φιλοσοφία

Διαλεύκανση μπερδεμένων εννοιών…..!! ΑΓΑΠΗ - SEX

φιλοσοφικές συζητήσεις και αναζητήσεις...

Δημοσίευσηαπό alexis » Παρ Φεβ 24, 2006 10:12 pm

η υπερπροσφορά σεξουαλικών-πορνικών εικόνων προκαλεί άγχος.

Η κόρη της Δήμητρας απήχθει υπό του Πλούτωνα καθώς μάζευε νάρκισσους(δεσμώτες των εικόνων).

Διαπραγματεύσεις υπό του Διός ηκολούθησαν.

Ευχαριστώ
alexis
super member
 
Δημοσιεύσεις: 227
Εγγραφή: Τρί Ιαν 21, 2003 7:23 pm

Δημοσίευσηαπό messinian » Παρ Φεβ 24, 2006 11:27 pm

ʼμα βλέπεις πολλές τσόντες μπερδεύεσαι...

Τα πράγματα είναι απλά!
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1414
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό Davatzis » Κυρ Φεβ 26, 2006 9:09 am

χαμίνι έγραψε:Τελικά δεν κατάλαβα... Επειδή λες πως το κείμενο είναι δικό σου... Η προσωπική σου άποψη βρίσκεται στο ότι ο έρωτας, όπως αναφέρεις, ο οποίος όμως είναι συναίσθημα και όχι "πράξη", είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για την αγάπη; Γιατί μπορώ να σου αντιτάξω πως αγάπη δύναται να υπάρξει και χωρίς σεξ...



Αν διαβάσεις πιο προσεκτικά αυτά που γράφω θα καταλάβεις τι εννοώ.
Σαφώς και μπορεί να υπάρξει αγάπη, όπως λες και χωρίς συνουσία(σεξ), αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
Καλή Κυριακή σε όλους
Αργότερα αργότερα πλακώσανε δυό κότερα..!!

Sort time 100 $, All night 500 $, fulltime 920 $

call 992560667598666
Davatzis
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 29
Εγγραφή: Τετ Φεβ 22, 2006 5:36 pm
Τοποθεσία: Όλοι οι οίκοι ανοχής

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Δευτ Φεβ 27, 2006 4:23 pm

Κι όμως δεν είναι άλλο θέμα...
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό messinian » Δευτ Φεβ 27, 2006 6:56 pm

Μπέρδεμα εννοιών... Μ' αρέσει αυτό!
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1414
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Re: Διαλεύκανση μπερδεμένων εννοιών…..!! ΑΓΑΠΗ - SEX

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Σάβ Μαρ 04, 2006 12:47 am

Davatzis έγραψε:
Η κατάργηση των ταμπού είχε άλλες συνέπειες : την εξαφάνιση εκείνου του χώρου της προσωπικής έντασης, όπου ο έρωτας σαν αμοιβαία αναζήτηση, σαν τελετουργικό σχεδόν παιχνίδι αποτελούσε την προϋπόθεση της προσωπικής σχέσης την οποίαν ονομάζουν ΑΓΑΠΗ…..
Copyryight:cck



Η προσωπική σχέση με τα Πράγματα – η μαγεία και το τελετουργικό τους- δε χάθηκε μόνο όσον αφορά τους δεσμούς που συνδέουν άνθρωπο με άνθρωπο αλλά και όσον αφορά τους δεσμούς του με τον υλικό κόσμο που τον περιβάλει, τα αντικείμενα.

Πρώτα άλλαξε η προσωπική σχέση μας με την ύλη - μετατοπίστηκε στο χώρο του εικονικού- και κατόπιν ακολούθησε την ίδια μοίρα και η σχέση μας με το άυλο στοιχείο, τα συναισθήματα.

Σωστά είναι όσα λες για την εμπορευματοποίηση της γυναίκας, ωστόσο η εμπορευματοποίηση δεν αφορά μόνο αυτή. Γιατί όχι και τον άνδρα και τις σχέσεις γενικά.

Με τον όρο εμπορευματοποίηση εννοούμε την συναλλαγή.
Αν σκεφτούμε ότι οι πρώτες συναλλαγές βασίστηκαν στην ανταλλαγή προϊόντων – δίνω μια ντουζίνα αυγά για να πάρω φερ ειπείν αλεύρι- που αντιπροσώπευαν όμως την πραγματικότητα των συναλλασσομένων, μπορούμε να καταλάβουμε την αυθεντικότητα αλλά και την ισότητα της συναλλαγής.

Προχωρώντας όμως βλέπουμε ότι η συναλλαγή μετατοπίζεται από το πραγματικό στο εικονικό, το χρήμα δηλαδή. Το νόμισμα είναι πιο πρακτικό αλλά πιο φτωχό σαν μονάδα συναλλαγής, δεν είναι κάτι που παρήγαγα με τα χέρια μου αλλά το αντίτιμο της εργασίας μου. Ένα σύμβολο της αξίας, όχι η ίδια η αξία.

Παρ όλα αυτά, το χρήμα σαν μέσο συναλλαγής είναι ακόμα κάτι το «πραγματικό», στενά συνδεδεμένο με το κορμί. Αρχικά ένα σακούλι νομίσματα από χρυσό ή ασήμι ήταν βαρύ. Ωστόσο το βάρος του δημιουργούσε μια σχέση με το σώμα μας. Θυμίζω ακόμα τον ήχο από τα νομίσματα, το κουδούνισμά τους μέσα στη τσέπη και ακόμα το «πέταγμα» των νομισμάτων σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσει, βαφτίσια, γάμους, πανηγύρια κλπ

Το ίδιο και το χαρτονόμισμα που το αντικατέστησε.
Το χαρτί είναι ένα «ζωντανό» υλικό. Τα χαρτονομίσματα είναι όχι μόνο διαφορετικά στην όψη, ανάλογα την αξία, τη προέλευση και τη χρονολογία τους αλλά μπορεί να έχουν και «προσωπικότητα». Κολλαριστά, τσαλακωμένα, βρόμικα ή φθαρμένα. Παλαιότερα έβρισκες και σημειώσεις πάνω. Ακόμα και φράσεις. Και οπωσδήποτε φούσκωναν την τσέπη μας όπου τα παραχώναμε για να μην τα χάσουμε.

Κοντολογίς, η σχέση μας μαζί τους δεν ήταν μόνο αριθμητική – πόσα χρήματα είχαμε- ήταν πολύπλευρη και κατά τη συναλλαγή συμμετείχαν σημαντικά οι αισθήσεις.

Το σπουδαιότερο, το «ζεστό» χρήμα ήταν κάτι απόλυτο που σου ανήκε εξ ολοκλήρου, άπαξ και το κέρδιζες. Το κουδούνιζες στη τσέπη σου; Το σκορπούσες στη πίστα που χόρευες; Το έριχνες στο παγκάρι; Το έχωνες στο γοβάκι της νύφης; Το πέταγες στο καπέλο του βιολιστή; Το δάνειζες; Το χάριζες; Το έθαβες στο βάθος της κασέλας σε μασουράκια κατά δεκάρικα εικοσαράκια ή τάλιρα ; Ο,τι ήθελες το έκανες. Ήταν δικό σου. Το όριζες.

Μιλώ σε παρελθοντικό χρόνο γιατί τόσο το νόμισμα όσο και το χαρτονόμισμα τείνει να εξαφανιστεί υπό το.... «βάρος» της κάρτας.



Τι σχέση όμως μπορούμε να έχουμε με μια πλαστική κάρτα;

Ένα πλαστικό εικονικό χρήμα, όπου φιγουράρει το όνομά μας και η υπογραφή μας. Γυαλιστερό, άκαμπτο, άοσμο, στριμωγμένο μέσα στο τσεπάκι του πορτοφολιού μας το οποίο επιδεικνύουμε σε κάθε συναλλαγή δίχως όμως να τη βιώνουμε. Υπογράφοντας ή πληκτρολογώντας το πιν, στην ουσία δεν δίνουμε παρά τη συγκατάθεση για την συναλλαγή, δεν έχουμε την αίσθηση ότι δώσαμε κάτι. Αυτό σημαίνει ότι το αντικείμενο φτάνει στα χέρια μας δίχως «εμφανή» θυσία. Το πορτοφόλι δεν αδειάζει. Η κάρτα είναι πάντα εκεί, να ξαναχρησιμοποιηθεί. Αυτό με τη σειρά του μας δίνει την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να επαναλάβουμε τη διαδικασία αυτή άπειρες φορές, όπως ακριβώς και με άπειρους ερωτικούς συντρόφους απ όπου παίρνουμε αυτό που ποθούμε δίχως να δίνουμε τίποτα άλλο εκτός της συγκατάθεσής μας για μια «ανώδυνη» συναλλαγή.

Με το χρήμα στο πορτοφόλι μας, περιτριγυρίζαμε το ποθητό αντικείμενο σαν να το φλερτάραμε - η αγορά ενός πράγματος έχει πάντα κάτι το ερωτικό. Η παρατήρησή του στη προθήκη, η σκέψη, η φαντασίωση. Με την καταβολή του αντίτιμου φεύγαμε με το ποθητό αντικείμενο παραμάσχαλα, όλο περηφάνια. Ήμασταν οι πορθητές του.

Το εικονικό αυτό χρήμα όμως προσφέρεται για μια ακόμα «έκπτωση» στο τομέα της συναλλαγής : τις εικονικές αγορές, όπου η σχέση αγοραστή και προϊόντος γίνεται μέσα από το γυαλί, την οθόνη του Υ/Π.

Τώρα, μπροστά στο γυαλί, η « ερωτική» σχέση μεταξύ αγοραστή και αντικειμένου υποβιβάζεται στην «επιλογή» μέσα από χιλιάδες αντικείμενα που «παρελαύνουν» μπροστά στα μάτια μας, τελείως εξευτελιστικά, σαν σε πασαρέλα, με το πάτημα ενός κουμπιού! Είναι η «παρέλαση» των αντικειμένων. Η δουλική περιφορά τους.


Έτσι, όσο η συναλλαγή γίνεται μέσω κάρτας -που μπορεί να είναι και πιστωτική – τόσο εκτοπίζεται το «ζεστό» χρήμα και το συναίσθημα κάποιου ανταλλάγματος, με αποτέλεσμα η καινούργια αυτή σχέση μεταξύ αγοραστή και αντικειμένου ( που δεν ποθείς πια αλλά απλά καταναλώνεις) να εξαπλώνεται και στη σχέση που έχουμε με τα πρόσωπα.

Με την ίδια ευκολία που αγοράζουμε- καταναλώνουμε αντικείμενα, δείχνοντας μια κάρτα, πλαστική και γυαλιστερή, νομίζουμε ότι μπορούμε να «καταναλώσουμε» και πρόσωπα. Ζούμε σε έναν γυαλιστερό κόσμο....Η τροφή, ό,τι εισέρχεται μέσα μας για να μας συντηρήσει, έχει την όψη του γυαλιστερού, του πλαστικού, δηλαδή του ψεύτικου. Το μήλο είναι γυαλιστερό. Η κάρτα είναι γυαλιστερή. Το ωραίο, η αίσθηση του ωραίου είναι το γυαλιστερό. Το αμάξι, τα ψεύτικα φυτά, το δάπεδο. Όλα! Τα περιοδικά για να προσελκύσουν αναγνώστες διάλεξαν ιλλουστρέ χαρτί. Και οι γκόμενες είναι γυαλιστερές, τα μαλλιά τους και τα νύχια τους.




Δεν χρειάζεται να πω ότι στη περίπτωση της πιστωτικής κάρτας τα πράγματα είναι τραγικότερα. Μας πιστώνουν. Για να καταναλώσουμε. Χωρίς να έχουμε. Χωρίς να ορίζουμε το χρήμα. Επομένως, ούτε τον εαυτό μας αλλά ούτε και το αντικείμενο του πόθου μας. Αυτό προβάλλεται μπροστά στα μάτια μας σαν δέλεαρ και εμείς παραδινόμαστε στο πειρασμό του.

Παραδίνουμε όμως τι; Οχι βέβαια τον εαυτό μας, το ψυχισμό μας, κάτι από τη πραγματικότητά μας αλλά μόνο το περιτύλιγμά μας, τουτέστιν οτιδήποτε εκτός από το συναίσθημα. Η συναλλαγή δεν πραγματοποιείται ανάμεσα σε δυο Υποκείμενα – το αίτημα και το αντίκρισμα που απαιτείται για να αποκτηθεί- ή έστω ένα αντικείμενο και τον πορθητή του αλλά μεταξύ 2 εικόνων. Της πιστωτικής κάρτας – πλασματικό χρήμα - και ενός αντικειμένου που είναι υπό αίρεση. Δεν δίνω τίποτα που να μου ανήκει. Δεν έχω. Ζητώ πίστωση –συναισθημάτων- για να ερωτευτώ το αντικείμενο. Θα αρχίσω να το ποθώ όχι με τη δική μου δύναμη, το χρήμα μου αλλά με τη δύναμη εκείνου που μου δανείζει. Της τράπεζας. Του τραπεζίτη μου.



Έτσι η επαφή μας με τα πράγματα πραγματώνεται μέσα στο εικονικό, το πλαστικό, το πλασματικό, το ψεύτικο. Με αποτέλεσμα να επηρεάζει και την επαφή μας με τους ανθρώπους.
Ο,τι συμβαίνει με τη πίστωση του χρήματος, συμβαίνει και με τη πίστωση των συναισθημάτων. Είναι υπό αίρεση και παραχωρούμε μόνο ό,τι διαθέτουμε , το κορμί, σε οτιδήποτε γυαλιστερό.
Είμαι για πέτα(γ)μα.....

....και αγόρασα ασπίδα......
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

:)

Δημοσίευσηαπό Toksotis » Κυρ Οκτ 22, 2006 4:26 pm

Gia na mporesis na sizitisis gia kati prepi prota na to orisis...

Ti einai agapi?
Ti einai sex? (metafrazete san "erotas"?)

Den katafera pote na vro ena safi orismo tis leksis Agapi. Isos na min iparxi, isos polloi anthropoi na min kseroun ti einai agapi giati poli apla den kataferan na to niosoun pote tous. Pistevo pos mono an niosis tin agapi mporis na katanoisis akrivos ti simasia tis.

Agapi, apla einai ena esthima, pou me afto mporis na kanis ta panta...

O Pliatsikas kai o Mitropanous tragoudoun: Ein' i agapi ena amaksi me ftera, apo ti gi ston ourano gi ana petaksis, aftous pou figan na tous vris den einai arga, OLA H AGAPI MPORI NA TA ALLAKSI.

Oloi theloume na allaksoume kapia pragmata, mono ana agapisoume tha to petixoume...

Kai nomizo i agapi den exi panta amesi sxesi me to sex... to sex einai apla kati pou iparxi mesa sti fisi, kati pou ginotan ginete kai tha ginete... Isos afto pou sindei tin Agapi me to sex na einai i sxesi anamesa se dio anthropous. Den nomizo i agapi na prosferi kalitero sex alla oute kai to sex na afksani tin agapi... einai omos omorfo otan afta kataferoun na siniparksoun... poli omorgo :wink:
O kosmos den allazi me kouventes, den allakse pote me prosefxes!
Άβαταρ μέλους
Toksotis
new member
 
Δημοσιεύσεις: 10
Εγγραφή: Δευτ Οκτ 02, 2006 1:30 am

Προηγούμενη

Επιστροφή στο φιλοσοφία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron