φιλοσοφία

ΘΕΜΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΝ ΒΑΡΒΑΤΟΝ!!!!!!!!

φιλοσοφικές συζητήσεις και αναζητήσεις...

ice cream

Δημοσίευσηαπό de bording morning » Κυρ Οκτ 23, 2005 1:41 pm

Εικόνα
de bording morning
super member
 
Δημοσιεύσεις: 295
Εγγραφή: Πέμ Οκτ 07, 2004 11:44 am

Δημοσίευσηαπό Mythos » Κυρ Οκτ 23, 2005 2:21 pm

Βάλε και καμμιά λεζάντα ρε μικρέ,
εχουμε πηξει στα υπονοούμενα τελευταίως και δεν ξερουμε τι να υποθέσουμε πια! Τι είναι τωρα το παραπανω; "προσκληση σε ρετρο παρτουζα" ; "frankie goes to holywood?" (ασχετο) Μη μας προβληματιζεις σε παρακαλω!
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

πουτάνα κοινωνία

Δημοσίευσηαπό de bording morning » Δευτ Οκτ 24, 2005 3:23 am

Μεγάλε εδώ!
Η φωτογραφία μύθε ήταν μια εισαγωγή στο ποστ της διανάθενας για τα κλαδιά και τους κλαδοκοφτάδες. Είμασταν συννενοημένοι από πριν να βάλω πρώτα εγώ τη φωτογραφία για να αναρωτηθείτε εσείς οι υπόλοιποι για το φιλοσοφικό βαρβάτο ζήτημα της βαρύτητας. Να το θέσω δηλαδή από την πλευρά των σχέσεων των δύο φύλων και της σεξουαλικής ταυτότητας και να το συνδυάσω με την κσορντιανή θέση περί σώματος. Προσεγγίζω λοιπόν το ζήτημα με τα εξείς μετα-δομο-κονστρουκτιβιστικά ερωτήματα. Στοχαστείτε παρακαλώ.

α)
το μουσκουλέ ίματζ μήπως είναι η υποσυνείδητη τάση του ανδρός να ταυτιστεί με το ποντίκι, τάση της οποίας τα αίτια βρίσκονται στις οικολογικές ανησυχίες οι οποίες με τη σειρά τους αναδύονται από τις τύψεις του σύγχρονου ανθρώπου για τους βασανισμούς που υποβάλει στα ζώα?
β)
τα παραπάνω μήπως οδηγούν τελικά στην υπόδυση από την πλευρά του ανδρός του ρόλου του προστάτη αχθοφόρου της γυνής? Μήπως δηλαδή αυτός ο ρόλος είναι η αντιστροφή του κακού-εκμεταλλευτή-βασανιστή της φύσης, των ζώων, του περιβάλλοντος σε καλό-αγαθό-οικολόγο άνθρωπο?
γ)
και μήπως τέλος η γυνή αναλαμβάνει το ρόλο του ποντικού, ξελαφρώνοντας έτσι το σώμα της από το βάρος του και δίνοντας και στον άνδρα την άφεση αμαρτιών που τόσο έχει ανάγκη για να απενοχοποιηθεί και έτσι όλοι είναι ευχαριστημένοι?
δ)
(εδώ τελειώνω σίγουρα) και μήπως η βαρύτητα του σώματος, το οποίο εκτός από απλή ύλη φέρει και ιστορία αλλά και νοοτροπία (δε θέλω σχόλια!) δηλαδή ένα ενοχλητικό παρελθόν και ένα ακόμα πιο ενοχλητικό μέλλον, είναι τόσο αβάσταχτη τελικά που δεν αφήνει το παρόν να αγναντέψει στους γαλάζιους ορίζοντες της ύπαρξης και γι’ αυτό το γαλάζιο αυτό είναι πάντα ένα πιξελωτό φόντο όπως εκείνο της φωτογραφίας?

Και μετά από τους συμβολισμούς και τα ερωτήματα που έθεσα με την φωτογραφία, η διανάθενα όπως συνεννοηθήκαμε (ήσουν όμως λίγο υπερβολική διανάθενα, δεν τα χαμε συμφωνήσει έτσι, σόρρυ κιόλας) έγραψε για τη βαρύτητα της φύσης, του κλαδιού δηλαδή πάνω στο δέντρο το οποίο θέτει στον νοήμων άνθρωπο το ζήτημα της ευθύνης.
Τι να κάνεις? Ρωτά η διανάθενα. Θα γίνεις ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι και θα σφάζεις αβέρτα κουβέρτα τη φύση για να προνοήσεις τα ατυχήματα που αυτή προκαλεί σε βάρος μιας ανυπεράσπιστης τουρίστριας και γενικά στους ανθρώπους ή θα την αφήσεις να πράττει κατά πως θέλει και της αρμόζει?
Και μήπως τελικά το πριόνι-πρόληψη-προστάτης γίνει πριόνι-δολοφόνος της φύσης όλης? Ε?
Ιδού το ερώτημα.
Και οι δυο επιλογές έχουν το βαρύ τους τίμημα, είναι ευθύνη βαρειά στις πλατες των ανθρώπων (βλέπε και φώτο εδώ). Δύσκολα τα πράγματα.
Και τα επακόλουθα αυτής της κατάστασης? Πόνοι στη μέση, λόρδωση, οσφιαλγία, λουμπάγκο και άλλα πολλά. Χέσε μέσα δηλαδή.

Ευτυχώς που υπάρχει και η περιπτερού (εδώ το έθεσε πολύ καλά η διανάθενα) που ξαλαφρώνει λίγο τον άνθρωπο από τα βάρη του προσφέροντάς του μια λεμονάδα και συνεχίζει μετά τη δουλειά της, τους κύκλους δηλαδή της ζωής της χωρίς να αναλαμβάνει το ρόλο του κουβαλητή υπεύθυνου εκεί που κανείς δεν της το ζητά.

Και μ’ αυτά τα σοφά λόγια πάιρνω κι εγώ τις ευθύνες μου και πάω για ύπνο.



Μόνο εγώ είμαι ο ξενύχτης εδώ μέσα.
Τι μοναξιά νυχτερινή είναι αυτή?
Έχω κι ένα πονόδοντο, ένα βάρος ρε παιδιά σε όλη τη δεξιά πλευρά της μάπας μου, ένα βαρύ μούδιασμα που ανεβοκατεβαίνει, κόπηκα και στο ξύρισμα το πρωί στη δεξιά πλευρά πάλι, τσούζει κιόλας, δεν μπορώ να φάω τίποτα, νιώθω κι ένα βάρος απ’ τις πολλές μπύρες που ήπια, μου τελειώσαν και τα τσιγάρα, πεινάω, κατουριέμαι, νυστάζω, πονάω γαμώ το δόντι μου γαμώ,γαμώ την κοινωνία μουυυυυυυυυυυυυυυ.

de bording morning
super member
 
Δημοσιεύσεις: 295
Εγγραφή: Πέμ Οκτ 07, 2004 11:44 am

Δημοσίευσηαπό fbl » Δευτ Οκτ 24, 2005 10:00 am

κ η τουρτα δωρεαν ...........


Εικόνα
press alt + f4 after read..
Άβαταρ μέλους
fbl
super member
 
Δημοσιεύσεις: 224
Εγγραφή: Τρί Φεβ 15, 2005 1:47 am

Re: πουτάνα κοινωνία

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Δευτ Οκτ 24, 2005 11:50 am

de bording morning έγραψε:



Και μετά από τους συμβολισμούς και τα ερωτήματα που έθεσα με την φωτογραφία, η διανάθενα όπως συνεννοηθήκαμε (ήσουν όμως λίγο υπερβολική διανάθενα, δεν τα χαμε συμφωνήσει έτσι, σόρρυ κιόλας) έγραψε για τη βαρύτητα της φύσης, του κλαδιού δηλαδή πάνω στο δέντρο το οποίο θέτει στον νοήμων άνθρωπο το ζήτημα της ευθύνης.
Τι να κάνεις? Ρωτά η διανάθενα. Θα γίνεις ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι και θα σφάζεις αβέρτα κουβέρτα τη φύση για να προνοήσεις τα ατυχήματα που αυτή προκαλεί σε βάρος μιας ανυπεράσπιστης τουρίστριας και γενικά στους ανθρώπους ή θα την αφήσεις να πράττει κατά πως θέλει και της αρμόζει?
Και μήπως τελικά το πριόνι-πρόληψη-προστάτης γίνει πριόνι-δολοφόνος της φύσης όλης? Ε?
Ιδού το ερώτημα.
Και οι δυο επιλογές έχουν το βαρύ τους τίμημα, είναι ευθύνη βαρειά στις πλατες των ανθρώπων (βλέπε και φώτο εδώ). Δύσκολα τα πράγματα.
Και τα επακόλουθα αυτής της κατάστασης? Πόνοι στη μέση, λόρδωση, οσφιαλγία, λουμπάγκο και άλλα πολλά. Χέσε μέσα δηλαδή.




Τώρα εσύ Ντε μπο με ειρωνεύεσαι μάλλον...και καλά κάνεις...
Ωστόσο δεν είναι τόσο το θέμα της ευθύνης που με απασχόλησε όσο το θέμα της προνόησης όπως σωστά διέκρινες κι εσύ: η δυτική κοινωνία προνοεί ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ για τα μέλη της με αποτέλεσμα αντί να τα προστατεύει να τα ευνουχίζει. Μοιάζουν τα πολιτισμένα κράτη με τους ανασφαλείς γονείς που υπερπροστατεύουν τα παιδιά τους με συνέπεια να τα καταντούν ανίκανα να φανταστούν τους κινδύνους και να αναπτύξουν μηχανισμούς άμυνας. Τα πάντα γίνονται πλέον από " ειδικούς". Ειδικούς μάστορες, ειδικούς γιατρούς, ειδικούς επιστήμονες, ειδικούς σύμβουλους. Σε λίγο ο σύγχρονος άνθρωπος δε θα είναι ικανός παρά μόνο στο να τρώει, να αναπνέει και να εργαζεται σε μια πολύ συγκεκριμένη δουλειά όπου θα εξασφαλίζει τα χρήματα για να πληρώνει τους ειδικούς που θα κάνουν για χάρη του όλα τα υπόλοιπα......

Προτιμώ κατ αυτή την έννοια, τον γνωστό μαστροχαλαστή που τα βγάζει όλα πέρα μόνος του ακόμα και αν το αποτέλεσμα δεν είναι τέλειο...

( ο Οδυσσέας ήταν πολύτροπος και πολυμήχανος)

Δεύτερον: αυτή η προνοητικότητα έχει περάσει δυστυχώς και στις σχέσεις των δυο φύλων.....χάθηκε ο αυθορμητισμός.
Ενώ κανείς θα περίμενε ότι η σεξουαλική επανάσταση που κατήργησε εν μέρει τους ρόλους και τους κώδικες θα έκανε τις σχέσεις των 2 φύλων πιο βαθείς φέρνοντάς τους πιο κοντά στη φύση, δεν είχαμε αυτό το αποτέλεσμα δυστυχώς. Και αυτό επειδή ο άνθρωπος απομακρυνόμενος από τη φύση - σαν μη ειδικός- αναγκάστηκε να προσφύγει σε ειδικούς.....ψυχολόγους, σεξολόγους, συμβούλους κλπ
Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος ο σύγχρονος και το συναίσθημά του ακόμα σε ειδικούς το παρέδωσε, φοβούμενος μη πέσει κανένα..... κλαρί μέσα στο ψυχισμό του, μη πληγωθεί ο ίδιος ή ο ενδιαφερόμενος, μη και δε κατανοηθεί, μη και δε ....μη και....μη και....ώσπου ντε μπορ κατάντησε στη πόρτα του παλατιού και αυτός να (απ)αιτεί σχέσεις που είναι αδύνατο να διαχειριστεί....ως μη ειδικός.

Αυτά τα ολίγα και σήμερα σας έρχομαι με το καλό. :)
Είμαι για πέτα(γ)μα.....

....και αγόρασα ασπίδα......
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

Δημοσίευσηαπό fbl » Δευτ Οκτ 24, 2005 12:42 pm

Το πρβλημα της συννενοησης.......; ;
αλυτο....

ισως γιατι...



.......καθε ανθρωπινη ψυχη
εχει το δικο της βαθος..Η κοινωνικη αγωγη του καθενος για να κανει δυνατη τη συμβιωση προσπαθει και κατορθωνει εν μερη να δημιουργησει πανω σ αυτο το πυρηνα <<κοινους τροπους συμπεριφορας>> Αλλα δυστυχως οταν οι περιστασεις μας αναγκασουν να πλησιασουμε περισσοτερο τον ανθρωπο μας η συν-ανθρωπο μας μπαινει αμεσως στη μεση το προβημα των συντεταγμενων ...Αν δεν εχουμε τη δικη του παιδεια..τη δικη του ωριμοτητα ..το δικο του υφος ζωης .. αν δε συμπιπτουν η δε συγκλινουν οι διαθεσεις και οι επιδιωξεις μας ...οι γωνιες του χαρακτηρα και τα μετρα των αξιολογησεων μας ουτε να προσπελασουμε τον αλλο μπορουμε μα ουτε κ εκεινος μπορει κ ας χρησιμοποιουμε τις ιδιες γεφυρες επικοινωνιας..


Και επειδ τα μετρα των περσσοτερων απο εμας ειναι πολυ μικρα ...πολυ πολυ μικρα για τετοια μεγεθη , η τιποτα δε παιρνουμε απο τον ανθρωπο μας
συν-ανθρωπο μας και απλα προσπερνουμε η το χειροτερο κατεβαζουμε και ακρωτηριαζουμε ευτελιζοντας το Υψηλο και το Μεγαλο συμφωνα με τις ασημαντες διαστασεις μας και η μικροψυχια μας μετατρεπεται σε εχθροτητα προς οτι ξεπερνα τη δικη μας κλιμακα.........
press alt + f4 after read..
Άβαταρ μέλους
fbl
super member
 
Δημοσιεύσεις: 224
Εγγραφή: Τρί Φεβ 15, 2005 1:47 am

Προηγούμενη

Επιστροφή στο φιλοσοφία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron