ας γράψουμε ιστορίες

καποια βραδια

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Δημοσίευσηαπό epsilon » Πέμ Μάιος 11, 2006 4:53 am

όντως, ο άνθρωπος πεθαίνει, κατά που λένε και κάποιοι φιλόσοφοι δλδ, από δείψα στα 180 του! γιατί πάντα διεκδικεί το γάλα της μαμάς του...
δύσκολος ο απογαλακτισμός. μια μικρή συλλαβή, και περνάς τη ζωή σου εκεί. σ' ένα 'μου'.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό escobar » Πέμ Μάιος 11, 2006 1:15 pm

καλή μου ε
η μήτρα και η μητέρα
η θρέψη προς την ζωή
ο δραπέτης της θηλύς
ο απογαλακτισμός και η εξάρτηση

κάποιοι άλλοι όμως λένε πως τόσο ο απογαλακτισμός όσο και ο θάνατος προϋποθέτουν την ζωή...

άραγε ζήσαμε ποτέ?

ας πούμε ναι,εξ'αιτίας της άχαρης λογικής που απαιτεί η εποχή...
ας μην είμαστε αχάριστοι...

η λογική είναι η μητέρα που πιθανά σκοτώνει τα παιδιά της...
ο απογαλακτισμός απο την πραγματικότητα τα σκοτώνει...
ο κόσμος τους είναι απρόσιτος αν και εξηγείται διαρκώς όλο και περισσότερο από την επιστήμη...μπορεί να ικανοποιήσει με πληθώρα απαντήσεων ορθολογικών τα ερωτήματά τους και να τα πείσει για την απομάκρυνσή τους απο την κολπική μήτρα και την τροφή του στήθους της μητέρας...

όμως αν δεν θέσουν τα ερωτήματα και της αλήθειες τους μπροστά στα μάτια τους... μέσα στον χρόνο που τα συνοδεύει τότε απλά από το γάλα του στήθους προχωρούν στις στατικές εξηγήσεις του κόσμου και της συμπεριφοράς του καθώς και στις εργαλειακές χρήσεις των όντων/αντικειμένων γύρω τους

αυτός είναι ο αναπόδραστος απογαλακτισμός...
απογαλακτισμός από την νοηματοδότηση της ανθρώπινης πραγματικότητας
του τώρα και του εδώ...
όμως η δυνατότητα να θέτεις το ερώτημα στον εαυτό σου οδηγεί σε μια νέα θεϊκή αποκάλυψη... ακόμα και σε μια διαβολική απόκρυψη...

και εδώ η απόσταση απο το ου στο ας... νομίζω είναι ελάχιστη...
σχεδόν μπορεί να γίνει η αφετηρία αυτής της κίνησης, αυτής της ελευθερίας, αυτής της ατομικής μέριμνας του ανθρώπου προς το νόημα, προς την συνένωσή του με τον κόσμο υπό τους δικούς του όρους...
pablo escobar
escobar
full member
 
Δημοσιεύσεις: 153
Εγγραφή: Τετ Σεπ 08, 2004 1:36 pm
Τοποθεσία: κόλαση

Δημοσίευσηαπό epsilon » Πέμ Οκτ 19, 2006 4:25 pm

μμμμμμ

το γράμμα που λες με κλειστό στόμα

που βγάζεις και μπάζεις ό,τι θες.

ουμ, μαμά, μου, μούτερ, μήτηρ, μας, εμένα, μμμμ... καλό!

μουέρτε.

(πεθα) μένος
μένος
μένω
και άλλες μπούρδες.

μα η αλήθεια πέρα από το θάνατο, το μου, το μας, και κάθε αλιτήριο γράμμα που διεκδικεί ύπαρξη. για πόσο; για κάμποσα δευτερόλεπτα ή κλάσματά τους.

όσο όσο η ζωή
πέρα από τη 'μητρική' στοργή της αποΜΟνωσης.


ξέφτια η ζωή, σαν έκλειψη, σαν πείνα και δίψα του άλλου.



ύφασμα η ζωή, με λόγια και πράξεις συλλογικές.
αν;
άνθρωπος.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Οκτ 31, 2006 10:14 pm

μπούρδες.
ένα όνειρο: να είμουνα ζωντανός επιστήμων.
αστείο, ε;
αστείο ε.
κάθε γράμμα έχει την προσωπικότητά του. μερικά είναι λεπτεπίλεπτα, ευαίσθητα, ευέξαπτα καμιά φορά, λίγο αμφίθυμα, σούι γκένερις να πούμε.
να σε ξαναγαπήσω.
με ποιον τρόπο; να κάνω να σ'αγαπήσουν τα παιδιά σου, να σου κάνουν χώρο.
χώρο;
χώρο. εμένα δε μου εκανες χώρο. δεν μπόρεσα να έχω χώρο. δύσκολο ήταν. σήμερα που έβρεξε εγώ πήρα τηλέφωνο σε μια ακριτική πόλη. η φίλη μου είχε μπει στο νοσοκομείο. είχε περάσει τη δική της ζωή και είχε κάνει χώρο. ζωγράφιζε λουλούδια. πρόσεχε τους τρελούς. μοίραζε σφραγίδες με αναπηρικές. έχει κι αυτή παιδιά.
ζωντανή επιστήμη. ένα θλιβερό συνοθύλευμα μεταξύ επιθέτου και ουσιαστικού. πρόβλημα. κανονικά δε θα έπρεπε να υπάρχει.
εσύ,
έχεις κάνει όνειρα;
πώς είναι ένα όνειρο με αγάπη που εσύ δεν είσαι ποτέ μέσα; που είναι έτσι;
μα τι λες τώρα; και για ποιον γράφεις; τα σκέφτηκες όλα μεσα στο λεωφορείο καθώς γυρνουσες σπίτι, ευχαριστημένη από τη μάταιη ελπίδα να ζεις κάπου που δεν είσαι.
κι αν είσαι;
κι αν είσαι τι;
τίποτε.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Οκτ 31, 2006 11:13 pm

στο είπα, δεν άξιζε τον κόπο. τίποτα δεν άξιζε τον κόπο.
τίποτα δε μπορεί να γίνει. μποτιλιάρισμα παντού.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τετ Νοέμ 01, 2006 9:55 pm

έψαξες πολύ καλά μέσα σου.
δεν ήσουν καν σκληρός. άφριζες μόνο από το πείσμα σου.
το πείσμα ήταν η μοναξιά.
κι εσύ νόμιζες πως ήταν άλλο πράμα. λύπη. τίποτε άλλο.
προσπέρασε. τελείωσε.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τετ Νοέμ 01, 2006 10:09 pm

θα κρίνω μ'ένα μεγάλο φουγάρο την ποιότητα της νύχτας.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Sodalis » Τετ Νοέμ 01, 2006 11:48 pm

.τα μεγαλα φουγαρα με ρυπαινουν πολυ.
οι ρυποι μου φαινονται αρα..
αλλα παλι..
ποιος θα βγαλει δελτιο ρυπων?
. σοου, γδφ.. 8)
Less is morE
Sodalis
new member
 
Δημοσιεύσεις: 11
Εγγραφή: Κυρ Αύγ 06, 2006 4:00 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Πέμ Νοέμ 02, 2006 3:12 pm

ποιος θα βγάλει δελτίο ρυτίδων;
τι θα πει γδφ, φίλε σονταλισ;
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό feelgood » Πέμ Νοέμ 02, 2006 11:12 pm

γδφ = wtf

θα το μετέφραζα αλλά η καλοί μου τρόποι και η ευγενική μου καταγωγή δεν μου το επιτρέπει...
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron