ας γράψουμε ιστορίες

Γράμματα στην Έλενα

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Σάβ Αύγ 02, 2008 10:17 am

... θα σου αφιερώσω την πιο μεγάλη μου αλήθεια κα Έ... όχι, δεν έκανα ποτέ αλήθειες τους ωραιότερους στίχους μου... το αντίστροφο συνέβαινε ανέκαθεν... ο Θεός όμως, αποφάσισε να μου δείξει πόσο με αγαπάει - ανέκαθεν επίσης -, τους τελευταίους 4 μήνες... τα βιβλία αντιγράφουν την πραγματικότητα... μόνο αυτή μπορεί να τα ξεπερνά κι όσοι έχουμε αντοχές για να τη βλέπουμε να μας ξεπερνά... ένας συνηθισμένος άνθρωπος με ασυνήθιστη ζωή θα μείνω για πάντα αγαπημένη φίλη και δασκάλα κα Έ... να κοίτα την τελευταία μου αλήθεια... την κοίταξα στα μάτια και κομματιάστηκαν οι κόρες μου... κι ο ʼλλος από ψηλά, μ' αγαπάει τόσο πολύ που Τον αγαπάω κι εγώ... και μου φτιάχνει τόσο περίτεχνα τις ιστορίες που ζω, μου δίνει τόση δύναμη για να τις βλέπω να φτάνουν μέχρι το τέλος, γιατί...

'... θέλει πολύ ταλέντο για να μένει μόνος του κανείς...'.

(... κι ένας στίχος - αλήθεια, αλήθεια - στίχος του Μιχάλη Γκανά, με τον οποίο θαρρώ πως έχουμε τόσα κοινά... δες κα Έ και θα μου πεις άλλη φορά...).

Μαύρα Λιθάρια (Απ' την ενότητα 'Ακαριαία')

'Θά 'χουμε σε παλιό καθρέφτη γνωριστεί
κι έμεινε αυτό το ράγισμα στα μάτια'

(... συμφιλιώθηκα εντελώς κα Έ μαζί Του... κι έχει ακόμα πολύ αυτή η ιστορία... τιμωρία και εξιλέωση... πάντα μαζί...).



http://www.youtube.com/watch?v=AZ6isB1iEyU
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό Salento (ΔούναιΚαιΛαβείν) » Σάβ Αύγ 02, 2008 10:22 am

... θα σου αφιερώσω την πιο μεγάλη μου αλήθεια κα Έ... όχι, δεν έκανα ποτέ αλήθειες τους ωραιότερους στίχους μου... το αντίστροφο συνέβαινε ανέκαθεν... ο Θεός όμως, αποφάσισε να μου δείξει πόσο με αγαπάει - ανέκαθεν επίσης -, τους τελευταίους 4 μήνες... τα βιβλία αντιγράφουν την πραγματικότητα... μόνο αυτή μπορεί να τα ξεπερνά κι όσοι έχουμε αντοχές για να τη βλέπουμε να μας ξεπερνά... ένας συνηθισμένος άνθρωπος με ασυνήθιστη ζωή θα μείνω για πάντα αγαπημένη φίλη και δασκάλα κα Έ... να κοίτα την τελευταία μου αλήθεια... την κοίταξα στα μάτια και κομματιάστηκαν οι κόρες μου... κι ο ʼλλος από ψηλά, μ' αγαπάει τόσο πολύ που Τον αγαπάω κι εγώ... και μου φτιάχνει τόσο περίτεχνα τις ιστορίες που ζω, μου δίνει τόση δύναμη για να τις βλέπω να φτάνουν μέχρι το τέλος, γιατί...

'... θέλει πολύ ταλέντο για να μένει μόνος του κανείς...'.

(... κι ένας στίχος - αλήθεια, αλήθεια - στίχος του Μιχάλη Γκανά, με τον οποίο θαρρώ πως έχουμε τόσα κοινά... δες κα Έ και θα μου πεις άλλη φορά...).

Μαύρα Λιθάρια (Απ' την ενότητα 'Ακαριαία')

'Θά 'χουμε σε παλιό καθρέφτη γνωριστεί
κι έμεινε αυτό το ράγισμα στα μάτια'

(... συμφιλιώθηκα εντελώς κα Έ μαζί Του... κι έχει ακόμα πολύ αυτή η ιστορία... τιμωρία και εξιλέωση... πάντα μαζί...).



http://www.youtube.com/watch?v=AZ6isB1iEyU
Salento (ΔούναιΚαιΛαβείν)
 

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Αύγ 02, 2008 12:24 pm

μαύρο λιθάρι την κόβει την ψυχή και λάμπει
λαμπειρίζει το ανείπωτο στα χείλη σου μικρή μου.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Αύγ 30, 2008 11:51 am

τι μλκίες πας και γράφεις έψιλον!


'ο κόσμος δικός σου', μου είπε.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Re: Γράμματα στην Έλενα

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Μαρ 24, 2012 10:05 am

οι ιστορίες φεύγουνε όπως το αλκοόλ στο αίμα μου.
πετάς.
ο ουρανός φαίνεται επίπεδος, τόσο γαλάζιος.
το αίμα μου, τόσο αδιάφορο.
όσο οι πληγές απέξω τις κρύβει το μέικάπ των γραμμών.
όμως το μέσα παραμένει αληθινό και κρύβεται.
αυτό το σπίτι με έχει στοιχειώσει κα δεν μπορώ να φύγω.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Προηγούμενη

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron