φιλοσοφία

Τι ειναι αυτό που ονομάζουμε ΠΑΙΔΕΙΑ;

φιλοσοφικές συζητήσεις και αναζητήσεις...

Δημοσίευσηαπό karamelitsa » Τρί Ιαν 21, 2003 6:06 pm

maleficia έγραψε:Karamelitsa, εχω κι εγώ μια ένσταση. Πιστευεις ειλικρινά οτι μέρος της παιδείας του ανθρώπου ειναι η ανάπτυξη των "ανθρωπιστικών" του αξιών;


Aσφαλώς και συμβάλλει στην καλλιέργειά τους και δεν τις επιβάλλει.
Εκεί που δε συμφωνώ είναι στο ότι ανθρωπιστικές αξίες είναι τα χρηστά ήθη μιας κοινωνίας.
Το ήθος ( το σύνολο των ψυχικών ιδιοτήτων και αξιών κάθε ανθρώπου) δεν εξαρτάται ούτε απ την πολυμάθεια του ατόμου, ούτε από την υποταγή του σε καλούπια και κώδικες συμπεριφοράς, που επιβάλλονται από μια θρησκεία ή μια κοινωνία (ή αν θέλεις από ένα εκπαιδευτικό σύστημα).
Δεν είναι ένα μέσο κοινωνικής προβολής και επιτυχίας. Σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση να αποτκήσει κανείς ήθος, μέσα στην κοινωνία που ζούμε. Γι αυτό και σπανίζει το είδος των ανθρώπων που 'εχουν και σέβονται αξίες. Χρειάζονται σκληροί προσωπικοί αγώνες, επαγρύπνηση της συνείδησης και θυσίες σε όλη τη διάρκεια της ζωής για να καλλιεργήσει κανείς αυτές τις αξίες.
Θα πει κάποιος, τι μας χρειάζεται το ήθος μέσα στη ζούγκλα που ζούμε; Κι όμως, η ζωή αποκτά άλλο νόημα για εκείνον που το έχει. Δεν επιβιώνει απλά, αλλά ανεβαίνει σε άλλη διάσταση , ψυχική και πνευματική, όπου τα ζωώδη ένστικτα των άλλων δε μπορούν να τον φτάσουν.Αποκτα μια πιο ποιοτική και πιο ουσιαστική ζωή.

Περί των επιταγών του Υπουργείου και περί του εκπαιδευτικού μας συστήματος όπως το βλέπει εκ των έσω ένας δάσκαλος , δε μπορώ να εκφέρω άποψη, καθότι εγώ έβλεπα μόνο την εφαρμογή του.
Θμάμαι ότι με ενοχλούσε ο υποχρεωτικός εκκλησιασμός της τάξης, η υποχρέωση να φοράμε ποδιά ορισμένου μήκους και κορδέλα στα μαλλιά και ένα σωρό άλλα ΜΗ και ΠΡΕΠΕΙ. Ολα αυτά δε τα θεωρώ ικανά να διαμορφώσουν χαρακτήρα σε κάποιον που εκ συνειδήσεως δε τα δέχεται. Σίγουρα είναι καταπίεση. Οπως είπα και πιο πριν, αν το ίδιο το άτομο δε θέλει να "παιδευτεί" δεν πρόκειται να γινει τίποτε.
Ομως το Κράτος οφείλει να παρέχει σε όλους μια βασική εκπαίδευση και δε βρίσκω κάτι κακό σ αυτό. Μήπως μας ρώτησαν οι γονείς μας όταν μας βάπτισαν; Μας ρώτησε κανείς αν θέλουμε να πιστεύουμε σε θεό; Ολα αυτά μας τα επέβαλαν σε κάποια ηλικία όπου δεν ξέραμε να κρίνουμε. Με την πάροδο της ηλικίας και των εμπειριών , ο καθένας μας διαμορφώνει την προσωπική του στάση απέναντι στη ζωή , έχοντας πάρει μόνο μια βάση από την εκπαίδευση, τους γονείς του και το κοντινό περιβάλλον του. Η παιδεία του όμως δε σταματά ποτέ. Γηράσκουμε αεί διδασκόμενοι. :wink:
karamelitsa
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 40
Εγγραφή: Παρ Ιαν 17, 2003 8:00 pm

Δημοσίευσηαπό KANEMOYKOYKOY » Τρί Ιαν 21, 2003 6:29 pm

Δεν Εχω Ιδέα...

...μπορεί να σημαίνει οτι δεν είχα ποτέ,

είτε πως απέκτησα την Παιδεία που χρειάζεται,

για να συνειδητοποιήσω πως...

...Δεν Εχω Ιδέα,

κι αυτό μπορεί να ξεκινά, μα τελικά δεν είναι

θέμα σχολείου, αλλά πεζοδρομίου.

Δασκαλός μου, μεταξύ άλλων, ήτανε κι ένας μπάτσος που μόλις συνέλαβε δυο παιδιά (12χρονα) να κλεβουνε περίπτερα, τους εδωσε δυό προσκλήσεις για σινεμά και τα ξαμόλυσε λέγοντας "τα περίπτερα δεν τα κλέβουμε γιατί μας δίνουν τσίχλες τσιγαρα και σοκολάτες".
This is a block of ham that can be added to tosts you make. There is a cheese limit
Άβαταρ μέλους
KANEMOYKOYKOY
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 406
Εγγραφή: Παρ Ιαν 17, 2003 8:16 pm
Τοποθεσία: Σοφίτα

... στην 'εψιλον ...

Δημοσίευσηαπό marduk » Πέμ Ιαν 23, 2003 8:03 pm

... επί τέλους ...


σε μιά ηλικία όχι τόσο ευκαταφρόνητη, κατάλαβα (?) (ίσως) ...


τή σημασία της al jihad al ashgar ...


και τη σημασία (?) της al jihad al akbar ...


μια ερώτηση ήταν όλη κι όλη ...


και διερωτόμουν, ο αφελής, τί όπλα να ζητήσω ...


ίσως αισιοδοξώ : έχοντας βρή τηνερώτηση, ίσως η απάντηση να μην απέχη και ποολλές δεκαετίες !!!

άσχετο, περι παιδείας, αλλά ...

... το μεγαλείτερο μήνυμα που απεκόμισα, είναι το να παραμείνω μαθητής των μαθητών μου ...

... σαν μαθητής, ίσως αξίζει να αρθρώνω κάποια λέξη.



ευχαριστώ, έψιλον !
Άβαταρ μέλους
marduk
full member
 
Δημοσιεύσεις: 159
Εγγραφή: Παρ Ιαν 17, 2003 7:53 pm

Δημοσίευσηαπό aspic » Πέμ Ιαν 23, 2003 10:54 pm

Τόσο η παιδεία,όσο και η εκπαίδευση (οργανωμένη συστημικήπαιδεία),είναι ένα σύνολο απαγορεύσεων,που έχει να κάνει μέ την ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ κατεύθυνση και μόνο, μιάς κοινωνίας.

Οι παπάδες και οι εκπαιδευτικοί,είναι οι λακέδες του συστήματος.

Η οικογένεια κατασκευάζεται σαν μικρογραφία του ίδιου του συστήματος,αναπαράγοντας τα ανταλλακτικά του.

Το ίδιο το σύστημα,προφασιζόμενο ...εκπαιδευτικούς λόγους δημιουργεί τις ταξικές ανισότητες,αναγκαίες για να κινηθεί ,ένα οποιοδήποτε οικονομικό μοντέλο.

Η επιστήμη είναι ο ρουφιάνος και ο επιστάτης ενος κοινωνικού μοντέλου.
(κυρίως η ιστορία και η ιατρική,που είναι οι μάγοι-αρχιερείς των σύγχρονων ..φυλών).

Τά πάντα είναι οικονομία και εξουσία.
Εκεί στοχεύει και η παιδεία ή η εκπαίδευση.
Όλα τα άλλα τα ρομαντικά, είναι του κωλου τα εννιάμερα.

Συμφωνώ δηλαδή με τον φίλο μαλεφίκια,ότι πρέπει να τα καταστρέψουμε,να τα κάψουμε όλα και μετα να αρχίσουμε να συζητάμε τι είναι παιδεία και τι εκπαίδευση.

φιλικά,φιλικότατα
άσπικ ή ασπίκ
(ρε πόσο καιρό είχα να το πώ αυτό;)
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

παιδεία .... ?????

Δημοσίευσηαπό marduk » Πέμ Ιαν 23, 2003 11:17 pm

είναι να διδάσκη κανείς τα παιδιά τόσους κανόνες και αξιώματα, ώστε , σαν ενήλικες, να ξέρουν να γράφουν όμορφα παραμύθια.

... καμμία σχέση με το λόγο της υπερβολής ...

... καμμία σχέση καν με το λόγο της παραβολής ...

... κανένας ουσιαστικός λόγος προβολής ...

... καμμία αναγωγή σε προ/κατά/βολή ...

... μπαν σε αθέατη (κυρλίως πνευματική !!!) εισβολή ...

... επαρκώς αιτιολογημένη αποβολή ...

... άτοπος πασα επιβολή ...

... 100 μιλλιγκράμ ασπιρίνη την ημέρα προληπτικα για εμβολή ...
Άβαταρ μέλους
marduk
full member
 
Δημοσιεύσεις: 159
Εγγραφή: Παρ Ιαν 17, 2003 7:53 pm

Δημοσίευσηαπό pertri » Παρ Ιαν 24, 2003 12:29 am

"-Μαθητή, που πήγαινες από την τρυφερή σου ήδη ηλικία;
-Στο σχολείο
- Τί έκανες στο σχολείο;
-Έμαθα το κείμενο της πινακίδας μου, γευμάτισα, ετοίμασα τη νέα μου πινακίδα, τη γέμισα με γράμματα μέχρι το τέλος κατόπιν μου υποδείξανε το κείμενο και το απόγευμα μου καθόρισαν την άσκηση γραφής. όταν τελείωσε το μάθημα, γύρισα σπίτι μου, μπήκα μέσα και βρήκα τον πατέρα μου καθισμένο.."
Κείμενο γύρω στο 2000πχ, Μεσοποταμία

"αρχή γαρ σοφίας, η αληθεστάτη παιδείας επιθυμία, φροντίς δε παιδείας αγάπη, αγάπη δε τήρησις νόμων αυτής, προσοχή δε νόμων βεβαίωσις αφθαρσίας"
Σοφία Σολόμώντος

Δεν είμαι εκπαιδευτικός , αλλά αυτό που έχω να καταθέσω είναι ότι στη μέχρι τώρα ζωή μου γνώρισα μόνο τρεις πραγματικούς δασκάλους που με βοήθησαν και μου δέιξανε το παραπέρα. Και τους ευχαριστώ γι' αυτό.
make a nest of pleasant thoughts
Άβαταρ μέλους
pertri
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 663
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:57 am
Τοποθεσία: veglia

Δημοσίευσηαπό Korgull_x » Παρ Ιαν 24, 2003 11:23 am

eisai apla tyxeros...

egw anagkasthka kai anagkazomai na eimai daskalos tou eaytou mou, na anakalyptw monos, kai na phgainw toso arga.......
Διαφωνώ ριζικά με την άποψή σου,
αλλα θα υποστηρίξω μεχρι θανάτου
το δικαίωμά σου να την λές ελεύθερα!

Βολταίρος.


Σκατά στο ΜΠΟΥΣτη το χαβUSAρχο...
Άβαταρ μέλους
Korgull_x
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 429
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:32 am
Τοποθεσία: Maroussi, Athens,

Δημοσίευσηαπό pertri » Σάβ Φεβ 08, 2003 11:40 pm

Ο μεγαλύτερος δάσκαλος φίλε μου Κοργκούλλ είναι η παρατήρηση της κίνησης της ζωής. Μαθαίνει κανείς τα πάντα. Έτσι μου είχε πει ένας δάσκαλός μου, που έχει φύγει από κοντά μας τώρα. Το θυμάμαι και όταν το κάνω κάθε φορά τον θυμάμαι και τον ευχαριστώ γι'αυτό που μου έμαθε!
make a nest of pleasant thoughts
Άβαταρ μέλους
pertri
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 663
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:57 am
Τοποθεσία: veglia

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Φεβ 11, 2003 11:07 pm

ό,τι και να μου έχει συμβεί σήμερα, νιώθω πως θα κοιμηθώ σε πουπουλένιο στρώμα. είχα ήδη αυτήν την αίσθηση απόλυτης άφεσης μεσα στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ σήμερα κατά τις 8, όταν παρακολουθούσα με περισσή ευφροσύνη, ανάμεσα στους συνομίληκούς μου σοβαροφανείς γαργαντούες και ξεραμένους, ένα γέρο με αστραφτερά μάτια που χασμουριόταν κι έπινε νερό περιμένοντας να τελειώσουν τους λόγους τους οι άλλοι.
πριν καμιά εικοσαριά χρόνια ίσως, είχα βρει ένα όνομα -άγνωστο -, όπως καλή ώρα είσαστε εσείς: ένας τύπος έγραφε μέσα σ' ένα επιστημονικό περιοδικό, κι εγώ που τότε διάβαζα μετά μανίας, μέσα σ' όλους έβλεπα κι αύτό το όνομα. με απασχόλησε αρκετά. λαμπερά και πρωτότυπα αυτά που έλεγε τότε, και η αναφορά μου σ'αυτόν συνεχίστηκε.
σήμερα λοιπόν, η αναζήτηση εκείνης της εποχής συμπληρώθηκε, γιατί για πρώτη φορά είδα από κοντά τον τύπο εκείνο, σε βαθιά γεράματα. η γνώση για να είναι σοφία πρέπει να είναι ανθρωπιά. αυτό είδα. ένα σοφο σε βαθιά γεράματα, που δεν έλεγε τώρα -ή τουλάχιστον δεν άκουσα- τίποτα το εντυπωσιακό. τίποτα το φτιαχτό το επιτηδευμένο. ανέφερε τους καινούριους δρόμους που ήταν οι δικοί του σα μια κοινή πραγματικοτητα. αυτό που ήταν εντυπωσιακό ήταν η ζωντάνια του. η γνω΄ση ήταν γι' αυτόν βίωμα.
το βιβλίο που παρουσιάσανε ήταν δικό του: Fr. Andrados, ιστορία της ελληνικής γλώσσας, εκδόσεις Παπαδήμα.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τετ Φεβ 12, 2003 12:48 am

.........μια ιστορία με τους τίτλους να πεφτουν.Παρακολουθώ...
Πρωταγωνιστής :"εγώ".
Με κοιτάω ως πρώτη ύλη.Σώμα δομημένο αρτια και πνεύμα αλαξευτο.Ο κόσμος φαντάζει λαμπερός και τα μάτια ανοίγουν όσο το δυνατόν περισσότερο να χωρέσουν λεπτομέρειες. Ηχους ,γεύσεις,εικόνες.... σηκώνομαι πια και περπατάω με ασταθεια.Γνωρίζω νέες εμπειρίες με όλες τις αισθήσεις και όταν πέφτω ξέρω ότι θα υπάρχει ενα χέρι να με στηρίξει στα πόδια μου....Λοιπόν μ αρέσει αυτός ο πολύχρωμος κόσμος και η γεύση του χώματος.
Μιλάω,καταλαβαίνω όσα μου λένε,επικοινωνώ......είναι καιρός για το σχολείο.....Μέσα απο τη γραφή και τη ζωγραφιά με συστήσουν με τον ανταγωνισμό.Δε ξέρω ακόμα πως λέγεται αλλά αρχίζω να πικραίνομαι όταν η ζωγραφιά και η καλλιγραφία καποιων αλλων παιδιών φιγουράρουν μαζί με τον προφορικό επαινο του δασκάλου στον τοίχο.Εγώ δεν εχω ακουσει κανένα "μπράβο",μόνο εχω γευτεί κατι χαστούκια που ποτέ δε καταλαβα γιατί τα εφαγα.Καθομαι στο τελευταιο θρανίο δαγκωνοντας τα χείλια με το ενα χέρι να ξύνω την κρούστα απο το "παρασιμο" στο ποδι και στο αλλο ενα τρεμάμενο μολύβι να ζωγραφίζει "α" με ουριτσες στα μπαστουνάκια τους, αλφα που ποτε δεν ήταν ξεκαθαρα....και να και οι εποχές στον απέναντι χαρτη ...και γλυστρανε τα αλφα απο μπροστά .Ενα χέρι με προσγειώνει στην πραγματικότητα.
Και μεγαλώνω ακούγοντας τη μάνα να λέει "μαθε γράμματα γιατι θα καθαρίζεις τουαλέτες" και τις σιχαίνομαι τις τουαλέτες με την "τρύπα" στη μεση που πάω στο σχολείο και δεν πατάω σχεδόν ποτέ εκεί.. ω! φαντάσου να ζω εκεί μέσα και να τις καθαρίζω!
Ο κόσμος χάνει τη λαμπερότητα του.Τα μάτια έχουν συγκεκριμένες εικόνες.Το οπτικό πεδίο είναι ορισμένο και περιορισμένο.
Προσπαθώ και προσπαθώ να απομνημονεύω ιστορικά γεγονότα,όρη και θάλασσες για να πάρω και εγω ενα μισοδαγκωμενο μπράβο για να μην καθαρίζω όταν μεγαλώσω τουαλέτες....για να γίνω μια απο τους ευνοούμενους καλούς μαθητές......Ποτέ δεν αναρωτιέμαι γιατί τετοιος ασκοπος αγώνας....μόνο βλεπω μια εικόνα και προσπαθώ να με χώσω άκρη.
Περνάνε τα χρόνια και εχω μάθει να απομνημονεύω,να στοιβάζω γνώσεις που ποτέ δεν τις ανέλυσα,δεν τις γευτηκα.Συγκεκριμένο πρόγραμμα ζωής για συγκεκριμένο στόχο.Τα χέρια που σκιτσαραν κόπηκαν,το μυαλό που ονειρευόταν ευνουχίστηκε,θυσία στη Θεότητα της εξειδίκευσης.Γιατι;;Γιατι ενα μεταλλο δουλευεται σκληρα,θερμαίνεται και χτυπιεται για να παρει το επιθυμητό σχήμα για τη μηχανή.Επρεπε να πάρω συγκεκριμένο σχήμα.Μόνο συγκεκριμένες γνώσεις λοιπόν που βλέπω να με αναγουλιάζουν μα τις καταπίνω.Είναι οι βαθμοί,η αξιολογηση μου μέσα απο νούμερα.Πάντα μια φράση " μπορείς παραπάνω"
Ο κόσμος έχει σκοτεινιάσει....και πιάνουν κατι μπορες μπροστά στα ματια μου.Ξεχνάω να κοιτάξω παραέξω αλλά και πιο μέσα.Ισως καμια φορά,αθέλητα, κοιτάζω προς τα μέσα και οι μπόρες γίνονται πιο δυνατες....και γίνομαι βαρκακι στις φουρτούνες των ορμονων και της αγωνίας μιας εφηβείας που σερνεται.....
Είσοδος στο πολυπόθητο ονειρο ,του "ονειρου" που μου φύτεψαν στο μυαλό και "έφαγε" όλα τα άλλα...........
Στο ναό όπου καλλιεργείται,λεγανε, το πνεύμα....και βλέπω σαρκοβόρα αγριοσκυλα που κάνουν τα πάντα με θεμιτά και αθέμιτα μέσα για να ξεχωρίσουν,μαριονέτες με νήματα να τα κινούν οι "ανθρωποι του πνευματος" για να ικανοποιήσουν εγωισμούς και μικρότητες.....ο ανταγωνισμός του εξω κόσμου να δείχνει τα δόντια του σε ενα κοσμο που κανονικά είναι "κουκούλι"......Δε βλέπει τον κόσμο.Η αχρηστη πια γνώση σταλάζει,την πιέζει να σταλάξει μέσα του......τον περιμένει η ζωή απέξω και ασφυκτιά εκεί μέσα....αν και παίζει πια με αρκετές δυνάμεις στο παιχνίδι με αυτούς τους όρους........Δεν υπάρχει περιθώριο επιλογής.Δεν υπάρχει επιλογή να εγκαταλειψει......
Ο κόσμος είναι άφαντος........Ολα γίνονται με ενα ρυθμό,συγκεκριμένη ζωή μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια....μόνο που και που τρυπώνουν στο μυαλο μερικές αγνωστες (ξεχασμένες) νότες και λέξεις.......

Things are not what they used to be
Missing one inside of me
Deathly lost, this can't be real
Cannot stand this hell I feel
Emptiness is filing me
To the point of agony
Growing darkness taking dawn
I was me, but now He's gone

(Fade to black).....

Πεφτουν τιτλοι τέλους...σε μια ζωή που συνεχίζει όμως να "ζει"
Πρωταγωνιστής : ενας άλλος
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο φιλοσοφία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron