aeras και Παρ Μάιος 14, 2004 8:57 am, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
aeras
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 608
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:59 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τετ Μάιος 12, 2004 2:56 pm

καλά, θα μας τρελάνεις!
μήπως από το όνομα έλειπε ένα έψιλον (αχ θεέ μου, τι μοιραίο νικ είμαι!)
στο κλοντ, δεν πειράζει, στο άλλο κομμάτι.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Επόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 8 επισκέπτες

cron