φιλοσοφία

ΑΔΡΑΝΕΙΑ

φιλοσοφικές συζητήσεις και αναζητήσεις...

ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Δημοσίευσηαπό fbl » Παρ Ιούλ 15, 2005 1:27 pm

Η αδρανεια δεν ειναι μονο φυσικος νομος αλλα κ ψυχολογικος..

καθε σωμα συμφωνα με τη φυσικη μενει στη θεση που βρισκεται εως οτου μια καποι δυναμη το αναγκασει να μετακινηθει.
Και τοτε ομως μολις παψει να ενεργει αυτη ηδυναμη , η εξουδετερωθει απο καποια αλλη σταματαει κ μενι παλι ασαλευτο.
Το ιδιο συμβαινει κ με το ψυχικο μας κοσμο..
τεινουμε να μενουμε ακινητοι στις θεσεις που βρισκομαστε-στου τροπου της συμπεριφορας που συνηθισαμε , στις αντιληψεις που εχουμε σχηματισει , στις πεποιθησεις που αποκρυσταλλωσαμε, στα ονειραπου κανουμε,στους σκοπους που επιδιωκουμε ,στην ιδεα που εχουμε γ τον εαυτο μας,γ τους αλλους κτλ...
και πολυ δυσκολα μετατοπιζομαστε απο τις θεσεις μας.
Πρεπει να ενεργησουν πανω μας ισχυρες δυναμεις για να αλλαξουμε ψυχικη τοποθετηση.Αυτες η απο μεσα μας δουλευουν η απ εξω ερχονται (απο την κοινωνια των ανθρωπων) και μας βρισκουν..Οι εξωτερικες ενεργουν οχι μονο επανω μας αλλα κ απανω σ ολους τους ομοιους μας που ζουν μεσα στον ιδιο (τοπικα κ χρονικα) κοινωνικο κοσμο.
Αν αλλους απο εμας κατορθωνουν να μετατοπιζουν κ αλλους τους αφηνουν ακινητους ριζωμενους στα σχηματα της ζωης, που εχουν γινει δευτερη φυση τους αυτο συμβαινει γιατιενω ολοι ανεξαιρετα υποταζομαστε στο νομο της ψυχολογικης αδρανειας καθενας μας τον υφισταται σε διαφορετικο βαθμο αναλογα με τη ψυχικη του υφη.
αυτη οριζει την ανταποκρισηπου θα βρουν μεσα του οι παρορμησεις η οι επηρεασμοι που θα δεχτει η οι νεες σκεψεις ,συγκινησεις, εφεσεις που θα γεννηθουν μεσα στη ψυχη του και θα αρχισουν τη διαβρωση του εσωτερικου του καθεστωτος για να επιφερουν την ανατροπη του.
Ισως ολα αυτα συνοψιζοντας μπορουμε να πουμε οτι οανθρωπος ειναι αιχμαλωτος των εξεων του...
και εξη θα ονομασουμε σ αυτη τη περπτωση καθε παγιοποιημενοτροπο συμπεριφορας εξωτερικης η εσωτερικης.
Ηεξη ειναι ασφαλως ενα πολυτιμο προιον του ψυχοφυσιολογικου μηχανισμου,κ με την ομοιομορφη επαναληψη αυτοματοποιηται κ γινεται κατα καποιο τροπο μονη της χωρις να απασχολειτα μ αυτην το ψυχικο κεντρο.
Ετσι το κεντρο τουτο απελευθερωνεται απο πολυ φορτιο κ μπορει να ασκει τη δραστηριοτητα του εκει μονο οπου η παρεμβαση του ειναι απαραιτητη δηλ. στις αποφασιστικες στιγμες της ζωης.
press alt + f4 after read..
Άβαταρ μέλους
fbl
super member
 
Δημοσιεύσεις: 224
Εγγραφή: Τρί Φεβ 15, 2005 1:47 am

Δημοσίευσηαπό messinian » Τρί Αύγ 02, 2005 7:52 pm

Για ποιούς μιλάμε τώρα;
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό fbl » Δευτ Αύγ 08, 2005 8:16 am

παντα για τους αλλους δε μιλαμε ?
press alt + f4 after read..
Άβαταρ μέλους
fbl
super member
 
Δημοσιεύσεις: 224
Εγγραφή: Τρί Φεβ 15, 2005 1:47 am

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Τρί Αύγ 09, 2005 12:29 pm

Πολύ μου άρεσε αυτό το "πάντα για τους άλλους μιλάμε"!

Είναι κι αυτό μια από τις έξεις που απελευθερώνουν το ψυχικό μας φορτίο (σωστά?), ώστε να συμμετέχουμε ουσιαστικά στις αποφασιστικές στιγμές της ζωής μας.

Υπάρχει άραγε κάποια στιγμή στη ζωή μας που δεν είναι αποφασιστική? Μη γνωρίζοντας τι θα βρούμε στο αμέσως επόμενο λεπτό και αυταπατώμενοι ότι η ζωή μας είναι άπειρης διάρκειας τείνουμε να παραμένουμε "αδρανείς" σε όλη τη ζωή μας. Φτάνει, λοιπόν, μια ωραία πρωία που ανακαλύπτουμε μετά τρόμου ότι η αδρανής ζωή μας ισοδυναμεί με θάνατο. Αλλά ακόμα και τότε ο πανικός παρακάμπτεται από το τι φοράει η τάδε μοντέλα, ποιαν πήδηξε ο τάδε ζεν πρεμιέ, από το τι είπε ποιος σε ποιον πότε και γιατί … η έξη βλέπεις …

Είναι, λοιπόν, δίκοπο μαχαίρι η συνήθεια στη ζωή μας. Από τη μια μεν μας ελευθερώνει, αφού μας δίνει τον χρόνο να ασχοληθούμε με κάτι άλλο, έχοντας αυτοματοποιήσει κάποιες από τις ενέργειές μας. Από την άλλη όμως είναι αυτή που κυρίως μας καθηλώνει στην στασιμότητα της αυτοματοποιημένης σκέψης, συμπεριφοράς, ενδιαφερόντων.

Ίσως η μόνη λύση που υπάρχει ενάντια στην αδράνεια, είναι να προγραμματίσουμε τη ζωή μας, φροντίζοντας να αφιερώνουμε χρόνο να ανιχνεύσουμε τους εαυτούς μας, να επανεξετάσουμε τις "αυτοματοποιημένες" συμπεριφορές μας και να αλλάξουμε κάποιες από αυτές (ή ακόμα και όλες). Για να κινηθούμε όμως προς αυτή την κατεύθυνση είναι απαραίτητη η εμφάνιση της κατάλληλης κινητήριας δύναμης, ο λόγος να ξεφύγουμε από το βόλεμα, … ο στόχος?
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό fbl » Κυρ Αύγ 21, 2005 7:50 pm

εξεις διαμορφωνονται οχι μονο σε οτι πρατουμε αλλα κ σε οτι σκεπτομαστε , συναισθανομαστε η επιθυμουμε .
Αυτες ειναι οι πιο σημαντικες - και οι πιο επικινδυνες ,γιατι
πρεπει να σημειωσω εδω οτι οσο χρησιμος ειναι για την οικονομια της ζωης ο αυτοματισμος αυτου του ειδους , τοσο και επιζημιος μπορει να γινει στον ανθρωπο.
Τον δεσμευει και τον κανει σκλαβο σε σχηματα που με τον καιρο στερεοποιουνται , αποκτουν φοβερη δυσκαμψια και τοσο μεγαλη περιοριστικη δυναμη , ωστε δε μπορει να λυτρωθει απ αυτα.
Και αν επιτελους προκειται για κοινες πραξεις της καθημερινης ζωης
(του εθιμου,της ετικετας,του πρωτοκολλου κτλ)
εκεινο που κινδυνευει να παθει οποιος τηρει τα καθιερωμενα με τη τυπικη ακριβεια της <αστοχαστης> μηχανης ειναι να γινει το πολυ αντικειμενο
περιεργειας η κοροιδιας.
Αντιθετα , ολεθριες γινονται οι εξεις στην περιοχη των ιδεων .
Εδω εχει τη θεση του το μεγαλο και σκοτεινο κεφαλαιο των προληψεων,που αρχιζει απο τις δεισιδαιμονιες και τελειωνει στις ιδεολογιες
ολων των αποχρωσεων -
Εδω ο νομος της ψυχολογικης αδρανειας τους εχει καθηλωσει .
Και για να δικαιολογησουν την υποδουλωση τους , επικαλουνται εκ των υστερων τη ζωτικη χρησιμοτητα , η την αναποτρεπτη αναγκη , να εχει κανεις μια καλη <στεγη>, οπου μπορει να ειναι ησυχος και ασφαλης........
press alt + f4 after read..
Άβαταρ μέλους
fbl
super member
 
Δημοσιεύσεις: 224
Εγγραφή: Τρί Φεβ 15, 2005 1:47 am

Δημοσίευσηαπό Αστρεν » Δευτ Αύγ 22, 2005 4:12 pm

Σύμφωνα με τα λεγόμενά σας, ο κόσμος μας εξελίσσεται μέσα από ένα είδος αδράνειας που, είτε το επιλέγει αυτός, είτε του επιβάλλουν οι άλλοι.... αυτό πως μπορεί να το δει κανείς; αυτή είναι η πραγματική πρόκληση.... και κάτι ακόμα.... ο νόμος της αδράνειας είναι η τάση των σωμάτων να αντιστέκοται σε οποιαδήποτε "αλλαγή" της "κινητικής" τους κατάστασης....
Εσάς δεν σας έχει τύχει ποτέ να θέλετε να ξεφύγετε απο αυτό που αποκαλέιτε αδράνεια;να εξερευνησετε το άγνωστο; το αχαλίνωτα ελεύθερο και τολμηρό; να ξεφυγετε από την κοινωνία των τρελών; ή ακόμα καλύτερα, να ξεφύγετε από την κοινωνία των γνωστικών; να ακολουθήσετε την τρέλα; αναμονη...... για πόσο όμως ακόμα;.........
Τίποτα δεν μπορεί να μου βγάλει απ' το μυαλό ότι αυτός ο κόσμος είναι καρπός ενός σκοτεινού Θεού, του οπίου την σκιά επιμηκύνω...
Αστρεν
new member
 
Δημοσιεύσεις: 11
Εγγραφή: Σάβ Αύγ 20, 2005 7:33 pm

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τετ Αύγ 24, 2005 7:57 pm

Ο θαυμασμός της ελαστικότητας του "άναρχικού" εσώτερου κόσμου που έχει ανοιχτά τα στεγανά του ως ιδέα είναι εντυπωσιακή μα απομακρυσμένη απο την πραγματικότητα της ανθρώπινης φύσης
"Ο χειρότερος εχθρός της Αλήθειας είναι η πεποίθηση"αναφέρει ο Νίτσε μα το μεγαλύτερο λάθος των θεωρητικών φιλοσόφων όταν ξεστομίζουν μεγαλοστομίες είναι η μη αποδοχή των περιορισμένων δυνατοτήτων της ανθρώπινης ύπαρξης.
Γιατί είναι δύσκολο να αποδεχτούμε οτι για να αντικρύσουμε τον κόσμο εχουμε ανάγκη απο δεδομένα,σταθερά σημεία αναφοράς-οσο το δυνατόν αμετάβλητα, ώστε να λειτουργήσουν ως μικροί Θεοί εντός μας;Αυτα τα πάγιωμένα σχήματα ζωής ,οι έξης που αναφέρονται
ʼναρωτιέμαι γιατί άραγε είναι δύσκολο να αποδεχτούμε οτι οι έξης (που οδηγούν σε ψυχοκινητική αδράνεια) προσφέρουν ασφάλεια και γαλήνη μιας και διατηρούν την πίστη στα σημεία αναφοράς ,μειώνουν το ψυχικό ρίσκο εξασφαλίζοντας μικρότερες σπατάλες ψυχοενέργειας ;
Απο πότε είναι μεμπτός οποιοσδήποτε μηχανισμός εξασφαλίζει την ισορροπία;
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Πέμ Αύγ 25, 2005 8:51 am

Καταρχήν σε καμιά περίπτωση δεν μπορώ να δεχτώ ότι υπάρχει οτιδήποτε κατακριτέο στον τρόπο που ο καθένας διαχειρίζεται τις σκέψεις του. Το θέμα για μένα δεν είναι καν αν είναι σωστός ή λάθος ο τρόπος, αλλά το αν είναι ωφέλιμος ή όχι.

Είναι όντως βασικό να υπάρχουν αυτά τα "σταθερά" σημεία. Αυτό όμως σημαίνει ότι δεν χρειάζεται εξέλιξη ή ανανέωση ακόμα και η "βάση" μας? Βέβαια, εκεί είναι τα σημεία που εμφανίζεται η πιο σθεναρή αντίδραση σε οποιαδήποτε αλλαγή, αλλά οι παγιωμένες απόψεις εμφανίζονται σαν πρόβλημα κυρίως όταν μας οδηγούν σε αυτό που ανέφερα σαν "αυτοματοποίηση". Δλδ, όταν σταματάμε να παρακολουθούμε την πορεία των σκέψεων μας, με αποτέλεσμα να συμπεριφερόμαστε σαν τυποποιημένα ρομποτάκια.

Αυτός είναι και ο τρόπος για να διαπιστώσει κανείς την ύπαρξη της ψυχικής αδράνειας, το να παρακολουθήσει δλδ τις σκέψεις του και τη συμπεριφορά του γενικότερα. Το να παραμείνει συγκεντρωμένος στο τι σκέφτεται και κάνει και να προσπαθήσει να αποφύγει να κινηθεί από συνήθεια.

Οι έξεις δεν εμφανίζονται κατανάγκη σε ένα λογικό ή ασφαλές πλαίσιο. Είναι θέμα χαρακτήρα και βιωμάτων περισσότερο το πώς σκέφτεται και συμπεριφέρεται ο καθένας και αν ακολουθεί "λογικές" ή "τολμηρές" ατραπούς … αλλά πάντα μηχανικά σαν καλοκουρδισμένος.
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό Mythos » Πέμ Αύγ 25, 2005 12:59 pm

skiaxtro έγραψε:...
ʼναρωτιέμαι γιατί άραγε είναι δύσκολο να αποδεχτούμε οτι οι έξης (που οδηγούν σε ψυχοκινητική αδράνεια) προσφέρουν ασφάλεια και γαλήνη μιας και διατηρούν την πίστη στα σημεία αναφοράς ,μειώνουν το ψυχικό ρίσκο εξασφαλίζοντας μικρότερες σπατάλες ψυχοενέργειας ;
Απο πότε είναι μεμπτός οποιοσδήποτε μηχανισμός εξασφαλίζει την ισορροπία;


Κατ' αρχην δεν φταινε μονο οι Εξης. Και οι Πεντες τα ιδια κουμασια ειναι. Διεκδικουν δικαιωματα απο την Συνειδηση. Δηλαδη με αλλα λογια, το ζητημα ειναι ενα ψυχο-πολιτικο παιχνιδι εξουσιας. Η Συνειδηση ειναι απολυτα λογικο να βλεπει με καχυποψια τις προσπαθειες των εξεων (αλλα και των πέντεων οπως προελεχθη;)) να σφετεριστουν μερος της εξουσιας που ασκει η τελευταια πανω στο σωμα. Και ετσι προκυπτει μια εμφυλια κοντρα που μερικες φορες μας κανει να τραγουδαμε ασυναρτητους στιχους οπως φερειπεiν: "φερ' τα βαρυα τσιγαρα μου" ή "βαδιζω και παραμιλω" και ουτω καθέξης. Για να σε προλαβω σου λεω οτι εχω αναπτυξει μια πολυ τρεντυ θεωρια περι του θεματος kai αν θελεις μαλιστα, μπορω να στην εκθεσω αλλα θα παρει χρονο και μπορει να μεινουν πισω οι μεταρρυθμισεις και ο προϋπολογισμος του 2006 οποτε θα οδηγηθουμε σε πληρη "ψυχοκινητική αδράνεια. (Αλλα βεβαια, για αυτο δεν θα φταινε οι εξης. Θα φταινε οι σαρανταεξης τοις εκατο και οι εξηνταεξης δολαριοι το βαρελι.)
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Πέμ Αύγ 25, 2005 2:09 pm

trueseeker έγραψε:
Είναι όντως βασικό να υπάρχουν αυτά τα "σταθερά" σημεία. Αυτό όμως σημαίνει ότι δεν χρειάζεται εξέλιξη ή ανανέωση ακόμα και η "βάση" μας? Βέβαια, εκεί είναι τα σημεία που εμφανίζεται η πιο σθεναρή αντίδραση σε οποιαδήποτε αλλαγή, αλλά οι παγιωμένες απόψεις εμφανίζονται σαν πρόβλημα κυρίως όταν μας οδηγούν σε αυτό που ανέφερα σαν "αυτοματοποίηση".

Αυτός είναι και ο τρόπος για να διαπιστώσει κανείς την ύπαρξη της ψυχικής αδράνειας, το να παρακολουθήσει δλδ τις σκέψεις του και τη συμπεριφορά του γενικότερα. Το να παραμείνει συγκεντρωμένος στο τι σκέφτεται και κάνει και να προσπαθήσει να αποφύγει να κινηθεί από συνήθεια.



Αλλαγές στη βάση μας;
και εδω εισέρχεται και ο παράγοντας "Χρόνος" αρρηκτα συνδεδεμένος με το φόβο της φθοράς και κατ'επέκταση του θανάτου.
Αν και υπάρχει διαφοροποίηση (και όχι απαραίτητα εξέλιξη) στα μοντέλα συμπεριφοράς και στις ιδέες που υιοθετεί κάποιος ωστόσο ο ρυθμός διαφοροποίησης φθίνει όσο περνά ο χρόνος μέχρι που μηδενίζεται.
Παρατηρώ ότι όσο μεγαλώνει κανείς τόσο πιο αμετακίνητος γίνεται στις θέσεις του,στον τρόπο σκέψης του.
Δεν είναι απλά το "ρούχο" που κάποτε βρήκε οτι είναι στα μέτρα του΄.Γίνεται το ίδιο το πετσί του.
Γιατί δοκιμάστηκαν απο τις συνθήκες και απέδειξαν αυτά τα "πλατώματα"
ότι ανταποκρίνονται στις ανάγκες στο πνεύμα της οικονομίας ενέργειας και χρόνου.Ισως τομ αφήνουν και λιγότερο εκτεθειμένο στις φθορές με όσα είναι νέα και "ξένα" ως προς αυτόν.
Και έτσι εμφανίζονται σαφείς ενδείξεις οτι ισχύει η θεωρία της "αυτο-ομοιότητας" και στο προσωπικό μικροσύμπαν-'αλλάζουν μόνο οι πρωταγωνιστές και όχι η έκβαση'.

Και απο τη στιγμή που κυριαρχεί η αδράνεια σημαίνει οτι τα ωφέλη τελικά
είναι περισσότερα απο τις ζημίες...σε βάθος χρόνου.


Μύθε
στο πόστ σου διακρίνω μια περίοδο εκ-πτώσεων
Ας πουμε λοιπόν οτι είναι οι Εξις ή μήπως οι Εξοις;
Πάντως διαφαίνεται η κυριαρχία των έξεων (για να αποφύγουμε τα διλλήματα με τις εξεις/ις/οις ) στη Συνείδηση.(εμοτικονπουκλεινειτοματικαισηκώνειτοχερι)
Και προκύπτει η απορία περι του "τι είναι Συνείδηση";
(διλληματίζομαι εγκέν...
μήπως κακώς έπραξα και εξέφρασα αυτην την απορία
και διαβάσω πάλι για Δύο και γενναιόδωρα προσφέρω Πέντε ή Ενα;....
Είναι βλέπεις και οι έξεις στη μέση)
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Επόμενο

Επιστροφή στο φιλοσοφία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Google [Bot] και 3 επισκέπτες

cron