ας γράψουμε ιστορίες

Mε λενε βινσεντ

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Mε λενε βινσεντ

Δημοσίευσηαπό aeras » Δευτ Μαρ 24, 2008 5:47 pm

Εικόνα


To 1857 o ζωγραφος Charles-Francois Daubigny επισκεπτεται συχνα την Auvers, βρισκει οτι το μερος εχει εκπληκτικο φως.

Ο ποταμός Oise διευκολυνει την προσβαση εφ’όσον ο Daubigny ζει στην κυριολεξία μέσα σ’ένα ποταμοπλοιο, στην αναζητηση τοπίων «τα τοπια είναι πολύ πιο ομορφα, όταν τα βλεπεις μέσα από τα νερά ενός ποταμου».

Το 1860 αποφασιζει να χτισει ένα σπιτι στην Auvers, με την βοηθεια του γιου του και του φιλου του Camille Corot.

Το 1872 ο γιατρος Paul Gachet αγοραζει ένα σπιτι στην Auvers προκειμένου η άρρωστη γυναικα του να αναπνεει καθαρο αερα.
Ο γιατρος είναι ο ιδιος ζωγραφος με το ψευδώνυμο Paul van Rysse. Μανιωδης συλλεκτης εργων τεχνης και φιλος του Camille Pissarro και του Paul Cezanne.

Την τριτη 20 μαιου 1890 στις 11.00 το πρωι, ο γιατρος Gachet δεχεται την επισκεψη ενός αγνωστου ζωγραφου του Vincent van Gogh.

Τον έχει στείλει ο αδελφός του. Εχει μολις βγει από το ασυλο saint Remy de Provence στη νοτια Γαλλια..
Το Παρισι του φαινεται αφορητο. Ζηταει από τον αδελφο του να τον στειλει στην εξοχη. Νοικιαζει ένα δωματιο στον ξενωνα Ravoux και παρακολουθειται από τιν γιατρο Gachet.

Θα ζωγραφισει 70 πινακες σε δυο μηνες. Ζει εις βαρος του αδελφού του όπως παντα, τον οποιο μια μερα αποφασιζει να επισκεφθει στο Παρισι. Θα επιστρεψει την επομενη ψυχολογικο ράκος. Ενώ βρισκεται στα χωραφια τραβαει την σκανδαλη, θα πεθανει δυο μερες μετά στο δωματιο του στο πανδοχειο.

Ο τοπικος τυπος μιλαει για την αυτοκτονια ενός Oλανδου ονοματι Van Gogh.

Εικόνα
aeras
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 608
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:59 am

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Πέμ Μάιος 15, 2008 4:36 pm

Αν ήμουν στη θέση του Λεόν, θα προτιμούσα για πάρτη μου μια εσωτερική αιμορραγία, σου πλημμυρίζει την κοιλιά και ξεμπερδεύεις στα γρήγορα. Γεμίζει το περιτόναιό σου και τέρμα. Ενώ με την περιτονίτιδα, υπάρχει ενδεχόμενο μόλυνσης, το πράγμα τρενάρει.
Αναρωτιόμασταν ακόμη πώς θα'κανε ο Λεόν για να τελέψει. Η κοιλιά του πρηζόταν, μας κοιτούσε, ήδη απλανής, βογκούσε, μα όχι πολύ. Ήταν σαν ένα είδος γαλήνης. Τον είχα ξαναδεί εγώ πολύ άρρωστο και μάλιστα σε διάφορους τόπους, αλλά σε τούτη την υπόθεση ήταν όλα καινούρια, οι στεναγμοί και τα μάτια και όλα. Θαρρείς πως δεν τον κρατούσες πια, έφευγε από λεπτό σε λεπτό. Του'τρεχαν τόσο μεγάλες σταγόνες ιδρώτα που'ταν σα να'χε κλάψει το πρόσωπό του ολόκληρο. Σε τέτοιες στιγμές, νιώθεις κάπως αμήχανα που'χεις καταντήσει τόσο φτωχός και τόσο σκληρός. Στερείσαι σχεδόν όλα όσα χρειάζονται για να βοηθήσεις τον άλλο να πεθάνει. Δεν έχεις μέσα σου παρά μόνο τα απαραίτητα για την καθημερινή ζωή, τη ζωή της άνεσης, τη δική σου ζωή μονάχα, την κτηνωδία. Έχασες την εμπιστοσύνη στο δρόμο. Την απόδιωξες, την κυνήγησες τη λύπηση που σου απόμενε, σχολαστικά στα βάθη του κορμιού σαν βρωμοχάπι. Την έσπρωξες τη λύπηση στην άκρη του εντέρου μαζί με τα σκατά. Καλά είναι εκεί που βρίσκεται, λες μέσα σου.
Και στεκόμουν μπροστά στον Λεόν, για να συμπονέσω, και δεν είχα ποτέ μου ξανανιώσει τόσο αμήχανα. Δεν τα κατάφερνα... Εκείνος δεν μ'έβρισκε... Τον παίδευε πολύ αυτό... Πρέπει να'ψαχνε έναν άλλον Φερδινάνδο, πολύ πιο μεγάλον από μένα βέβαια, για να πεθάνει, για να τον βοηθήσει μάλλον να πεθάνει, πιο μαλακά. Κατέβαλλε προσπάθειες για να διαπιστώσει αν ο κόσμος είχε κάνει προόδους. Έκανε τον ισολογισμό, ο φουκαράς,. μες στη συνείδησή του... Μπας κι είχαν αλλάξει λίγο οι άνθρωποι, προς το καλύτερο, ενόσω εκείνος ζούσε, μπας κι είχε φανεί άδικος άθελά του απέναντί τους... Μα μόνον εγώ βρισκόμουν εκεί, εγώ ο ίδιος, εγώ ολομόναχος, στο πλευρό του, ένας αληθινός Φερδινάνδος, που του'λειπε αυτό που θα'κανε έναν άνθρωπο μεγαλύτερο απ'την απλή ζωή του, η αγάπη της ζωής των αλλωνών. Δεν το'χα αυτό εγώ ή το'χα τόσο λίγο που δεν άξιζε τον κόπο να το δείξω. Δεν ήμουν μεγάλος σαν το θάνατο εγώ. Ήμουν πολύ πιο μικρός. Δεν είχα τη μεγάλη ανθρώπινη ιδέα εγώ. ʼσε που θα'χα νιώσει, θαρρώ, πιο εύκολα θλίψη για ένα σκυλί που ψοφάει παρά γι'αυτόν, τον Ροβινσώνα, γιατί το σκυλί δεν είναι κακό, ενώ ο Λεόν ήταν λίγο κακός, όσο να'ναι. Ήμουν κι εγώ κακός, ήμασταν κακοί... Όλα τα υπόλοιπα είχαν ξεμακρύνει στο δρόμο, και τους ίδιους τους μορφασμούς, που μπορούν ακόμη να βοηθήσουν τους ετοιμοθάνατους, τους είχα χάσει, τα'χα όλα χάσει τελικά στο δρόμο, δεν ξανάβρισκα τίποτε απ'ό,τι χρειάζεται για να ψοφήσεις, δεν ξανάβρισκα τίποτε άλλο από κακίες. Το συναίσθημά μου ήταν σαν ένα σπίτι όπου πας για διακοπές. Ίσα ίσα κατοικήσιμο. Κι άλλωστε, είναι απαιτητικός ο ψυχορραγικός. Το ψυγορράγημα δεν αρκεί. Πρέπει να το γλεντάς όσο ψοφάς, πρέπει να το γλεντάς με τους ύστατους ρόγχους, στον πάτο της ζωής, με τις αρτηρίες τίγκα στην ουρία.
Κλαψουρίζουν ακόμη οι ετοιμοθάνατοι, γιατί δεν τον γλεντάνε πια αρκετά... Απαιτούν... Διαμαρτύρονται. Είναι η κωμωδία της δυστυχίας που προσπαθεί να περάσει απ'τη ζωή στον ίδιο το θάνατο.
Σελίν, Ταξίδι στην άκρη της νύχτας.
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό epsilon » Κυρ Ιουν 29, 2008 8:35 pm

αέρα που σε λένε βίνσεντ
τίποτα δεν μπορώ να σου πω, πέραν όσων σου είπα συναντώντας σε στο σύνταγμα, σε μια διασταύρωση.
είπες:
πάρε το στευρό μου, είπα είμαι ένα άλογο πνεύμα κάτι σα σύννεφο, παλαβιάρικο κι αλαφρύ σαν ...
άστα σαν.
κοίτα μπροστά σου
αέρα
που σε λένε βίνσεντ
έχεις την αγάπη μιας αλλοπρόσαλης φίλης σου
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό aeras » Δευτ Ιουν 30, 2008 3:00 pm

μ'αρεσουν οι
αλλοπρόσαλες φίλες

:D

κι η αγαπη τους
:lol:
aeras
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 608
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:59 am

Δημοσίευσηαπό ~sXtR~ » Κυρ Σεπ 21, 2008 1:33 pm

Ας είναι το μέλλον σου όπως ακριβώς το παρελθόν σου ονειρευόταν.


Χρόνια όσα και όπως τα θες
~sXtR~
 

mmm...

Δημοσίευσηαπό aerass » Τετ Σεπ 24, 2008 6:24 pm

~sXtR~ έγραψε:Ας είναι το μέλλον σου όπως ακριβώς το παρελθόν σου ονειρευόταν.


Χρόνια όσα και όπως τα θες


Τι κι αν δεν ειναι για μενα ?
μπορω να μπω απεναντι τους ?

Ευχαριστω !!!!
aerass
 


Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron