ας γράψουμε ιστορίες

Διαγωνισμός Αντιπολεμικής Ιστορίας

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Δημοσίευσηαπό alexis » Κυρ Μαρ 16, 2003 11:34 pm

πάντως εγώ καταλαβαίνω πως δε με νοιάζει αυτή σας η δυσαρέσκεια{E}





























Den me noiazei
Mh se noiazei
oi dromoi pou trabaneeeeee
ki o dikos soyyyy
ki o dikos moyyy
sto poythenaa mas
paneeeeeeeee
alexis
super member
 
Δημοσιεύσεις: 227
Εγγραφή: Τρί Ιαν 21, 2003 7:23 pm

Βλέπω ανάψαν τα αίματα !!

Δημοσίευσηαπό Count_Zero » Δευτ Μαρ 17, 2003 2:45 am

Μερικοί πιάσατε το νόημα, μερικοί όχι. Ζητήσατε μια ιστορία για τον πόλεμο, έστειλα μία (εν βρασμό ψυχής που εσκεμμένα τελείωνε τις φράσεις "σε μας- όλους" για να μην νγάζω έξω και εμένα), μία αγαπημένη (του Ελύτη) και μία ακόμα έπίσης αγαπημένη που θα παραθέσω παρακάτω(απόσπασμα από ένα όνειρο που βλέπει ο πρωταγωνιστή στο βιβλίο μου, δηλ. το "7 ημέρες ψέματα").

Δεν θα μπω σε διαδικασία να συζητήσω τις απόψεις μου, ούτε και θέλω να σχολιάσω τις δικές σας.


Αφήσαμε στην μέση εκείνη την μάχη. Περισσότεροι από τους μισούς είxαν πεθάνει και τα κουφάρια τους ήταν σκορπισμένα στο βουνό. Από τους εναπομείναντες, ο μεγαλύτερος αριθμός ήταν σακατεμένοι και μόλις μετά βίας κατάφερναν να σέρνονται προς τα χαρακώματα. Τριανταπέντε άντρες γεροί απόμεναν. Τα πολυβόλα ξωπίσω ξερνούσαν φωτιά, οι τραυματίες έπεφταν ο έναν πίσω από τον άλλο, έτσι εύκολο στόχο έδιναν. Εμείς τρέχαμε σαν τρελοί κάνοντας ζιγκ ζαγκ, ξεχνώντας πίσω μας φίλους και συμπολεμιστές στα νύχια των εχθρικών πολυβόλων. Τα κανόνια τους διαμέλιζαν πτώματα και ζωντανούς αδιακρίτως, όλος ο ουρανός είχε σκεπαστεί από ένα μαύρο σύννεφο και η γης φωτιά, φωτιά και αίμα. Πολλοί χάνανε τα μυαλά τους ή βρίσκανε τον εαυτό τους -δεν ξέρω κι εγώ πως να το δω πια- και αντιμετωπίζανε κατάματα τον θάνατο, τρέχοντας και πυροβολώντας τις θέσεις του εχθρού που ορμούσε πάνω τους και σύντριβε τα σώματα των γενναίων μέσα σε ιαχές και βαρβαρικούς πανηγυρισμούς. Το μίσος ήταν τόσο, που θα μπορούσες να πνίξεις την Ασία μέσα του. Μα ο φόβος ήταν μεγαλύτερος.





Τα μάτια μου γύρισαν ολόγυρα. Είδα τους συμπολεμιστές μου λουφαγμένους στα χαρακώματα, τα μάτια τους ήταν νεκρά και κοιτούσαν την κόλαση. Είδα μέσα μου το θεριό. Είδα κι άλλα θεριά να αφήνουν τα σώματα και να κινούν προς τον εχθρό. Είδα σφαίρες να καρφώνονται απάνω μου, ένιωσα να πέφτω. Πρώτα εγώ κι έπειτα το θεριό. Ύστερα σηκώθηκε κι άρχισε να τρέχει μαζί με τα άλλα θεριά. Έσπερναν θάνατο τα πυροβόλα μα οι εχθροί δεν μας έβλεπαν, μήτε νιώθανε τα πυρά μας, παρά όρθιοι, με τα χέρια ψηλά γιόρταζαν τον όλεθρο που σκόρπισαν. Κοιτάξαμε πίσω. Είδαμε τα σώματα μας τρυπημένα από σφαίρες πολλές. Μα τα θεριά μας όρθια δεν χόρταιναν την μάχη. Θες λέει να περιπλανιόμαστε για πάντα διψώντας για εκδίκηση, εμψυχώνοντας τα παλικαριά που θα έρθουν να πολεμήσουν και να πεθάνουν μετά από εμάς; Θες να υπάρχει ένας τόπος γι αυτούς που έπεσαν σε μάχη δίκαιη; Θες να μισούμε αιώνια, χωρίς σταματημό, κάθε φορά αλλότριους εχθρούς;




Κοιτάζαμε πάνω συνοφρυωμένοι ψάχνοντας για τον θεό. Οι εχθροί λεηλατούσαν τα πτώματα μας. Αρχίσαμε να ρωτάμε φωναχτά –σαν κάτι τρελούς σε παλιές ταινίες- και οι απορίες ήταν πολλές, ολάκερο σιντριβάνι ξεπηδούσε χοροπηδηχτά από τα στόματα τα αχαμνά. ʼλλοι ρωτούσαν τον θεό, άλλοι φώναζαν νεκρούς αγαπημένους, άλλοι ρωτούσαν τον διπλανό τους και άλλοι προσεύχονταν γοερά. Σηκώθηκα στητός -με έπιασε μια σιχασιά για όλους μας- και τους φώναξα “Το τέλος δεν είναι παρά η αρχή”. Οι εχθροί κοντοστάθηκαν. Γύρισαν προς το μέρος μας κι άρχισαν να γαζώνουν στα τυφλά. “Δεν ταιριάζει θάνατος σε αποθαμένους;” τους σφύριξα και σηκωθήκαμε σαν ένα σώμα χυμώντας στον εχθρό.
Δέκα από εμάς τσάκισαν μια χιλιάδα από δαύτους. Οι ρέστοι τράπηκαν σε φυγή ξεφωνίζοντας τρομαγμένοι. Καθίσαμε, ανάμεσα σε πτώματα συντρόφων και εχθρών. Κάποιος ρώτησε “τι να `χαμε απογίνει” μα κανείς δεν ήξερε να απαντήσει. Έτσι, δειλά δειλά, ένας ένας, Αρχίσαμε να περνάμε στην ανυπαρξία, όχι εμείς, μα τα θεριά που είχαμε μέσα μας.
Count_Zero
new member
 
Δημοσιεύσεις: 11
Εγγραφή: Κυρ Δεκ 01, 2002 4:42 am

Δημοσίευσηαπό aspic » Δευτ Μαρ 17, 2003 7:19 am

Καλή μας έψιλον,επειδή εμπιστεύομαι την ταπείνωσή μου,λέω ότι λέω για την βία.
Διότι ταπείνωση σημαίνει να αποδεχόμαστε το πραγματικό σαν φυσική αναγκαιότητα και όχι τις οποιεσδήποτε κατασκευες (και ηθικές) που μας συμφέρουν.
Μας συμφέρει εμάς το <όχι βία> και είναι εντελώς αλλαζονικό να το ισχυριζόμαστε,αφού σημαίνει την παγίωση μιάς ευνοικής κατάστασης σε μάς που ήδη υπάρχει.
Το <όχι βία> <ναι στην ειρήνη> κ.λ.π.,σημαίνει το σταμάτημα του κόσμου ώς έχει και την αποδοχή της αδικίας και βίας που υφίστανται οι άλλοι.
Τα χρήματα που έχουμε στην τσέπη μας,ο κομπιούτορας που τώρα επικοινωνούμε και χιλιάδες άλλα,είναι προιόντα βίας και φόνων.
Πώς λοιπόν μπορούμε να εκφράζουμε την αντίθεσή μας στη βία,όταν βία χρησιμοποιούμε σε όλη τη ζωή μας;
ʼς μοιράσουμε τις περιουσίες μας,κάψουμε τους κομπιούτορες και τις μηχανές μας και μετά τουλάχιστον θα γινόμαστε πιστευτοί όταν δηλώνουμε κάτι τέτοιο.
Μόνο οι αγιορείτες και οι θιβετιανοί μοναχοί,δικαιολογούνται να επικαλούνται την ειρήνη που έχουν σκοτώσει το θεριο μέσα τους όπως λέει και ο μηδενιστής.
Κανείς άλλος.

Κομπιουτεράνθρωπε αλέξη,ο οικονομικός πλούτος είναι ο μετασχηματισμός (όπως λές και εσύ) του φυσικού και ορυκτού πλούτου,όπως συντελειται μεσα από το θάνατο (κυριολεκτικό και μεταφορικό) εκατομμυρίων ανθρώπων.
Τα άλλα τα διαδίκτυα και τα κινητά,είναι το ψέμμα,η επιλεκτική και άδικη συσσώρευση του πλούτου.
Η πληροφορική και οι σύχγρονες τηλεπικοινωνίες,η μόνη πραγματική αντιστοίχηση και εφαρμογή που έχουν στην οικονομία,είναι η ψεύτικη παραγωγή καταναλωτικών αγαθών με σκοπό το άδικο μοίρασμα του πλούτου
(τι λές θεια πέτραινα στο κινητό; ).
Η υπερεκτίμηση της ψηφιακής τεχνολογίας που μας επιβλήθηκε τεχνητά,οδηγεί σε φούσκες όπως οι περίφημες χρεωκοπημένες εταιρίες πληροφορικής στην αμερική.

ΦΟΥΣΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΑΜΗΛΟ ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΣ ΑΛΕΞΗ.

Όσον αφορα την φιλοσοφία της πληροφορικής που υποστηρίζεις...η αλήθεια δε΄ν βρίσκεται ποτέ στο ίδιο το αντικείμενο(πληροφορία) παρά μόνο στη σχέση των πραγμάτων και στο υποκειμενικό βλέμμα του παρατηρητή.
Μόνο στα τελευταία μπορεί να υπάρξει κριτική σκέψη (και σε σένα το λέω κουήν που υποστηρίζεις τις ίδιες μαλακίες) και όχι σε μιά βλακώδη πληροφορία.
Νομίζετε αλέξη και κουήν,ότι η συσσώρευση πληροφοριών ανοίγει στον άνθρωπο καινούργια επικά ταξίδια;
Ουσιαστικά πιστεύετε στο μύθο του πύργου της βαβέλ δηλαδή.
Μαζεύουμε πληροφορίες,μαζεύουμε μαζεύουμε μαζεύουμε και τελικά σε αυτό που καταλήγουμε είναι η απόλυτη βλακεία.
Αυτός είναι ο κομπιούτορας...ένας βλάκας που γαυγίζει.


ΥΓ Η υπερίσχυση των ψηφιακών επικοινωνιών σε βάρος των φυσικών όπως λές αλέξη,δέν είναι τίποτα άλλο από το ξαναμοίρασμα του πλούτου και τον αποκλεισμό από αυτόν σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες (ένα κοινωνικό πολιτικό παιχνίδι είναι).
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό Druuna (...ex Queen) » Δευτ Μαρ 17, 2003 8:16 am

( γιατί μου σπας τα νεύρα δευτεριάτικα..;; )

( γιατί με βγάζεις έξω απ' τα ρούχα μου μ' αυτό τον βρωμόκαιρο..;; )

( ας είναι... )

( με τον κώλο έξω λοιπόν και συνειδητά ότι παίζω το παιχνίδι σου, σου ξανά-λέω ότι δεν πρόκειται για συγκέντρωση πληροφοριών -βαβέλ- αλλά για διαχείριση αυτών με σκοπό την ανάπτυξη κριτικής σκέψης... )

( κάτι σαν τη λάμψη πίσω από το βλέμμα της γελάδας... )

( όπως βλέπεις το παρατράγουδο και πρέπει να πας πίσω απ' την ικανοποίηση ότι εσύ δεν είσαι ο γελοιοδέστερος των γελοίων... )

Το όπλο μας ρε Μπάμπη είναι η πληροφορία, πάντα ήταν. Η διαφορά με το παρελθόν, ακόμη και το πρόσφατο, είναι το κρίσιμο μέγεθος του.

Εάν αφεθούμε στις διαθέσεις της εξουσίας, αυτό το όπλο γυρνά εναντίον μας και τότε ναι, απαξιώνεται.

Η πολυδιάσπαση της πληροφορίας και πληθωρισμός της είναι ο τρόπος με τον οποίο το εκάστοτε εξουσιαστικό μοντέλο, ειδικά στο δυτικό κόσμο, καταστρέφει/διαστρέφει αυτό το όπλο.

Η άρνηση των προϊόντων βίας και φόνων πρέπει να απορρέει από την κρίση. Η κρίση απορρέει από τη γνώση. Η γνώση βελτιώνεται από την πληροφορία.

Όχι μόνο το μπροστινό της μέρος, το γυαλιστερό και εύπεπτο, αλλά και τα αγκάθια, ο πόνος.

Αρνούμαστε συνειδητά κάτι που γνωρίζουμε, αλλιώς, πηγαίνουμε στις διαδηλώσεις κατά της βίας επι-δεικνύοντας τους βίαιους εαυτούς μας, τους ίδιους που όταν τελειώσει το πανηγύρι, θα επι-δείξουμε ευχαριστημένοι στον μικρόκοσμό μας ως διαφορετικούς και υπερέχοντες.

Και αυτό είναι φύση και θέση μεγαλύτερη βία ρε Μπάμπη, αφού και το "κοινό" μας είναι το ίδιο σκατοεγωϊστές, όπως εμείς, με συνέπεια να επέλθει σύγκρουση συμφερόντων.

Ένα conflict ονείρων και επιθυμιών είναι αυτό που κινεί ή ακινητοποιεί τον κόσμο Μπάμπη...

Εφόσον το φάγαμε το γαμημένο το μήλο, ο πόλεμος ταυτίζεται με την εξέλιξη.

<< Το <όχι βία> <ναι στην ειρήνη> κ.λ.π., σημαίνει το σταμάτημα του κόσμου ώς έχει και την αποδοχή της αδικίας και βίας που υφίστανται οι άλλοι. >>











































Witticism
Όσο οι άνθρωποι θα συνεχίζουν να πίνουν, να πολεμούν, να στοιχηματίζουν και να καπνίζουν, τούτος ο κόσμος έχει μέλλον.
Άβαταρ μέλους
Druuna (...ex Queen)
super member
 
Δημοσιεύσεις: 244
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 1:39 am
Τοποθεσία: In your minds!

Δημοσίευσηαπό Druuna (...ex Queen) » Δευτ Μαρ 17, 2003 8:21 am

( να τις αποσύρετε κύριε Σίγμα τις ιστορίες μου από το διαγωνισμό, διότι καταφανώς είναι φιλοπολεμικές... )




























...και τι ζητάωωωωω
τι ζητάωωωω
μια ευκαιρία στον παράδεισο
να πάωωωω...

(πολύ καλή σας ημέρα...)
Όσο οι άνθρωποι θα συνεχίζουν να πίνουν, να πολεμούν, να στοιχηματίζουν και να καπνίζουν, τούτος ο κόσμος έχει μέλλον.
Άβαταρ μέλους
Druuna (...ex Queen)
super member
 
Δημοσιεύσεις: 244
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 1:39 am
Τοποθεσία: In your minds!

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Μαρ 17, 2003 8:26 am

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ!

δεν έγραφα πριν, για να μείνει για λίγο ως τελευταίο το ποστ του κάουντ ζίροου, με τον οποίο έχω ανοιχτό λογαριασμό.
μια κι έγραψες ασπικ, απαντάω.

πρώτα πρώτα συγγνώμη δημοσίως από τον κάουντ. προφανώς δεν κατάλαβα καλά. προσπαθώ μερικές φορές να διαβάζω γρήγορα, αλλά είμαι αργή, μου διέφυγαν προφανώς αρκετά απ' 'οσα έγραψες και έτσι σε αδίκησα.

αλέξη:
να μαστε πάλι στο ίδιο σημείο. προφανώς αυτό είναι το σημείο επαφής μας, πάντα σε μηδενική βάση. φυσικά δεν πειράζει και τους δυο μας.

ασπικ
τελικά γι' αυτό ίσως σας αγαπάω: γιατί ταιριάζουμε: εγώ είμαι όντως αλαζόνας, όπως γράφεις. δεν ε΄χει σημασία τι μπορεί να γράφω και πόσο μπορεί να κρύβομαι, πίσω από το υπερεγώ μου. σημασία έχει πόσο πολύ σας έχω πρήξει (και όχι σας τα έχω πρήξει- ελπίζω ή νομίζω! :wink: ) με την παρουσία μου εδώ. όντως αλαζονική. δυστυχώς αλήθεια.
αλλά κι εσείς είσαστε υποταγμένοι και τυφλοί. ούτε εσείς είσαστε οι αγιορείτες ή οι θιβετιανοί, ή ο κάθε ταπεινός ΄που μιλάει με τη σιωπή του και τη ζωή του ολόκληρη. είσαι τυφλός ασπίκ, γιατί εκτιμάς τα πράγματα πριν τα γνωρίσεις, και γι' αυτό είσαι τόσο υποταγμένος όσο κι εγώ, για να μη σου πω περισσότερο. άνοιξε τα μάτια σου να δεις ότι δε βλέπεις, και τότε μπορεί ίσως να δεις. για ποια πραγματικότητα μιλάτε, που είναι ίδια ή διαφορετική έξω από τον άνθρωπο και μέσα σ' αυτόν;
σκέφτομαι αυτή τη στιγμή πως΄ίσως να έχετε απόλυτο δίκιο: βιασταί λέει το ευαγγέλιο θα καταλάβουν τη βασιλεία του θεού, σ'αυτούς ανήκει.
λοιπόν κι εγώ, γράφοντας βλακείες, μπορεί να βιάζω την κρίση σας, και παρά την αντίθεσή σας μαζί μου κάπως να μ' αγαπάτε, μ' έναν άλφα τρόπο. γελάστε όσο θέλετε, ή χαμογελάστε συγκαταβατικά μ' αυτά που γράφω, κύριε ασπικ και κύριοι της παρέας. εγώ είμαι τόσο χαρούμενη που δε με νοιάζει τι θα σκεφτείτε, και τι θα σκαρφιστείτε για να κοροϊδέψετε.
χαίρομαι μόνο που εδώ είναι αντιπολεμικές ιστορίες και τελικά έχουν αρχίσει συμπλοκές. οι συμ-πλοκές οδηγούν στο πεζοδρόμιο, στο δρόμο, κι οδηγούν τον καθένα να φύγει από το σπίτι του. καλό δεν είναι αυτό;

αλα-ζο-νικώτατα,
την χαζο αγάπη μου
ΕΨΙΛΟΝ
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό aspic » Δευτ Μαρ 17, 2003 9:15 am

Τα μυαλά σου και μιά λίρα,χαζόπραμα κουήν (άν δέν βρίσεις σήμερα,δέν αποκτά βάρος ο λόγος σου).
Προφανώς μιλάς με τον κώλο σου και όχι με το κεφάλι σου και για αυτό μου λές αυτά που μου λές.

Οι πληροφορίες είναι οι χάντρες και τα λιλιά που είχαν οι πρωτόγονοι λαοί.
Έχουν την ίδια αλήθεια με αυτά και εξυπηρετούν τους ίδιους ακριβώς σκοπούς όπως και στους πρωτόγονους.
Να δημιουργούν ιεραρχίες και τυπικά στις ανθρώπινες κοινωνίες δηλαδή.

Προφανώς κάνεις το λάθος να ταυτίζεις την πληροφορία με τη γνώση.
Η γνώση κουήν,δέν είναι απλώς και μόνο ένα άθροισμα πληροφοριών (άν ήταν έτσι τότε ο κομπιούτορας θα ήταν σοφός,όπως πιστεύει ο αλέξης).
Η γνώση είναι ένα σύμπλεγμα διαφόρων πραγμάτων,είναι καθαρά υποκειμενική,για αυτό και αυτός που γνωρίζει καταλήγει πάντα (όπως θα μας πει και η έψιλον) ότι δέν γνωρίζει τίποτα.
Κατ αυτήν τη λογική λοιπόν,απολαμβάνω το παρατράγουδο,όχι για τους λόγους που λές (που για πολλούς ισχύουν),αλλά ακριβώς για αυτό το ανοητον-σοφό του πράγματος.
Τα ανόητα πράγματα,όταν είναι αυθεντικά είναι και σοφά πράγματα (οτιδήποτε αυθεντικό είναι και σοφό).
Η πληροφορία όμως δέν είναι κάτι αυθεντικό.
Είναι απλώς μιά μερική αντανάκλαση του πράγματος,όπως παραμορφώνεται από την λίμνη του τίποτα.
Και σάν τέτοια,από την φύση της και μόνο η πληροφορία τείνει να διασπάται σε μικρες επιμέρους παραμορφώσεις-αντανακλάσεις- πληροφορίες.
Η γνώση είναι πλαστή,όταν βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στην πληροφορία όπως γίνεται σήμερα.
Αυτό είναι και το πρόβλημα του μμ.
Πώς να ξεφύγουμε από τον φασισμό της εικόνας-πληροφορίας.

Για τις τελευταίες παραγρα΄φους σου συμφωνούμε νομίζω.
Πές τα του κουκουρούκου αυτά,που <απο γάμο και χαρά η βασίλω πρώτη>.

Έψιλον,γιατί μου σπάς τα νευρα και εσύ;
Πρός τι αυτός ο χριστιανικός-φωσκολικός μονόλογος;
Γιατί παίρνετε όλα τα πράγματα προσωπικά και μας παρεξηγειτε;
Τις κοινωνίες μας γενικά λέω αλλαζονικές,δέν λέω εσένα προσωπικά.
Και βέβαια βάζω και τον εαυτό μου μέσα,αλλοιώς θα είχα πάει στο άγιο όρος και θα προφήτευα το τέλος του κόσμου.
Κανεις δέν σου είπε ότι γράφεις βλακείες και κανείς δέν γελάει μαζί σου.
Αφού ξέρεις ότι το εντελώς αντίθετο γίνεται (τουλάχιστον από μένα).
Μήν πάτε να μας φυλακίσετε τον λόγο μας δημιουργώντας μας ενοχές.

Επι του θέματος,ο χριστιανικός θεός που πιστεύεις είναι ο μεγαλύτερος βιαστής.
Όλη του η φιλοσοφία και η πορεία προς τον <παράδεισο> γίνεται με βία.
Είναι υπεύθυνο τόσο το αρχαιοελληνικό πνεύμα,όσο και η πολιτική του εφαρμογή (ο χριστιανισμός),για όλη την βία και την αδικία ανα΄τους αιώνες.
Τι νομίζετε εσείς δηλαδή;

Την πληροφορημένη χριστιανική αγάπη μου
άσπικ
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Μαρ 17, 2003 10:23 am

ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΜΟΥ ΑΣΠΙΚ!

σήμερα δεν ξέρω καν τι μου συμβαίνει: πάντως είμαι πανευτυχής. δεν ανήκω -αχ, ευτυχώς κιόλας- στον μπλε πλανήτη που μισοδιάβασα στον αλέξη, αλλά σ' ένα μικρότερο που χώραγε κάτω από μια μπλε μισο-σπασμένη ομπρέλα! αυτή η ομπρέλα με προστάτευε από τη βροχή, όπως και τα συναισθήματα αγάπης ή απλώς ζεστασιάς προστατεύουν τα καρτούν από την ανακύκλωση, και τους δίνουν λίγο μεγαλύτερη βιοσημότητα...
μπορείτε να γράφετε ελεύθερα, αλοίμονο! έχω πολύ καλό μεταβολισμό μου είπαν όταν πήγα για δίαιτα (έτσι τώρα ζυγίζω μόλις 230 κιλά), και τα αρνητικά μου συναισθήματα μεταβάλλονται το ίδιο γρήγορα (με τα θετικά).
σιγά ρε μη και στεναχωρηθώ που κάθεσαι και ασχολείσαι μαζί μου! μ' αρέσει! βρίζε όσο θες, το πολύ πολύ να ξυπνήσω κι εγώ...

φωσκολικά
(το δεύτερο όμικρον, μη μπερδευτούμε και με την αμέσως προλαλήσασα!)
την αγάπη μου
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

προς ΡΟΖΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Μαρ 17, 2003 10:24 am

..... ΚΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ! :wink:
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Δευτ Μαρ 17, 2003 11:25 am

Καλημέρα.
Νομίζω πως θα ήταν καλό να μελετάμε
προσεκτικότερα το τί θέλει να πει
ο συγγραφέας. Αγαπητέ Ζίροου, στην προκειμένη,
είναι άδικο να παρεξηγείστε. Γράψατε την καλύτερη
ιστορία για μένα, ό,τι ακριβώς συμβαίνει δηλαδή.
Χωρίς ενοχές και κίνδυνο για το αν είμαι αρεστή ή αντιπαθής
ή δεν ξέρω κι εγώ τί άλλο,
Φιλικά,
Δούναι.
Επισκέπτης
 

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron