ας γράψουμε ιστορίες

Γρανίτα απο χιόνι

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Γρανίτα απο χιόνι

Δημοσίευσηαπό q » Δευτ Αύγ 04, 2003 6:38 pm

-Παντού είσαι ποιητής. Στις συζητήσεις, τις συναλλαγές, τα χαρτοπαίγνια.
Μόνο στην ποίηση δεν είσαι πάντα ποιητής.

Γκαίτε


Παντού είναι καλοκαίρι. Στις παραλίες, τους λόφους, τις πολιτείες.
Μόνο τον Αυγουστο δεν είναι πάντα καλοκαίρι.
q
 

Δημοσίευσηαπό w » Δευτ Αύγ 04, 2003 6:59 pm

Το χρώμα του σώματός σου το καλοκαίρι:λευκές περιοχές σε σκούρο φόντο.
Το χρώμα του σώματός σου τον χειμώνα: σκούρα σημεία σε λευκό φόντο.
Το χρώμα του σώματός σου στην εποχή μου: ανθρακούχο νερό σε γαλαζοπράσινη φιάλη.
w
 

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Δευτ Αύγ 04, 2003 7:09 pm

Όπως τα στήθη τους την ώρα που βουτάνε
Μεσ' στον αφρό της θάλασσας.
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό e » Δευτ Αύγ 04, 2003 7:29 pm

Οταν κρυώνεις να θυμάσαι πως ο ήλιος προκαλεί εγκαύματα στο γυμνό σώμα.

Οταν ζεσταίνεσαι να θυμάσαι πως το χιόνι προκαλεί εγκαύματα στο γυμνό σώμα.

Κι όταν αναστενάζεις να θυμάσαι πως τα χειρότερα εγκαύματα στο γυμνό σώμα τα προκαλούν οι σκέψεις.
e
 

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Δευτ Αύγ 04, 2003 7:41 pm

Η ΑΝΝΟΥΛΑ

Την ώρα που πλένεται, μετά που τέλειωσε την μπουγάδα, στη μεγά-
λη πέτρινη γούρνα του πλυσταριού. Λευκό φωτεινό σώμα.

Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ

Που διαβάζει για τις «Εισαγωγικές» ενώ χαϊδεύει αφηρημένα τ'αρι-
στερό της στήθος και, σε κάποια στιγμή, με το μολύβι που κρατάει,
κεντά ρυθμικά τη ρώγα του.

Η ΣΠΕΡΑΝΤΖΑ

Καθώς το φεγγάρι προχωρεί και την κυριεύει από τα πόδια. Πλέει
ανάσκελα μέσα στο φως, κι από τα γυμνά στήθη, που ανεβοκατεβαί-
νουν, φτάνει μια μυρωδιά περιβολιού και θάλασσας.

Η ΔΗΜΗΤΡΑ

Ψηλά στην καμινάδα της ταράτσας. Ο άνεμος της παίρνει μαλλί,
φουστάνι. Λάμπει απ' το ίδιο της το δέρμα και στρέφεται δεξιά κι α-
ριστερά σαν πουλί ανεξήγητα ευτυχισμένο.
Η ΜΠΙΛΙΩ

Που αφήνει να πέσει το νυχτικό της, το ξανασηκώνει, τέλος το πετά
και κάθεται αντικρύ στην μπαλκονόπορτα με λυμένο πίσω της τον
στηθόδεσμο.
Η ΙΝΩ

Προτού κοιμηθεί το βράδυ. Ποτίζει τις γλάστρες και, στο δυνατό
φως της βεράντας, το σώμα της διαγράφεται μέσα από τ' αραχνοΰφαν-
το νυχτικό. Την μπερδεύεις με τα λουλούδια.

Η ΠΟΠΗ, Η ΑΓΓΕΛΑ, Η ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ

Που κοιμούνται βαθιά: η μία με τους γλουτούς κατά δω· η άλλη α-
νάσκελα με το 'να χέρι στο γυμνό στήθος· η τρίτη με το δεξί πόδι
λυγισμένο και τα μπράτσα ψηλά γύρω από το κεφάλι. Ενώ από την
μπούκα της πόρτας φτάνει αεράκι από ζουλιγμένο μενεξέ και λεμο-
νόδεντρο.

Ελύτης
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Αύγ 05, 2003 9:32 pm

η σκάλα είναι στριφτή και κάθε ρούχο μου λερώνει.
ακουμπώ τα ρούχα στον άνεμο και συνεχίζω. τώρα πια δε θυμάμαι ούτε όνομα, ούτε αν περπατώ σε χιόνι ή σε άμμο.
η σκάλα είναι γυναίκα και το χώμα είναι ώμος.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

γρανιτα απο χιονι

Δημοσίευσηαπό z » Τρί Αύγ 05, 2003 11:13 pm

...το χρώμα του σώματός σου είναι το βάρος που παίρνει .....στα όνειρά μου.
z
 

na prosexete tis granites apo xioni,kyriws an moiazoyn me gr

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Δευτ Σεπ 08, 2003 10:54 pm

anita lemoni.
Επειδη παλι ειστε εκτος θεματος και σας εχουν πιασει τα συναισθηματικα σας,
σας προειδοποιω....να προσεχετε ....
αν ποτε γλυστρησετε και πεσετε στο χιονι και πεσετε πανω σε κατι που μοιαζει με γρανιτα λεμονι απο χιονι..μη την πιειτε...ουτε να τη λουστητε
κι ας σας λενε Ινω και Μπιλιω και Σπεραντζα(που στο διαολο τα βρηκε τα ονοματα ο μαλακας ... μας γκαυλωσε βραδυατικα,τριαντα πεντε χρονια και ουτε μια μπιλιω ουτε μια ινω ουτε καν μια σπεραντζα δε μας εκατσε...δηλαδη τι να μας κατσει, ουτε στα ονειρα μας.Εμεις αντε καμμια ολγα ,καμμια ελενα ,καμμια χαρουλα ,καμμια μαρια, αντε και καμμια ντραγκανα παλια ,κοκ...στο πηγαδι κατουρησαμε εμεις ρε κυριε?αντε γαμησου...).
Και τι λεγαμε?α για το χιονι....

βγιεν ο μπαμπασ'μ να κατρησ' .......ΑΓΙΑ ΧΙΟΝ(τα ν με μελι ,πως γραφεται αυτο,παρακαλω διαφωτιστε με)
βγιεν η μαμα'μ να κατρησ'..........ΑΓΙΑ ΧΙΟΝ
βγιεν ο αδερφοσ'μ να κατρησ'......ΑΓΙΑ ΧΙΟΝ
βγαινου κι 'γω να κατρησω και τι να δω.......ΑΓΙΑ ΧΙΟΝ.Ε ΝΑ γιατι μ' αρεσ' το χιον.

Αυτο λοιπον το παραπανω ειναι η πραγματικοτητα για τη γρανιτα απο χιονι
.η αληθεια ποναει και δε μπα να σε λενε οπως θες...δε παει να σε λενε και
Ουρανια που λεει ο λογος....εγω ξερω για τη γρανιτα και συ δε σκαμπαζεις τιποτα .Και την εμαθα, που λες φιλε, με ιδρωτα και αιμα.
Και για τα εγκαυματα να σου πω.....χειροτερα εγκαυματα πιστευω οτι ειναι αυτα που γινονται οταν καιγεσαι απο φωτια,η απο βιτριολι,η οταν σου χωνουν κανενα πυρωμενο σιδερο στον κωλο(γνωστο και ως "βοϊδοπουτσα"
στο χωρο των σωματων ασφαλειας...παλια(ελπιζω!)(ευτυχως αυτο μονο το διαβασα και λεω ευτυχως διοτι μετα η κωλοτρυπιδα βουλωνει και για να χεσεις σου κανουν μπαϊ πασσ,η απλως πεθαινεις αργα και βασανιστικα)).
Αυτααααα....
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό than sigma » Δευτ Δεκ 22, 2003 10:15 pm

Εικόνα

Παντού μπορεί να είναι Χειμώνας. Motion.
Σήμερα στη βροχή μια απόσταση μιας στάλας. Σκούρα τα γυαλιά.
Θυμάσαι που δεν ήσουν ανάμεσα σε αυτό που ήθελες; Το χρεώθηκα.
Τα ονόματα είναι τυχαία γιατί δεν τα διαλέξαμε. Δεν πετύχαμε τίποτα.
κρΥο.












(και ούτε εγώ νιώθω αερόθερμο)
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

Δημοσίευσηαπό Eternity » Τρί Δεκ 30, 2003 10:47 pm

Στην ενδιάμεση κατάσταση.
Ούτε υγρό,ούτε στερεό.

Πάντα κάπου στο ανάμεσα
γιατί εκεί νοιώθεις ασφαλής
εκεί που τίποτα δεν είναι σαφές
εκεί που τα όρια είναι μακρυνά
Eternity
new member
 
Δημοσιεύσεις: 3
Εγγραφή: Τρί Νοέμ 04, 2003 1:10 am

Επόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron