ας γράψουμε ιστορίες

καποια βραδια

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Δημοσίευσηαπό epsilon » Πέμ Νοέμ 02, 2006 11:24 pm

feelgood έγραψε:γδφ = wtf

θα το μετέφραζα αλλά η καλοί μου τρόποι και η ευγενική μου καταγωγή δεν μου το επιτρέπει...


εμένα παλι, που να πάρει η ευχή, οι καλοί μου τρόποι και η ευγενική καταγωγή μου δεν μου επιτρέπουν ούτε κάν να το μεταφράσω! (για να μη σκεφτείκανείς ότι είμαι βλάκας, δλδ, πράγμα που απέχει έτη φωτός από την πραγματικότητα δλδ,
αχ,
γδφ
τι να είναι...
γα δι και ζω νή, πα...
(ήχος πλάγιος του 6ου ορόφου)
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Πέμ Νοέμ 02, 2006 11:32 pm

και θα παίξω σήμερα ένα παράξενο ρόλο.
θα ντυθώ.
θα βάλω ψιμύθια, καρούλια, κεριά, τάματα.
θα γίνω μανουάλι (καθότι μανουέλα αποκλείεται).
θα κάνω προσευχές.
να με λυπηθεί ο θεός.
γιατί εγώ με λυπάμαι.
τα ρούχα θα είναι απέριττα, αριστο-κρατικά.
κρατικά θα είναι, σα μεγάλα βραβεία, σα φαρδιες βεράντες, σα διάδρομοι.
εύκολα λύνονται τα προβλήματα όταν έχεις χώρο. και χρόνο.
ήθελα χώρο.
χρόνο, δεν είχα ζητήσει ποτέ.
τώρα μου λείπει και ο χρόνος.
ένα βήμα πριν τον τάφο που λένε,
ένα βήμα.
ποιος λέει ένα λεπτό;
μια στιγμή.
μια παύση.
παυσίλυπος χρόνος
αδέκαστος χρόνος
ανύπαρκτος χρόνος.
στάσου τώρα.
μίλησε το άπειρο. μου είπε να στρίψω πρώτη γωνία μετά τα φανάρια. θα δεις μια ευθεία μου είπε, μπες εκεί και περίμενέ με.
του είπα εντάξει.
γι'αυτό ντύθηκα.
κατάλαβες;
κι αν δεν κατάλαβες, τι πειράζει;
καθόλου δεν πειράζει.
καληνύχτα τώρα, μ' όλα τα φωνήεντα και τα σύμφωνα στη σειρά.
ταχτοποιημένα.
καληνύχτα. στην ξανάπα. σ'αγαπάν οι καληνύχτες, γι' αυτό στις λέω.
και μένα μ' αγαπάνε. γι' αυτό τις γράφω.
καληνύχτα.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό feelgood » Παρ Νοέμ 03, 2006 10:20 am

ΖΩ καιδη ΓΑ βουπα ΝΗ...
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Νοέμ 04, 2006 12:43 am

feelgood έγραψε:ΖΩ ΓΑ ΝΗ...



όχι ΓΑ, ΝΤΑ!

--------------
ρώσικο.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Νοέμ 04, 2006 8:52 pm

όχι Γα Ντα,
γάντια!
μπρρρρρ...
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Νοέμ 11, 2006 8:10 pm

πάλι κάτι αηδίες πήγα να γράψω, ευτυχώς μόλις τις έσβησα.
και γιατί αφήνω αυτήν εδώ την ατάκα απολυτή;
προφανώς γιατί έχω ανάγκη να αφήσω ένα ίχνος! μάλιστα, ένα ίχνος.
ίχνος!
κιχ!






καλησπέρα.
έχει βραδυάσει.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Κυρ Νοέμ 12, 2006 10:54 pm

...μετακόμισε η Λίλιθ απο την αθέατη πλευρά της σελήνης και στα χνάρια της απέμεινε να λιμνάζει η σιωπή και οι γκρίζες μέρες.
Γκρίζες μέρεςπου μοιάζουν ν'ακολουθούν ενα πανομοιότυπο επαναλήψιμο μοτίβο
Μετακόμισε σε άγνωστους τόπους σε άγνωστο χρόνο αφήνοντας πίσω της τα κουφάρια των λέξεων να μετουσιώνονται σε στάχτες.
Μόνο κάπου κάπου- εκεί στο ενδιάμεσο ύπνου και μη ύπνου-εκείνου του μη ύπνου που ορίζεται μόνο απο αποκωδικοποιήσεις των αισθητηρίων χωρίς άλλη επεξεργασίας χωρίς καν καταχώρηση στη μνήμη-εκεί στις χαραμάδες του ενδιάμεσου γλυστρούνγλαυκά φαντάσματα ονείρων
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό Mythos » Σάβ Δεκ 16, 2006 9:55 pm

"...
Τοτε αναρωτιεμαι πως ειναι δυνατο να επιζώ του εαυτου μου, πως αποτολμω την δειλια να βρισκομαι ακομα εδω, αναμεσα σ' αυτους τους ανθρωπους, πως ειναι δυνατο να προσπαθω να τους μοιασω, υποταγμενος στα φαντασιοπληκτα σκουπιδια του μυαλου τους.
Ερχονται στο νου μου, με την λαμψη ενος φαρου μακρυνου ολες οι λυσεις που αποδεικνυουν πως η φαντασια ειναι γυναικα -η αυτοκτονία, η φυγη , η αυταπαρνιση, οι μεγαλες χειρονομιες της αριστοκρατιας του ατομικισμου, ολοκληρο το ιπποτικο μυθιστορημα των υπαρξεων χωρις μπαλκονι.
Ομως η ιδανικη Ιουλιεττα καποιας καλυτερης πραγματικοτητας κλεινει στον ομοαιματο μου πλαστο Ρωμαιο το ψηλο παραθυρι της λογοτεχνικης συνεντευξης. Υπακουει στον πατερα της· κι αυτος υπακουει στον δικο του. Η ρηξη αναμεσα στους Μοντεγους και στους Καπουλετους διαιωνιζεται, η αυλαια πεφτει εμπρος απο αυτο που δεν συνεβει, κι εγω γυριζω σπιτι -σ'αυτο το δωματιο, με την φρικτη σπιτονοικοκυρα που λειπει, τα παιδια που βλεπω σπανιως, τους συναδελφους μου που δεν θα δω πριν αυριο το πρωι -με το γιακα του υπαλληλικού μου σακκακιου σηκωμενο χωρις προσχηματα στο λαιμο ενος ποιητη, με τις μποτες μου που αγοραζω παντα απο το ιδιο μαγαζι· γυριζω αποφευγοντας ασυνειδητα τις λακουβες απο κρυα βροχη, γυριζω σπιτι ακαθοριστα ενοχλημενος που ξεχασα και παλι την ομπρελα μου και την αξιοπρεπεια της ψυχης μου."

)Φ. Πεσσοα(
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό Mythos » Παρ Μαρ 16, 2007 8:20 pm

skiaxtro έγραψε:...μετακόμισε η Λίλιθ απο την αθέατη πλευρά της σελήνης και στα χνάρια της απέμεινε να λιμνάζει η σιωπή και οι γκρίζες μέρες.
Γκρίζες μέρεςπου μοιάζουν ν'ακολουθούν ενα πανομοιότυπο επαναλήψιμο μοτίβο
Μετακόμισε σε άγνωστους τόπους σε άγνωστο χρόνο αφήνοντας πίσω της τα κουφάρια των λέξεων να μετουσιώνονται σε στάχτες.


Στήνουμε γεγονότα-παγίδες γιά νά πιάσουμε τίς λέξεις πού, σαν αλλοπαρμένες νύφες του παραλόγου, άπιαστες όπως τό φώς, φτερουγίζουν στόν αέρα.
Κι οι λέξεις, όταν πιαστούν, μεταμορφώνονται σε λάμιες με σιδερένια δόντια καί σατανικά βλέμματα, στυμφαλίδες όρνιθες με χάλκινα φτερά και ράμφη από γρανίτη. Ευθύς αρχίζουν νά κατατρώνε, οπως οι αδηφάγες ακρίδες, τά γεγονότα-ανώφελες-παγίδες ώσπου ό,τι μένει στό τέλος είναι μισοφαγωμένοι βλαστοί χωροχρόνου καί σκόρπια αποφάγια-μνήμες, αδιάφορα παρατημένα μεσα σέ ένα μισοάδειο παρελθόν.
Μετά οί λέξεις είναι ξανά ελεύθερες νά αναζητήσουν άλλες παγίδες-γεγονότα γιά νά πιαστούν.
Ως μάταιοι υπερασπιστές τού βρώσιμου μέλλοντός μας, παίζουμε τό παιχνίδι τών λέξεων, από τήν αρχή μέχρι τό τέλος.
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό kanenas » Παρ Απρ 06, 2007 9:42 am

Η Λίλιθ χάνεται στους δρόμους.

Μαλλιά κρουστά
ασημένια βουή

κάποτε την βρίσκω και γίνομαι εγώ.
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron