ας γράψουμε ιστορίες

Οχι, η λεξη που ψαχνουμε δεν ειναι ο 'Λογος'!

εδώ ο καθένας γράφει ένα κομμάτι από ένα "παραμύθι" που κανείς δεν ξέρει πότε,που και πως θα τελειώσει...

Δημοσίευσηαπό corvidophile » Τρί Οκτ 19, 2004 8:40 pm

Ντιάνα είσαι η τελευταία που θα περίμενα να δώσει μια τέτοια απάντηση.
Εσύ που βρίσκεις καταφύγιο δημιουργώντας ιστορίες.Εσύ που πλάθεις πρόσωπα και τους δίνεις ζωή, που θες να μιλήσεις μέσα από αυτά.
Αυτό έκανε και το μήλο και είναι αισχρό που το κρίνεις έτσι επιφανειακά, επειδή εσύ θίχτηκες, αηδίασες ή αισθάνθηκες ότι εξαπατήθηκες.

Πόσες φορές μας έχεις εξαπατήσει με τους δικούς σου ήρωες Ντιάνα;
I gotta suck now, suck you later.
corvidophile
full member
 
Δημοσιεύσεις: 186
Εγγραφή: Τρί Ιαν 21, 2003 12:46 am

Δημοσίευσηαπό ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ » Τρί Οκτ 19, 2004 9:31 pm

Λυπαμαι που το λεω, διανα, αλλα αποδεικυνεσαι ευκολη λεια της ιδιας της ευπειστιας σου και της συνομωσιολαγνειας που μεχρι τωρα φαινοτανε να καταρτυχει τον μηλο αλλα φαινεται πως ειναι ακρως μεταδοτικη, φευ! Ριχνεις την νοημοσυνη σου στα ταρταρα του εξευτελισμου. Κριμα, μα την αληθεια, κριμα! η εκτιμηση μου για τις ικανοτητες σου φαινεται πως ηταν αδικαιολογητα υπερτιμημενη, κι ας με βγαλει ο καιρος ψευτη..

Δεν προλαβε να στεγνωσει το μελανι των λογων μου..
ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ απευθυνομενος υποδορειως στην dianathenes έγραψε:"Κι εσυ, ως έκθετη νοθα κορη των Εμπορων, δεν μπορεις να κρινεις! Σε ατελεσφορες αποπειρες Κρισης επιδιδεσαι και εκτιθεσαι. Αυτο συμβανει γιατι δεν μπορεις να χωνεψεις, να μεταβολισεις και να μετουσιωσεις το καθαρτηριο δηλητηριο των νοηματων και να αντεξεις την ηχώ των λεξεων και των γραμματων των λεξεων, φωνηεντων και συμφωνων που αποσπωνται απο το Κοσμικο Βουητο της Δημιουργιας και γινονται ποιηση, τραγουδι και Λογος."
..και εσπευσες ασθμαινουσα να δηλωσεις "παρον"! Γιατι;

Γιατι αν μονο διαβαζες προσεκτικοτερα τα παραληρηματικα ποστ του μηλου και εκανες μια στοιχειωδη συγκριση νοηματων και υφους.. ισως και να μπορουσες να αντιληφθεις οτι ο/το μηλος/ο ειναι ενας αναεροβιος μικροοργανισμος που αναζητα απεγνωσμενα "ξενιστη" για να μπορεσει να επιζησει στον πλανητη γη.
(η προηγουμενη φραση, λεγεται 'μεταφορα', μην το παρεις τοις μετρητοις κι αρχισεις τωρα να πιστευεις οτι ο μηλος ειναι εξωγηινο "σποριο" το οποιο επεσε στη γη απο το διαστημα μεσα στο φλεγομενο πετρινο κουκουλι του, που αποσπασθηκε απο την ουρα του τελευταιου κομητη καθως περιδιαβαινε το ηλιακο μας συστημα.
(<σνιπ!> αγρια αυτολογοκρισια...)
Στην πραγματικοτητα ο μηλος ειναι αυτο που μας αφηγειται ο ιδιος στο τελευταιο του ποστ λιγο παραπανω. Αλλα ουτε συ, ουτε ο α-σπικ ουτε αυτο το νεοκοπο μετα-σουρεαλιστικο φρουτο ο/η μπορντιγκ (ο οποιος/α θα μπορουσε ωστοσο να κανει επιτυχη καριερα σαν "μηλο απαλλαγμενο απο την φρενηρη μανια καταδιωξεως του τελευταιου") ειχατε τo διανοητικο θαρρος, την πνευματικη εντιμοτητα αλλα και την στοιχειωδη ευαισθησια να αντιληφθητε οτι ο φουκαρας (o μηλος) εβγαζε τα απωθημενα του στο φως ζητωντας να τα μοιραστει και να τα ξορκισει. Κι εκει που το μηλο εδειχνε να συνερχεται καταφθασατε, εσεις ώ αργοπορημενοι, ελεεινοι και τρισαθλιοι "αθηναιοι μισθοφοροι του Κύρου" κι αναφωνησατε, "θαλαττα-θαλαττα" καταμεσις της ερημου για να ξεγελασετε την διψασμενη σας αγνοια -και μαλλον θα ξανακυλισει, ο δολιος. Χαλια, με τονο προπαροξυτονο...

καλη μου αηδιασμενη Διανα,

Θαλεγα να επιχειρησεις να περισωσεις οτι μπορει ακομα να περισωθει απο την αξιοπρεπεια σου που με τοση επιπολαιοτητα προσφερες βορρα στο διδυμο της 'ελεεινης' και 'παρανοϊκης' αδελφοτητας "μηλο-ασπικ" -διδυμο συνεπικουρουμενο αιφνιδιως απο τον ντε κοπανο υπεριπταμενο και ανεκδιηγητο μετα-ντετεκτιβ μορνιγκ. Και χαλιναγωγησε λιγο το "ασυναισθητο" γονιδιο του λυντς που αναδευεται κατω απο το ημι-ακατεργαστο λογοτεχνιζων μεϊκ απ με το οποιο επικαλυπτεις τις ζαρωμενες απο την αηδια παριές σου. Εγω "εχω λογο ξεχωριστο" (δικα σου τα λογια, α! ναι!), το ξερω, ολοι το ξερουν, γιατι ολοι εχουν "λογο ξεχωριστο", ο καθενας εχει λογο ξεχωριστο, ΛΟΓΟ τοσο σαφη και μονοσημαντο ως προς το υποκειμενο εκφορας ΤΟΥ, οσο και τα δαχτυλικα μας αποτυπωματα. Το πως τωρα εσυ καταφερες να βαλεις ολους του "λογους" στο μιξερ, οπως σωστα λεει η εψιλον, να τους κανεις αηδιαστικο κοκτέιλ το οποιο καταναλωνοντας το, οπως αναμενοταν "αηδιασες", α! αυτο ειναι μια ερωτηση που εσυ πρεπει να απαντησεις, μονη σου, επιστρατευοντας τα αποθεματα αυτοεκτιμησης και ειλικρινειας που θελω να πιστευω οτι διαθετεις. Κι αφου καταληξεις σε συμπερασμα στερεο και αξιομαχο, με θαρρος να ερθεις εδω και να μας το διηγηθεις.

Στην αναγκη δανεισου λιγη απο την θηλυκη οσφρηση της Εψιλον. Και λαβε υποψη σου, δεν ειναι ολες οι λεξεις ολωνωνε εδω μεσα τυχαρπαστες και κενες, τουλαχιστον μερικων οι λεξεις ειναι διαλεγμενες και μερικες φορες ισως και διαλεχτες. Μαλλον αυτος ειναι κι ο λογος που ειμαι ακομα εδω και (σου) γραφω απαντωντας στις αξιοθρηνητες αναφορες σου, στο μετρο βεβαια που με αφορουν. (θα σου συνιστουσα ακομα, να συμβουλευτεις και τον αντμινιστρεϊτορ θ-Σιγμα του φορουμ, (ισως λεω, να καταγραφει ο φιλαρακος μας ο Θαν τα άι-πι των χρηστων απο τα οποια θα μπορουσες να βγαλεις καποια ακρη..) -κι ελπιζω να μη ειναι και του λογου του μερος του "προβληματος". χα! προβληματος.. τελος παντων, "προβληματος" που ακουει στο εξωτικο ονομα "Lemmings Ltd τα κουλουβαχατα της ανησυχης υποστεγης παρανοιας" με κυριους μετοχους "μηλο-ασπικ-ντεκοπανος, διανα" & co..-αχ μωρε ντιανα αλλα πραματα περιμενα απο σενα..)

Εδω ειμαι, απεναντι.
Τι λες; θα τον διασχισεις το δρομο, ή θα μεινεις στην οχθη με τα λεμμινγκς αποδεικνυοντας με την σειρα σου οτι η βλακεια (και η παρανοια εσχατως) ειναι ανικητη;

Διαβασε τις λεξεις και μη ξεχαστεις, μαδωντας αστυνομικες μαργαριτες.


---
ΜοναχικοςΛυκος
Άβαταρ μέλους
ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ
full member
 
Δημοσιεύσεις: 113
Εγγραφή: Δευτ Σεπ 06, 2004 12:24 pm

χωριάτικες ιστορίες του καφενέ

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τρί Οκτ 19, 2004 11:33 pm

μαδωντας αστυνομικες μαργαριτες


Στη Φαλακρίτσα, εκείνο τον πράσινο λόφο χαμένο στην οροσειρά του Μαινάλου, είναι το Καλαβρύτσιλο, ένα μικρό, ασήμαντο χωρίο, με όχι πάνω από 20 σπίτια, τα πιο πολλά έρημα εδώ και χρόνια.
Στο καφενείο της μικρής πλατείας μαζεύονται οι τελευταίοι γέροντες και παίζουν κανένα χαρτάκι, λένε καμμια μαλακία από τα παλιά κι χρόνος περνάει, παίρνοντας, που και που, κάποιον μαζί του, για παρέα.

Εκείνο το χειμώνα του '97 όμως, συνέβει κάτι που συντάραξε πράγματι τη ζωή των γερο χωριανών και τους έκανε να αισθανθούν μεγάλη έκπληξη.

Ηταν πρωί, άσπρα όλα από το χιόνι τριγύρω, ο κυρ Αντρεας έψηνε τους καφέδες. Στο πρώτο δεξιά τραπέζι (5 είχε όλα κι όλα) ήταν ο μπαρμπα Κωσταντίνος ο μελισσοκόμος παρέα με τον κυρ Γιάννη, που 'χε τα πρόβατα και παίζανε πλακωτό.
Στο επόμενο τραπέζο ο "νεότερος" κυρ Αλέκος (50άρης) διάβαζε το Ριζοσπάστη επιδεικτικά, πιο πολύ για να τσαντίζει τους άλλους κι όχι για να βλέπει αν ψήλωσε η Αλέκα.
Ο Φώτης, ο συνταξιούχος αγροφύλακας, μαζί με το μπαρμπα Δημήτρη, που ταν απόμαχος του ΝΑΤ, παίζανε τη πρέφα τους.
Στην άκρη μια στόφα πολυκαιρισμένη έκανε ότι μπορούσε να ζεστάνει το χώρο. Είχε κι ένα τραπέζι με μια μονάχα καρέκλα δίπλα της αλλά κανείς δε καθότανε εκεί επειδή έκανε υπερβολική ζέστη και καιγόσουνα.

Στις 9.35 ακριβώς μια φιγούρα σταμάτησε απέξω από τον καφενέ. Ανοιξε τη πόρτα και μπήκε μέσα. Μια φιγούρα ξένη. Νεότερη από τους υπερήλικες αλλά σκαμμένη κι αυτή από τον καιρό. Σήκωσαν τα βλέμματα οι γέροι βλέποντας τον "ξένο" να βαδίζει με αποφασιστικό βήμα και να κάθεται σ' εκείνο το τραπέζι, που εκείνοι δε καθονταν ποτέ, εκείνο δίπλα στη στόφα. Ο ξένος χτύπησε τα χέρια του.
"Ενα βαρύ γλυκό", είπε με βαριά φωνή...

Στις 9.57 ακριβώς μια ακομα φιγούρα εμφανίστηκε απ έξω από το καφενέ. Ανοιξε τη πόρτα και μπήκε μέσα. Κι άλλος ξένος. Σκοτεινή φιγούρα αυτός. Και νέος. Από κείνους τους αναμαλλιασμένους. Τους γιεγιεδες ντε, εκείνους που θέλουνε να τα κανουνε όλα και να μη δουλεύουνε. Μόλις μπήκε κοίταξε τριγύρω του. Είδε το πρώτο ξένο. Αμίλητος πήγε και κάθησε κι εκείνος σ' εκείνο το τραπέζι. Χτύπησε τα χέρια του.
"Φραπέ μέτριο, χωρίς γάλα", αναφώνησε...

Στις 10.09 ακόμα μια φιγούρα σταμάτησε έξω από τον καφενέ. Λεπτή αυτή τη φορά. Μια γυναίκα ήτανε. Ανοιξε τη πορτα. Μπηκε μέσα. Μικρή κι όλας. Τσούπρα. Με κείνα τα κολλητά κοντα μπλουζάκια που όλοι απορούν πως διαβολο δε κρυωνουν τα κοριτσόπουλα. Μα τι γυρευε αυτή εδώ? Η μικρή έβγαλε το παλτό της, κοιταξε τριγυρω. Είδε τους άλλους ξένους. Κοντοστάθηκε. Το πήρε όμως απόφαση. Πήγε κι εκείνη και κάθησε σ' εκείνο το τραπέζι. Σ' εκείνο δίπλα στη στόφα. Σ αυτο που κανείς από τους γερους δε καθότανε. Χτύπησε τα χέρια της.
"Μια κοκα κολα, παρακαλω", είπε με γλυκιά τρεμαμενη φωνή...

Στις 10.26 μια ακόμα φιγύρα σταμάτησε έξω από τον καφενέ. Οι γέροι έχασαν τη λαλιά τους. Ολοι σκέφτονταν οτιδήποτε παραξενο μπορουσαν. Η φιγουρα ανοιξε τη πορτα και μπήκε μέσα. Ψηλός, με στρογγυλά γυαλιά, επιβλητικός μα καλωσυνατο πρόσωπο, μουσάκι άλλης εποχής, ώριμος κι εκείνος, προσεγμένο ντύσιμο και μια κοκκινη γραβάτα να δείχνει παραταιρη στο καφενε. Κοντοστέκεται κοιτάζοντας τριγύρω. Βλέπει τους άλλους ξένους. Αμέσως τραβάει προς τα κεί. Κάθεται κι εκεινος στο ιδιο τραπεζι. Χτυπάει τα χέρια του κι αυτός.
"Ενα κονιακ", είπε με τρεμαμενη φωνή...

"Τι παραξενο", σιγοψυθιρισε ο κυρ Φωτης στο μπαρμπα Δημητρη, "τόσοι ξενοι ούτε το δεκαπενταύγουστο δεν έρχονται. Και κοιτα πως μιλουν δυνατά... κι όλοι σ εκείνο το τραπέζι... μα καλα, δε καιγονται?"
"Ναι, είναι παραξενο", απαντησε σιγομιλωντας ο μπαρμπα Δημητρης, "και το πιο παραξενο είναι πως όλοι κάθονται σ εκεινο το τραπεζι..., μα καλά δε καίγεται ο κώλος τους?"

Ο μονος που χαιρότανε ήταν ο κυρ Αντρέας. Τετοια κίνηση στο μαγαζί του είχε να τη δει από το 85. Τοτε που χάλασε ένα λωφορείο στο δρόμο ένα απόγευμα κι εκανε 12 ώρες να ρθει η ΕΛΠΑ. Μονο που χε μεσα γυρω στους 20 φανταρους. Και κανενα κοριτσοπουλο. Και θυμαται πως και τότε, όλοι αυτοί, στο ιδιο τραπεζι καθόντουσαν... "θαρρω πως ήταν η ίδια", μονολόγησε μονάχος του...
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό wpleftyboyddds » Τρί Οκτ 19, 2004 11:35 pm

μοναχικε λυκε εισαι σιγουρος οτι εισαι στην οχθη που νομιζεις ?

και για να γινω κατανοητος χωριατικα και οχι υποδορειως , βλεπω οτι αφιερωνεις πολυ κοπο και χρονο για να τα χωνεις υποδορειως ....

τοσο υποδορειως ομως που οι αναγνωστες σου δεν βλεπουν κανενα στοχο σ' αυτα που γραφεις ...μαλιστα εγω εχω αρχισει να σε βαριεμαι με αποτελεσμα να μη σε διαβαζω προσεκτικα και να μη σε κατανοω , οπως και η ντιανα και οι περισσοτεροι απ' τα "λεμινγκ" οπως σ'αρεσει να αποκαλεις τους "αλλους"....(πιο "υπερφιαλη υπεροψια" απ' τη δικια σου?) γι αυτο φταις εσυ ομως κυριε "ψευδοπροφητη ιδεοβολε λυκε" (κι αλλη υπεροψια)....και τη δικια μου προσοχη δε θα καταφερεις να τη συρεις ουτε "στα παζαρια των μεγαλων και μικρων Ιδεων που ανθουν και στην χωρα των Μηδων περα απο τον Τιγρη αλλα και στην αναστηλωμενη Καρχηδωνα καθως σε πληροφορουν οι ταξιδιωτες-πραματευτες των φιλοξενων αφρικανικων παραλιων" ουτε πουθενα αλλου οσο ο λογος σου ειναι "το χαλκοπρασινο αιμα σου που ρεει αγχωμενο κατω απο τα ροδινα αμφια της καλοδουλεμενης σου ανοησιας. "

Δηλαδη ρε λυκε , χωριατικα στο λεω και με συγχωρεις , πολυ κακο για το τιποτα ειναι ολες οι μαλακειες που μας γραφεις και εισαι συνενοχος
σε ολα αυτα που (υποδορειως βεβαιως βεβαιως) μας κατηγορεις....οτι εχεις γραψει εδω μεσα εχει μονο στοχο να μας σπασει τ' αρχιδια για γουστο σου (εκτος απο το λινκ για το σορτ στοριζ που εδωσες που ηταν θετικη κινηση) ....εκπεμπεις αρνητικη ενεργεια και αρρωστια απ' τα νυχια ως την κορφη....ο λογος σου ειναι στειρος οσο και να τον στολιζεις ...υπαρχεις μονο για να μας τη λες....

περιμενω αποδειξεις για το αντιθετο με την παροδο του χρονου....τι να κανω ετσι ειμαι το φτωχο λεμμινγκ...πιστευω στους ανθρωπους.
wpleftyboyddds
 

Re: ΤΟ ΡΙΣΚΟ

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τρί Οκτ 19, 2004 11:47 pm

de bording morning έγραψε:Όνομα: επισκέπτης
Ζώο: λύκος
Φυτό: μήλο
Πράγμα: smarties
Χρώμα: κόκκινο
Τόπος: Μεσσηνία
Επάγγελμα: admin?



νομιζω πως στο ιδιο εργο ολοι ειμαστε θεατες

νομικά, για να μιλησω με την αγαπημενη μου ερασιτεχνική ιδιοτητα, δε συντελεστηκε κανενα αδικημα. Οποιοσδηποτε είναι ελευθερος να κατοχυρωσει όσα ψευδωνυμα θελει, να γραψει την αποψη του, και να ισχυριστει πως ειναι αυτος, σε καθενα απο αυτα. Και, ΝΑΙ, είναι. Σ ολα κρυβεται ενα του μικρο κομματι. Οι ενοχοι ειμαστε όλοι (?) οι υπολοιποι που μεσα απο την ειρωνικα επιφανειακή μας "αθωοτητα", έχουμε την αίσθηση πως είμαστε και παρουσιαζόμαστε ως ένας, ως μοναδικός, συνήθως με τη μορφή αγγέλου, τρεφοντας ψευδαισθήσεις αλληλοεκτίμησης, περιμενοντας με την χραπα-χρουπα στη γωνία.

Εξάλλου, τα καλύτερα θρίλλερ είναι αυτά που όταν τελειώσουν δε σ' αφήνουν να κοιμηθείς... όμως τέλειωσαν? ή μόλις άρχισαν?

περίεργο όμως... σ αυτό το θρίλλερ δε τρόμαξα... ούτε φοβήθηκα... μονάχα τσαντίστηκα...
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τρί Οκτ 19, 2004 11:58 pm

"κύριε Ρανσιτερ, μην αφήνετε τις παρορμήσεις σας να θολώσουν τη λογική σας. Το ζήτημα αυτό χρειάζεται διακριτικότητα και μηδέν βιασύνη. Ηρεμήστε τους ανθρώπους σας κι ελάτε να συμφιλιωθούμε και να προσπαθησουμε να καταλαβουμε ο ενας τον άλλο. "
Το στρογγυλό πολύχρωμο κορμί του πετούσε γυρω-γυρω, σε μια αργή εγκαρσια τροχιά, έτσι ώστε τώρα τα πόδια του, και όχι το κεφάλι του, να αιωρούνται προς την πλευρά του Ράνσιτερ.
"Εχω ακούσει γι αυτό το πραγμα", είπε ο Ρανσιτερ στον Τζο.
"Είναι μια αυτοκαταστρεφόμενη ανθρωποειδής βόμβα. Βοήθησε με να τους βγάλουμε όλους από εδώ μέσα. Μόλις τώρα την άβαλαν στον αυτόματο. Γι' αυτό υψώθηκε στο ταβάνι... Η βόμβα εξεράγγη!"

...
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τετ Οκτ 20, 2004 5:17 am

ρε, πάλι εγώ μιλάω, με τη γυναικεία όσφρηση :wink:
(λύκε, η αντρική όσφρηση είναι αλλιώτικη; -δε μιλάμε για το άρωμα, αυτό είναι καθαρά αντρική υπόθεση, αφού εμείς φοράμε συνήθως αρώματα που μας τα κάνουν δώρο άλλοι)
λοιπόν, τώρα που ένιωσα ωραία με το χωριό του φιλγκουτ, έχω μια πρόταση: αντί να ξεμαλλιαζόμαστε πάλι εδώ, δεν πάμε στην κρεμ μπρυλέ μπας και περάσουμε καλύτερα;
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Τετ Οκτ 20, 2004 9:21 am

Κι εγώ εδώ είμαι Λύκε με τα χίλια πρόσωπα, μη μου στεναχωρείσαι.....περιμένω να δω ποιός θα βγει τελικά από τον Δούρειο Ιππο μέσα στον οποίο κρύβεσαι. Γιατί αυτό κάνεις τελικά Λύκε, χρησιμοποιείς το Μήλο για να οικοδομήσεις προσωπικό λόγο.

Ποιός είσαι Λύκε και γιατί μου απευθύνεις το λόγο υποδορίως (και ας μου επιτραπεί ο νεολογισμός « ΙπποΔουρείως»....) και μεταχρονολογημένα;

Απ ό,τι κατάλαβα διαχωρίζεις το νικ σου από αυτό του Μήλου. Πού ήσουν Λύκε όταν το Μήλο ταύτισε το λόγο σου με το νικ του; Γιατί σιώπησες; Δε ξέρεις ότι η σιωπή κινδυνεύει να ερμηνευτεί σαν αποδοχή;

Και πώς από κατήγορος του Μήλου μετετράπεις ξαφνικά τόσο αθώα και μεγαλόψυχα σε ένθερμο υποστηρικτή του ώστε να τον δικαιολογείς και να τον ερμηνεύεις;

Δε μπορούσες να μας δείξεις μόλις πριν λίγες μέρες το φιλάνθρωπο πρόσωπό που εμφανίζεις τώρα και να περιθάλψεις τον «φουκαρά» τον Μήλο;

Και ποιός είσαι συ που χαρακτηρίζεις το λόγο του «δόλιου» του Μήλου «παραληρηματικό» και αφήνεις να εννοηθεί ότι ο δικός σου συγκριτικά διαφέρει σε «νόημα και ύφος» από του Μήλου και ότι ο τελευταίος μάλιστα όπως δηλώνεις, «αναζητεί ξενιστή για να επιβιώσει»;

Προς τι τόση αλαζονεία και ΕΛΕΟΣ; Δε το λυπόσουν το «δόλιο» το Μήλο όταν το έβαζες να «σκαρφαλώνει σε σκαμνάκια»; Και γιατί δεν απάντησες όταν σου έγραψα τότε ότι ο λόγος σου ήταν «κεντρί» αλλά λούφαξες πίσω από τη πομπή σου;

Και που το ξέρεις εσύ το Μήλο ώστε να μιλάς εξ ονόματός του δηλώνοντας ότι στη «πραγματικότητα» το Μήλο είναι αυτό που δηλώνει στο τελευταίο ποστ του;

Τι εννοείς Λύκε μα αυτό το επιτιμητικό «τώρα συνέρχεται» το Μήλο; Εννοείς ότι είναι σε κατάσταση περιφρονητέα καλύτερη από τη δική σου στην οποία αν δεν το λυπηθούμε εμείς οι κακοί που δε το καταλαβαίνουμε θα «ξανακυλήσει» όπως λες; Εσύ έχεις βρει τα «ξόρκια» Λύκε ώστε να γλιτώσεις τον Μήλο;

Σωστά ένιωσα αηδία λοιπόν Λύκε. Γιατί αυτό που κάνεις τώρα εδώ είναι ανέντιμο: διαχωρίζεις το νικ σου από αυτό του Μήλου αλλά πίσω από τη μάσκα της «κατανόησης» και της « καλοσύνης» το θάβεις το Μήλο, Λύκε, καθ ότι η εικόνα που παρουσιάζεις για το άτομό του είναι άξια ΟΙΚΤΟΥ. Εσύ θα ήθελες να σε οικτίρουν Λύκε ή να σε σέβονται και να σε εκτιμούν;


Αυτά για το Μήλο. Για μένα τώρα.

Μου προσάπτεις ότι έβαλα το λόγο σου σε μίχερ. Ανεδαφικό τελείως Λύκε. Εγώ καμιά όρεξη δεν είχα να σε βάλω σε μίξερ. Ούτε εσένα ούτε κανέναν άλλον. Εγώ απάντησα στην ουσία στο Μήλο, Λύκε.

Αντίθετα εσύ το κάνεις αυτό τώρα. Εσύ συγχέεις το λόγο μου με τον λόγο άλλων νικς όταν με κατηγορείς για συνωμολαγνεία (!) και για συμμετοχή σε σπείρα όπως την παρουσιάζεις συνωμοτών! Αν είναι δυνατόν να φαντάζεσαι τέτοια πράγματα!

Μάθε λοιπόν Λύκε ότι ακριβώς επειδή έχω ΚΑΙ τον δικό μου λόγο ΚΑΙ το θάρρος ( που τάχα με προκαλείς να έχω) παρουσιάστηκα εδώ και απάντησα στο Μήλο που οικειοποιήθηκε το νικ σου και τον Δικό σου ΛΟΓΟ ισχυριζόμενος ότι είστε το ίδιο πρόσωπο.

Και όπως αποδεικνύεται πολύ καλά έκανα γιατί διαφορετικά δε θα έβγαινες να μιλήσεις και δε θα ξεκαθάριζε η κατάσταση - εσύ Μήλο πού είσαι, γιατί σιωπάς;

Και όταν το έκανα αυτό Λύκε, όταν είδες δηλαδή ότι παίζεται τέτοιο παιγνίδι με τα νικς έπρεπε να έχεις το Θάρρος να το διαψεύσεις το Μήλο άμεσα και αμέσως με 2 λόγια ΑΠΛΑ καθαρά και ανδρίκεια και όχι να περιμένεις τις αντιδράσεις του «κοινού» σου για να απαντήσεις εκ του αποτελέσματος.

Συνένοχος έγινες με το Μήλο με τη σιωπή σου και πάνω απ όλα με το τελευταίο σου ποστ. ΑΥΤΟΣ ΣΤΗΝΕΙ ΤΙΣ ΠΑΓΙΔΕΣ ΚΙ ΕΣΥ ΠΈΦΤΕΙΣ ΜΈΣΑ και γίνεσαι όργανό του και όχι εγώ!

Και ακριβώς επειδή εσύ είσαι τελικά συνωμολάγνος φαντάζεσαι δολοπλοκίες και με αποκαλείς αλλού «φτωχή ορφανή» κλπ κλπ. Μάθε όμως Λύκε ότι διαθέτω προσωπικά καταφύγια και ότι δε έχω ανάγκη από κανενός είδους προστάτες για να με σώσουν από τους ακόλαστους «μοναχούς του Βοκκακίου»!

Αν θες να διασχίσω το δρόμο λοιπόν φρόντισε να σταθείς από τη μεριά του Λέφτυ και του Ασπικ και του Λάμπα και του Μίστου και του Ατομαντ και τόσων άλλων εκλεκτών συμφορουμιστών...

Καλή σου μέρα.


ΥΓ.1. Κόρβη για γίνε σε παρακαλώ πιο σαφής. Δε καταλαβαίνω πως σας εξαπάτησα με τους ήρωές μου όπως λες.

ΥΓ2 Εσύ Φίλγκουντ, να προσέχεις γιατί κι εσύ στο ίδιο τραπέζι κάθεσαι μου φαίνεται με τη κοπελιά που πίνει τη κοκα κολα.

Για τη νομική πλευρά του θέματος όπως το θέτεις, αν υποτεθεί ότι μπορεί να υπάρχουν τέτοιοι σε ένα χώρο που όλοι γράφουν ανώνυμα και αφού θες να το δούμε και από αυτή την άποψη, θα σε παραπέμψω στους όρους λειτουργίας της Αίθουσας όπου αναφέρεται σαφώς ότι οι χρήστες δικαιούνται να συμμετέχουν ΜΟΝΟ με ένα νικ. Αλλά και αυτό ακόμα αν παραβιάζεται Φιλ θα σου απαντήσω ότι σε ένα φόρουμ υπάρχουν μερικοί ΑΓΡΑΦΟΙ νόμοι μεταξύ κυρίων! Ναι, ακόμα και αν κάποιος επιθυμεί να γράφει με περισσότερα του ενός νικς θα πρέπει ΑΝ σέβεται τους συνομιλητές του να τους αφήνει το περιθώριο να το καταλάβουν όπως κάνει και η Ε (κηπουρό κλπ).

Και αυτό το «περιθώριο» για να ανιχνευτεί η ταυτότητά του είναι ο Λόγος του, Φιλ, που φροντίζει να διατηρεί ίδιον σε όλα τα νικς του, διαφορετικά είναι απατεώνας και εμπαίζει τους γύρω του.


Tη καλημέρα μου και σ εσένα.
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τετ Οκτ 20, 2004 10:11 am

πάντως μπορεί κάποιος να είναι απατεώνας και με ένα νικ, όπως και με πολλά.
μιλώ εκ πείρας, και δεν καταχωρώ τον εαυτό μου στους απατεώνες, με τίπτε.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ » Τετ Οκτ 20, 2004 10:30 am

epsilon έγραψε:ρε, πάλι εγώ μιλάω, με τη γυναικεία όσφρηση :wink:
(λύκε, η αντρική όσφρηση είναι αλλιώτικη;


εψιλον

μην υποδεχεσαι το υπεραδιορατο κοπλιμεντο μου για την μυτουλα σου (γαλλικη η ελληνικη -νο ματερ, αν και τις προτιμω ελληνικες-) με ανθυποφεμινιστικη καχυποψια (απλα δεν ηθελα να το κανω πιο διο-ορατό γιατι μπορει καμμια ξυπολητη ναϊαδα της μεσογειας παραλιας να το θεωρουσε απειλη για το αλμυρο, προωρως διαχειμαζον, ταμπεραμεντο της)

(ενα φιλακι βαζω στη θαλαμη του περιστροφου μου και σημαδευω! στο σημειο σου, που το ατιθασο τσουλουφι διασταυρωνεται και ξιφομαχει με τη λεπτη γραμμη την χαραγμενη με λευκο μολυβι πανω στο παλαι ποτε μαυρισμενο δερμα, γραμμη που τωρα αχνοχανεται προϊοντος του φθινοπωρου αλλα κατα τους παρελθοντες μηνες του θερους με επιτυχια αντισταθηκε -α! ναι, με την βοηθεια μιας υπαινικτικης υφασματινης υποψιας- στο ολοκαυτωμα που προκαλει το φλογοβολο βλεμμα του ερωτυλου Απολλωνα στα παρα θιν αλος περιπαθα αφημενα εξαισια κορμια των ιερειων του Νηρέως)*

Να πατησω την σκανδαλη;
Ναι να πατησω τη σκανδαλη,
ωστε οταν καταφθασει ο γνωστος-επαιτης-κλεφτης των βατομουρων το μονο που θα βρει να περιχωσει στο θλιβερο σακκουλι του θαναι ο επιμυθιος καπνος μας που κοροιδευτικα θα αφηνεται στον αερα για να μας κρυψει απο τα κολασμενα ματια του καθως ησυχα θα πεθαινουμε πιασμενοι χερι-χερι με την πλατη μας ντυμενη την υγρη αμμο και το γαληνεμενα βλεμματα μας να παιζουν κρυφτο αναμεσα στον πολικο αστερα και τον βητα του κυνός.

Η κρυμμενη λεξη εδω ειναι το Ε του ερωτα μαζι με τις συμφωνες νοτες που τον συνθετουν, και επαιτης ο μοχθηρος υπηρετης του Πλουτωνα που κλεβει το Χρονο μας.

Υγ. Εψιλον, το παραπανω σου το αφιερωνω σπεσιαλ προκειμενου να σε αποτρεψω απο την καταναλωση των γελοιωδων κρεμων. χαλβας φαρσαλων, ματια μου, και αμα γουσταρεις και σοροπια, ρεβανι βεροίας! (για οσους γνωριζουν... κι ασε του αλλους να τρωνε κρεμπυλε (το λ στριφογυριστο να κανει τούμπα στον ουρανισκο και ο τονος στο.. πουθενα) για να διασκεδασουν την μετα-ολυμπιακη τους μελαγχολια..)


---
ερωτικοςΛυκος
Άβαταρ μέλους
ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ
full member
 
Δημοσιεύσεις: 113
Εγγραφή: Δευτ Σεπ 06, 2004 12:24 pm

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ας γράψουμε ιστορίες

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron