ας γράψουμε ιστορίες

Πολεμική ιστορία....

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τετ Ιαν 11, 2006 1:22 pm

Και σε αυτό το σημείο να προσθέσω τη δική μου παπαρολογία (ευελπιστώ) του μήνα:
feelgood έγραψε:Πάντα γούσταρα το μπουκόφσκι επειδή ήταν ωραίος τύπος

Εικόνα

Μας έχετε πρήξει πια εσείς οι "παλιοί".
Παλιά ήταν έτσι, παλιά ήταν αλλιώς, πετάγονται διάφοροι από το υπερπέραν πληγωμένοι κι ερωτευμένοι, βιάζουν γυναίκες και παιδιά και γενικά επικρατεί ένας ανορθόδοξος πόλεμος με θύματα εμάς τους νεανίες.

Μπαίνουμε (εμεις οι εφηβοι του φορουμ) να γράψουμε κανα στιχάκι, κανα κειμενακι, να κάνουμε λιγάκι καμακι, να πουμε και για το ποδοσφαιρο ρε αδερφέ (αν μη τι άλλο) και τη μια τρωμε στη μουρη το αυγο του ταντονα (ο οποιος να πουμε εδω πως βαρεθηκε να μη βρισκει γκομενα τοσο καιρο απο το ιντερνετ γι αυτο και γυρισε -ασε που του κοψανε και τη σαπουνοπερα στο κωλοκαναλό του κι εχει μεινει αφραγκος, κοριτσια προσοχή!), την άλλη μυρίζουμε τα σκατά του τζακας (το τζακας προερχεται απο το jack-ass, δηλαδη να πουμε ενα πραγμα που θυμιζει αχλάδι, το χουμε ολοι βγαίνουνε περιττώματα απο εκει, ενιοτε νερουλά, όλοι το γνωριζουμε και το χρησιμοποιούμε στην τουαλετα μας αλλά κανεις τοσο καιρο εδω μεσα δεν μας προειδοποίησε πως θα ρθει καποιος να χεζει και στο φορουμ. Οχι τζακας, για το στομα σου μιλάω βεβαια!

Τωρα να πιασουμε και τη συζητηση για το φασισμο οπως εκανε ο μπαρμπα ασπικ παραπανω και οι προηγουμενοι και να πουμε τι?

Τιποτα δε μουρχεται αλλα... να... μου ρθε στο μυαλο μια ιστορία! Βέβαια καμμία σχέση δεν έχει με τιποτα αλλά θα τη βαλω έτσι για γούστο ρε αδερφέ!

Επισης τωρα που το σκέφτομαι μπορω να κάνω και τη σύνδεση με την παπαρολογία του πρωτου δεκαπενθήμερου του 2006 δηλώνοντας ευθαρσώς πως:
feelgood έγραψε:Οταν πρωτάκουσα τον Κήθ Μούν κατάλαβα τι ρόλο παίζουν οι δυο μπότες στα ντραμς

Εικόνα

Κάποτε ήταν τρεις ανθρωποι σ ενα καφενειο. Ο ένας ήταν ήσυχος, ο άλλος φασαριόζος και ο τρίτος ο καλύτερος ήταν ο... καρπαζοεισπράχτορας! Καθόντανε λοιπόν ο ήσυχος, έλεγε καμμιά μαλακία, τα παιρνε ο φασιαριόζος και του τα χωνε σκληρά. Μάζευε αυτός τσαντήλα (ο ησυχος), μάζευε, κοιταζε τον καρπαζοεισπράχτορα που γουρλωνε τα ματια του επειδη δεν καταλάβαινε και τοτε ο ησυχος.... ΜΠΑΑΑΑΑΑΑΜ, του κοπαναγε μια δυνατη σφαλιάρα. Τα βλεπε αυτα ο φασαριοζος που αγογγυστα ο καρπαζοεισπραχτορας υπεμενε τις σφαλιαρες του ησυχου -που δε μιλαγε μα εδερνε- οπότε.... ΜΠΑΑΑΑΑΑΑΑΑΜ κοπάναγε κι αυτός άλλη μια του καρπαζοεισπράχτορα. Μέχρι να τελειώσουν το καφε ο καρπαζοεισπραχτορα ειχε γίνει κοκκινος σα το καρπουζι (οπως βεβαια ειναι απο μεσα κι οχι απεξω βλακα τζακας).

Αυτο συνεχιζοτανε για πολλά χρόνια, κάθε μερα μπαινανε κι οι τρεις στο καφενε κι επεφτε το ξυλο της αρκουδας.

Μονο που καποια στιγμη, βαρα-βάρα ο καρπαζοεισπράχτορας έπαθε εγκεφαλικό. Τονε πήγανε οι φιλοι του στο νοσοκομειο αλλά ήταν αργά. Ο καρπαζοεισπράχτορας ψόφησε. Οι δυο φιλοι του τον κηδεψανε μια Κυριακή πρωί. Την Δευτέρα συναντήθηκαν και πήγαν οι δυο τους ξανα στο κεφενείο. Ηταν λυπημένοι και οι δυο. Μιλιά δεν εβγαινε απο τον ησυχο ενω ο φασαριοζος σκουπιζε τα δακρυά του. Σε καποια στιγμη ο φασαριοζος τα πηρε με τη μουγγα του ησυχου κι αρχισε να του τα χωνει!

-Εσυ φταις που τον χτυπουσες αντι να χτυπησεις εμενα επειδη τον βαραγες για να ξεσπάσεις μονάχα!
-Κι εσυ φταις ομως επειδη το εβλεπες κι αντι να χτυπησεις εσυ εμενα χτυπαγες εκεινον για να ξεσπασεις!
-Εσυ τον τελειωσες!
-Κι εσυ τον αποτελειωσες!

Οι δυο φιλοι δεν ξαναμιλησαν απο τοτε ουτε ξαναπηγαν στο καφενειο εκεινο. Ο καφετζης βεβαια χεστηκε γιατι ητανε και σπαγγοι αλλα δε βαριεσαι. Πήγαν άλλοι άνθρωποι. Αλλωστε ο ανθρωπος οτι και να κανει, ενα καφε κάπου θα παει να τον πιει.

Τελειώνοντας είμαι σε θέση να παρουσιάσω και τη παπαρολογία μιλένιουμ με την οποία λέω πως:
feelgood έγραψε:γουστάρω τις μηχανόβιες που φοράνε ροζ μπικίνι και ψηλοτάκουνα!

Εικόνα
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Τετ Ιαν 11, 2006 1:52 pm

προσεχε φιλ , ψιλοσχιστοματα τη βλεπω τη γκομενα ...
θα φυγει για οπου διαλο θελει και θα σ'αφησει μονο με το μπουκαλι ,τις φωτογραφιες και τις αναμνησεις ...ειδες πως την πατησα εγω κι εμεινα μονος να επικοινωνω μ'εσας τα γραμματα στις οθονες ...δεν εμεινε ενας ανθρωπος να μιλησουμε ,να σουρωσωμε, να γαμηθουμε, να πλακωθουμε στο ξυλο , να επικοινωνησουμε τελως παντων ...μονο εσεις απο μακρυα και τα περσινα βιντεο του ανδρεα μικρουτσικου και της κυριας τενιας μου μεινατε παρεα για να κλαιω τη μοιρα μου ...
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό atomant » Τετ Ιαν 11, 2006 2:30 pm

aspic έγραψε:
Απλώς με τους δημοκράτες πρέπει να μιλάμε τα δημοκρατικά και με τους φασίστες τα φασιστικά.


Εδω διαφωνώ.
Η Μουτσουνα μου προσπαθεί τουλάχιστον να μιλά σε ολους το ιδιο.
Ασχετα που οι διάφοροι "γνωστοί - αγνωστοι" την πέσαν και στην φίλη μου Ντιάνα που ξέρει μια χαρά να τα βγάζει πέρα μόνη της.

Που λές μπρε Ασπικ κάποιος δάσκαλος την δεκαετία του 60 είχε την έμπνευση να μας κουβαλήσει, καμιά τριανταριά παιδιά, για μια επίσκεψη στη ναυαρχίδα - αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ στο Τουρκολίμανο και ο αξιωματικός μάς ξενάγησε στο κατάστρωμα, πολυάσχολος αλλά ευγενικός.

Θυμάμαι καθαρά ότι δεν συμμεριζόμουν το ζήλο των υπολοίπων.

Η ένταση, περίπου ερωτική, της παιδιάστικης αποχαύνωσης απέναντι στα θηρία της τεχνολογίας δεν με επηρέαζε, δεν μου άρεσαν οι μηχανές, είτε πλωτές, είτε ιπτάμενες, είτε τροχοφόρες, όμως μονάχα αργότερα αντιλήφθηκα πως η χλιαρή μου αντίδραση όχι μόνον υπήρξε δικαιολογημένη αλλά μπορούσε κάλλιστα να συγκριθεί με την πιο σοφή πρόνοια.

Για την ακρίβεια, την εξής πρόνοια: δεν ήθελα να πεθάνω δοκιμάζοντας καινούρια όπλα.

Απλώς δεν ήθελα να πεθάνω.


Η ανισορροπία που υποδαυλίζει το καλωσόρισμα της καταστροφής ενυπάρχει σε όλους.

Εγκαινιάζει την έκφρασή της με τα παιχνίδια και τις ταινίες των οκτάχρονων και καταλήγει σε συγκρούσεις ενηλίκων, όπου ο θάνατος δεν αστειεύεται.

Απαρατήρητο περνάει το γεγονός ότι η φαντασιακή αυτή βαναυσότητα, που έρχεται σαν ευτυχής αποφόρτιση μιας οργής σύμφυτης στον άνθρωπο, είναι ήδη διάχυτη παντού.

Σήμερα, βασιλεύει με τη μορφή μιας γεμάτης μίσος, μουλωχτής συναίνεσης.

Μου φαίνεται αλλόκοτο να απεχθάνεται κανείς τον πόλεμο από ανθρωπισμό ή πολιτική τοποθέτηση, τη στιγμή που επιτρέπει μετά χαράς στη φασιστική συγκρουσιακή πραγματικότητα να κυβερνάει τη ζωή του, συγχέοντάς την με τον ορθολογισμό και την ευημερία.



Μ' άλλα λόγια, σ' ένα σύμπαν όπου η βία των μηχανών, η βία των κανόνων συναναστροφής και η βία που επιβάλλεται στην σκέψη από το λειτουργικό πλαίσιο της πληροφορικής συνιστούν το αποδεκτό, το επιθυμητό περιβάλλον, είναι παράλογο να διαμαρτύρεσαι μόλις ο τρόμος αρχίσει να παρουσιάζεται συμπυκνωμένος σε συγκεκριμένα όργανα μαζικού ολέθρου.

Αυτό ο άνθρωπος δεν εννοεί να το αντιληφθεί.

Θέλει να έχει το πλεονέκτημα της άσκησης βίας, της συμμετοχής στη βία, αν η βία διοχετεύεται π.χ. στη μηχανή ενός πυραυλοκίνητου οχήματος που βρυχάται, όμως αν ο βρυχηθμός αρχίζει να σκοτώνει, διαμαρτύρεται.

Ο άνθρωπος επαινεί το φασιστικό πρόσταγμα όταν αυτό εξυπηρετεί τις καθημερινές του δοσοληψίες, μόλις όμως οι δοσοληψίες περάσουν επίσημα στην αρμοδιότητα των Ες Ες, ξυπνάει ενοχλημένος και απορεί για το πώς οδηγήθηκε η κατάσταση ώς εδώ.

Το είδος των κατόπιν εορτής αντανακλαστικών με εντυπωσίαζε ανέκαθεν. Απαιτεί κανείς από την κοινωνική εμπειρία να θέτει ένα όριο από μόνη της έτσι ώστε το υποκείμενο να απολαμβάνει τη διαστροφή του δίχως να υφίσταται τα επακόλουθα.

Το ανθρωπάκι εγκρίνει ολόψυχα τη βιομηχανική πρόοδο και τις ανέσεις που προσφέρει αλλά αγανακτεί με τη μόλυνση της ατμόσφαιρας.

Το καλό ανθρωπάκι θέλει τη Φεράρι του, όλον εκείνο τον παροξυσμό μεγαλομανίας που μεταφράζεται στο μουγκρητό του κινητήρα, θέλει το φιγουρατζίδικο πειρασμό της επιτάχυνσης και του δικαιώματος να πατάει κανένα ζωάκι στο δρόμο σαν ο Μέγας Αρσενικός Κυρίαρχος, μόλις όμως αυτά τα φρικτά πλεονεκτήματα μετατραπούν σε πυραύλους που σημαδεύουν την κεφάλα του, αλλάζει το πράγμα.

Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να βλέπει την ανθρωπότητα σαν ωμό κρέας.

Η μυρωδιά του κρέατος πλανάται παντού, στην τέχνη, στον αθλητισμό, στη γενετική και τη βιολογία, στην απόσυρση της ψυχής από τις ζώνες δικαιοδοσίας της, στην αντίληψη που διέπει την εργασία.


Ωωω, πολύ αργά για δάκρυα!


Είναι σαν το σύνθημα κάποιων αναρχικών που είδα γραμμένο σ' έναν τοίχο στου Γκύζη: «Γλείψε παγωτό, όχι αφεντικό», έλεγε το σύνθημα.


Οι νεοσύλλεκτοι της επανάστασης δεν έχουν καταλάβει ακόμη ότι, ακριβώς, ΤΟ ΠΑΓΩΤΟ είναι το αφεντικό.
Άβαταρ μέλους
atomant
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 698
Εγγραφή: Τρί Ιαν 20, 2004 4:39 pm

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τετ Ιαν 11, 2006 2:42 pm

atomant έγραψε:Μου φαίνεται αλλόκοτο να απεχθάνεται κανείς τον πόλεμο από ανθρωπισμό ή πολιτική τοποθέτηση, τη στιγμή που επιτρέπει μετά χαράς στη φασιστική συγκρουσιακή πραγματικότητα να κυβερνάει τη ζωή του, συγχέοντάς την με τον ορθολογισμό και την ευημερία.


Μα δεν απεχθάνεται κανείς τον πόλεμο, τις συνέπειες του απεχθάνεται...
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό Το Κολλητηράκι » Τετ Ιαν 11, 2006 9:45 pm

'Μήπως μιλούσε κανείς στο τζακ;
Ανέφερε κανείς το όνομά του εκτός από τον Ασπικ;
Του απηύθυνε κανένα γυναικείο νικ το λόγο ποτέ εκτός από τη διανάθενα;
Αστεία πράγματα. Τολμά καμιά;
( εκτός από το κολλητηράκι σήμερα που πήρε θάρρος το κακόμοιρο και του δάγκωσε λίγο το αυτάκι και τον είπε και τζακούλη...βρε τι κάνει η αγάπη για τα σκυλιά!)'.


Είναι αξιοθρήνητο. όχι όταν κάποιος γελοιοποιείται έτσι κι αλλιώς. Αλλά κυρίως όταν επιλέγει ο ίδιος να το κάνει. Δε θα πάρω μέρος στην ανόητη επιλογή σου. Αν έχεις τόση ανάγκη να πιστεύεις ότι είσαι άνθρωπος που... τολμά, τότε εγώ δεν έχω κανένα λόγο -και καμιά όρεξη φυσικά - να πείσω κανέναν για το αντίθετο. Ούτως ή άλλως, την ανάγκη του 'πείθειν' την διαθέτεις και με το παραπάνω. Αν ακόμη δεν κατάλαβες τί εννοώ, εκτός απ' το να ανοίξεις τη βιβλιογραφία σου, μπορείς να κάνεις κάτι πιο απλό. Να αποδεχτείς επιτέλους το γεγονός πως οι άνθρωποι που σε βγάζουν απ' τα ρούχα σου - συγκεντρώσου μαντάμ, για μένα λέω, μη ξεφύγεις πάλι - είναι μάλλον αυτοί που χέστηκαν για το αν πείθουν ή
δεν πείθουν.
Το πιο λυπηρό είναι, ότι ειρωνεύεσαι την αδυναμία ενός ανθρώπου, ναι πάλι για μένα μιλάω, στα ζώα. Αλήθεια, για πες μου, ποιά κατηγορία ανθρώπων θα προέβαινε σε τέτοιου είδους αντίδραση; Οι ηλίθιοι ή οι άλλοι; ʼστο, δε θα το βρεις.
Όταν οι άλλοι, που εδώ και μέρες σιωπούν και απέχουν από όλο αυτό το σκηνικό - και καλά κάνουν στην τελική -, τα έβαζαν με τον Τζακούλη, εσύ πλανιόσουν πλάνην οικτρή. Και στο τέλος - τέλος καλή μου, κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να ασχολείται επειδή εσένα πάλι στην είπανε, πάλι στην πέσανε και πάλι σε πετροβολίσανε.



'ʼσχετο, αλλά για μένα σημαντικό: τάντον, ευχαριστώ για το νούμερο που τράβηξες μιας και οι περισσότερες σκυλίτσες είναι δοσμένες και σε ένα αφεντικό πολύ καιρό τώρα. Μόνο εγώ απέμεινα. Αρκεί που με πρότεινες σα νούμερο. Εσύ κολλητηράκι που τον ξέρεις και ως «χέστρα» τον τάντονα, τι λες; Είναι καλός αφεντικός;'.


ʼλλη μια μεγάλη ανάγκη που έχεις, είναι αυτή του να βγάζεις συμπεράσματα. Οπότε, διαλέγεις και παίρνεις.
α) Ξέρω τον Τάντονα από τότε που γεννήθηκε (?).
β) Δεν τον έχω δει ποτέ στη ζωή μου.
γ) Κοιμήθηκα ένα βράδυ μαζί του και από τότε δε μπορώ να τον ξεχάσω.
δ) Κάναμε όργιο, εγώ, αυτός και ο... ημίαιμος Δανός. Ήτανε και ένας Φιλανδός στην παρέα, αλλά ήτανε πιο φιλόζωος από μένα και δεν το άντεχε...
Για μια ακόμη φορά, λυπηρό το να ειρωνεύεσαι την όλη κατάσταση. Ο άνθρωπος - μιας και τα νικς αδυνατούν να έχουν ζώα -, έκανε μια πρόταση και τον ευχαρίστησα. Διότι, φαντασμένη και ξιπασμένη συφορουμίστρια, εμένα εκείνη την ώρα με ενδιέφερε το σκυλί και όχι οι δικές σου μαλακίες με τους υπόλοιπους. Ή μήπως δε μας επιτρέπεις κιόλας;


'Και το ρήμα «λούζω» το οποίο εγώ χρησιμοποίησα μεταφορικά για να δηλώσω τον χαρισματικό λόγο που ρίχνει φως στα πράγματα, φυσικό είναι εσύ να το εκμεταλλευτείς κυριολεκτικά και να μιλήσεις για λούσιμο του τριχώματος και μάλιστα σκυλιών.'.

Μύθε εσένα γιατί σου τη λέει τώρα; Εσύ βρε δεν έχεις χαρισματικό λόγο; Μα φυσικά και έχουν ο ʼσπικ και ο ʼτομαντ. Μέχρι και εμείς οι απαίδευτοι το έχουμε καταλάβει. Μόνο που δεν έχουμε την ανάγκη να τους γλείφουμε κάθε τρεις και λίγο.
Γιατί αν ο λόγος τους ερχόταν ποτέ σε αντιπαράθεση με το δικό σου κυρία μου, τότε να σε έβλεπα που θα κρυβόσουν και που θα στριμοχνώσουν. Κι αν θυμάμαι καλά, την προηγούμενη φορά ήθελες έναν λόγο... αντρικό για να πατάξεις τον άλλο αντρικό λόγο. Με αυτούς τους δυο, τί θα χρειαζόσουνα; Ολόκληρη διμοιρία των ΜΑΤ ή την μονάδα υποβρύχιων καταστροφών;


' Οπότε μη κουράζεστε! Καθίστε εδώ κοντά μας να γαβγίζετε και εν ανάγκη, όταν σας πατά το αφεντικό σας την ουρά να ουρλίαζετε κιόλας. Ουυυυυυυυ ουυυυυυυυυυ ουυυυυυ το λυκόσκυλο, ουουουου από απέναντι η λουλού, ουουυουουουουου και από τη πέρα γειτονιά ο κοπρίτης.............. και βέβαια το αφεντικό σας τι να πει. Σκυλιά είναι θα πει. Και θα γυρίσει από το άλλο πλευρό. Το πολύ πολύ άμα το παρακάνετε να βγει να σας δώσει και καμιά κλωτσιά να μη σκούζετε.'.


Σπαραξικάρδιος επίλογος. Μόνο που ως άσχετη που είσαι θα έπρεπε να σου πει και κανένας, πως τα καλά αφεντικά δε θα έδιναν ποτέ κλωτσιά στο σκύλο τους. Ούτε σε άλλο... ζώο.
Η μικρή Λουλού σε χαιρετά. Εύχομαι απ' τα βάθη της καρδιάς μου, να γίνουν μια μέρα θαυμαστές σου και ο Τάντον και ο Τζακάκος, και έτσι να ησυχάσουμε και εμείς και να γράφουμε αυτά που θέλουμε να γράφουμε. Αν μάλιστα δεν έχουν καρδιά και δική τους προσωπικότητα, ακόμη καλύτερα.
Θα έχουμε γλυτώσει από έναν βραχνά.






















ʼντε, δε σου χαλάω χατήρι.
Θα έχω γλυτώσει από έναν βραχνά.


Υ.Γ. Μπορείς και εσύ να συνεχίζεις να σκούζεις. Πλήττω όμως και θα προτιμήσω να γράψω τίποτα καλύτερο. Μη το διαβάσεις, θα έχει σχέση με σκύλους.

Υ.Γ.2: Λέφτυ μου, νο πρόμπλεμ. Ούτε σε απασχολώ, ούτε με απασχολείς.

Τζακάκο;... ακόμη εδώ είσαι βρε άτιμο; Να στεναχωρεθώ κι εγώ και να ζητήσω βοήθεια απ' τις ειρηνευτικές δυνάμεις, ή να δω πρώτα το δεύτερο επεισόδιο της 'Λωξάντρας' που είχε η εφημερίδα;...


Καληνύχτα, καληνύχτα!
'...sorry, i forgot your beauty... my life goes on, absolutely...'

Salento
Άβαταρ μέλους
Το Κολλητηράκι
super member
 
Δημοσιεύσεις: 268
Εγγραφή: Τετ Αύγ 31, 2005 1:18 pm
Τοποθεσία: Ο Κλαυσίγελος Της Τυρόπιττας Και Ο Πήδουλος Της Μελιτζάνας...

Δημοσίευσηαπό Tanton » Τετ Ιαν 11, 2006 11:33 pm

Test πολλαπλών επιλογών.
Και μια προσπάθεια επίλυσής του.


α) Ξέρω τον Τάντονα από τότε που γεννήθηκε (?).

Αποκλείεται. Γεννήθηκα στο φρούριο της Φυλής. Το 403 π.χ . μπάσταρδος γιος μπάσταρδου. Μέσα ήταν οι 80 του Θρασύβουλου και η μάνα μου, έξω πολιορκούσαν τα εκλεκτά στρατεύματα των 30κοντα Ολιγαρχικών και ο καθίκης ο Ξενοφώντας μαζί….

.
β) Δεν τον έχω δει ποτέ στη ζωή μου.

Μην κόβεται το κεφάλι σας. Ξέρετε πόσο κόσμο συναντώ καθημερινά στο δρόμο; Βάλτε και την ηλικία μου…

γ) Κοιμήθηκα ένα βράδυ μαζί του και από τότε δε μπορώ να τον ξεχάσω.

Αυτό ενδιαφέρον ακούγεται αλλά , δυστυχώς, δεν…
( πάντως το ίδιο μου λένε και όσες έζησαν πραγματικά την ...εμπειρία! )

δ) Κάναμε όργιο, εγώ, αυτός και ο... ημίαιμος Δανός. Ήτανε και ένας Φιλανδός στην παρέα, αλλά ήτανε πιο φιλόζωος από μένα και δεν το άντεχε...

Εδώ με προσβάλλετε! Όργιο με Φιλανδό;

Υ.Γ και μια συμβουλή σαν μεγαλύτερος ( μάλλον ) όταν τα τσιμπούρια και οι κοριοί γίνουν πολύ ενοχλητικά… μόνο το στυλ και το χιούμορ σώζει.
Κι'αν σου μιλάω με παραμύθια και παραβολές
είναι γιατί τ' ακους γλυκότερα, κι η φρίκη
δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
γιατί είναι αμίλητη και προχωράει...
Tanton
full member
 
Δημοσιεύσεις: 127
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 3:15 am

Δημοσίευσηαπό Mythos » Πέμ Ιαν 12, 2006 1:18 pm

Tanton έγραψε: όταν τα τσιμπούρια και οι κοριοί γίνουν πολύ ενοχλητικά… μόνο το στυλ και το χιούμορ σώζει.



Δεν ξερω για το στυλ, μερικοι το παρομοιαζουν με τις τιραντες, βοηθαει να μη πεφτουν τα βρακια οσο τουλαχιστον τα κουμπια ειναι στη θεση τους..

ομως θα συμφωνησω για το χιουμορ.

ειναι σπαθι και ξιφος
να "λυνεις" γορδιους δεσμους, να κοβεις γεφυρες, να κανεις χαρακιρι
να ξιφομαχεις ακομα και με το Θανατο
ομως παλι, γι' αυτο το τελευταιο δεν φτανει μονο το σπαθι..
χρειαζεται και ενα αισθημα τιμης που σαν το μυθικο μηλο των εσπεριδων
για να το αποκτησεις πρεπει να ταξιδεψεις πολυ, να διασχισεις το συνορο του φοβου.

(εμπαση περιπτωσει, ας μην το παρατραβάω κιολας και βρεθω αδοξα πνιγμενος στις ξελογιαστρες θαλασσες των ποητων..)
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

ΠΡΟΧΩΡΕΙΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΔΡΟΜΟ ΠΑΡΑΚΑΛΩ

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Πέμ Ιαν 12, 2006 4:36 pm

"τσιμπουρια" ..."κοριοι"...

τελικα ολοι τα ιδια λεμε ...παντα για τους αλλους ομως

εξαιρωντας την αφεντομουτσουναδα μας ...

δυστυχως δεν ειναι περιεργο .
--------------------------------------------------------------------------------------
"στυλ" ..."χιουμορ"...

αυτα δεν ειναι θεμα ορεξεως ? το δικο μου στυλ και το δικο μου χιουμορ ειναι σιγουρα η αηδια και η ντροπη καποιου αλλου .
--------------------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------------------
για σενα κολλητηρακι
που δε σ' απασχολω και δε μ' απασχολεις οπως λαναθασμενα λες
θα γραψω μερικους φρεσκους στιχους απο ρεφραινακι
υπογραμμιζοντας αυτα που ελεγα πριν καναδυο μερες για την αναγκη να στεκομαστε διπλα σε οποιον δεχεται προσωπικη επιθεση με χυδαιους χαρακτηρισμους (-εξηγω γιατι ειναι ψευτοευαισθητα μουνοπανα οι αλλοι και γιατι οσοι σπερνουν ανεμους εισπραττουν θυελλες-τωρα βεβαια για σενα χυδαιο ειναι αυτο που εγραψα για τα σκυλια και τη δημοκρατια και οχι οι χαρακτηρισμοι των ευαισθητων σκυλοφιλων "δημοκρατων" -εδω σου θυμιζω και το αλλο που εγραφα πιο παλια για το πως στρεβλωνεται η πραγματικοτητα με την αποσπασματικη της παρουσιαση και το ποσο γκαιμπελικη ειναι αυτη η μεθοδος - ωστοσο πιστευω ακραδαντα οτι στην περιπτωση σου δεν υπαρχει καμμια προθεση για στρεβλωσεις και απλα ειναι ο τροπος που βλεπεις)

θα γραψω τους στιχους για σου να εξηγησω το λογο που για μενα τιθεται θεμα ανοχης ή μη ανοχης

breathing each other's lives /αλληλοαναπνεουμε ζωες
holding this in mind /κρατωντας υπ' οψιν
that if we fall, we all fall / οτι αν πεσουμε, θα πεσουμε ολοι
and we fall alone / και θα πεσουμε μονοι .

ως πρωτογονο ζωο που θελω να ειμαι, σιχαινομαι τα σκυλια για ενα μερος αυτου που αντιπροσωπευουν (ο σκυλος λενε εξημερωθηκε μονος του γιατι ηθελε ενα αφεντικο να τον ταϊζει )ενω ταυτοχρονα ο χριστος που κατοικει μεσα μου (θελω δεν θελω κατοικει) μου υποδεικνυει να αναγνωριζω στη συμπεριφορα τους κατι αξιεπαινο (ευγνωμοσυνη για το χερι που τους ταϊζει)

ωστοσο προτιμω τους λυκους ...αν εισαι αρκετα χαζος για να τους χαϊδεψεις σου δαγκωνουν το χερι ....
----------------------------------------
μ' αυτα ως αφορμη ερχομαι και στο θεμα μας

ο σκυλος ,λενε ,ειναι ο καλυτερος μας φιλος ,ατομαντ
γιατι ,λενε,"δειξε μου τον φιλο σου να σου πω τι εισαι"
βλεπω λοιπον τους εαυτους μας στα σκυλια

οπως κι αυτοι , ετσι κι εμεις χρειαζομαστε αφεντικα για να τα γλειφουμε

ρωτησε εκατο ανθρωπους αν θελουν ελευθερια ή ανεσεις και θα απαντησουν σιγουρα ελευθερια καικατω τα αφεντικα (χαχα ξαφνιαστηκατε?)
ελευθερια θα απαντησουν γιατι αν και ειμαστε ομοιοι διαφερουμε με τους καλυτερους μας φιλους ...
εξηγω τη διαφορα
σε μια σχεση δυο ατομων καποιος κραταει το λουρακι και αυτο τον οδηγει σε λαθη ...ενα απ' αυτα ειναι να νομιζει οτι ειναι αυτος το αφεντικο και κανει κουμαντο...οτι μπορει να κατευθυνει το ρευμα και οτι ειναι διαφορετικος απο τ' αλλα ζωακια...και για να στηριξει αυτη τη διαφορετικοτητα του εφευρισκει γελοιες θεωριες -αυταπατες περι "ανθρωπιας" , χτιζει χριστουληδες μεσα του και μεσα σε γενιες ομοιων του(εξ ου και ο μικρος χριστος που ακομα κατοικει μεσα μου )βαζοντας τες να απαγγειλουν με στομφο σε χριστουγεννιατικες γιορτες "ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ) ... κι οταν πια ο χριστος δε μπορει να παει τον κοσμο μπροστα ( μα γιατι πρεπει να πηγαινουμε παντα μπροστα και οχι πλαγια ή πισω οπως κανουν τα ελευθερα οντα ? υπαρχει απαντηση και ειναι σοβαρη) τοτε σιγα σιγα και μεθοδικα τον σκοτωνουμε και βαζουμε στη θεση του τιις νεες "θεοτητες" , οικονομικη αναπτυξη, ευημερια , ευμαρεια , ανεση , ανθρωπινα δικαιωματα , δημοκρατια ...αυριο θα σας αντιγραψω ενα δυο ειδησεις απο την πλουσια σοδεια της πρωτης εβδομαδας του 2006, για να καταλαβετε ποσο πολυ μας αρεσει να αυταπατωμαστε με τις θεωριες μας
περι αγαπης και κατανοησης και παγκοσμιας ειρηνης ....θυμαστε τοτε που σας εγραψα τους στιχους του ντεσπεραντο (εσυ που το θυμηθηκες ρε εφμπιελ?) και τους σχολιασα ?εκει που ο τυπος συμβουλευε τον ντεσπεραντο ν'αφησει την παρανομια και να γευτει τις χαρες της νομιμοτητος δηλ. ζεστο κρεβατι με γυναικα καθε βραδυ και να μην πηδαει πολλους φραχτες γιατι αργα ή γρηγορα θα του καρφωθει ενας στον κωλο?

θα απαντησουμε λοιπον ελευθερια γιατι μας αρεσει να αυταπατωμαστε
αλλά
στην πραγματικοτητα αυτο που εννοουμε με την λεξη ελευθερια (αλλη μια απο αυτες που στο βαθος του χρονου αλλαξε νοημα μια δυο φορες -θυμαστε την ελευση των οριων ?-) ειναι η καλοπεραση μας ...σαν καλα σκυλακια λοιπον γουσταρουμε τ' αφεντικα που θα εξασφαλισουν το γευμα μας και την διαιωνιση του γελοιου ειδους μας το οποιο θεωρουμε οτι επειδη καπως ή καποιοι το ανεβασαν στην κορυφη της τροφικης αλυσιδας ειναι και το περιουσιο ειδος σ' αυτη τη γη...

οι περιουσιοι λοιπον ...εμεις και τα σκυλια μας .."ελευθεροι" να χεσουμε ολη τη γη ....μη γνωριζοντας ή μαλλον μη θελοντας να παραδεχτουμε οτι υπαρχουν και ορια ,στη μαλακεια με εψιλον γιωτα που μας δερνει και προπαντων σ'αυτη τη γη ή καλυτερα , που ειναι αυτη η ιδια η γη .

χεζουμε , καταστρεφουμε και αυταπατωμαστε με επιστημονικες φαντασιες (και δεν εννοω το λογοτεχνικο ειδος) οτι καπως θα καταφερουμε μονοι μας να σωσουμε το γελοιο περιουσιο ειδος μας ....και γι αυτο παγκοσμιοποιουμαστε . Περιοριζουμε την "ελευθερια" στο ονομα μιας αλλης "ελευθεριας" (ενω οι αρχαιοι μας προγονοι γνωριζοντας την αληθεια εννοουσαν ακριβως τι ελεγαν με τη λεξη)...για χαρη των ανεσεων του καναπε μας ...για χαρη των ανθρωπινων δικαιωματων θελουμε να ελεγξουμε τα αυτονοητα δικαιωματα του αυτοπροσδιορισμου και της αυτοδιαθεσης ...για χαρη της παγκοσμιας ειρηνης κανουμε τοπικους πολεμους αλλα ενιοτε και παγκοσμιους ...βαφτιζουμε τον ενα ή τον αλλο κακο ή καλο αναλογα με το συμφερον μας ...οι επιζησαντες γραφουμε την ιστορια οπως μας γουσταρει σαν νικητες...βαφτιζουμε δημοκρατια αυτο που απλα μας βολευει για να παμε μπροστα ...η κινηση προς τα εμπρος και στα γρηγορα μαλιστα , ειναι το μονο
που ενδιαφερει ...δεν υπαρχει "ελεος" ,"σεβασμος" και "ανθρωπια" γι αυτους που τολμουν να θελουν να γυρισουν πισω
, παρολο που οι περισσοτεροι αυτοεξαπατουμενοι θα πουν "και τι σ'εμποδιζει κανε οτι θελεις" ,
και η μονη δυνατοτητα ειναι αυτα τα οπισθοδρομικα "ζωα" να περασουν τη ζωη τους στη ληθη της οχθης περιμενωντας το θανατο και γραφωντας ποιηματακια και αλλα τετοια φαιδρα ή για να σκυλολογισω λιγο ακομα , να περασουν το υπολοιπο της ζωης τους λιαζομενα και φιλοσο-φουντα στις πλακες πεζοδρομιου καποιας επαρχιακης ή συνοικιακης πλατειας μακρυα απο τα διχτυα του μπογια και ωστοσο περιμενοντας το χερι των φιλοζωων ...
τα λυσσασμενα σκυλια παντως , αυτα που κρυφα θαυμαζουμε και για χαρη των οποιων γραφουμε οτι ειναι αξιο να διαβαστει , ειναι καλο να βγαινουν απ' τη μεση ...μ'ενεσεις , με χαπια , με σφαιρες ....παντιοτροπως .

η μεγαλη πλακα ειναι οταν επικαλουμαστε αυτα τα "ανθρωπινα δικαιωματα" στο ονομα των οποιων παγκοσμιοποιουμαστε για να μας συνδραμουν τα σκυλακια της παγκοσμιοποιησης στον αγωνα μας ...
(σκυλακια ="δημοκρατικοι" θεσμοι)


παγκοσμιοποιηση λοιπον για χαρη των ανθρωπων και τωρα πια ειναι ξεκαθαρο οτι το συνθημα "ελευθερια ή θανατος" ειναι παντα επικαιρο και αληθινο οσο ποτε (αν και κωμικο για τους προοδευτικους και εννοω τους ταγμενους στην προοδο ,την προς τα εμπρος κινηση στο δρομο ) .....

"προχωρειτε στο διαδρομο παρακαλω" που θα λεγε κι ο εισπρακτωρ ,αν υπηρχε ακομα , για να θυμηθουμε και να παραφρασουμε το παλιο επιτοιχιο συνθημα
"σταματηστε το αστικο να κατεβω" .
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Πέμ Ιαν 12, 2006 4:52 pm

α συγνωμη εφμπιελ και ντεμπορντιγκ ...
ηταν ο ντεμπορντινγκ που θυμηθηκε το ντεσπεραντο
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό Tanton » Παρ Ιαν 13, 2006 12:58 am

Επιστημονική ανακοίνωση.
Σε πρόσφατες ανασκαφές σε γνωστό αρχαιολογικό χώρο που οι επιστήμονες ονομάζουν ΄Υπόστεγο-ε ΄ βρέθηκε το κάτωθι απόσπασμα επιγραφής.

....όμως τώρα σας αφήνω οριστικά...... δεν είναι και το κλίμα πολύ φιλόξενο εδώ.....με τόσους χαρακτηρισμούς στις τοποθετήσεις τρίτων ...... (βρόμικος!) συντηρητισμός, σκληρότητα, διπλωματία, σκοταδισμός , παιδική αφέλεια......ανακατεμένα με τσιτσιδώματα .....δεν προάγουν τον Λόγο .....
Έγκυροι γλωσσολόγοι που μελέτησαν το σπάραγμα της επιγραφής διαπίστωσαν ότι έχει γράφει στην arial 8 γραμματοσειρά σε ( σχεδόν ) σωστά ελληνικά, ασύντακτα πάντως.
Οι ιστορικοί προσδιόρισαν με ασφάλεια τον χρόνο που γράφτηκε: το πρώτο 10ήμερο του Δεκεμβρίου 2005 ( με περισσότερες πιθανότητες προς το τέλος του ).
Όλοι πάντως συμφωνούν ότι γράφτηκε στην Π.Τ εποχή.
( σαν Π.Τ εποχή ορίζουμε την ευτυχισμένη και ειρηνική εποχή στο Υπόστεγο-ε πριν ενσκήψουν από τις άγονες κοιλάδες των Αμπελοκήπων οι Βάρβαροι με τα άγρια σκυλιά τους. Το πέρασμα αυτών των απαίδευτων βαρβάρων ( άλλοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ήταν μόνο ένας…) όπως είναι γνωστό συνετέλεσε να επικρατήσει η χυδαιότητα στον μέχρι τότε εκλεπτυσμένο πολιτισμό του χώρου).
Η επιστημονική διαμάχη ( που μερικές φορές ξεπέρασε την ακαδημαϊκή αβρότητα ) είχε σαν θέμα τον συγγραφέα της επιγραφής.
Ο υπεύθυνος, πάντως, της ανασκαφής υποστήριξε , με αληθοφανή επιχειρήματα, ότι συγγραφέας υπήρξε η, γνωστή από άλλες γραπτές μαρτυρίες, αλλοπαρμένη ιέρεια του οικισμού.
ʼλλοι επιστήμονες υποστηρίζουν με θέρμη ότι όπως είναι γνωστό εκείνη περίπου την περίοδο ο κηδεμόνας και οι ιππότες-προστάτες της ιέρειας την είχαν υποβάλει σε αναγκαστική αφωνία.
Ο επικεφαλής ανασκαφέας υποστηρίζει από την μεριά του ότι η αφωνία επεβλήθη στην Μ.Τ εποχή, αρκετά αργότερα……..
( Αμάν πια αυτού οι επιστήμονες δεν μας αφήνουν να απολαύσουμε τα κείμενα ).
Όσο για το καίριο ερώτημα : που πήγε τελικά ο Λόγος που το έβαλε στα πόδια… η επιστήμη δεν έχει ακόμα απάντηση. Ίσως στο μέλλον.



Αναδημοσίευση. ( γιατί ποιός διαβάζει...σκαμνάκια; )
Κι'αν σου μιλάω με παραμύθια και παραβολές
είναι γιατί τ' ακους γλυκότερα, κι η φρίκη
δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
γιατί είναι αμίλητη και προχωράει...
Tanton
full member
 
Δημοσιεύσεις: 127
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 3:15 am

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες

cron