ας γράψουμε ιστορίες

Σφηνακια!

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Δημοσίευσηαπό Mythos » Πέμ Φεβ 21, 2008 9:38 pm

ʼλλο πράγμα η φυγή, άλλο η νάρκη!


-------
_]\/[_
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό Το Κολλητηράκι » Παρ Φεβ 22, 2008 9:30 pm

... επίσης, άλλα τα μάτια του λαγού, κι άλλα της κουκουβάγιας... χμμμ... έμεινε τίποτα άλλο;...


... μα ναι!... όπως λέμε 'φορουμίστας ή μπλόγκερ'!... βεβαίως... κατά το 'κιθαρίστας ή ντράμερ' ένα πράμα...

... διότι ένας καλός κιθαρίστας, θα παίξει και καλή ντραμς... ενώ ένας καλός ντραμίστας, θα δυσκολευτεί στην κιθάρα...


(... βοήθειά μας, άγιε μου Φανούριε...)


http://www.youtube.com/watch?v=TP7OFCCr ... re=related
'...sorry, i forgot your beauty... my life goes on, absolutely...'

Salento
Άβαταρ μέλους
Το Κολλητηράκι
super member
 
Δημοσιεύσεις: 268
Εγγραφή: Τετ Αύγ 31, 2005 1:18 pm
Τοποθεσία: Ο Κλαυσίγελος Της Τυρόπιττας Και Ο Πήδουλος Της Μελιτζάνας...

Δημοσίευσηαπό Mythos » Σάβ Φεβ 23, 2008 11:41 am

Η γη τρέμει!
τα ριχτερ χορεύουνε καλαματιανό με την αδρεναλίνη μας -το καλαματιανό του εγκέλαδου.
Αν ξέρατε τι χάνετε όσοι δεν τό 'χετε ζήσει θα διοργανώνατε εκδρομές με πούλμαν "ο γύρος της Μεσσηνίας" με στασεις σε Μεθώνη-Κορώνη για υποχθονιο τραμπολινο. Πολύ μυοχαλαρωτικό ξεμούδιασμα, και τύφλα να χουνε τα εξτριμ σπορτς, εδώ ομιλούμε για χαρντκόρ ανατριχίλες. Unplayable Feeling λέμε.
>.<
Να δεις λοιπόν, που κάτι δεν πάει καλά με τον πλανήτη.
Μήπως είναι καιρός να τα μαζεύουμε και να του "δίνουμε";
- που πα ρε λιακόmetro! κάτσε κάτω! για πλάκα το 'παμε...
- γήινοι γεννηθήκαμε γήινοι θα 'ποθάνουμε, τώρα στα γεράμματα να γενούμε ξωγήινοι;
- δεν εγενήκαμε στα νιάτα μας που είχαμε και τα προσόντα κι ήτονε και η ατμόσφαιρα πιο "φεύγα".
>.<
(άντε, μιας και πρόκαμες κι έβαλες το σκάφανδρο, "πάμε" μιά βόλτα στην γειτονιά των άστρων να δούμε τι "παίζει"..)
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό _|\/|_ » Σάβ Απρ 05, 2008 10:53 pm


______________________________________________________________

«Ο ταλαίπωρος ανθρωπάκος έχει τόσο αμερικανοποιηθεί από τους
βιομηχάνους και τους ζωοκράτες φιλοσόφους που έχει τελικά χάσει την
ικανότητα να αναγνωρίζει τις διαφορές που χωρίζουν τον φυσικό από
τον ηθικό κόσμο,
και τον πραγματικό και τον υπερπραγματικό».

_____________Κ. Μποντλέρ (1821-1867)____________________________
_|\/|_
 

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Τετ Ιούλ 30, 2008 5:36 pm

    Ποιο είναι το ζητούμενο;
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό _/\/\_ » Κυρ Αύγ 10, 2008 7:47 am

Anonymous έγραψε:
    Ποιο είναι το ζητούμενο;


Χαμηλώσαμε πάλι!



_____
_/\/\_
_/\/\_
 

Δημοσίευσηαπό epsilon » Κυρ Αύγ 10, 2008 8:39 am

στη γειτονιά των άστρων παίζει ένα σύννεφο βροντή μ'ένα συμμαθητή του μέσα στην τάξη, ο θεός το πετάει έξω, το σύννεφο χαίρεται
γίνεται αστέρι το ίδιο,
θυμώνει ο θεός κι αστραποβολάει
αλλά
εδώ
στη γή
μια γυναίκα ερωτεύεται χωρίς να καταλαβαίνει τίποτε. μήτε αστέρι, μήτε ομίχλη, μήτε γενιά.

έτσι είναι ένα ζητούμενο σαν παραμύθι.
παρηγοριά
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Mythos » Δευτ Αύγ 11, 2008 8:22 am

λες, έτσι να είναι "ενα ζητούμενο"; σαν παραμύθι-παρηγοριά;
μα "η γυναίκα που ερωτεύεται" δεν νοιάζεται για αφηγήσεις παραμυθιών,
δεν νοιάζεται για τίποτα. γιατί; από που έρχεται σιωπηλή, αυτή η απόλυτη σκληρότητα της αδίστακτης σοφίας βουτηγμένης στο αίμα του τοκετού, να εγκαταλείψει το μαθητευόμενο σύμπαν στην αυθεντία ενός βλοσυρού θεού με τιμωρητική προαίρεση, για να γίνει η ίδια λήπτης βιωμένου ληξιπρόθεσμου συναίσθηματος;

φοβάμαι πως δεν υπάρχει παρηγοριά στα παραμύθια, έψιλον, [αφού], να σκεφτείς, [ακόμα κι ο θάνατος], το υπέρτατο παραμύθι, [δεν κρατάει για πάντα].



Υ.Γ. (αυτά παθαίνει κανείς όταν προσφέρει "πεσκέσι" στο θεό, αυτόν το γερο-παράξενο ταριχευτή ελπίδων και οστεοφύλακα αναμνήσεων, τα εκλεκτά (ή όχι και τόσο εκλεκτά) θηράματα των ανησυχιών του).
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Αύγ 11, 2008 9:47 am

παλιόμυθε, τι ωραία που τα λες!
θα τα πάρω και θα τα αντιγράψω στο μπλογκάκι μου!
σε φιλώ.


υγ. μεταξύ μας, θα μπορούσες να τα πεις σαφώς και πολύ χειρότερα.
άντε μην τα πω εγώ.
αν και κατά βάθος, όπως κατάλαβες, τα είπα.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Τρί Αύγ 19, 2008 6:56 pm

epsilon έγραψε:παλιόμυθε, τι ωραία που τα λες!
θα τα πάρω και θα τα αντιγράψω στο μπλογκάκι μου!
σε φιλώ..


(fila me alli mia, na desei!) :wink:

που λες έψιλον, ως γνωστόν, στον πλανήτη "ιντερνέτ" (συν)υπάρχουν δύο κατηγορίες ιθαγενών: οι απλανείς μπλόγκερς και οι πλάνητες άστεγοι. δεν μου λες του άστεγου, πούθε είναι το μπλογκ σου (οδός και αριθμός -το λινκ που λεμε..) να 'ρθω να σε επισκεφτώ.. ;


_________

_|\/|_
Επισκέπτης
 

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron