ας γράψουμε ιστορίες

καποια βραδια

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Δημοσίευσηαπό kathy » Τετ Οκτ 12, 2005 11:28 am

Είστε πολύ μαλάκες όλοι σας.
Απίστευτα μαλάκες, όμως.

Παρακαλώ κατεβάστε με από εκεί που με έχετε ανεβάσει, έχω υψοφοβία.

Θα κάνω μια γύρα στο χώρο.

Δείτε με λίγο καλύτερα τώρα.

Είμαι ένας απλός καθημερινός μαλάκας σαν κι εσάς.

Τι με θαυμάζετε έτσι?
Θα με ματιάσετε στο τέλος.

Είμαι ένας απλός καθημερινός μαλάκας που απλά ΕΤΥΧΕ να είναι σε μια ηλικία, που το μυαλό είναι πολύ εύπλαστο ακόμα και σε ένα περιβάλλον τίγκα στα ερεθίσματα.
Και άντε, ίσως να έχει κι ένα χάρισμα να αφομοιώνω εύκολα, μην το παίξει και ταπεινόφρων.

Ε, ωραία, τι με θαυμάζετε έτσι?

Εγώ όταν πρωτομπήκα εδώ δε θαύμασα νομίζετε?

Καταρχήν το χώρο, είχε ωραία διαρρύθμιση.
Μετά το δημιουργό.
Και μετά σιγά σιγά τον καθένα σας.
Όποιον κατάφερνα να καταλάβω, τον θαυμαζα και όσους πολλούς κατά καιρούς με έβρισαν επίσης (μεταφορικά το βρίσιμο).
Μάλλον το μεσσήνιο πρέπει να θαύμασα πρώτα.
Πριν με κάνετε τσόντα με το μεσσήνιο, να σας πω ότι όλους σας έχω θαυμάσει.
Ακόμα και τον ορκισμένο μου εχθρό, το μύθο.
Δεν είδατε που του έκλεψα λίγο το στυλ χθες που και καλά έκανα διάλογο με τον εαυτό μου?

Εγώ σας κλέβω κι εσείς μ'έχετε κάνει το παιδί θαύμα, τη μητέρα τερέζα, τη μαγική νεράιδα, τη δύναμη της αγάπης και ξέρω γω τι άλλο.

Που ν'ανοίξετε τα μάτια σας, παλιομαλάκες.
Κάθεστε εκεί και χάσκετε.
Γι'αυτό είναι έτσι σκατά η κοινωνία μας.
Γι'αυτό γίνεται ήρωας κάθε μαλάκας στα ριάλιτυ και οι πολιτικοί είναι όλοι ζώα.

Θα ξυπνήσετε καμιά φορά?

Θα σταματήσετε να κοιτάτε συνέχεια έξω από τον εαυτό σας?

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΕΙΜΑΙ ΠΑΛΙΟΜΑΛΑΚΕΣ!

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΧΑΣΚΕΤΕ ΣΑΝ ΗΛΙΘΙΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΘΑΥΜΑΖΕΤΕ ΚΑΙ ΝΙΩΣΤΕ ΛΙΓΟ ΑΞΙΟΙ ΓΟΝΕΙΣ!
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τετ Οκτ 12, 2005 11:39 am

Καλές μου, την απόφαση την πήρα,
το πιο γοργό τους γιους μου να χαλάσω,
και να ξεκόβω από τη χώρα τούτη.
Δε θέλω, με την άργητα, ν' αφήσω
τα τέκνα μου να παν από άλλο χέρι
πιο εχτρικό. Έτσι κι αλλιώς, η ανάγκη σφίγγει
να πεθάνουν κι αφού δε γίνεται άλλο,
εγώ θα τα σκοτώσω πού τα γέννησα.
ʼιντε, καρδιά, αρματώνου! Τί ξαργούμε
το φοβερό, μοιρογραμμένο κρίμα
να το πράξουμε; Εμπρός, δόλιο μου χέρι
πάρε το ξίφος, πάρε το! Πορεύου
για το ξεκίνημα θλιμένης ζήσης,
και μη δειλιάζεις, μη θυμάσαι αν είναι
τα τέκνα αυτά χιλιάκριβα περίσσια,
και πώς τα γέννησες εσύ· την ώρα
ετούτη καν, τους γιους σου ξέχασε τους,
κ' ύστερα θρήνα! Τί, κι αν τους σκοτώσεις,
αγαπημένοι σου είταν απ' τη φύση
κ' εγώ θάν είμαι μιά δυστυχισμένη!





Ευρυπίδη ΜΗΔΕΙΑ: 6ο επεισόδιο
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τετ Οκτ 12, 2005 11:41 am

Εγώ σας κλέβω κι εσείς μ'έχετε κάνει το παιδί θαύμα, τη μητέρα τερέζα, τη μαγική νεράιδα, τη δύναμη της αγάπης και ξέρω γω τι άλλο.

Σαν τα μούτρα μας δηλαδή...

Εσύ, όμως, κάθυ παιδί μου, τι έχεις κάνει σε μας?

Σε θαυμάζουμε, γιατί είμαστε περήφανοι για σένα!

Θα μου φέρνεις ένα ποτήρι νερό όταν γεράσω ή μαλάκα θα μ' ανεβάζεις, μαλάκα θα με κατεβάζεις;

(Καλό το υπονοούμενο ή πολύ στερεότυπο; ) :wink:

Μερικές φορές στο ψάρεμα, σκαλώνει η πετονιά κι όσο κι αν τραβάω δε λέει να σπάσει... :D
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό kathy » Τετ Οκτ 12, 2005 12:22 pm

Φίλεφιλ, θυμάσαι που σου πα τις προάλλες κλάψε?
Ε, δεν είναι και για χόρταση.
Λίγες και καλές.
Με θάρρος και να το βγάλεις όλο.
Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία.

Και όχι άλλο αίμα, όχι άλλο κάρβουνο, όχι άλλο ευριπίδη.

Αλλάξτε αιώνα πια!

Χαμίνι, ό,τι θες θα σου φέρνω.
Και νερό και λουκούμια και θα κάθομαι να μου λες τις ιστορίες του χαμινίου.

Τι ωραία, θέε μου!!!!!!!

τρις τρις
(τρίψιμο χεριών)
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

Δημοσίευσηαπό fbl » Τετ Οκτ 12, 2005 12:35 pm

....πσσσστ...


κλοπη ειπατε ;;;




χωρις να μνημονευσετε εμενα ;;;



σας θεωρω απαραδεκτους !!!!
press alt + f4 after read..
Άβαταρ μέλους
fbl
super member
 
Δημοσιεύσεις: 224
Εγγραφή: Τρί Φεβ 15, 2005 1:47 am

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τετ Οκτ 12, 2005 12:56 pm

Ναι, ναι! Είμαστε "οι απαράδεκτοι" και οι μεγαλοπρεπείς!!!

Γεια σου fbl! Να σου πω την καλύτερη ευχή που έχω πάρει (και μάλιστα ήταν και ηλεκτρονική) ;

Λόγω ζωδίου, ένας φίλος την ημέρα των γεννεθλίων μού ευχήθηκε:

Σου εύχομαι να κλέβεις πάντα στο ζύγι! Κι εγώ την ακολουθώ όσο πιο πολύ μπορώ, γιατί έτσι κι αλλιώς το ζύγι είναι από μόνο του κλοπή... και κοροϊδία, όπως και το χρήμα.

Αλλά αυτή είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση με μεγάλο περιθώριο υποκλοπών.

Χαιρετώ!
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τετ Οκτ 12, 2005 1:01 pm

Sylvia Plath

Το έχω κάνει ξανά.
Μια χρονιά σε κάθε δέκα
Το κατορθώνω -

Ένα είδος σταδιακού θαύματος, το δέρμα μου
Αστραφτερό σαν ναζιστικό αμπαζούρ
Το δεξί μου πόδι

Ένα πρες παπιέ
Το πρόσωπό μου ένα αχαρακτήριστο, ωραίο
Εβραϊκό λινό

Βγάζω το σαβανο
Ω εχθρέ μου
Τρομοκρατώ;

Η μύτη, των ματιών οι κόχες, η σειρά των δοντιών;
Η ξυνή αναπνοή
Θα εξαφανιστεί σε μια μέρα

Σύντομα, σύντομα η σάρκα
Η σπηλιά του τάφου μου θα' ναι
Στο σπίτι πάνω μου

Και είμαι μια γελαστή γυναίκα
Είμαι μονάχα τριάντα
Και σαν τη γάτα πράπει να πεθάνω 9 φορές.

Αυτό είναι το Νούμερο Τρία
Τι σκύβαλα
Να εκμηδενίζεις κάθε δεκαετία.

Τι εκατομμύρια λεπτά νήματα
Το τραγανιστό σαν φυστίκι πλήθος
Σπρώχνει για να δεί

Ξετυλίγουν τα χέρια και τα πόδια μου -
Η μεγάλη σπαζοκεφαλιιά της λουρίδας.
Κύριοι, κυρίες

Αυτά είναι τα χέρια μου
Τα γονατά μου
Ίσως eίμαι κόκκαλο και πετσί

Παρόλα αυτά, είμαι η ίδια, απαράλλαχτη γυναίκα
Την πρώτη φορά που μου συνέβει ήμουνα δέκα
Ήταν ατύχημα

Τη δεύτερη φορά σκόπευα
Να το πάω σε μάκρος και να μην ξαναγυρίσω
Λικνιζόμουνα κλεισμένη

Σαν ένα θαλασσινό κοχύλι
Έπρεπε να ' ρχονται και να ξαναρχονται
Και να μαζεύουν τα σκουλίκια απο πάνω μου σα γλοιώδη μαργαριτάρια

Να πεθαίνεις
Είναι μια τέχνη, σαν όλες τις άλλες
Το κάνω εξαιρετικά ωραία

Το κάνω να' ναι σαν κόλαση
Το κάνω να' ναι αληθινό
Μαντεύω ότι θα μπορούσατε να πείτε πως έχω κάποιο λόγο

Είναι αρκετά εύκολο να το κάνεις σ' ένα κελί
Είναι αρκετά εύκολο να το κάνεις και να μείνεις άθικτη
Είναι η θεατρική

Επιστροφή μέρα μεσημέρι
Στο ίδιο μέρος, στο ίδιο πρόσωπο, στο ίδιο ζώο
Εύθυμη κραυγή:

"Ένα θαύμα!"
Αυτό με αφήνει καταπληκτη
Yπάρχει μια ευθύνη

Για την όψη των ούλων, υπάρχει μια ευθύνη
Για το χτύπο της καρδιάς -
Πράγματι υπάρχει.

Και υπαρχει μια ευθύνη, πολύ μεγάλη ευθύνη
Για μια λέξη ή ένα άγγιγμα
Ή λίγο αίμα

Μ'ένα κομμάτι απ' τα μαλλιά μου ή τα ρούχα μου
Έτσι, έτσι, Κύριε Γιατρέ
Έτσι, Κύριε Εχθρέ.

Είμαι το έργο σου
Είμαι το πολύτιμό σας
Το γνήσιο χρυσό μωρό

Που λιώνει με μια στριγγλιά
Αλλάζω και καίγομαι
Μη νομίσετε ότι υποτιμώ το μεγάλο σας ενδιαφέρον

Στάχτη, στάχτη -
Σκαλίζεις κι ανακατεύεσαι
Σάρκα, κόκκαλο, υπάρχει ένα τίποτα εκεί -

Μια πλάκα σαπούνι
Ένα δαχτυλίδι αρραβώνων
Αρκετός χρυσός

Κύριε Θεέ, Κύριε Εωσφόρε
Προσοχή
Προσοχή

Μέσα απο την στάχτη
Ανασταίνομαι με τα κόκκινα μαλλιά μου
Και τρώω ανθρώπους σαν τον αγέρα.
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό fbl » Τετ Οκτ 12, 2005 1:26 pm

χαμίνι έγραψε: Να σου πω την καλύτερη ευχή που έχω πάρει (και μάλιστα ήταν και ηλεκτρονική) ;






αν ηταν ηλεκτρονικη η ευχη τοτε σιγουρα και επιασε τοπο...μεταστοιχειωθηκε σε εικονικοαμφιλεγομενοπραγματικοτητα
και εξελιχθηκε σε κανονα.....



αφου τη θυμασαι ακομα....




κανονα - ακομα

υπαρχουν τετοια ;







μα τι καθομαι και γραφω;

η λεω ;




παει ..... κρασαρα///




παω να παιξω......
press alt + f4 after read..
Άβαταρ μέλους
fbl
super member
 
Δημοσιεύσεις: 224
Εγγραφή: Τρί Φεβ 15, 2005 1:47 am

Δημοσίευσηαπό kathy » Τετ Οκτ 12, 2005 1:28 pm

Πουθενά δεν υπάρχει τίποτα.
Παντού υπάρχει κάτι.
Να πιαστείς, να συνεχίσεις.
Όπως παίρνεις μια λέξη σκοτεινή και την κάνεις ποιήμα.

ΥΠΑΡΧΕΙ για τον καθένα το τέλος του τούνελ.
Και μπορεί να υπάρξει και ΦΩΣ.

Φτάνει να βρεις κουράγιο να το περπατήσεις όλο.
Μόνος σου.
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

Δημοσίευσηαπό fbl » Τετ Οκτ 12, 2005 1:43 pm

μυριζει κλεισουρα μεσα στα τουνελ..
γι αυτο κ ποτε δε τα συμπαθησα....


κλεισουρα κ υγρασια....


να τα αποφευγεται συστηματικα




κ να ψαχνεται για κει που εχει εικοσιτετραωρα ηλιοβασιλεματα.......




ουτε πολυ φως ουτε πολυ σκοταδι .....

γαληνη...




ειρηνη υμιν..............
press alt + f4 after read..
Άβαταρ μέλους
fbl
super member
 
Δημοσιεύσεις: 224
Εγγραφή: Τρί Φεβ 15, 2005 1:47 am

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron