ας γράψουμε ιστορίες

Σφηνακια!

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Κυρ Ιαν 16, 2005 9:23 am

κάνει κρύο
ο σκύλος βρίσκει απάγγεια στη ζεστασιά του θανάτου.

η χιονάτη είναι σ' άλλο παραμύθι του μπλεχτ

συ-μπλεχτ


ξε-μπλεχτ


πάντως δεν είναι όλα παιχνίδια.
σιγά τον πολυέλαιο πάνω απ' τα σφηνάκια...
μικρός φαίνεται δα, δεν έγινε και τίποτα
υστερία κι εγώ
η βλακεία κι εγώ
χμ...
κι εγώ! :lol:
ανωνύμως επωνύμως αντεπωνύμως εγωπαθής χατζηπαναγής
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ » Πέμ Ιαν 27, 2005 8:30 pm

"ωστε λοιπον ειστε οντα που απελπισμενα αποπειρωνται να επικοινωνησουν;
γιατι;
θελετε να μεταλλαχθειτε σε Θεους ή "ανα-ζητατε" αδεσποτα στροφαδια χωροχρονου γαι να ορθωσετε βωμους
σε αγνωστους Θεους και να προσευχηθειτε ζητωντας ελεος και σωτηρια;"

Εικόνα

Δεν ήξερα τι να αποκριθω..
αθορυβα μπηκα στο μυαλο της εβαλα 'μπρος κι απομακρυνθηκα με κατευθυνση τον αστερισμο του Λυκου που λουφαζει αναμεσα στον Κενταυρο και τον Σκορπιο..
Χαμογελασε και μου ευχηθηκε καλο ταξιδι.

(πως θα εξηγούσες τι σημαινει "Ακροβατες" σε ενα Πλανητη που τον λεγανε "Σήμερα" οπου τα τεντωμενα σχοινια ηταν "πλατυά και ανοιχτα" σαν κυλιομενα χερια διεφθαρμενων δημοσιων υπαλληλων)
/\Y]{Oς

"Ρε κουφάλες, είναι προτιμότερο ν' αγωνίζεται κανείς ακόμα και μάταια παρά να ζει μάταια".
Δ.Π.
Άβαταρ μέλους
ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ
full member
 
Δημοσιεύσεις: 113
Εγγραφή: Δευτ Σεπ 06, 2004 12:24 pm

Δημοσίευσηαπό ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ » Τρί Φεβ 08, 2005 10:46 am

_____________________

game over - insert head
_____________________

Κι απανω στην απελπισια της, η γης γεννοβολαει ασταματητα καινουργια κεφαλια

Ο σπανοπώγων κεφαλ-αιοκρατης "θείος", τρισευτυχισμενος χαμογελαει μειλιχια

Και το σουφρωμενο του μουσουδι λαιμαργα λαμπει

Απληστα συνεχιζει να εισπραττει ζεστο χρημα

Τον κεφαλικο του φορο!
/\Y]{Oς

"Ρε κουφάλες, είναι προτιμότερο ν' αγωνίζεται κανείς ακόμα και μάταια παρά να ζει μάταια".
Δ.Π.
Άβαταρ μέλους
ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ
full member
 
Δημοσιεύσεις: 113
Εγγραφή: Δευτ Σεπ 06, 2004 12:24 pm

Δημοσίευσηαπό Απούσα » Σάβ Φεβ 12, 2005 6:25 pm

Kαι θα'ρθεις ρε φίλε από το πουθενά με το χαμόγελό σου "όλα θα πάνε καλά" και θα με σκεπάσεις να μην κρυώνω τις νύχτες και κάθε πρωί θα μας βρίσκουν με ξύλινους πασάλους στην καρδιά, λυπημένους, με αναμνήσεις παιδικής αφέλειας να δρασκελούμε θανατερά κρεβάτια , σπασμένα παιχνίδια, κυνηγητά πίσω από ψηλές μάντρες με γρατζουνισμένα γόνατα.
Πρόσεχε γιατί βγήκα έξω, βολτα, στην παραλία, μ' ένα μου όνειρο...
Επιστρέφω σπίτι...μασώ ζουμερή νύχτα και φτύνω άστρα...
Άβαταρ μέλους
Απούσα
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 66
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 03, 2005 11:16 am

Δημοσίευσηαπό ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ » Δευτ Φεβ 14, 2005 9:57 pm

Καλο!
Πολυ καλο!
Θελεις;
Μη με ρωτας να σου πω λεπτομερειες για το κρασι, ειδικα για το κοκκινο
Δεν τα (ανα)γνωριζω με τα ονοματα, εχει εξασκηθει το ματι στην υφη του χρωματος και η μυτη στο αρωμα.
Και να ξερεις, αν και δεν αρεσκομαστε να δαγκωνουμε τα χερια μας και να αιτουμεθα ελεος, αυτο δεν μας κανει ουτε χειροτερους ουτε καλλιτερους.

Μπορουμε να συμφωνησουμε σχεδον σε ολα τα υπολοιπα

Λοιπον, καποτε ακουσαμε οτι οι "μεγαλοι" θελανε τον κοσμο και καποιοι τον πηραν

Εμεις τοτε γελουσαμε με απλα πραγματα, με χαρτινους αητους και πατινια στην μεγαλη κατηφορα οπου αναπτυσσαμε φοβερες ταχυτητες

Καποιοι στον νενανικο τους ενθουσιασμο αναπτυξανε ιλιγιωδη ταχυτητα, ξεπερασανε το οριο διαφυγης και εκτοξευτηκαν στο διαστημα

Οταν ξεπερασαμε την εκπληξη μας, θαυμασαμε. Και ζηλεψαμε.
Στην αρχη το διασκεδαζαν, η γη ηταν κοντα, γαλαζοπρασινος ομορφος πλανητης που σε γεμιζει αγαλλιαση και σε καθησυχαζει, ετσι ακουγονταν στη πειρατικη τους ραδιοσυχνοτητα να λενε.

Πηραν στο κατοπι τη σεληνη. Την προλαβανε.

Ειδαν τη σκοτεινη πλευρα του φεγγαριου, δεν πρεπει να χαρηκαν αν κρινουμε απο τα γκριζα μουρμουρητα τους.

Κι απο κει τραβηξαν προς τα μεσα, στο εσωτερικο του συστηματος, παραξενη τροχια, ηθελαν, κατω στις καυτες παραλιες του ηλιου, να βρεξουν τα ποδια τους στο υγρο φως .

Δεν εχουμε νεα τους πια, κανουμε απαισιοδοξες σκεψεις, και δυστυχως η προγνωση δεν ειναι καλη.

Οι πιο πολλοι απο την ταξη του '68 εχουν βολευτει τωρα, δεν περνανε πια απο τα στεκια, αλλωστε δεν υπαρχουν πια στεκια.

Προσωπικα δεν με νοιαζει, καρφι δεν μου καιγεται ειμαι χρονια "εξω", στις επαρχιες του 38, και συνηθισα

Ο Καιρος περναει απο διπλα μου, ριχνει υπουλες ματιες αλλα καθως δεν του δινω σημασια πατάει γκαζι και χανεται με φουρια κατω στην εθνικη.
Ομως παει κι ερχεται - παει κι ερχεται. Καταντησε ανιαρα προβλεψιμο το μοτο του.
Καποια στιγμη βεβαια θα σταματησει και θα κατεβει για δουλεια..
Θαρθει να κλεισουμε λογαριασμο.
Λοιπον, του εχω ετοιμασει εκπληξη που θα την θυμαται..
Α!, ναι θα γελασει καθε πικραμενος, ετσι τουλαχιστον υπολογιζω.
Αλλα παλι ποτε δεν ξερεις, δεν μπορεις να εισαι σιγουρος πως θα εισαι, οταν ερθει..


Υ.Γ. Σε προσεχω. Στον τεραστιο υπερβορειο πλανητη σου, απλωνω το γηινο νυχι μου και, παραξενο πραγμα, δεν σε φτανω.
Αναλωνομαι να ανακαλυπτω ξανα και ξανα τον τροχο. Και πρεπει να δω τι θα κανω και με το "απιθανο" αυτοσχεδιο τηλεσκοπιο μου που αναζητα ιχνη ζωης στα εγκαταλειμενα ορυχεια νοηματων κατω στον παγωμενο Τιτανα.
/\Y]{Oς

"Ρε κουφάλες, είναι προτιμότερο ν' αγωνίζεται κανείς ακόμα και μάταια παρά να ζει μάταια".
Δ.Π.
Άβαταρ μέλους
ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ
full member
 
Δημοσιεύσεις: 113
Εγγραφή: Δευτ Σεπ 06, 2004 12:24 pm

Δημοσίευσηαπό Απούσα » Τρί Φεβ 15, 2005 9:07 am

Δακρύζει το τζάμι ή φταίει η βροχή;
Πρόσεχε γιατί βγήκα έξω, βολτα, στην παραλία, μ' ένα μου όνειρο...
Επιστρέφω σπίτι...μασώ ζουμερή νύχτα και φτύνω άστρα...
Άβαταρ μέλους
Απούσα
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 66
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 03, 2005 11:16 am

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Πέμ Φεβ 17, 2005 11:40 am

Απούσα έγραψε:.. ή φταίει η βροχή;


Sunken Waltz

washed my face in the rivers of empire
made my bed from a cardboard crate
down in the city of quartz
no news, no new regrets
tossed a Susan B. over my shoulder
and prayed it would rain and rain
submerge the whole western states
call it a last fair deal
With an American seal
and corporate hand shake

take the story of carpenter Mike
dropped his tools and his keys and left
and headed out as far as he could
past the cities and gated neighborhoods
he slept 'neath the stars
wrote down what he dreamt
and he built a machine
for no one to see
then took flight, first light
of new morning

________________
Εικόνα
---
"ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙΣ?"
Επισκέπτης
 

"....."

Δημοσίευσηαπό Απούσα » Πέμ Φεβ 17, 2005 1:28 pm

"Ζω" στα βάθη μιας "χώρας" που δεν είναι γνωστή σε σένα- ή μήπως....- Μέσα από ομίχλες και θεόρατα βουνά -ένα γκροπλάν παρακαλώ- κρύβεται αυτή η μικρή πολιτεία. Το μόνο που υπάρχει εκεί είναι σιωπή. Ω ναι, έτσι συνεννοούνται οι άνθρωποι εκεί. Βασικά ούτε καν άνθρωποι. Σύννεφα με γυαλιά πρεσβυωπίας είναι. Εκεί που δεν το περιμένεις, αρχίζουν και κλαίνε.

Μπιπ, μπιπ, λαμβάνεις;
Πρόσεχε γιατί βγήκα έξω, βολτα, στην παραλία, μ' ένα μου όνειρο...
Επιστρέφω σπίτι...μασώ ζουμερή νύχτα και φτύνω άστρα...
Άβαταρ μέλους
Απούσα
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 66
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 03, 2005 11:16 am

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Δευτ Φεβ 21, 2005 10:50 pm

"παραδόσου! μεινε ζωντανη! και θα σε βρω..."

[της ειπε ο ψευτης..]

[και κεινη τον πιστεψε..]

[μα οταν την βρηκε, τιποτα πια δεν ειχε απομεινει απ' τους δυό τους, που να αξιζε να βρεθει!]

Κι ομως...


---
are you talking to ME?
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό than sigma » Δευτ Φεβ 21, 2005 11:00 pm

δεν θα με βρεί.ούτε εγώ.
reserve πάνω στις εικόνες .και θα το δεις.
πολύ το χαλάζι.


Η ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΩΝ

Το ανέβαλες. Κακοκαιρία μεγάλη, πέσανε χιόνια
κλείσανε οι δρόμοι, πάγοι, μεγάλη ολισθηρότης.
Καλά έκανες. Εάν δεν είναι ολισθηρή η επιθυμία
προς τι να έρθεί;


δημουλά κική
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron