ας γράψουμε ιστορίες

O mikROs mAGoS...

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

O mikROs mAGoS...

Δημοσίευσηαπό LaBwmEnO_kswTikO » Τετ Ιαν 11, 2006 1:23 pm

Μια φορά κι ένα καιρό, ζούσε σ' ένα χωριό ένα μικρό παιδάκι. Το παιδάκι αυτό ξυπνούσε κάθε μέρα πολύ πρωί, πριν από τους φίλους του στο χωριό, και πήγαινε στην παραλία.
Εκεί, άνοιγε τα χεράκια του και τα τέντωνε παράλληλα με το έδαφος. Στη στάση αυτή τον έβρισκαν οι γλάροι. Ένας καθόταν στο κεφάλι του και άλλοι δυο στα χέρια του. Το παιδάκι κοιτώντας προς τη θάλασσα έπαιρνε βαθιές ανάσες, γέμιζε τα πνευμόνια του με φρέσκο αέρα και καθόταν χαρούμενο με τους γλάρους να ξεκουράζονται πάνω του.
Όταν ο ήλιος ανέβαινε λίγο ψηλότερα και άρχιζε να τον ενοχλεί στα μάτια, τίναζε τα χεράκια του και μεμιάς οι γλάροι πετούσαν μακριά.
Κάποια στιγμή όμως οι φίλοι του άρχισαν να υποψιάζονται πως κάτι περίεργο συνέβαινε. Έτσι αποφάσισαν να τον παρακολουθήσουν για να δουν που πηγαίνει.
Το επόμενο πρωί περίμεναν έξω από το σπίτι του κρυμμένοι και είδαν το φίλο τους να ανοίγει την εξώπορτα και να κατευθύνεται προς τη θάλασσα. Τον ακολούθησαν στα κρυφά, αλλά όταν έφτασαν με τη σειρά τους στην παραλία και είδαν το παιδάκι με τους γλάρους στα χέρια και το κεφάλι, τρόμαξαν και γύρισαν τρέχοντας στο χωριό.
Εκεί βρήκαν τον πατέρα του παιδιού και του είπαν: "Ο γιος σου είναι μάγος. Στέκεται στην παραλία, απλώνει τα χέρια του, και οι γλάροι έρχονται και κάθονται πάνω τους και στο κεφάλι του."
Όταν το παιδάκι γύρισε στο χωριό ο πατέρας του, του είπε: "Οι φίλοι σου μου είπαν πως είσαι μάγος και πως οι γλάροι έρχονται και κάθονται στα χέρια και το κεφάλι σου. Εγώ δεν το πιστεύω αυτό και θέλω να μου το αποδείξεις. Αύριο το πρωί, θέλω να πιάσεις ένα γλάρο και να μου τον φέρεις." Έτσι του είπε κι έφυγε. Το παιδάκι τώρα ήταν ανήσυχο.
Το βράδυ για πρώτη φορά στη ζωή του δεν μπόρεσε να κοιμηθεί γιατί σκεφτόταν πυρετωδώς: "Πρέπει να φέρω ένα γλάρο στον πατέρα μου. Ποιο γλάρο όμως να πιάσω; Αυτόν που κάθεται στο αριστερό μου χέρι, τον άλλο που κάθεται στο δεξί ή αυτόν που κάθεται στο κεφάλι μου; Και με ποιο χέρι θα τον αρπάξω;"
Όλη νύχτα σκεφτόταν....
Το πρωί σηκώθηκε από το κρεβάτι του, βγήκε από το σπίτι του και κατευθύνθηκε προς τη θάλασσα. Όταν έφτασε στην παραλία, τεντώθηκε, άνοιξε τα χεράκια του, πήρε μια βαθιά ανάσα...και κανείς γλάρος δεν έκατσε ποτέ ξανά πάνω του...



[Υ.Γ. Το παραμυθάκι δεν είναι δικό μου και δυστυχώς δεν γνωρίζω τον συγγραφέα για να τον αναφέρω.]
... wHY cRY wHEn AnGeLs DeSeRvE To DiE ?
LaBwmEnO_kswTikO
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 25
Εγγραφή: Τετ Δεκ 28, 2005 7:54 am

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron