φιλοσοφία

Queer Theory

φιλοσοφικές συζητήσεις και αναζητήσεις...

Δημοσίευσηαπό atomant » Παρ Μαρ 24, 2006 10:03 am

Καλημέρα αλλά μπρε Ντε Μπορινγκ και Φιλ δεν καταλαβαίνετε ότι θεωρώ παροιμιώδη την υποκρισία σε σχέση με το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας, στο οποίο αφιερώνονται κατά καιρούς ομοβροντίες χαζοχαρούμενων διακηρύξεων περί σεβασμού των δικαιωμάτων και ανοχής.
Κατά βάθος, η στάση της κοινωνίας εξακολουθεί να σιγοντάρει την παλιά, ηθικοχριστιανική περιφρόνηση του μιάσματος, με τη διαφορά ότι συσκευάζεται σήμερα στη μεταμοντέρνα ψυχρή προσποίηση, που τουλάχιστον μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '70 έμοιαζε αδιανόητη.

Κρυφά απ' τον εαυτό τους, οι άνθρωποι σκέφτονται παρήγορα ότι το να προσποιείσαι προς την κατεύθυνση της συναίνεσης είναι θετικό.
Στην πραγματικότητα, η προσποίηση ψύχει το βλέμμα της ανθρωπότητας απέναντι στα αρχαία της φόβητρα, οπότε τώρα, αντί να τα αποφεύγει, τα δέχεται απαθώς σαν συνομιλητές.
Εννοείται πως, κάτω από την αταραξία, ο απωθημένος φόβος καραδοκεί για να επιστρέψει υπό μορφήν σκηνοθέτη σκανδάλων και να κατακλύσει τα θεάματα με καρικατούρες -εν προκειμένω, καρικατούρες ομοφυλόφιλων, όπως συμβαίνει στις κουτσομπολίστικες εκπομπές της τηλεόρασης.

Όσο πιο μεγαλόφωνα διαλαλούν οι όμοιοι τα δικαιώματα των διαφορετικών, τόσο λιγότερο πειστικά αναλαμβάνουν και οι μεν και οι δε να αποδείξουν ότι αυτά τα δικαιώματα είναι κάτι καλύτερο από μια πρόσκληση στην εκπομπή της απερίγραπτης Στεφανίδου.

Ίσως να άξιζε τον κόπο μια ξεχωριστή ανάλυση των κινήτρων αυτής της ισχυρογνωμοσύνης, στο βάθος της οποίας αντηχεί κάτι από τους λοξούς τόνους του λεγόμενου φιλομόφυλου πανικού.

Πιο αναλυτικά η φύση για το ανθρώπινο υποκείμενο, δεν είναι η φυσικότητα.

Στη φυσικότητα, καταφεύγουν οι άνθρωποι όταν η συναρπαγή της πνευματικά γονιμοποιημένης έλλογης φύσης τους είναι άγνωστη.

Στο μυαλό των νορμάλ ανθρώπων, φύση και «φυσικότητα» καλόν είναι να αντιδιαστέλλονται με έμφαση.


Η φυσικότητα αποτελεί την προσποίηση που έρχεται σαν απάντηση όταν αντικρίζουμε μιαν επιφανειακή φύση, δίχως την προίκα του Λόγου, δηλαδή ένα κλειστό και ουδέτερο αντικείμενο που στερείται νοήματος, όπως κάνουν οι βιολόγοι και ο Τίμοθι Λίρι.

Για τους σκύλους, η «αντικειμενική» φύση ισχύει σίγουρα σαν η μοναδική πραγματικότητα, όμως η φύση για τον άνθρωπο είναι διαμεσολαβημένη από σημασίες και, ως εκ τούτου, συνάπτεται, απαραιτήτως, με την εμπειρία της συνείδησης και των νόμων της, αρχής γενομένης από τις εξαιρέσεις αυτού του νόμου.


Η ανθρωπολογική διδασκαλία της ψυχανάλυσης του Λακάν έδειξε πέραν πάσης αμφιβολίας, εδώ και δεκαετίες, ότι η «αντικειμενική», απρόσωπη φύση είναι ακριβώς εκείνο που λείπει εν μέρει από το ανθρώπινο ον, στο μέτρο που το τελευταίο παραιτείται απ' αυτήν ώστε να μετέχει στη γλώσσα, να μιλάει, να εκφράζεται και να σκέφτεται με λέξεις, εν ολίγοις να υπάρχει, ακόμη και στα όνειρά του, μέσω των αναπαραστάσεων.

Αντίθετα απ' ό,τι οι σκύλοι, ο άνθρωπος δεν είναι αιχμάλωτος στην ενύπαρξη, το δε σώμα του είναι το Εχειν του όχι το Είναι του, ένα Εχειν που αμφισβητείται διαρκώς.

Η συνείδηση ενός τέτοιου ελλείμματος, μια και οφθαλμοφανώς δεν χαρακτηρίζει τα ζώα αλλά μόνον τον άνθρωπο, είναι αρκετή για να καταλάβει κανείς, χωρίς κόπο, πως η ερωτική επιλογή αποτελεί ζήτημα «σκηνοθεσίας» των συνθηκών και όχι ένα ενστικτώδες ανακλαστικό.


Για μας τους ανθρώπους δεν είναι μόνο θέμα υδραυλικής ρύθμισης, όπως για έναν σκύλο, αλλά κυρίως θέμα ταυτίσεων και ερμηνειών, δηλαδή ψυχικής οικονομίας.


Καθεαυτό, το Πρόσωπο, για το οποίο έγινε τόσος λόγος, τι άλλο είναι αν όχι η εσωτερική δυναμική μιας κατεξοχήν αντίθεσης προς τη φύση;

Επ' ουδενί δεν ισχυρίζομαι ότι πλησιάζει κανείς το καθεστώς του Προσώπου με το να παρεκκλίνει απλώς από τη φύση του σκύλου - αυτό δα έλειπε!

Λέω ότι ο άνθρωπος δεν είναι εξαρτημένος από την αναπαραγωγή με τον τρόπο του ζώου, διότι το πεπρωμένο του είναι διαφορετικό, είναι αυτό ενός ζωντανού πλάσματος που υπάγεται στη δικαιοδοσία των συμβόλων, τα οποία, σε αντιστάθμισμα, τον πλήττουν, δηλαδή κυριολεκτικά τον σημαδεύουν, και μαζί την επιθυμία του.



ΥΓ. Πάρτε τώρα και μια Φώτο του αυτοκινήτου του Μέρμηγκα φανατικού λάτρη των Lancia




Εικόνα


Α! και κάτι αλλό

Αφού ο ψίθυρος παρόμοιων συμπερασμάτων, προφανέστατων κατά τα άλλα, αφήνει παγερά ασυγκίνητους τους παπάδες, πόσο μάλλον τους ψυχιάτρους παπάδες και τους εκπροσώπους τύπου, περιττεύει να τους πεις ότι η παιδική έκφραση «ψηλός ψηλός καλόγερος και κόκαλα δεν έχει» αναφέρεται στον φαλλό.


Θα αρκούσε ωστόσο να θυμηθούν την έννοια της αγαπητικής και θυσιαστικής εναντίωσης στο ένστικτο του βιολογικού προορισμού, που οι ίδιοι υποτίθεται ότι διδάσκουν.
Άβαταρ μέλους
atomant
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 698
Εγγραφή: Τρί Ιαν 20, 2004 4:39 pm

bellaciao ciao ciao ciao

Δημοσίευσηαπό de bording morning » Παρ Μαρ 24, 2006 2:18 pm

Κυράτσες, χαζοχαρούμενα ανθρωποειδή, ψωνάρες, τρέντυ επαναστάτες, υποκριτές και λοιποί μαλακοπίτουρες πανικόβλητοι και γελοίοι επαγγελματίες ή ερασιτέχνες διακηρυχτές δικαιωμάτων υπάρχουν και παραυπάρχουν.
Καλά τα λες άτομαντ, είναι μόδα η υπεράσπιση του κάθε καταφρονημένου και καταπιεσμένου, είναι ίσως κι ένας τρόπος εξιλέωσης, ένας τρόπος φαινομενικής αποτίναξης της δικής μας καταπίεσης ή κατάντιας ή ενοχής ή δεν ξέρω γω τι άλλο.
Πες και στο θείο ότι καλά τα λέει κι αυτός, όλοι καταπιεσμένοι είμαστε και πράγματι υπάρχουν άνθρωποι που περιχαρακώνονται σε ομάδες, φανατίζονται και κοιτάνε μόνο την πάρτη τους.

Του τα πες άτομαντ? Μπράβο!
Δώστου και μια καρπαζιά στην κεφάλα τώρα να συνέλθει.
Γκτουυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυπ!


Μα και βέβαια, ρε θείο, είμαστε της ολιστικής αντίληψης με την έννοια ότι βλέπουμε τα πράγματα πανοραμικά κι έτσι κατανοούμε ότι συνδέονται μεταξύ τους. Ο ομοφυλόφιλος που έχασε τη δουλειά του επειδή είναι ομοφυλόφιλος, ο αλβανός που ξυλοφορτώνεται επειδή είναι αλβανός, το παιδί που βιάζεται επειδή είναι παιδί, η διανάθενα που τη βρίζουνε επειδή είναι η διανάθενα, ο τζακ που φιμώνεται επειδή είναι ο τζακ κτλ κτλ όλοι αυτοί μαζί και οι θύτες τους είναι καταπιεσμένοι, που ζουν σε μια καταπιεστική, άδικη και κομπλεξική κοινωνία. Τα πράγματα δε ισορροπούν όταν αυτά τα θύματα γίνονται οι ίδιοι θύτες. Η διανάθενα τώρα θα μας πει ότι η ίδια είναι πάντα το θύμα, εσύ θα της πεις ότι αυτό που λέει είναι γυναικουλίστικο, εγώ θα σου πω ότι αυτό που λες εσύ είναι σεξιστικό, η τρου θα σου πει ότι κάνεις προβολές, ο άτομαντ θα πει κάτι για το λακάν που δεν θα καταλάβω και τέλος πάντων όλοι κάτι θα πουν αλλά εγώ τελικά κάτι άλλο ήθελα να πω.

Λοιπόν, η ολιστική αντίληψη από μόνη της, δε λέει τίποτα γιατί είναι αόριστη, γενικόλογη και μεσσιανική. Χαίρω πολύ ότι όλοι είμαστε καταπιεσμένοι και ότι όλοι πρέπει να σωθούμε. Μέχρι τότε όμως τι θα γίνει? Θα κάθεται ο κάθε καταπιεσμένος να περιμένει τη δευτέρα παρουσία?
Και μήπως τελικά η ολιστική αντίληψη είναι και κομματάκι ολοκληρωτική που καταλήγει στην καλύτερη περίπτωση να τους βάζουμε όλους σε ένα τσουβάλι και στη χειρότερη να ωχαδερφιζόμαστε?

Γιατί είπαμε καλά τα λές άτομαντ, καλά τα λες κι εσύ θείο, από κει και πέρα όμως τι γίνεται? Αναλωνόμαστε σε θεωρίες και δεν κοιτάμε την πραγματικότητα, θυσιάζουμε το μέρος προς χάρην του όλου? Γιατί? Γιατί συχνά αντιμετωπίζουμε τη θεωρία σαν δόγμα ξεχνώντας πως είναι το αποτέλεσμα αφαιρετικών νοητικών διεργασιών, ξεχνώντας με άλλα λόγια ότι είναι ελλιπής.

Bording the what-I-said-again-the-queerie has a headache
de bording morning
super member
 
Δημοσιεύσεις: 295
Εγγραφή: Πέμ Οκτ 07, 2004 11:44 am

Δημοσίευσηαπό Μιχαληςς » Πέμ Μαρ 06, 2008 2:39 pm

μόνιμο κι ανικανοποιητο έρωτά μου με τη λαντσια φούλβια.

Φιλγκουντ , αγορι μου !!!
Η δευτερη μου σαπιζει στην αυλη ενος λαμαρινατζη που δεν κρατησε το λογο του .
Μιχαληςς
full member
 
Δημοσιεύσεις: 104
Εγγραφή: Τρί Μαρ 04, 2008 2:24 pm

Προηγούμενη

Επιστροφή στο φιλοσοφία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron