ας γράψουμε ιστορίες

Οχι, η λεξη που ψαχνουμε δεν ειναι ο 'Λογος'!

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Οκτ 25, 2004 5:36 am

:wink: ... ΄λίγο δύσκολο αυτό το τελευταίο, αλλά από ότι λες, μερικοί τα μπερδεύουν πολύ...

όσο είναι κανείς παιδί και μπερδεύει και το οιδιπόδειο με τον έρωτα, ακόμη κι ο εβραίος που έκανε τη διάγνωση του το συγχωρεί.
αλλιώς, όταν μεγαλώσει και τα μπερδεύει ακόμη, το μπέρδεμα γίνεται τόσο απίστευτο, που ο γερόλυκος (όχι ο λύκος που γράφει εδώ- η έκφραση που πάει σ' εκείνον τον τύπο με τα γένια που έγραψε για τον οιδίποδα) του βγάζει τα ματάκια μπας και δει καλύτερα τουλάχιστον έτσι,

ευτυχώς βέβαια που έχουμε κάτι τέτοια σήματα στο δρόμο μας, για να ξέρουμε λίγο πού πάμε.
αλλιώς δε χρειάζεται δα η βούρτσα του βέλγου. μας πέφτει μακριά, και δεν έχουμε και μετανάστευση βέλγων προς τα δω, γιατί έχουν όντως οικονομικό επίπεδο ανώτερο από το της χώρας μας. αν μας χρειάζεται βούρτσα για δουλειά ή για μπέρδεμα. παίρνουμε μια οποιαδήποτε.
από τον μαγκριτ μπορούμε να πάρουμε μια πίπα, αν μας έχει τόσο κολλήσει να πάρουμε σώνει και καλά κάτι για να το αποδομήσουμε. :wink:

αίσωπε, μια γλώσσα παρακαλώ!
-όχι από μοσχάρι, αλεπού, λύκο, ή άλλο ζώο, - μια γλώσσα από το μύθο σου!
βαριότανε όμως να τη φέρει τη γλώσσα ο χοντρούλης, και την παρέδωσε τον οβριό και την έφερε.

καλημέρα
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό ΜΗΛΟ ΚΟΠΗΚΕ ΣΤΑ ΔΥΟ » Δευτ Οκτ 25, 2004 8:45 am

(δείκτης)μ' αγαπάει----------------------------------------βούρτσα
(μέσος)-----------δεν----------------------------------------πούτσος
(παράμεσος)-----------------μ' αγαπάει-----------------{δεξιόστροφα

ΑΓΑΠΗ ---------------------ΣΥΝΘΕΣΗ---------------------{ΕΡΩΤΑΣ}

(μέσος)-----------------μ' αγαπάει-----------------------αριστερόστροφα}
(παράμεσος)-----------δεν----------------------------------πούτσος
(δείκτης)μ' αγαπάει-----------------------------------------βούρτσα



I went to bed with an angel
At least that's what she said



------Αριστον
------/
Αριστον

----------Παν

-------------------Μέτρον
------------------/
--------------Μέτρον


But as she tore off her dress
Lord I must confess
I've got the devil’s daughter in my bed



(δείκτης)μ' αγαπάει----------------------------------------βούρτσα
(μέσος)-----------δεν----------------------------------------πούτσος
(παράμεσος)-----------------μ' αγαπάει-----------------{δεξιόστροφα

ΑΓΑΠΗ ---------------------ΣΥΝΘΕΣΗ---------------------{ΕΡΩΤΑΣ}

(μέσος)-----------------μ' αγαπάει-----------------------αριστερόστροφα}
(παράμεσος)-----------δεν----------------------------------πούτσος
(δείκτης)μ' αγαπάει-----------------------------------------βούρτσα
ΜΗΛΟ ΚΟΠΗΚΕ ΣΤΑ ΔΥΟ
super member
 
Δημοσιεύσεις: 200
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 11, 2004 9:15 am

Δημοσίευσηαπό dounai » Δευτ Οκτ 25, 2004 9:20 pm

Kάποτε, εκεί κάπου έξω, κι ένα βράδυ που η παγωνιά σ' έκοβε στα δυο και κανείς δε θα πίστευε πως θα ξημέρωνε, ένα μικρό κορίτσι που για μέρες είχε χαθεί και όλοι το ψάχνανε, αποφάσισε να πέσει μέσα στα νερά ενός πολύ μεγάλου ποταμού.
Ήταν τόσο ορμητικό εκείνο το νερό και τόσο κρύο, που το κορίτσι δε θα προλάβαινε να μετανιώσει για ό,τι έκανε.
Και την ίδια ώρα που αργά άρχισε να περπατάει μέσα του, ένας λύκος φάνηκε στο κατόπι της. Κι αυτός για το ποτάμι πήγαινε και ένιωθε όπως το κορίτσι. Για να γλυτώσει πήγαινε.
Τί αστείο, φοβήθηκε η μικρή και παρότι βάδιζε επίτηδες αργά μήπως και αλλάξει γνώμη, άρχισε τώρα να κολυμπά κανονικά για να φτάσει στο σημείο το τρομακτικό, εκεί που πια θα την έπαιρνε μαζί του το νερό κι όλα θα τέλειωναν.
'Δε με φτάνεις λύκε', σκεφτότανε και το λαχανητό του της τρύπαγε τ' αυτιά. Μα δε μπορούσε να αγνοήσει την αγωνία του και τα δάκρυά του, γιατί ο αέρας τά 'φερε ίσαμε τα μάγουλά της και την κάψανε.
Και ακούστηκε ο κρότος λίγο πριν το ζωντανό πέσει στα νερά τα βάλσαμα. Και τόσο δυνατός ήτανε ο κρότος, που στέριωσε τα πόδια της και θέριεψε τα χέρια της.
Κι ο ποταμός κραύγαζε και τη ζητούσε.
Κι ο λύκος κραύγαζε και τη ζητούσε.
Κι έφτασε κοντά του γιατί απ' τα δικά του δάκρυα ζεστάθηκαν τα άσπρα της μάγουλα. Και τον πήρε αγκαλιά και τον τράβηξε και τον έκρυψε. Και έτσι ζεστός όπως την τύλιξε, στέγνωσε το νερό απ' το μελανιασμένο σώμα της.
Και ξημέρωσε η μέρα κι ο λύκος έγιανε και της φίλαγε τα μάτια. Κι από τότε, όλα τα κορίτσια, αυτά που έχουν χαθεί και δε γυρεύουν να σωθούν, έχουνε φίλους τους τους λύκους.
Από τους λύκους κρύβονται και απ' τους λύκους σώζονται.
Γιατί απ' το σημείο το τρομακτικό δε σώζεσαι.
Μα το θεριό το λύκο που έχεις μέσα σου, αφού τον γιάνεις, μπορείς και να τον αγαπήσεις.
Κι εκείνος εσένα.


Υ.Γ. Ντιανατέν, μιας και... 'κατανοείς' την... ανάγκη μου να σου τα χώνω, δείξε μεγαλοψυχία και κατανόησε και αυτό. Έχω ΤΕΡΑΣΤΙΟ κόλλημα με τους ανθρώπους που έχουν... ΤΕΡΑΣΤΙΟ κόλλημα με το σκεπτικό τους.
Δε θα σε... παρενοχλήσω ξανά. Βλέπεις, κουράστηκα να μην απαντάς στις ερωτήσεις μου.
Ελπίζω να μη μπεις στον κόπο να αναλύσεις την λογοτεχνική υφή του άνωθεν κειμένου. Μόνο οι δικοί μου λύκοι θα το καταλάβουν. Κι αυτοί που έχουν λύκους σα τους δικούς μου.
Κόψε αριστερά και μετά όλο ευθεία
Άβαταρ μέλους
dounai
full member
 
Δημοσιεύσεις: 160
Εγγραφή: Παρ Ιαν 17, 2003 7:45 pm
Τοποθεσία: Κάπου στο Salento

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Οκτ 26, 2004 4:51 am

dounai έγραψε:Kάποτε, εκεί κάπου έξω, κι ένα βράδυ που η παγωνιά σ' έκοβε στα δυο και κανείς δε θα πίστευε πως θα ξημέρωνε, ένα μικρό κορίτσι που για μέρες είχε χαθεί και όλοι το ψάχνανε, αποφάσισε να πέσει μέσα στα νερά ενός πολύ μεγάλου ποταμού.
Ήταν τόσο ορμητικό εκείνο το νερό και τόσο κρύο, που το κορίτσι δε θα προλάβαινε να μετανιώσει για ό,τι έκανε.
Και την ίδια ώρα που αργά άρχισε να περπατάει μέσα του, ένας λύκος φάνηκε στο κατόπι της. Κι αυτός για το ποτάμι πήγαινε και ένιωθε όπως το κορίτσι. Για να γλυτώσει πήγαινε.
Τί αστείο, φοβήθηκε η μικρή και παρότι βάδιζε επίτηδες αργά μήπως και αλλάξει γνώμη, άρχισε τώρα να κολυμπά κανονικά για να φτάσει στο σημείο το τρομακτικό, εκεί που πια θα την έπαιρνε μαζί του το νερό κι όλα θα τέλειωναν.
'Δε με φτάνεις λύκε', σκεφτότανε και το λαχανητό του της τρύπαγε τ' αυτιά. Μα δε μπορούσε να αγνοήσει την αγωνία του και τα δάκρυά του, γιατί ο αέρας τά 'φερε ίσαμε τα μάγουλά της και την κάψανε.
Και ακούστηκε ο κρότος λίγο πριν το ζωντανό πέσει στα νερά τα βάλσαμα. Και τόσο δυνατός ήτανε ο κρότος, που στέριωσε τα πόδια της και θέριεψε τα χέρια της.
Κι ο ποταμός κραύγαζε και τη ζητούσε.
Κι ο λύκος κραύγαζε και τη ζητούσε.
Κι έφτασε κοντά του γιατί απ' τα δικά του δάκρυα ζεστάθηκαν τα άσπρα της μάγουλα. Και τον πήρε αγκαλιά και τον τράβηξε και τον έκρυψε. Και έτσι ζεστός όπως την τύλιξε, στέγνωσε το νερό απ' το μελανιασμένο σώμα της.
Και ξημέρωσε η μέρα κι ο λύκος έγιανε και της φίλαγε τα μάτια. Κι από τότε, όλα τα κορίτσια, αυτά που έχουν χαθεί και δε γυρεύουν να σωθούν, έχουνε φίλους τους τους λύκους.
Από τους λύκους κρύβονται και απ' τους λύκους σώζονται.
Γιατί απ' το σημείο το τρομακτικό δε σώζεσαι.
Μα το θεριό το λύκο που έχεις μέσα σου, αφού τον γιάνεις, μπορείς και να τον αγαπήσεις.
Κι εκείνος εσένα.


.



αυτό το κείμενο, έτσι όπως το αντέγραφα την ώρα που έτρεχα πρωι πρω πριν ξημερώσει προς το ποτάμι, μου θύμισε ένα άλλο κείμενο και στάθηκα. ήταν πεζό κι εκείνο, αν και μερικές φορές τελικά αρχίζω και μπερδεύομαι για το τί είναι πεζό και τί δεν είναι. εκείνο είχε τον΄τίτλο 'το χαμογελαστό ποτάμι'. μερικά γραμματικά συνολάκια, σαν κι εκείνο και σαν κι αυτό, τα φοράει η ψυχή σου και δεν κρυώνει.
αλλά τα συνολάκια δεν έχουν υστερόγραφα, γιατί τους χαλάνε το ... στρίφωμα :lol: .

επειδή αυτό που έγραψα εγώ δεν είναι συνολάκι και δε φοριέται, -απλώς φωτό είναι, που την έκοψα από κάπου γιατί μου άρεσε και την ξανάβαλα- μπορώ να κοπανήσω κι ένα υστερόγραφο:
ΥΓ. σήμερα έχουμε εκλογές...
...
.........
γκε-γκε; :wink:
καλημέρα, και ο άγιος δημήτριος βοηθός!

ΥΓ 2: ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥς ΔΗΜΗΤΡΗΔΕΣ-ΔΗΜΗΤΡΟΥΛΕΣ-ΔΗΜΗΤΡΑΚΙΑ!!! (δημητριακά όχι, αυτά τα θέλουμε ετήσια)
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό aspic » Τρί Οκτ 26, 2004 12:16 pm

<Σε γαμήσανε χθές βράδυ,δέν σου δώσανε και το πενηντάρικο>,είχα γράψει λύκε σε καλή φίλη τις πρώτες μέρες που μπήκε στο μίσσος,παρότι είχα διαπιστώσει πώς και το μεταμοντέρνο ξέρει καλύτερα από μένα και είχε γράψει και αρκετά ωραία πρα΄γματα μέχρι τότε.
Είναι αστείο λοιπόν να μου λές πώς την πιπα στην σμάρτις την είπα για λόγους ελιτισμού και σνομπαρίας.
Και επειδή αυτό που λυπεί εμένα έψιλον,είναι πώς είμαστε δύο χρόνια εδώ και δέν μάθαμε ακόμη ο ένας τον άλλον (όπως και εσύ που τώρα λές πώς κατάλαβες τι θέλει να πεί ο λέφτυ),θα κάνω την τελευαταία απόπειρα μπάς και με καταλάβετε και μετά άντε γαμηθείτε όλοι σας (ναι ακριβώς λύκε.Επειδή δέν σκαμπάζετε απο μεταμοντέρνα πράγματα σας βρίζω).

Το λοιπόν,σε ένα καφενείο σάν και αυτό που είπες και εσύ λύκε,ο επισκέπτης που έρχεται για πρώτη φορά,βγάζει δειλά δειλά το κεφάλι από την ΄πόρτα.
Βλέπει τους θαμώνες που με τάξη και αξιοπρέπεια πίνουν τον καφέ τους.Aλλοι παίζουν καμμιά παρτίδα τάβλι,άλλη σκάκι,άλλοι μιλάνε σοβαρά για τα τρέχοντα προβλήματα,άλλοι το ρίξαν στην φιλοσοφία και άλλοι θυμούνται νοσταλγικά μέρες μακρινές και αγαπημένες.
<μα τι αξιόλογοι άνθρωποι είναι αυτοί!! > μονολογεί με θαυμασμό καθώς παράλληλα κλείνει την πόρτα πίσω του και πάει να κάτσει σε ένα τραπεζάκι.
<Πώ πώ ωραία που είναι εδώ; εδώ θα μπορέσω να πώ και εγώ τα δικά μου.Επιτέλους βρήκα σωστούς ανθρώπους να μιλήσω> συνεχίζει την σκέψη μέσα του,καθώς πλησιάζει να συστηθεί στους μέλλοντες καλούς του φίλους.
<μπορώ να καθήσω; >ρωτάει με ευγένεια.
<Με λένε νικολάκη> συστήνεται.

<ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΝΙΚΟΛΑΚΗ!!!> ακούγεται μιά φωνή από πίσω του,ενώ ταυτόχρονα όλοι ξεσπούν σε δυνατά γέλια.
<Νικολάκηηηηη,πάρε μας μιά πίπα!!> του λέει ένας από το βάθος ενώ ταυτόχρονα καθώς ένας άλλος φωνάζει: <κλείστε την πόρτα να μήν μας φύγει> ένα γιαούρτι έρχεται με δύναμη και πέφτει στα μούτρα του ανίδεου νικολάκη.

<Μα τι είστε σείς και εγώ που ήθελα να κάνουμε μιά ωραία συζήτηση με ενδιαφέροντα θέματα και αποψεις> παραπονιέται ο νικολάκης.

<ΧΑ ΧΑΧΑΧΑ ΧΑΑΑΑΑ!!!!> ξεσπούν σε γέλια οι άλλοι,ενώ ένας τον πιάνει απο την πλάτη δήθεν φιλικά λέγοντάς του:< έλα κάτσε καλό μου παιδί να συζητήσουμε λοιπόν.Θές να μιλήσουμε για την ειρήνη στον κόσμο;> του λέει καθώς τον καθίζει στοργικά στην καρέκλα,ενώ παράλληλα ένας άλλος τραβάει την καρέκλα και σωριάζεται φαρδύς πλατύς ο νικολάκης στο πάτωμα.
Και όλοι συνεχίζουν να γελάνε χαρούμενοι για την ενδιαφέρουσα ....άποψη που έχει ο νικολάκης.

<Κρίμα και φαινόσασταν τοσο σοβαροί και αξιοπρεπείς άνθρωποι> ψιθυρίζει αναστατωμένος ο νικολάκης και τότε ένας ένας οι τρελλαμένοι θαμώνες,πετάνε τα ρουχα τους και αποκαλύπτουν την πραγματική τους ενδυμασία.ʼλλος φοράει στολη του σούπερμαν,άλλο σωβρακάκι και φανέλα του ολυμπιακού με το νουμερο δέκα στην πλάτη και ούτω καθεξής.

Χέσε μας ρε νικολάκη και εσύ με τα ενδιαφέροντα θέματα που θα συζητήσουν οι σωστοί άνθρωποι.
Δέν υπάρχει τίποτα να συζητήσουμε.Όλα είναι θάνατος.Βάλε και εσύ την στολή σου και παίξε μαζί μας μέχρι να πάει στο διάολο να τελειώνουμε με αυτήν την παράσταση που μας βάλαν με το ζόρι να παίξουμε εδώ κάτω.


Αυτή λοιπόν είναι όλη η ιστορία λύκε .Ακριβώς αντίθετα δηλαδή απο αυτά που νόμισες.
ΣΠΛΛΛΑΑΑΑΑΑΑΦΦΦΦΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ!!
(Φάε και ένα γιαούρτι στα μούτρα και εσύ στα μούτρα,να έχεις και βιωματική εμπειρία του θέματος).



























































Τι εκλογές θα γίνουν έψιλον;
Σε αυτές είναι που ελπίζεις να γίνεις πρόεδρος;
Προτείνω να προσευχηθούμε όλοι σήμερα για να βγεί πρόεδρος η έψιλον,όπως κάναν και στου χαρδαβέλλα.
ʼντε να βοηθήσουμε την καλή μας και εκλεκτή συμφορουμίστρια να πετύχει.Θα είναι μεγάλο καμάρι και για το ΄φορουμ μας αυτό.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Οκτ 26, 2004 3:21 pm

ασπίκ, οι μαλακίες δεν είναι προσευχές.
προσευχές είναι η αγάπη για τον άλλον. σκασίλα μου για όλα. όλα είναι μικρά βήματα.
μόνο το κεφάλι που περιμένει το γιαούρτι δεν είναι βήμα, είναι όραμα αυτού που θέλει να το ρίξει.
άντε πια!
πάντως αν έκανες προσευχές, ευχαριστώ, γιατί όντως θα ψάχνω τώρα να αναβαθμίσω την πισίνα, να βάλω γκαζόν, και να βρω φίλους για το φαγοπότι. αυτά είν' τα δύσκολα. μπορείς;

όλα τα άλλα, από μένα και από σένα, φτηνά είναι, φτηνότερα από μας ασπίκ, από όλους. και κόψε την πλάκα της απομόνωσης.
εγώ ξαναδιάβασα το τόπικ αυτό από την πρώτη σελίδα, και υπάρχουν ωραία εδώ.
αει στιχτίρ
:lol: :lol: :lol: :lol:
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τετ Οκτ 27, 2004 8:04 am

...
Ο
Χριστός
Πίνει
Bourbon
Στο
Kentucky
Πλαισιωμένος
Από
Γκανιάν
Ατομα
...
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τετ Οκτ 27, 2004 9:39 am

gagnant
δηλαδή...;
πάντως ασχέτως με το ποιος πίνει,
και πού τα πίνει
το μπουρμπόν... :oops: καλό είναι
και η καλή παρέα... καλό είναι

είσαστε; ΠΌΤΕ; ΠΟΥ; ΠΕΣΤΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΝΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ!
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τετ Οκτ 27, 2004 9:40 am

παντως έγινα πρόεδρος του συλλόγου ορφανών γονέων του σχολείου μου.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό ΜΗΛΟ ΚΟΠΗΚΕ ΣΤΑ ΔΥΟ » Τετ Οκτ 27, 2004 10:44 am

Dr. Feelgood

Δεν είναι ο Χριστός αυτός που βλέπεις αλλά ο Donald Fegan.
Δίπλα του έχει το φιλαράκι του τον aspic και παραδίπλα είμαι εγώ και ο Roger Waters και ψήνουμε μπριζόλες και τρώμε και πίνουμε.

Τέσσερις ʼσσοι Κούπα.

Αν έρθεις και εσύ..

κάνουμε και γαμώ τα φούλ του ʼσσου.

Αντε γειά μας.

:P
ΜΗΛΟ ΚΟΠΗΚΕ ΣΤΑ ΔΥΟ
super member
 
Δημοσιεύσεις: 200
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 11, 2004 9:15 am

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron