φιλοσοφία

Βρε μπας και η ευτυχία σκοτώνει?

φιλοσοφικές συζητήσεις και αναζητήσεις...

Βρε μπας και η ευτυχία σκοτώνει?

Δημοσίευσηαπό Irida » Τετ Απρ 14, 2004 12:22 pm

Η σκιά του δέντρου έπεφτε πάνω στο κορμί της την ώρα που οι τελευταίες ανάσες έβγαιναν από τα πνευμόνια της. Μεγάλωνε η σκιά πλησίαζε ο θάνατος, την έπαιρνε στις δροσερές φτερούγες του να την αποκοιμίσει μια για πάντα. Μέχρι να πέσει το βράδυ είχε σβηστεί και η τελευταία πνοή. Πόσο ανακουφισμένη φαίνονταν ξαπλωμένη δίπλα στο δέντρο! Πόσο νηφάλια και ίσως ίσως ευτυχισμένη! Αυτά τα σφραγιστά χείλη λες και σχημάτιζαν καμπύλη και ίσως να ταν χαμόγελο.

Πώς είναι δυνατόν να πεθαίνεις και να χαίρεσαι? Αδύνατη σύλληψη για μένα κι ίσως για τους περισσότερους. Ίσως όμως υπάρχουν μερικοί που πεθαίνουν από χαρά. Από υπερβολική δόση ευτυχίας! Σίγουρα η κοπέλα πέθανε από υπερβολική δόση ευτυχίας! Διαφορετικά δεν εξηγείται η χαρούμενη έκφραση στο πρόσωπό της. Όσο κι αν θέλω να την αρνηθώ αυτή η έκφραση υπάρχει εκεί στην εικόνα για να με διαψεύσει και να διασκεδάσει με τη μικρότητά μου. Δυσκολεύεται ο νους να συλλάβει τόσο την ύπαρξή της όσο και να αποδεχτεί τη θανατηφόρο νόσο που λέγεται ευτυχία. Οι πιο πολλοί ζούμε μια δυστυχία ανελέητη κι αν δεν την ζούμε προσπαθούμε να τη δημιουργήσουμε γιατί η ευτυχία ίσως καραδοκεί στην άκρη και την πατήσουμε. Φοβόμαστε πολύ μήπως έρθει μια ευτυχισμένη μέρα στη ζωή μας και προσπαθούμε να την εξορκίσουμε. Έχουμε όμως προπονηθεί από παιδιά σ' αυτό το διωγμό της ευτυχίας. Έχουμε μάθει να μην ανοίγουμε την πόρτα μας σε όποιον κι όποιον. Να τον εξετάζουμε πρώτα γιατί μπορεί να είναι ένας κακός λύκος σαν κι αυτόν του παραμυθιού και μπορεί να μας φέρει την ευτυχία και μετά να φύγει. Να φύγει? Θεός φυλάξει! Καλύτερα με τη δυστυχία παρέα παρά με την ευτυχία για μια μέρα. Η πολύ ευτυχία κάνει κακό στην υγεία. Βλέπουμε τόσα και τόσα. Ας μην δούμε κι άλλα. Αν μπορούσαμε να ζούμε ευτυχισμένοι τότε δεν θα υπήρχε λόγος να ζούμε κι ίσως αυτοκτονούσαμε όπως η κοπέλα δίπλα στο δέντρο. Δεν θα υπήρχε τίποτα άλλο να ελπίσουμε και τίποτα άλλο να φοβηθούμε. Θα ήμασταν καμένα χαρτιά σε μια παρτίδα στημένη. Ενώ τώρα και λόγο να ζούμε έχουμε και λόγο να γκρινιάζουμε έχουμε και λόγο να κοπιάζουμε έχουμε και απ' όλα έχουμε. Ξέρουμε καλά πως την ευτυχία δεν θα βρούμε γιατί δεν την ψάξουμε. Της είπαμε: Κρύψου στην ντουλάπα εσύ και κάτσε εκεί μέχρι να σου ανοίξω!

Χαζοί είμαστε να της ανοίξουμε? Από τη μια μεγάλη πλήξη και ανία να μην θέλεις τίποτα παραπάνω στη ζωή σου. Κι από την άλλη που να τρέχεις από πίσω της αν σου φύγει πάλι? Ας καθίσουμε εδώ στα λίγα και στα σίγουρά μας, να ξέρουμε τι μας γίνεται, τι μας ξημερώνει βρε αδερφέ!
Άβαταρ μέλους
Irida
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 56
Εγγραφή: Δευτ Μαρ 29, 2004 12:43 pm

Επιστροφή στο φιλοσοφία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron