ας γράψουμε ιστορίες

Το Ποτέ και το Πουθενά.

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τρί Δεκ 09, 2003 3:55 pm

Δεν μου αρέσουν οι αναλύσεις των κειμένων.Για την ακρίβεια απεχθάνομαι τις αναλύσεις των κειμένων μιας και μου δίνουν εικόνα Ανατόμου πάνω απο νεκρό με το νυστέρι ανα χείρας και βουτηγμένου στα σωματικά υγρά και στους ιστούς.
Ξεκοιλιάζεται το πτώμα,αποσυναρμολογείται, για να μελετηθεί κάθε σύστημα ξεχωριστά.Η ανατομία συμβάλλει στην απόκτηση γνώσεων αλλά το αντικείμενο δεν είναι ζωντανό.Δεν λειτουργούν ολοκληρωμένα τα συστήματά του και σε συναρτηση το ένα με το άλλο.Δεν μπορεί να μελετηθεί η δυναμική τους,η τροποποίηση των λειτουργιών σε αλληλεπίδραση με ενα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.

Η θεωρητική ανάλυση-ανατομία του κειμένου είναι ουσιαστικά ο θάνατος του συναισθήματος που το κάνει ξεχωριστό,μοναδικό.
Παγώσατε μια εικόνα και δώσατε κατευθυντήριους δρόμους στη σκέψη καταργώντας το συναίσθημα.
Η αντίληψη μιας εικόνας είναι αποτέλεσμα των αλληλεπιδράσεων του παρελθόντος του ατόμου,της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής και ψυχικής κατάστασης.Οι ματιές διαφέρουν (γι αυτο και διαφωνούμε συνήθως ʼσπικ).
Το αναφέρετε μιλώντας για πολλαπλές αλήθειες ή ψέματα.Αύριο θα σημαίνει κάτι διαφορετικό για μένα το "ποτέ και το πουθενά" και αυτο θα συμβαίνει παντού και πάντα.
Τι μου είπε εμένα το "ποτέ και το πουθενά";
Τίποτα.
Οι φράσεις του,δε μου είπαν τίποτα.Απολύτως τίποτα.
Ολόκληρο το κείμενο απλά ακούμπησε πάνω μου....και κει μέσα είδα αυτά ...αυτά που θέλησα να δώ....γιατί αυτά υπάρχουν τώρα....και όχι χτες ή αύριο.



υγ...και δε πα να λες τα ίδια Ασπικ....τη μαγεία και την αμεσότητα την δημιουργεί το συναίσθημα και όχι η ξερή παράθεση επιχειρημάτων και η αποσυμβολοποίηση...Πρόσεχε....δεν συγκρίνω ανάλυση με κείμενο.Απλά τα πολλά επίπεδα ενός κειμένου δεν πρόκειται όσο και να θέλει να τα αγγίξει μια θεωρητική ανάλυση.Γιατί; Γιατί προβάλλει συγκεκριμένους δρόμους ουσιαστικά υποτιμώντας την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ψυχής.

Ναι Θάνατος και θάνατος....απώλεια....άγνωστο.......φθορά ....λήξη
αιωρούμαι....φοβάμαι.....πέφτω σε τοίχους....Θλίψη...αγωνία.....πανικός.....αναποφευκτο...απομόνωση.Τέλος.
(μου τελείωσε και ο χρόνος)
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό aspic » Τρί Δεκ 09, 2003 9:41 pm

Μπράβο σκιάχτρο,σκιάχτρο μπράβο,μπράβο μπράβο,σκιάχτρο σκιάχτρο.....τελίτσες τελίτσες τελίτσες...........και ένα θαυμαστικό....πούντο;
νάτο(!).

Ακριβώς αυτό που λές είναι η ανάλυση των πραγμάτων.Δολοφονία του συναισθήματος και εν συνεχεία η ανατομία του πτώματος.
Έτσι όμως πρέπει να είναι,από την μία ο θάνατος της ανάλυσης,η αποσαφήνιση δηλαδή και από την άλλη το συναίσθημα,η ηδονή.
Αυτά τα δύο πρέπει να εναλλάσονται,διότι μόνο έτσι υπάρχει πορεία και δράση καθώς το ένα παρασύρει το άλλο.
Το ένα ή το άλλο μόνο του φέρνει την αδράνεια και την πτώση στο τίποτα.
Η παραγόμενη πίστη από το συναίσθημα,το ψέμμα δηλαδή,πρέπει να καταρίπτεται δια της αποσαφήνισης-ανάλυσης,έτσι που ο άνθρωπος να φτάνει στην απογοήτευση και οργή του τίποτα,που πάλι με την σειρά του θα γεννήσει συναίσθημα και θα θολώσει με μιά καινούργια εικόνα,την διαύγεια της προηγουμένης.

Έτσι λοιπόν,εγώ τουλάχιστον προτιμώ,όταν έχω ένα συναισθηματικό-ηδονικό λογοτεχνικό ποιητικό κείμενο,να απαντώ με κριτική και ανάλυση και όταν έχω ένα κριτικό αναλυτικό κείμενο,να απαντώ συναισθηματικά.
Και αυτό διότι έχω την άποψη,ότι αυτό επιζητεί το κείμενο για να ολοκληρωθεί και να συνεχίσει την πορεία του μέσα από μένα,εσένα ή κάποιον τρίτο.
Κανονικά δηλαδή,στη δική μου ψυχρή εγκεφαλική ανάλυση,της διανάθενας ή του μίστου,εσύ ή κάποιος άλλος,θα έπρεπε να απαντούσατε με ένα ψυχικό-συναισθηματικό κείμενο.

Εσύ όμως προτίμησες να κρίνεις τον τρόπο ή τα μέσα των άλλων που εκφράζουν την αγωνία τους,με στόχο να κρίνεις τα πρόσωπα δηλαδή και όχι το ίδιο το πρόβλημα(λές και εμείς,εγώ ο μίστος και η διαναθενα είμαστε το πρόβλημα).
Το ίδιο έκανε και η δούναι βέβαια.
Για το ίδιο το θεμα σου όμως σκιάχτρο δέν λές κουβέντα.
Τι να πείς;

Οι πολλές αλήθειες ή ψέμματα και οι πολυεπίπεδες αναγνώσεις, απαιτούν
εκτός των άλλων και ανάλυση και πλούσια γνωστικά εργαλεία εκ μέρους του αναγνώστη.
Ένα ίδιο κείμενο,μπορεί να αφηγείται μιά μεξικάνικη σαπουνόπερα και ταυτοχρονα να περιγράφει ακόμη και την δημιουργια του κόσμου.
Τα ίδια διαναθήνεια βήματα απαιτουνται και για την ανάγνωση,όπως και για τα περισσότερα των πραγμάτων.
Πρέπει δηλαδή απο το πρώτο επίπεδο ανάγνωσης,με την γνώση και την ανάλυση να περάσουμε στα επόμενα επίπεδα και όταν φθάσουμε εκεί με λογική και ψυχρή αναλυτική προσέγγιση, πρέπει να αρχίσουμε και πάλι να ξεμαθαίνουμε,για να ξαναγυρίσουμε πάλι απλοι και αμαθείς,στην πρωτοεπίπεδη ανάλυση από όπου και ξεκινήσαμε.
Θα μου πείς βέβαια εσύ σκιάχτρο,ποιός ο λόγος να μάθουμε για να ξεμάθουμε στην συνέχεια και να φθάσουμε και πάλι εκεί που ξεκινήσαμε;
Γιατί δέν μέναμε από την αρχή ώς είχαμε,αφού θα καταλήξουμε και πάλι στο ίδιο επίπεδο που ξεκινήσαμε;
Διότι απλούστατα ναι μέν είναι ακριβώς αυτό το ίδιο επίπεδο,μόνο που η πορεία που κάναμε για να επιστρέψουμε,προσέθεσε ένα....τι προσέθεσε;
Μα ένα μεγάλο ωραίο και στρουμπουλό...
τι;
ένα όμορφο και υπέροχο <σύν κάτι άλλο>.

ʼν δέν έχεις αυτό το σύν κάτι άλλο σκιάχτρο,ξέρεις πώς σε ακουμπάει κάτι οτιδήποτε, όπως ακούμπησε εσένα το δήμιο κείμενο;
Σε ακουμπαει τελείως επιφανειακά,χωρίς οργή και χωρίς νόημα (θάνατο,μιάς και σου αρέσει να τον αναφέρω) και με τον μόνο τρόπο που μπορείς να ανταποκριθείς στην υπαρξιακή σου συγκίνηση,είναι να αναπαράγεις στιχάκια και ποιηματακια όπως,όπως τί;
το ξέχασα!
τι έλεγα;.........
μα τι ειναι εδώ;
ποιός είμαι εγώ;
ποιός είσαι εσύ;.....
(τι θέλει αυτό το περιστέρι με το φιογκάκι στο ποδι και φτερουγίζει από πάνω μου; για να δώ τι χαρτάκι είναι αυτό που του κρέμεται...χρατσ χρατσ...ο τράμπυ μου στέλνει μύνημα...τι γράφει;..)


































<<-- (ποιός είναι ο κόσμος;)>>
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τρί Δεκ 09, 2003 11:43 pm

Ανάλυση-κείμενο
Λογική και συναίσθημα και οι κύκλοι που γίνονται με διαφορετικά επίκεντρα αλλά με τα ίδια μέσα,τα ίδια εργαλεία χειρισμού ,τη λογική και το συναίσθημα.

Λές Ασπικ ότι θα υπάρξει πτώση και νέκρωση η κατάργηση του ενός.
Ζούμε για να φτιάχνουμε και να γκρεμίζουμε πύργους στην άμμο με στόχο την δημιουργία ενός επόμενου που και αυτός θα ισοπεδωθεί.Παίζεις λοιπόν τον ρόλο ενός Βιβλικού Θεού 7 μέρες δημιουργίας και ενας κατακλυσμός;
Η αλλιώς το "ταξίδι" ενός ηρωινομανούς και η αυτοκαταστροφή,το γκρέμισμα για το "ταξίδι".
Ξεχνάς όμως ότι τέτοιοι Θεοί γκρεμίστηκαν και το τελευταίο ταξίδι συναντά τον Θάνατο .Και η απόρριψη τους οφείλεται στο ότι λειτουργούσαν έτσι και αυτή η καταστροφή ήταν το "συν κάτι άλλο" που αποκόμισαν αλλά αργά

Ζούμε έχοντας ρίζες στην παράλογη πίστη που πηγάζει απο ένα συναίσθημα.Ζούμε για ένα συναίσθημα είτε πόνος λέγεται αυτό είτε ηδονή.Μεταξύ αυτών των δύο κινούμαστε και αυτά τα δύο είναι που ενδυναμώνουν τόσο την ύπαρξη τους όσο και την ύπαρξη μας.

Απο την άλλη η λογική είναι υποκειμενική.Η αποκωδικοποίηση του κειμένου ουσιαστικά δεν είναι παρά μια νέα σειρά συμβόλων μέσα απο τα δικά μου γυαλιά.Δηλαδή βασίζεται στα συναισθήματα που δημιουργήθηκαν στο παρελθόν
Σ'ενα δωμάτιο υπάρχει ενας πίνακας και 30 θεατές.Το δωμάτιο γέμισε με 30 διαφορετικούς πίνακες και 30 διαφορετικούς καλλιτέχνες...εκτός αν υπήρχαν και κριτικοί μέσα.

Η κοινή λογική απο την άλλη είναι αντικειμενική; Το να κατουράς στο πηγάδι σου είναι παλαβομάρα.Το να να ζεις σε χωριό που κατουρούν στα πηγάδια τους ,πίνουν απο λασπόλακους η αντίθετη πορεία απο κάποιον είναι τρέλα ή λογική;

Τι θα χρησιμοποιήσεις ως μέτρο για να υπολογίσεις τον κόσμο σου;Αυτο το μέτρο που σου επιτρέπει να επιβιώνεις και να βιώνεις τον κόσμο σου.
Γι αυτό και θα συμφωνήσω περισσότερο με τις συναισθηματικές προσσεγίσεις επι του θέματος της δούναι και της περτρί.

Γι αυτο τόσα χρόνια διαβάζω μόνο συναισθήματα,καταλαβαίνω μόνο απο και με συναισθήματα.Και μέσα στις αχνές εικόνες και την επιφανειακή προσέγγιση των πραγματων έμαθα τα εξής 2 πράγματα Ασπικ:
-σημαντικότερο είναι να νοιώθεις ...και όχι να καταλαβαίνεις.
-το "συν κάτι άλλο" είναι το "άλλο" των άλλων.

και με την λογική ανάλυση της Διανάθηνας άλλα 2
Το απόλυτο είναι και νεκρό γιατί είναι Στάσιμο.Και εσυ εμφανίζεσαι απόλυτος στις θέσεις σου.Τώρα να πιστέψω σε ιδέες -πτώματα;

υγ Διανάθηνα την ανάλυση σου άσχετα με ότι λέει ο άλλος εγώ την απόλαυσα και δεν την κατέκρινα.Απλά,προσωπικά δεν θα έκανα ποτέ ανάλυση σε κείμενο.

υγ2.Κασπάρωφ δεν το ρίχνεις στο μάζεμα χόρτων;....ή ας πούμε δεν περνάς και απο το δικό μου δρόμο μιας και μας έχουν ξεχάσει τα συνεργεία καθαρισμού;
(.....βγαίνει μια θλίψη............που μας έχουν ξεχάσει οι αυτοκινητόσκουπες..
Ωπα !! "Μα έχουν ξεχάσει οι Αυτοκινητόσκουπες"
Σύμβολο.
Τι εννοεί κατα βάθος ο ποιητής; Με έχουν ξεχάσει τα αρσενικά ; Λές;;;Αυτό εννοεί ο ποιητής.....Οτι με έχουν γραμμένη τα αρσενικά και εγώ νόμιζα ότι είχα πέραση! Γκρεμίζεται η εικόνα μου για μένα .Το ψέμα μου.
Χριστέ μου!!!! (μεγάλη φρίκη,οδύνη ..στεναγμός.)
Κοιτώ την αντανάκλαση μου στο παράθυρο και τότε συνειδητοποιώ οτι υπάρχουν και χειρότερα...
Θα μπορούσα να μαζεύω χόρτα (ασχημο για τη μέση μου) ή θα μπορούσα να ήμουν αυτοκινητόσκουπα....Βρες μου το συν κάτι άλλο στην όλη πορεία Κασπάρωφ)
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό will-o'-the-wisp » Τρί Δεκ 09, 2003 11:46 pm

ʼκουσα πως ψάχνετε κυρίες επιπέδου και ήρθα τρέχοντας (επίπεδου επιπέδου όμως)

Περί Δήμου ο λόγος λοιπόν!
Καλέ τι είναι αυτός?

Πεζογράφος?
Ποιητής?
Χρονογράφος?
Αρθρογράφος?
Μεταφραστής?
Διαφημιστής?
Δημοσιογράφος?
Επιχειρηματίας?
Φιλόλογος?
Φιλοσοφος?
Τηλεπαρουσιαστής?
Φωτογράφος?
Τεχνοκριτικός?
Κομπιουτεράς?
Αυτοκινητιτζής ή
Ψυχολόγος ?

Αν πάρει το αυτί σας ότι κολλάει και πλακάκια, πολύ θα με ενδιέφερε να το ξέρω
κι έριξα τα κρίματα
σε σαράντα κύματα
will-o'-the-wisp
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 30
Εγγραφή: Τρί Μαρ 25, 2003 11:14 pm
Τοποθεσία: nefelokokkygia

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τρί Δεκ 09, 2003 11:52 pm

αυτό πάντως δεν το έχουμε ακούσει

αλλά θα το έχουμε υπόψην μας.
Αφήστε όνομα -τηλέφωνο διεύθυνση και θα σας κρατήσουμε ενήμερη.



(παρεπιπτόντως δεν έθεσα ως προς σχολιασμό τον Δήμου...)
(παρεπιπτόντως αφιέρωσα ενα κείμενο αλλά ο μαλαξ (του μάλακος..κλπ) δεν έχει κέρατα για να ξεχωρίζει....όλο κάτι κάνει και φαίνεται...και δεν εννοώ άλλον πλην εμού ...)



υγ..Γουίλ ...αν θέλω να πω κάποιον μαλάκα το λέω στα ίσια και όχι μέσα απο μπηχτές

( η τελευταία διόρθωση μπαίνει τόσο αργά....γιατί αργότερα ψιλιάστικα ότι κάποιοι μπορεί να πάρουν τον χαρακτηρισμό γι αυτούς...Καλλιο αργά παρά ποτέ...)
Τελευταία επεξεργασία από skiaxtro και Τετ Δεκ 10, 2003 3:38 am, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό will-o'-the-wisp » Τετ Δεκ 10, 2003 2:05 am

(παρεΜπιπτόντως, το ίδιο υποστηρίζω κι εγώ-χαίρετε)
κι έριξα τα κρίματα
σε σαράντα κύματα
will-o'-the-wisp
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 30
Εγγραφή: Τρί Μαρ 25, 2003 11:14 pm
Τοποθεσία: nefelokokkygia

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τετ Δεκ 10, 2003 2:13 am

αυτο το παρεΜπιπτόντως διαβάζεται με το ίδιο αξαν με το
μήμπως;

αντι-χαίρεται

χαίρεσθαι
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό will-o'-the-wisp » Τετ Δεκ 10, 2003 2:32 am

Διαβάζεις με accent? Θέλω να μου δείξεις πώς το κάνεις (στις παρέες μου αυτό το κάνουμε μόνο όταν μιλάμε)
κι έριξα τα κρίματα
σε σαράντα κύματα
will-o'-the-wisp
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 30
Εγγραφή: Τρί Μαρ 25, 2003 11:14 pm
Τοποθεσία: nefelokokkygia

Δημοσίευσηαπό aspic » Τετ Δεκ 10, 2003 9:23 pm

Δούναι μού φαίνεται πώς εκμεταλεύεσαι εμένα τον άσπικ,τον άσπικ εμένα,για να πείς τα δικά σου.
Πού είδες να σε κατηγορώ,για όλα αυτά που μου λές;
Διάβασε πάλι το απόσπασμα μου που έβαλες,να δείς ότι το μόνο που σου λέω, είναι ότι σε κανέναν μα κανέναν άνθρωπο,δέν ισχύει ότι παραμένει όπως είναι και δέν επιθυμεί ψηλότερα επίπεδα.
Όποιος λέει το αντίθετο,κατ εμέ είναι υποκριτής.
Έτσι λοιπόν,θεωρώ ότι όταν ισχυρίζεσαι ότι είσαι του <μπύθουλα> και καθόλου δέν σε απασχολούν τα ψηλά επίπεδα όπως λές,τότε απλώς ψεύδεσαι.
Και το κάνεις αυτό,μάλλον διότι φοβάσαι πώς όποιος εκφράσει την επιθυμία του για ανώτερα πράγματα,τότε θα θεωρηθεί αντιλαικός και ελιτιστής.
Δέν είναι όμως πάντα έτσι δούναι.
Είναι;
Για την λαικούρα που μου λές και όλα τα υπόλοιπα,αυτά είναι η δική σου η αρρώστεια που θέλεις να την θεραπεύσεις χρησιμοποιώντας εμένα όπως σου είπα και στην αρχή.
Εσύ κατηγορείς τον εαυτό σου με αυτά τα λόγια και καθόλου εγώ τέτοια πράγματα δέν είπα,ούτε κάν τα υπονόησα, για σένα.
Ακούς ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!


Σκιάχτρο,δέν ξέρω για ποιόν θάνατο θεών μιλάς και κυρίως πώς αυτόν τον θάνατο,τον σχετίζεις με τα δικά μου λεγόμενα,στα οποία λεγόμενα,ποτέ μου δέν ισχυρίστηκα πώς αποκαλύπτουν την αντικειμενική αλήθεια.
Το ίδιο δέν ισχυρίστηκα και για την λογική,την οποία απλώς ανέφερα σάν την προσπαθεια να αποσύρουμε το πέπλο του συναισθήματος.
Αντικειμενική θα ήταν η αλήθεια,μόνον άν απουσίαζε εντελώς το συναίσθημα από τον άνθρωπο,οποτε και αυτη η αληθεια θα ήταν ξεκάθαρη.
Στις μηχανές πχ,λόγω της έλειψης συναισθήματος (θολουρας δηλαδή) σε αυτές, η αλήθεια τους είναι αντικειμενική και αδιαμφισβήτητη.
Οι επιδόσεις ενός αυτοκινήτου π.χ.,θα είναι ανάλογες των χαρακτηριστικών της μηχανής του και των άλλων συστημάτων του και έτσι θα είναι και απολύτως μετρήσιμες και προβλέψιμες (αντικειμενική αλήθεια).

Και βέβαια εμείς οι άνθρωποι δέν είμαστε αυτοκίνητα,έχουμε συναισθήματα και καλά κάνεις και εσύ βέβαια, να έχεις επιλέξει να σκέφτεσαι και να καταλαβαίνεις αποκλειστικά αυτά και με αυτά (τα συναισθήματα).
Συμφώνησα απόλυτα μαζί σου,δέν συμφώνησα;
Εσύ όμως διαμαρτύρεσαι για εμένα,επειδή πιστεύω πώς ο άνθρωπος είναι μιά λογικοσυναισθηματικη δυαδικότητα.
Έτσι λοιπόν,γιατί είμαι εγώ ο απόλυτος όπως μου λές,που δέχομαι την δική σου θέση,όπως δέχομαι την ύπαρξη και της λογικής και του συναισθήματος και δέν είσαι εσύ η απόλυτη που δέχεσαι μόνο το συναίσθημα απορίπτοντας την λογική και ταυτόχρονα απορίπτεις και εμένα θεωρώντας ότι τεμαχίζω και δολοφονώ τα συναισθήματα και ότι άλλο νομίζεις;
Που ακούστηκε απόλυτος να είναι δηλαδή,αυτός που αποδέχεται και σέβεται και την άποψη του άλλου,ενώ αυτός που δέχεται μόνο την δική του άποψη σάν και σένα,να είναι ....ποιός να είναι άραγε;...ποιά είσαι εσύ,ποιός είμαι εγώ...χριτσ χριτσ...να θυμήθηκα,ποιός είναι ο κόσμος;

Και γιατί,δέν αρκεισαι στο ίδιο το θέμα,το κείμενο (το αντικείμενο της συζήτησής μας δηλαδή),αλλά προσπαθείς να χαρακτηρίσεις,να κατηγοριοποιήσεις και να επιρίψεις ευθύνες σε κάποιους από τους συνομιλητές σου (τα υποκείμενα της συζήτησης δηλαδή),κατηγορώντας μας σχεδόν,ακόμη και για βλασφημία στο του δήμου κείμενο;

Μια εξήγηση το να συμβαίνει αυτό σε εσένα ,είναι ο φασισμός του συναισθήματος που κυριεύει τον άνθρωπο σε αντίθεση με την δημοκρατική λογική (οι ποιητές οι καλλιτέχνες κ.λ.π.,είναι οι μεγαλύτεροι φασίστες).
Ο χίτλερ για να ξεσηκώσει τον γερμανικό λαό χρησιμοποίησε συναίσθημα,το ίδιο κάνει και η εκκλησία για να παρακινεί τους πιστούς της.
Οι παλιές εποχές ,ήταν φασιστικές και καταπιεστικές για τον άνθρωπο,επειδή ακριβώς κυριαρχούσε το συναίσθημα.
Σήμερα η δύση εκδημοκρατιζεται εξαιτίας κυρίως της λογικης της.
Η ανατολή που παραμένει ακόμη προσκολημένη στο συναίσθημα,καταπιέζει τους ανθρώπους της που παραμένουν ανελεύθεροι.
Η λογική ελευθερώνει τον άνθρωπο,φωτίζει τις σκιάσεις του και τον εξισώνει.
Η λογική είναι ισοτιμιστική,χωρίς όμως να σημαίνει ότι μόνο με αυτήν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος,αφού η ελευθερία και ισοτιμία,οδηγεί σε σοβαρά υπαρξιακά προβλήματα,σε απώλεια του σκοπού και σύγχυσή του με το μέσο και λοιπά και λοιπά.
Καλό είναι να υπάρχουν και να εναλάσονται και τα δύο λοιπόν.


Όμως σκιάχτρο,δέν σε κατηγορώ ότι λές όλα αυτά,επειδή θεωρώ ότι έχεις κυριευτεί από συναισθηματικό φασισμό,αλλά διότι κατάλαβα έστω και αργά από τις απαντήσεις σου,πώς το κείμενο του δήμου το έβαλες σάν αφιέρωση,ήταν προσωπικό σου δηλαδή το θέμα και σάν τέτοιο καθόλου δέν ήταν σωστό εγώ (δέν ξέρω οι άλλοι),να στο μαγαρίσω και να στο σκοτώσω με τις αναλύσεις μου.
Πραγματικά νοιώθω ενοχές που έγραψα και στο λέρωσα (ευτυχώς που έγραψε και η περτρί και η δούναι και έσωσαν την κατάσταση) και άν ήξερα πώς δέν θα σε πείραζε θα έσβηνα και ότι έχω γράψει.
Επειδή όμως ξέρω πώς θα προσβληθείς άν τα σβήσω,απλώς θα σου πώ πώς λυπάμαι ειλικρινά που στο εξής αυτό το όμορφο κείμενο σου,θα χαθεί έτσι σημαδεμένο από τον φονιά άσπικ στα βάθη του χώρου και του κόσμου.
Ελπίζω να έχει καλό ταξίδι.









































Στο καλό,μικρό μου σημαδεμένο τόπικ.
Να μας θυμάσαι με αγάπη και κατανόηση για το κακο και άδικο που σου κάναμε.
Στο καλό!
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τετ Δεκ 10, 2003 11:20 pm

Αφου μου έσυρες τα μύρια όσα,αποκαλώντας με φασίστα,επιθετική ,επιφανεική,ρηχή (στο προηγούμενο)και διάφορα άλλα κομψά επειδή είχα το "θράσσος" να παραθέσω και τη δική μου άποψη ...το γυρίζεις στη μελούρα,στο δρακρυβεχτο και τα:

Επειδή όμως ξέρω πώς θα προσβληθείς άν τα σβήσω,απλώς θα σου πώ πώς λυπάμαι ειλικρινά που στο εξής αυτό το όμορφο κείμενο σου,θα χαθεί έτσι σημαδεμένο από τον φονιά άσπικ στα βάθη του χώρου και του κόσμου.
Ελπίζω να έχει καλό ταξίδι.

Στο καλό,μικρό μου σημαδεμένο τόπικ.
Να μας θυμάσαι με αγάπη και κατανόηση για το κακο και άδικο που σου κάναμε.
Στο καλό!


(εδώ ξεπροβάλλει ο Ασπικ με θεατρική κίνηση απόγνωσης και σιωπηλό,βαθύ όμως, πόνο ( έβαλε τον τραμπαντάλα μα τον τσιμπήσει για να πετύχει το σωστό συναίσθημα) να γνέφει με άσπρα μαντήλια...

το οποίο έχει τις εξής πιθανές αιτίες
α) έχεις παγιδευτεί στον χαρακτηρισμό μου "είσαι απόλυτος" και δεν μπορεί να εμμείνεις στη θέση σου χωρίς να αποδείξεις παράλληλα ότι είσαι απόλυτος
β) το παίζεις κακομοίρης και κατατρεγμένος για να σου χαιδέψουν το κεφάλι και να πουν τι καλο παιδί είναι ο Ασπικ και πόσο κάθηκας το Σκιάχτρο και να μαζευτούν όλοι να σε υποστηρίξουν (γιατί είσαι ανταγωνιστικός μου λες ; )

Δε μου λες ρε κακομοίρη μου.....νομίζεις ότι τρώμε κουτόχορτο;

Δεν είπα τίποτε ,ούτε υπονόησα ότι μου μαγαρίσατε το κείμενο (!!!)
Ούτε θεώρησα την δική μου άποψη σωστή ενώ όλων των υπολοίπων λάθος.
Προς Θεού!
Ισα ίσα που επιζητούσα κουβέντα πάνω σε αυτό...ειδάλως δεν θα το έβαζα.
Ανάλυση πάντως δεν επροκειτο να κάνω μιας και σιχαίνομαι να κάνω και αναλύσεις και γενικώς κριτικές.




Επειδή όμως τις αιτίες τις χαρακτήρισα πιθανές...και υπάρχει και η

γ) είσαι ευαίσθητος σε ορισμένους χαρακτηρισμούς και όντως να θίχτηκες
λυπάμαι....
Αν και εδώ όπως και είπε η Δούναι θέσεις κρίνουμε και όχι ανθρώπους.


(ενοχές πάντως δεν ενοιωσες και άσε τα φτηνά κόλπα... γιατί αν είχες νοιώσει δεν θα έγραφες όσα εγραψες πιο πάνω απο αυτήν την ατάκα.Αιντε...μην με δουλεύεις και απο πάνω.)














....
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες

cron