φιλοσοφία

Η φιλοσοφία του αθεϊσμού

φιλοσοφικές συζητήσεις και αναζητήσεις...

Δημοσίευσηαπό aspic » Δευτ Μαρ 13, 2006 9:36 pm

Μουσικά,ερμηνευτικά,σκηνοθετικά,φωτογραφικά και εν γένει τεχνικά, άξιζε.
Συνολικά σάν ταινία όμως πιστεύω πώς δέν άξιζε το όσκαρ που πήρε τελικά (για το κράς μιλάω).
Και αυτό διότι τελικά στο τέλος κατόρθωσε να αφήσει τελείως ασυγκίνητο τον θεατή (άν μάλιστα είναι και κλασσικούρας σάν και μένα),αφού προτίμησε να αναπτύξει το θέμα του ρατσισμού με τον αρκετά προσφιλή τελευταίως στους κινηματογραφιστές ντοκυματαιρίστικο τρόπο,εστιάζοντας τελείως επίπεδα και επιφανειακά στο φαινόμενο και χωρίς να εμβαθύνει στο ελάχιστο στους ανθρώπους.
Αυτοί,οι άνθρωποι,άλλοτε καλοί άλλοτε κακοί,απλώς ακολουθούσαν το φαινόμενο,λές και δέν ήταν αυτοί που το προκαλούσαν,αλλά αυτοί που απλώς το υπέμεναν εξ ουρανού σταλμένο.
Και αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της ταινίας θυμήθηκα τα γραφόμενα του άτομαντ για την ακινησία που ψύχει τα αντικείμενα και μαζί και το υποκείμενο που δέν υφίσταται μέσα του πιά η διαλεκτική χαράς θλίψης,ή για την τεχνητή αθανασία των πραγμάτων,την απέχθεια να ονειροπολείς παραμένοντας στο παρόν και λοιπά και λοιπά.

Προφανώς λοιπόν φίλ,ο σκηνοθέτης της ταινίας να ήταν και αυτός άθεος σάν και σένα,έχοντας την άποψη όπως και εσύ,πώς υπάρχουν αυτά και μόνο που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας και πώς το ΜΗ ΥΠΑΡΚΤΟ είναι και ΜΗ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ (άρα και το ΜΗ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ είναι ΜΗ ΥΠΑΡΚΤΟ) όπως βροντοφωνάζεις και εσύ με περηφάνεια.
Και έτσι λοιπόν παρέμεινε σε αυτά και μόνο που μπορούσε να δεί αυτός και ο φακός του.

Αυτη η άποψη βέβαια έχει σημαντικά πλεονεκτήματα,έχει όμως και σημαντικά μειονεκτήματα με βασικότερο την μηχανοποίηση του ανθρώπου και την υποταγή του στα ίδια του τα αντικείμενα.
Και έτσι λοιπον όχι μόνο δέν τον απελευθερώνει από τον δυνάστη του θεό,αλλά τον καθιστά ακόμη περισσότερο άβουλο να ακολουθεί τις εξελίξεις.Και αυτό διότι του αφαιρεί ένα βασικό ανθρώπινο χαρακτηριστικό, το μόνο που διαφοροποιεί τον άνθρωπο από τα ζώα και τις μηχανές,που ειναι η ενσυνειδησία.

Και η ενσυνειδησία στον άνθρωπο υπάρχει διότι κατ αυτόν το ΜΗ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ μπορεί να είναι ΥΠΑΡΚΤΟ.
Πράγμα που σημαίνει πώς δέν είναι μόνο η αυτοσυνειδησία αυτού του ΕΓΩ μας που έχουμε μεσα μας,το οποίο μας διακρίνει απο τα ζώα και τις μηχανές (αφου έστω και σε υποτυπώδη μορφή και τα ζώα έχουν μιά τέτοια αντίληψη,γιατί όχι αύριο και οι μηχανές), αλλά και η έτεροαυτοσυνηδεισία αυτού του ίδιου άλλου ΕΓΩ μας που είναι έξω από εμάς.
Αυτή η απλή-πολύπλοκη αντίληψη λοιπόν του ανθρώπου είναι αυτό που ονομάζουμε θεό όπως και άν τον εκλαμβάνει ο καθένας μας και ειναι και αυτό που μας ελευθερώνει τελικά από τα οποιαδήποτε αντικειμενικά δεσμά της φύσης.

Για να επιτευχθεί αυτή η απελευθέρωση (ανάσταση άν το θέλετε και έτσι),δέν θα πρέπει ποτέ να επιτευχθεί ταύτιση του εσω και έξω εγώ μας.
Ποτέ δέν θα πρέπει ο θεός να υπάρξει τελειωτικά και αδιαμφισβήτητα,αλλά και ποτέ να μήν ακυρωθεί τελειωτικά και αδιαμφισβήτητα πάλι.
Θα πρέπει να υπάρχει συνεχής υπαρξιακός διάλογος μεταξύ των δύο αυτών εγώ μας (η διαλεκτική χαράς θλίψης που λέει ο άτομαντ).
Για αυτό το λόγο,τόσο ο ένθεος που δολοφονεί το ένα εγώ και καταργεί τον διάλογο,όσο και ο άθεος που δολοφονεί το άλλο εγώ και καταργεί και αυτός με τη σειρά του τον διάλογο,αναστέλουν οποιαδήποτε εξέλιξη και υποδουλώνουν τον άνθρωπο.
Για αυτό και εσύ με τις παγιωμένες σου θέσεις φίλ μιάς και διακόπτεις τον διάλογο μεταξύ των δύο εγώ(που καθόλου δέν ανταποκρίνονται σε αυτήν την παροδική εφήμερη αλήθεια που λές για να καλοπιάσεις το χαμίνι που του αρέσει),δέν θα το παρεις χαμπάρι κακομοίρη μου πότε θα σε αρπάξουν από την μύτη και θα σε σέρνουν πίσω από τους καινούργιους τους άθεους θεούς.
Διότι ο θεός άτομαντ,δέν πιστεύω πώς έχει δολοφονηθεί,ούτε κάν έχει φυλακιστεί η περιοριστεί.
Απλώς σήμερα ο θεός έχει.......


























































.. γίνει άθεος.
Και με αυτήν την καινούργια μάσκα του καλεί και πάλι τα πλήθη να τον λατρέψουν.


ΒΓ Και για να πούμε και ένα καλο για τον θεόπουστα παλιόπουστα πέρα από τα αρνητικά και κακά που του λέμε,είναι αυτός που πραγματικά έχει βγάλει τον άνθρωπο από πολύ δύσκολη θέση στο παρελθόν και ίσως να έχει αποτρέψει και τον αφανισμό του (ενώ σε ανάλογες περιπτώσεις τον έχει φέρει ο ίδιος στο χείλος του αφανισμού).
Το σημαντικότερο όμως,είναι ότι έχει .....υπογράψει σάν εγγυητής,για την είσοδο του ανθρώπου στα ανώτερα σαλόνια του σύμπαντος (κάτι σάν τον καραμανλή με την εοκ δηλαδή).
Για αυτό και μπορούμε να πούμε πώς κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα τώρα.
Για να είμαστε δίκαιοι δηλαδή,θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την δύσκολη θέση και την αγωνία του θεού ,που όπως φαίνεται παίζει και αυτός το τομάρι του.
Αλλά και εμείς τι φταίμε;
ʼς πόνταρε σε άλλο πλανήτη.
Έ λέφτυ;
Έτσι δέν είναι;


.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Δευτ Μαρ 13, 2006 10:48 pm

ετσι ακριβως ...

το μονο που εχω να πω ειναι κατι για τον φιλ...

καλα ρε με ημιγλυκο ?? ε δεν εχεις το θεο σου βρε αθεοφοβε...

βαλε λιγη ποιοτητα ρε motorcycleboy ! ακου ημιγλυκο...
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό Mythos » Δευτ Μαρ 13, 2006 11:03 pm

aspic έγραψε: το ΜΗ ΥΠΑΡΚΤΟ είναι και ΜΗ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ (άρα και το ΜΗ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ είναι ΜΗ ΥΠΑΡΚΤΟ) όπως βροντοφωνάζεις και εσύ με περηφάνεια.

το "μη υπαρκτο", ΕΙΝΑΙ αντιληπτο μεσω της λογικης αντιδιαστολης του προς το "υπαρκτο", το οποιο εξ ορισμου μπορει να γινει αντιληπτο αφου αποτελει την πλατφορμα αναπτυξης της αντιληπτικης διεργασιας και της νοησης.
αυτο δεν σημαινει οτι το "μη υπαρκτο", ουσιωνεται απο την θεωρητικη του "περιαφη" και αποχτα υπαρκτοτητα οπως ελεγς προχτες.

απο την αλλη μερια, το μη "αντιληπτο", δεν ειναι ουτε υπαρκτο ουτε ανυπαρκτο. εχει, ας το πουμε, κβαντικη υποσταση. κατι δηλαδη σαν την γατα του σρεντιγκερ.. μεχρι δηλαδη να το "αντιληφθουμε", δεν μπορουμε να ξερουμε αν υπαρχει η οχι.

μα πως ειναι δυνατον να σου διαφευγουν αυτα τα πραγματα; μου φαινεται οτι προσπαθεις να προσαρμοσεις την επιστημονικη σκεψη και αρα την πρaγμaτικοτητα, στην ιδεολογια σου. κλασσικο σφαλμα των ξεροκεφαλων ιδεαλιστων.

---

[set weird mode on]
ωστοσο, οφειλουμε να αναγνωρισουμε οτι η εισαγωγη της παραδοξοτητας ενος "αθεου θεου" ειναι ευφυης κινηση απο την μερια ενος μη αθεου θειστη, γιατι "καπαρωνει" και εξουδετρωνει με την εννοια του "εγω το ειπα πρωτος αρα δεν μπορουν να το επικαλεστουν οι αθεοι" ενα σπουδαιο επιχειρημα που απο μονο του κραυγαζει οτι ο θεος εινα παρελκομενη εννοια του αθεισμου, δεν προυπηρχε του ανθρωπου και αρα ειναι μια ανθρωπογενης οντοτητα αρρηκτα δεμενη με το μελλον της ανθρωποτητας.
γιαυτο οι θειστες εχουν εμμονη ιδεα με την αιωνιοτητα της ανθρωπινης ψυχης και κοπτπονται να διατηρουν την ελπιδα ζωντανη.
το να κινδυνευεις αν πασα στιγμη να αποδειχτει οτι δεν υπαρχει θεος ειναι πραγματικα ανυποφορο και υπ αυτην την εννοια
ειναι απολυτως κατανοητο το αγχος των πιστων. Χμ.. εντελει συμφωνουμε οτι συμπασα η ανθρωποτητα θα επρεπε να συμμετεχει και να συμπαρισταται στην θεικη αγωνια. αλλωστε σε κοινωικο επιπεδο ο θανατος του θεου δεν συμφερει, οχι προς το παρον τουλαχιστον. Εντελει θα πρεπει να κατανοησει η καταβαθος αθεη, απιστη και αποκρουστικα αμαρτωλη ανθρωποτητα οτι δεν ειναι σοβαρο πραγμα καθε τρεις και λιγο να δολοφονει τον θεο και μετα απο λιγο να βγαινει το πολιτικοθρησκευτικο κονγκλαβιο να ανακοινωνει δια του θεραποντος μεσσια οτι ο Υψιστος για αλλη μια φορα, δοξα τω θεω, ανενηψε! διοτι αν ειναι ετσι τοτε κι εμεις καθε φορα που ανακοινωνεται αρμοδιως η διασωση του Κυριου θα ειμαστε αναγκασμενοι να δηλωνουμε: "δοξα τω θεω, ειμαστε αθεοι!"
[/set weird mode off]
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό Mythos » Δευτ Μαρ 13, 2006 11:13 pm

Mythos έγραψε: "δοξα τω θεω, ειμαστε αθεοι!"

(το ανωτερο "δανεικο" (κι αγυριστο) απο τον ιθπανο θυντροφο και εν θεω αθεο αδελφο Λουίθ..;))
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό aspic » Δευτ Μαρ 13, 2006 11:51 pm

Mythos έγραψε:απο την αλλη μερια, το μη "αντιληπτο", δεν ειναι ουτε υπαρκτο ουτε ανυπαρκτο. εχει, ας το πουμε, κβαντικη υποσταση. κατι δηλαδη σαν την γατα του σρεντιγκερ.. μεχρι δηλαδη να το "αντιληφθουμε", δεν μπορουμε να ξερουμε αν υπαρχει η οχι.

μα πως ειναι δυνατον να σου διαφευγουν αυτα τα πραγματα; μου φαινεται οτι προσπαθεις να προσαρμοσεις την επιστημονικη σκεψη και αρα την πρaγμaτικοτητα, στην ιδεολογια σου. κλασσικο σφαλμα των ξεροκεφαλων ιδεαλιστων.



Η κβαντική υπόσταση που λές,ανήκει στον υπαρκτό κόσμο.
Εξάλλου για την κβαντομηχανική δέν υπάρχει απόλυτος κενός χώρος,άρα δέν υπάρχει μή υπαρκτό.
Η περιβόητη γάτα,δέν δηλώνει την αδυναμία μας να αντιληφθούμε η όχι τον κενό χώρο,αλλά την αδυναμία μας να αντιληφθούμε την αντικειμενικότητα του χώρου.
Η γάτα υπάρχει και την αντιλαμβανόμαστε.Το άν πεθάνει η ζήσει δέν μπορούμε να αντιληφθούμε.
Δηλαδή,όχι ότι δέν ξέρουμε άν υπάρχει ή όχι όπως λές,αλλά δέν ξέρουμε ώς τι υπάρχει και ώς τι όχι.
Όλα αυτά σημαίνουν πώς δέν υπάρχει μή υπαρκτό,αλλά το μόνο που υπάρχει είναι το μή αντιληπτό.
Ακόμη και πρίν την μεγάλη έκρηξη,κάτι υπηρχε σε κβαντική ή όποια άλλη πούν αύριο κατάσταση.
Αλλοιώς δέν θα ήταν δυνατή καμμιά έκρηξη.








































Κατά τα άλλα σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια,το χιούμορ και τα ....ισχυρά επιχειρήματα που βάζεις στην κουβέντα.
Και για να σου επιστρέψω την φιλοφρόνηση ,εσύ δέν προσπαθείς να προσαρμόσεις μόνον την πραγματικότητα στην ιδεολογία σου,αλλά και την πραγματικότητα των άλλων.
Εκτός άν δέν εχεις αντιληφθεί περί ποιάς πραγματικότητας σου μιλάνε.
Και μάλλον δέν έχεις καταλάβει πώς ούτε συμφωνώ,αλλά και ούτε διαφωνω με τον φίλ.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

chill out!

Δημοσίευσηαπό de bording morning » Τρί Μαρ 14, 2006 3:39 am

Εικόνα
de bording morning
super member
 
Δημοσιεύσεις: 295
Εγγραφή: Πέμ Οκτ 07, 2004 11:44 am

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τρί Μαρ 14, 2006 10:36 am

Κατ αρχην να πουμε πως εδω δεν προκειται περι διαφωνιας αλλά για μια κουβεντα που (προσπαθουμε) να στηριξουμε σε (θεωρητικα) λογικα επιχειρηματα (οπου αυτο ειναι δυνατον) και αντανακλα περισσοτερο προσωπικες αποψεις.

Κατ αρχην ασπικ εγω υποστηριξα ΜΟΝΟ πως το ΜΗ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ είναι ΜΗ ΥΠΑΡΚΤΟ

Κι ως ΜΗ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ μυθε θεωρησα πως ειναι εκεινο που δεν μπορουμε να αισθανθουμε με τις αισθησεις, να διανοηθουμε με τη λογικη μας, να μετρησουμε με τα επιστημονικα μας οργανα ή (ακομα ακομα) να κανουμε λογικες υποθεσεις βασιζομενοι σε ενδειξεις λογικες.

Τουτο σημαινει πως εχουμε για παραδειγμα λογικες θεωριες για τη γεννεση του συμπαντος και επιλεγουμε τις επικρατεστερες βασιζομενοι σε στοιχεια που οι επιστημονες συλλεγουν. Αυτο κινειται στη σφαιρα του "αντιληπτου". Αν δηλαδη χρησιμοποιησω τη κβαντικη (ή οποια αλλη θεωρια) για να περιγραψω κατι αυτό "υπαρχει" διοτι μπορω να μιλησω γι αυτο.

Κι οπως ορθα λεει ο ασπικ πως δεν υπαρχει (για τη κβαντομηχανικη) απολυτα κενος χωρος αρα δεν υπαρχει ΜΗ ΥΠΑΡΚΤΟ.

Μενοντας σ αυτα δεν εχω να προσθεσω τιποτα παραπανω για το θεμα διοτι εαν καποιος μου μιλησει για τον "θεό" ως ένα πράγμα το οποίο διαφευγει της λογικής και δεν μπορω να κατανοησω ή να περιγράψω, ως το απολυτο κενο, το απολυτο απειρο, το απολυτο μηδεν (βαλτε οτι περιγραφη θελετε εδω) και βεβαια δεν μπορω να δω, ν αγγιξω, να μυρισω, να βαλω τις επιστημες μου να το μετρησουν, να το περιγραψουν ή (εστω) να βγαλουν μια θεωρία βασιζομενοι σε λογικες ενδειξεις γι Αυτόν, τότε για μενα παραμένει ΜΗ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟΣ και γι αυτό ΜΗ ΥΠΑΡΚΤΟΣ και νομιζω πως δεν εχω να πω αλλη κουβεντα πανω σ αυτο.

Σε περιπτωση τωρα που καποιος μου πει πως εχω λαθος νομίζω πως δεν τιθεται θεμα λογικης αλλά... ΠΙΣΤΗΣ. Η πιστη είναι εννοια που χρησιμοποιειται κατα κορον απο τις θρησκειες (αλλα κι απο άλλους) προσπαθωντας να απαντησει χωρις επιχειρηματα στα ερωτηματα που τιθενται.

Εδώ να κλεισω το (ανευ αιτιας και σοβαροτητας) κειμενο μου (επαν)αντιγράφοντας τον "παραδοσιακό" αθειστή Joseph McCabe (1867-1955):

ένας νόμος της φύσης δεν είναι ένας τύπος που συντάσσεται από έναν νομοθέτη, αλλά μια μόνη περίληψη των παρατηρηθέντων γεγονότων – ένα πακέτο γεγονότων. Τα πράγματα δεν ενεργούν με έναν συγκεκριμένο τρόπο επειδή υπάρχει ένας νόμος, αλλά δηλώνουμε το “νόμο” επειδή ενεργούν με εκείνο τον τρόπο.


Kαι πως αλλιως θα μπορουσε να ειναι ρε τζοζεφ?

ΥΓ
Το ημιγλυκο ειναι ομορφα δροσιστικα ζαλιστικό!
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό Mythos » Τρί Μαρ 14, 2006 1:28 pm

ασπικ,
δεν βλεπω τον λογο να γινεσαι μελλοδραματικος, εκφραζοντας ..ευχαριστιες και τετοια..

Θεωρησε οτι το χιουμορ (οπως και πολλα αλλα "πραγματα" και "θαματα") θα μπορουσε να παρομοιωθει* ως ενα εγκεφαλικο εκκρεμες, οπου στο ενα ακρο της ταλαντωσής κανει μονοζυγο η μεγαλοφυια και στο αλλο παραμονευει η βλακεια, ενω στο μεγαλιτερο διαστημα της διαδρομης δεσποζει η ενδιαμεση μετριοτητα. Ατυχως πως, το χιουμορ μου εχει μια καταραμενη εμμονη να υπακουει στον πιο πανω κανονα, οποτε τι να τις κανω τις ...ευχαριστιες σου; ασε που ειναι στην πραγματικοτητα αντεστραμμενη δυσαρεσκεια

Τωρα, το να μην εχω καταλαβει για τι πραγμα ή για ποια πραγματικοτητα μιλας ειναι μια βασιμη υποψια η οποια με απασχολει εξισου με σενα, γιαυτο και ευθυς θετω το ερωτημα κι αν θες απαντας: "περί ποιάς πραγματικότητας" μιλας;

______________
*Σου εφιστω την προσοχη οτι μιλαω περι παρομοιωσης και μη το παρεις παλι τοις μετρητοις οτι αναφερομαι σε κανενα ρολοι εκκρεμες, και το τονιζω γιατι φοβαμαι οτι σου διεφυγαν οι, προς χαριν της συζητησης, παρομοιωτικες εκφρασεις "ας το πουμε, κβαντικη υποσταση." και "κατι δηλαδη σαν την γατα του σρεντιγκερ" που χρησιμοποιησα στο προηγουμενο ποστ μου, και προχωρησες σε κυριολεκτικη παραθεση κβαντικων θεωρηματων χωρις ωστοσο να συγκρατησεις την ουσια των δυο προτασεων μου, οπου υποστηριξα οτι:
1) "το μη-υπαρκτο, ΕΙΝΑΙ αντιληπτο, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι ειναι πραγματικο"
και 2) το μη "αντιληπτο", δεν ειναι ουτε υπαρκτο ουτε ανυπαρκτο και ως εκ τουτου η συζητηση περι της υπαρκτοτητας του ειναι αχρηστη και ανουσια. τι να πεις για κατι που δεν μπορεις να αντιληφθεις; κι οταν λεω "αντιληφθεις" δεν αναφερομαι στην αντιληψη που προκυπτει απο την αμεση εμπειρια δια των αισθησεων αλλα στην αντιληψη που ειναι προιον της εξαντλητικης αξιοποιησης ολων των γνωστικων μεθοδων της επιστημης ως τα ορια της λελογισμενης φαντασιας.

Επαναλαμβανω οτι μπορουμε να διαλογιστουμε για κατι χωρις απαραιτητα αυτο να ειναι πραγματικο. Για μενα αυτη ειναι η περιπτωση του Θεου. Σαν εννοια ειναι εφικτο να γινει κατανοητη αλλα αυτο δεν σημαινει οτι ο Θεος ειναι υπαρκτος, οπως δεν ειναι υπαρκτο π.χ. το κενο αλλα αυτο δεν μας εμποδιζει να λεμε "η ταχυτητα του φωτος στο κενο..." και να βγαινει πραγματικο και χρησιμο νοημα απο αυτην την επιστημονικη προταση. Λυπαμαι, αλλα απλουστερα δεν γινεται να εκτεθει..

Σχετικα τελος με αυτο που λες: "πως ούτε συμφωνεις,αλλά και ούτε διαφωνεις με τον φίλ".
Αυτο σημαινει οτι βρισκεσαι καθοδον προς την διατυπωση τριτης αποψης;
ή προτιμας το φιλοσοφικο " κυκλικο σημειωτον" που χαρακτηριζει συνηθως τους αγνωστικιστες οι οποιοι δια της "ακινησιας τους να περιφερονται" εκστασιασμενοι γυρω απο το αγαλμα της θειας Αγνοιας;
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό Mythos » Τρί Μαρ 14, 2006 1:44 pm

mythos έγραψε: ή προτιμας το φιλοσοφικο " κυκλικο σημειωτον" που χαρακτηριζει συνηθως τους αγνωστικιστες οι οποιοι δια της "ακινησιας τους να περιφερονται" εκστασιασμενοι γυρω απο το αγαλμα της θειας Αγνοιας;


ενω ηθελα να ειχα γραψει: "ή προτιμας το φιλοσοφικο 'κυκλικο σημειωτον' που χαρακτηριζει συνηθως τους αγνωστικιστες οι οποιοι αρεσκονται δια της "ακινησιας τους να περιφερονται" εκστασιασμενοι γυρω απο το αγαλμα της θειας Αγνοιας;



αει σιχτιρ μ'αυτο "edit" πια...

που (ως δυνατοτητα, δηλαδη ως πραγματικοτητα ) ΔΕΝ υπαρχει, αλλα μπορει το ρημαδι δια της ανυπαρξιας του (!) να μας ταλαιπωρει και να μας υποχρεωνει να γκρινιαζουμε γιαυτο και να διπλοποσταρουμε.

( εν προκειμενω, με την παραπανω φραση, επιχειρω μια λογικη "οφθαλματη" προκειμενου να δικαιολογησω τ' αδικαιολογητα, δηλαδη τον εαυτο μου που εκανε το λαθος. και ειναι αυτο το (πραγματικο) λαθος που με αναγκασε να διπλοποσταρω κι οχι η ανυπαρξια του edit..
ή οχι; )
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

ζέσταμα

Δημοσίευσηαπό de bording morning » Τρί Μαρ 14, 2006 8:23 pm

Βαρέθηκα να κουράζομαι ή κουράστηκα να βαριέμαι από τέτοιου είδους συζητήσεις.
Το αν υπάρχει ή όχι θεός και το τι είναι αυτός, είναι ένα από τα δύο ερωτήματα που θέτουμε από πάρα πολύ μικρή ηλικία στη μαμά μας. Το άλλο αφορά στην …αναπαραγωγή του είδους. Στην πρώτη περίπτωση η μαμά δεν ξέρει και μας λέει για την εκκλησία το χριστό κτλ χωρίς να μας λύνει καμιά απορία ενώ αντίθετα μπερδεύει κι άλλο τα πράγματα. Διαπιστώνουμε ότι η μαμά μας δεν ξέρει τι λέει. Η μαμά είναι τρελή! Στη δεύτερη περίπτωση κάτι ξέρει αλλά δεν το λέει. Η μαμά είναι πονηρή!
Παίρνοντάς το απόφαση ότι δεν θα μας διαφωτίσει όσο και να χτυπιόμαστε αρχίζουμε να ψάχνουμε μόνοι τις απαντήσεις.
Στην περίπτωση της αναπαραγωγής το ερώτημα με τα χρόνια μεταλλάσσεται:
«τι κάνουν αυτοί οι άνθρωποι στην τηλεόραση?»
«τι κάνουν τα σκυλάκια στο πάρκο?»
«γιατί μεγαλώνει το πουλάκι μου?»
«γιατί η πιπίτσα δεν έχει πουλάκι?»
«τι είναι το σεξ?»
«πότε θα κάνω σεξ?» που μετά από μερικά χρόνια απαντώνται με τις αποφατικές πλέον προτάσεις
«τι όμορφη που είναι η τρου, βρε παιδιά», «κουρκουμπινοτρουλίνα μου θα σου δαγκώσω το …αυτάκι» κτλ κτλ
Το αρχικό ερώτημα λοιπόν διατυπώνεται με τον καιρό διαφορετικά κι έτσι παίρνουμε τις απαντήσεις που θέλουμε. Δεν μένουμε μόνο στη θεωρία αλλά κάνουμε και πράξεις. Η ζωή (ω ναι!) αποκτά έτσι έντονο ενδιαφέρον.
Αντίθετα το ερώτημα περί θεών κτλ σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας παραμένει το ίδιο. Υπάρχει ή δεν υπάρχει θεός, κι αν υπάρχει τι είναι κι αν δεν υπάρχει τι δεν είναι? Ίδια ερώτηση και ίδια μη απάντηση ή απουσία απάντησης ή μη ύπαρξη απάντησης, πείτε το όπως θέλετε. Πάντα είναι θεωρία που καταλήγει σε κούραση και βαρεμάρα που, όπως δείχνει κι η ιστορία, μας απομακρύνει από την απόλυτη πράξη ευτυχίας και ζωντάνιας που είναι ... μπράβο τρου το βρήκες ...το σεξ.
Κι αυτό γιατί ο θεός, ο μη θεός κτλ είναι στατικά, εντάσσονται σε αυνανιστικές θεωρίες που όπως και να τις δείς δημιουργούν εξουσίες. Όχι μόνο γιατί ιδρύουν εξουσιαστικούς θεσμούς, αλλά κυρίως γιατί υπαινίσσονται το καθολικό. Όταν μιλάς για το θεό,τα παράγωγά του, τα αντίθετά του ή τις απουσίες του, μιλάς για το παν. Και παν δεν υπάρχει, φαντάζεται κανείς ότι υπάρχει γιατί θα ήθελε να μπορεί να το βλέπει, να το καταλαβαίνει, να το γνωρίζει και να το εξουσιάζει. Τόσο ο θεός κτλ όσο και ο λόγος περί αυτού είναι εξουσιαστικά πράγματα που μας αποπροσανατολίζουν από το βασικό σκοπό της ύπαρξής μας που είναι ... μπράβο τρου το ξαναβρήκες ...το σεξ και επιπλέον είναι επικίνδυνα όταν η αναφορά σ' αυτά ξεκινά με ολιστικές θεωρίες των φυσικών επιστημών που προσπαθούν να βρουν εφαρμογή στον κοινωνικό κόσμο οδηγώντας σε ένα νέου τύπου κοινωνικό δαρβινισμό.


Εικόνα


Έτσι και οι άνθρωποι …με την κινηματογραφική μηχανή θεώρησαν πως μπορούσαν να δουν τα πάντα αφού αυτή η μηχανή μπορούσε να καταγράψει τα πάντα. Με παρόμοιο τρόπο θεωρείται σήμερα πως λειτουργούν οι κάμερες του μπιγκ μπράδερ και του μάκη. Καταγράφουν υποτίθεται την αλήθεια.
Είναι μια από την ανάποδη πρόσληψη της κάμερας-μάτι και του σινεμά-βεριτέ.(να σας πληροφορήσω, εδώ, ότι οι γνώσεις αυτές είναι προιόν του 936σέλιδου διδακτορικού μου που έκανα σε κάποιο πανεπιστήμιο του εξωτερικού φυσικά με θέμα «Τίντο Μπράς: η υποκειμενοποίηση του αντικειμένου ή η εξωτερικότητα της ετερότητας στην ουτοπική εφημερότητα του σινεμά-σεξ. Ένα κέιζ στάντι»)
Το ντοκυμενταρίστικο στυλ, σήμερα, στον κινηματογράφο καθόλου νομίζω δεν έχει να κάνει με αυτά τα πράγματα (καθολικότητες κτλ), τις περισσότερες φορές τουλάχιστον. Ο μη κραυγαλέος τρόπος κριτικής απέναντι στο αντικείμενό του –γιατί κριτική υπάρχει έτσι κι αλλιώς όταν υπάρχει επιλογή εικόνων- άρει την εξουσία (ή και την ευθύνη) του σκηνοθέτη απέναντι στα πράγματα που καταγράφει και παρουσιάζει, αλλά και την εξουσία του απέναντι στο θεατή. Όπως ο σκηνοθέτης έτσι και ο θεατής, σκέφτεται και κρίνει αυτό που βλέπει, όπως γουστάρει. Όπως ο σκηνοθέτης δηλαδή είναι και θεατής έτσι κι ο θεατής είναι και σκηνοθέτης. Με άλλα λόγια, ακόμα κι αν υποθετικά υποθέσουμε ότι υπάρχει θεός ή μη θεός και κάποιον ή κάτι πρέπει να ονομάσουμε θεό ή μη θεό κι έτσι υποθετικά πάλι υποθέσουμε ότι ο σκηνοθέτης είναι θεός ή μη θεός το ίδιο θα πρέπει να πούμε και για το θεατή αφού τελικά την ίδια δουλειά κάνουν κι οι δυο τους από διαφορετικό πόστο ο καθένας. Έτσι αφού όλοι υποθετικά υποθέτοντας είναι θεοί ή μη θεοί τότε κανείς και τίποτα δεν είναι θεός ή μη θεός και μάλιστα κανείς και τίποτα δεν τον χρειάζεται. Όλοι κοιτάνε τα πράγματα μερικώς, ειδικώς και όχι γενικώς και καθολικώς πράγμα που καθιστά αυτή την τάση των ντοκυμενταριστικόφιλων σκηνοθετών ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα και θετική διανοίγοντας το δρόμο διαλόγου, διαλεκτικής και δια- γενικά μεταξύ υποκειμένων και αντικειμένων, χαράς και λύπης, ζωής ειδικά και αυτοπροσδιορισμού του ανθρώπου πάλι ειδικά.
Το θέμα είναι που τοποθετείς τον εαυτό σου και τους άλλους σε σχέση με την κάμερα, τι πλάνα παίρνεις τελικά για να δεις καλύτερα: πανοραμικά ή ζουμ?













Εικόνα
de bording morning
super member
 
Δημοσιεύσεις: 295
Εγγραφή: Πέμ Οκτ 07, 2004 11:44 am

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο φιλοσοφία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron