φιλοσοφία

ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ......

φιλοσοφικές συζητήσεις και αναζητήσεις...

ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ......

Δημοσίευσηαπό tripokaridos » Δευτ Ιαν 16, 2006 7:44 pm

ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΤΡΟΥΙΣΜΟΣ ΑΠΟΡΡΟΙΑ ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ? :idea:
tripokaridos
new member
 
Δημοσιεύσεις: 3
Εγγραφή: Κυρ Ιαν 15, 2006 8:51 pm

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Δευτ Ιαν 16, 2006 10:20 pm

τρυποκαρυδε καλως μας βρηκες

οτι κανουμε το κανουμε για τον εαυτο μας

ακομα και η πιο ηρωικες πραξεις ισως εχουν βασικο κινητρο την ικανοποιηση
των δικων μας εσωτερικων αναγκων

ακομα κι αν στην επιφανεια φαινεται οτι χανουμε για να δωσουμε στους αλλους στην πραγματικοτητα τοκανουμε σιγουρα για να καλυψουμε βαθυτερες δικες μας αναγκες

το αστειο ειναι οταν δεν το καταλαβαινουμε αυτο και αισθανομαστε ενα μεγαλειο

αυτη ειναι η "ανθρωπια" που λεω και ξαναλεω

μια αυταπατη μεσα στην οποια "επιλεγουμε" να ζησουμε

και βαζω το επιλεγουμε μεσα σε εισαγωγικα γιατι στην πραγματικοτητα μονο επιλογες δεν κανουμε αφου οι πραξεις μας ακολουθουν ενα μοντελο συμπεριφορας που προβαλλεται απο διαφορες πηγες ...

ειναι ο "χριστουλης " που κατοικει μεσα μας ή συμφωνα με τις νεες θρησκειες "ο ανθρωπος " που κατοικει μεσα μας , που μας εξαναγκαζουν σε
αλτρουιστικες πραξεις ...

εχουμε καταντησει ψυχαναγκαστικα βρυκολακακια που ζουν για να τρεφονται απο την ικανοποιηση που νοιωθουν βοηθωντας τον πλησιον μας ...

θα μπορουσε να αποτελεσει εξαιρεση στον κανονα της συμπεριφορας μας η ικανοποιηση καποιων βασικων ενστικτων , οπως το μητρικο ή το πατρικο ή αυτο που μας υπαγορευει το καλο της αγελης μας ...οταν και αν και οσων απο μας εχουμε ακομα την ικανοτητα να σχηματιζουμε αγελες , καθως οι "αγελαια συμπεριφορα" δεν εκτιμαται ιδιαιτερα απο τον εξωγηινο ,δυτικο πολιτισμο μας .
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Τρί Ιαν 17, 2006 12:29 am

Νομίζω ότι το ερώτημα μπορεί να απαντηθεί αν κάνουμε σαφή τη διάκριση μεταξύ αλτρουισμού και φιλανθρωπίας ή ανθρωπιάς όπως λες λέφτυ.

Ο ελληνικός όρος για τον γαλλικό όρο αλτρουισμός είναι «φιλαλληλία», η -«κατά τον μπαμπινιώτη – ανιδιοτελής μέριμνα για τους άλλους. Η συνειδητή άρνηση του ατομικού συμφέροντος προς όφελος του συλλογικού, κατ αντιδιαστολή προς τον εγωισμό».

Αντίθετα, η φιλανθρωπία έγκειται στην μέριμνα μεν για τους άλλους χωρίς όμως να βλαφτεί το ατομικό συμφέρον - το οποίο έρχεται πρώτο.

Κατ αυτή την έννοια συμφωνώ μαζί σου λέφτυ ότι η φιλανθρωπία εμπεριέχει και την υποκρισία. Υπό την έννοια ότι « εξασκείται» αφού πρώτα διασφαλιστεί το ατομικό συμφέρον και υπό μορφή καθήκοντος λόγω της «πλύσης εγκεφάλου» που αναφέρεις ( χριστούλη και ανθρωπιά) αποτελώντας έτσι ένα είδος κοινωνικής υποκρισίας.

Ο αλτρουισμός είναι περισσότερο μια φιλοσοφία ζωής. Μια στάση.
Αντίθετα η φιλανθρωπία μια τακτική.

Με αυτό υπονοώ ότι ο αλτρουιστής δεν «μεριμνά» για τους άλλους όπως μας λέει ο μπαμπινιώτης αλλά είναι οι «άλλοι».

Ο φοβερός πλούτος της γλώσσας μας μέσα στον όρο «φιλαλληλία» εντάσσει τα πάντα: ανθρώπους ζώα δένδρα. Οτιδήποτε έξω από τον εαυτό.

Από την άλλη, ο όρος και μόνο φιλανθρωπία είναι περιοριστικός.....

Με τούτο θέλω να πω ότι «αγκαλιάζει» όχι μόνο τον άνθρωπο αλλά και τη φιλοσοφία του. Πρωτίστως μια αποστασιοποίηση από το «κακό» το οποίο ανιχνεύει, αναγνωρίζει και τελικά δέχεται- αποδέχεται σα συστατικό της ζωής δικαιώνοντάς το κατ αυτό το τρόπο.
Και είναι αυτή η παραδοχή του κακού που τον καθιστά και «φιλάνθρωπο».
Σε ένα αλτρουιστικό κόσμο όμως ο όρος «φιλανθρωπία» θα φάνταζε εξωπραγματικός, εξωγήινος.
Είμαι για πέτα(γ)μα.....

....και αγόρασα ασπίδα......
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τρί Ιαν 17, 2006 10:06 am

wpleftyboy έγραψε:οτι κανουμε το κανουμε για τον εαυτο μας


συμφωνώ, επαυξάνω και τα παίζω όλα...

αν το πάμε ακόμα παραπέρα, ότι κάνουμε το κάνουμε βεβαια για τον εαυτό μας ΜΟΝΟ, στη συνεχεια το "νομιμοποιούμε" δίνοντας άλλοθι λέγοντας πως το κανουμε για τους άλλους και στη συνεχεια "αυτοηρωοποιούμαστε" δίνοντας τη ναρκισσιστική ικανοποιηση πως, τελικά, το κάνουμε για τους "άλλους" γι αυτό είμαστε "καλύτεροι" από τους άλλους.

ΥΓ
Τώρα θα σε παρακαλούσα λέφτυ να μην με παραπέμψεις σε παλαιότερό σου λινκ γιατι εχω και αργή σύνδεση και με μπερδεύεις, ένα απλό κοπυ πειστ ή ένα quote κανει δουλειά... μπορείς αυτό να "το κάνεις για μας"?
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Τρί Ιαν 17, 2006 3:25 pm

μπορω αλλα βαριεμαι να ψαχνω γιατι επισης βαριεμαι να κραταω αρχειο ...

αν ειναι ευκολο και δεν με προδιδουν οι περιορισμενες λογω ηλικιας -ότητές μου θα κανω οτι μπορω για να σας ικανοποιησω γιατι σας αγαπαω ...γιου νοου ....αλτσχαϊμερ .
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό Tanton » Τρί Ιαν 17, 2006 5:02 pm

Με τον Μπαμπινιώτη* αγκαλιά στοχαζόμαστε…


Με τούτο θέλω να πω ότι «αγκαλιάζει» όχι μόνο τον άνθρωπο αλλά και τη φιλοσοφία του. Πρωτίστως μια αποστασιοποίηση από το «κακό» το οποίο ανιχνεύει, αναγνωρίζει και τελικά δέχεται- αποδέχεται σα συστατικό της ζωής δικαιώνοντάς το κατ αυτό το τρόπο.
Και είναι αυτή η παραδοχή του κακού που τον καθιστά και «φιλάνθρωπο».
Σε ένα αλτρουιστικό κόσμο όμως ο όρος «φιλανθρωπία» θα φάνταζε εξωπραγματικός, εξωγήινος.


Τσ..τσ..τσ.. πέντε αράδες και ούτε μια υπέρβαση; Ούτε ένα έλλειμμα, έστω άλειμμα, ψυχής; Δεν φοβάστε μήπως χάσετε την στρογγυλοποίηση της ψυχής σας;


* Ο Μπαμπινιώτης. Η σύγχρονη πανούκλα της εποχής ( μαζί με τον Χριστόδουλο φυσικά, ίδιας εποχής , διαδρομής και ιδεολογίας ) . Να φανταστείς ότι κάποτε μαθαίναμε ελληνικά με τον Τριανταφυλλίδη, τον Δημαρά, τον Μαρωνίτη…
( Ο Χάρης τον ξεφώνισε όπως του έπρεπε. Αλλά οι μαθήτριες του διαβαίνουν αγέρωχα με τον τόμο στην μασχάλη. Κάθε εποχή και κάθε φιλολογίσουσα και φιλοσοφούσα κυρά-δασκάλα έχουν τον δάσκαλο που τους αξίζει ).
Κι'αν σου μιλάω με παραμύθια και παραβολές
είναι γιατί τ' ακους γλυκότερα, κι η φρίκη
δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
γιατί είναι αμίλητη και προχωράει...
Tanton
full member
 
Δημοσιεύσεις: 127
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 3:15 am

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τρί Ιαν 17, 2006 6:20 pm

τι είναι η "ψυχή" κατα τριανταφυλλίδη...

ψυχή η [psi<x>í] :

1α. το ένα από τα δύο βασικά στοιχεία που συνθέτουν την ανθρώπινη φύση: O άνθρωπος αποτελείται από σώμα και ψυχή. Oι δυο τους είναι ένα σώμα, μια ψυχή, συνεννοούνται πολύ καλά, ταιριάζουν. (τρυφερή προσφών.): ψυχή μου! || (φιλοσ.) ψυχή του κόσμου, αρχή της ενότητας και της κίνησης του κόσμου σύμφωνα με μερικούς αρχαίους και νεότερους φιλοσόφους. ΦP βγάζω την ψυχή κάποιου (ανάποδα), ταλαιπωρώ κπ.: Mου έβγαλε την ψυχή ώσπου να με εξυπηρετήσει. μου βγαίνει η ψυχή (ανάποδα), ταλαιπωρούμαι: Mου βγήκε η ψυχή, ώσπου να τελειώσω τη δουλειά. με την ψυχή στο στόμα, για άνθρωπο που αγωνιά: Περίμενε τα αποτελέσμα τα με την ψυχή στο στόμα. πήγε η ψυχή μου στην Kούλουρη*. άβυσσος* η ψυχή του ανθρώπου. τι ψυχή έχει κτ.;, τι αξία έχει;, για κτ. που θεωρείται ευτελούς αξίας: Tι ψυχή έχει ένα κατοστάρικο;

1β. (θεολ.) το άυλο στοιχείο του ανθρώπου που, ύστερα από το θάνατο του σώματος, αποκτά αυτόνομη ύπαρξη: Σώζω / χάνω την ψυχή μου. H σωτηρία της ψυχής. (ειρ. για ηλικιωμένο) Kαλή ψυχή. (ευχή για νεκρό) ο Θεός ας αναπαύσει την ψυχή του. (όρκος) στην ψυχή του πατέρα μου! (έκφρ.) τι ψυχή θα παραδώσεις;, για άνθρωπο κακό, αμαρτωλό που του θυμίζουμε την ώρα της κρίσεως. ΦP πουλώ* την ψυχή μου στο διάβολο. ΠAP ΦP παρηγοριά* στον άρρωστο, ώσπου να βγει η ψυχή του. (γνωμ.) πρώτα βγαίνει η ψυχή κι ύστερα το χούι*.

2. ο συναισθηματικός και ηθικός κόσμος του ανθρώπου σε αντίθεση προς τις διανοητικές λειτουργίες του: H καλλιέργεια πνεύματος και ψυχής. Έχει καλή / αγγελι κή / σκληρή / μαύρη ψυχή, καρδιά. Mεγάλο κρίμα βαραίνει την ψυχή του, τη συνείδησή του. Bοήθησε με όλη του την ψυχή / με ψυχή και με καρδιά, με μεγάλη προθυμία. Tα λόγια του έβγαιναν από την ψυχή του, ήταν ειλικρινή. Tον είδα να υποφέρει και τον πόνεσε η ψυχή μου, τον λυπήθηκα πολύ. Mε πονάει η ψυχή μου βλέποντας τόση δυστυχία, λυπάμαι πολύ. Xάρηκε η ψυχή μου φαγητό σήμερα. Xαίρεται με την ψυχή του. H ελληνική ψυχή, τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ελληνικού χαρακτήρα, π.χ. το φιλότιμο. (λόγ. έκφρ.) εκ βάθους ψυχής, από τα βάθη της ψυχής. (απαρχ. έκφρ.) ψυχή τε και σώματι*. ΦP εν βρασμώ* ψυχής. μαυρίζει* η ψυχή κάποιου. (γνωμ.) όποια η μορφή* τέτοια και η ψυχή.

3. άνθρωπος: Δεν υπάρχει ψυχή στο δρόμο. ψυχή δεν πάτησε σήμερα στο μαγαζί. (για άνθρ. που έχουμε καιρό να δούμε): Tι γίνεται / πού βρίσκεται αυτή η ψυχή; ψυχή ζώσα*. Aδελφή* ψυχή. ΦP ο Θεός και η ψυχή του, για κπ. που μόνο ο ίδιος γνωρίζει τις ενέργειές του, τις πράξεις του.

4α. θάρρος: O Έλληνας πολέμησε πάντα με ψυχή. Aυτός ο άνθρωπος έχει ψυχή, είναι ψυχωμένος. ΦP το λέει η ψυχή του, είναι θαρραλέος.

4β. αυτός που δίνει θάρρος, ζωντάνια, που κινεί ένα σύνολο ανθρώπων: Ήταν η ψυχή του αγώνα / της επανάστασης. H μητέρα είναι η ψυχή του σπιτιού. O διευθυντής είναι η ψυχή του εργοστασίου.

5. (ζωολ.) πεταλούδα. ψυχούλα η YΠOKOP στη σημ. 1. ψυχάρα* η MEΓEΘ. [1-2, 4-5: αρχ. ψυχή· 3: ελνστ. σημ.· μσν. ψυχούλα < ψυχ(ή) -ούλα]

εδώ να δώσουμε κι ενα παραδειγμα για τα το καταλάβουμε καλυτερα...
μας έβγαλες τη ψυχή ρε ταντοναααααααα!
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό Tanton » Τρί Ιαν 17, 2006 6:42 pm

Από Τριανταφυλλίδη κάτι σκαμπάζω…
Από ψυχή όμως, ομολογώ, τίποτε…
Όταν οι Πάπες όριζαν ποιος έχει ψυχή…
( διαδοχικά, στις γυναίκες νομίζω τον 8ο αιώνα, στους γηγενείς της Αμερικής τον 16ο, στους μαύρους δούλους τον 18ο..)
ξέχασαν την δικιά μου κατηγορία…
οπότε δεν ανησυχώ για τα ελλείμματά της , τις στρογγυλοποιήσεις της. Ούτε για το τι ψυχή θα παραδώσω!
Κι'αν σου μιλάω με παραμύθια και παραβολές
είναι γιατί τ' ακους γλυκότερα, κι η φρίκη
δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
γιατί είναι αμίλητη και προχωράει...
Tanton
full member
 
Δημοσιεύσεις: 127
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 3:15 am

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τρί Ιαν 17, 2006 6:49 pm

κι όμως...
συ δεν ήσουν που ανησύχησες για το "έλλειμά" της...&
άντε, το "άλλειμά" της...?
εντέλει, τη "στρογγυλοποίσή" της...%
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens


Επιστροφή στο φιλοσοφία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 4 επισκέπτες

cron