περιβάλλον

Υγεία

τα του μεγάλου μας οίκου...

Υγεία

Δημοσίευσηαπό Athena » Σάβ Ιαν 18, 2003 3:31 pm

Ας μιλήσουμε λίγο για τα βακτηρίδια... αυτούς τους παρεξηγημένους οργανισμούς εναντίων των οποίων οι εταιρείες καθαριστικών έχουν εξαπολύσει έναν απίστευτο πόλεμο την τελευταία δεκαετία. Βέβαια ο νικητής ακόμα δεν αναδείχτηκε...

Τα βακτηρίδια για την εξέλιξη τους, έχουν την ικανότητα να λαμβάνουν γενετικό υλικό από άλλα βακτηρίδια, ακόμα και από ορισμένα με τα οποία δεν έχουν σχέση. Με αυτό τον τρόπο αποκτούν άμεσα αντοχή στα αντιβιοτικά δίχως να χρειάζεται να περάσουν από τη διαδικασία σταδιακών εναλλαγών.
Τα βακτηρίδια κατέχουν διάφορες μεθόδους για να αποκτήσουν σημαντικό γενετικό υλικό, οπότε ‘καταπατούν’ τους νόμους της κοινής γενετικής μετεξέλιξης. Μια διαδικασία μετάβασης γενετικού υλικού γίνεται ως εξής, ένα βακτηρίδιο που περιβάλλει κάποιο συγκεκριμένο πλασμίδιο απλώνει μια αλυσίδα πρωτεϊνών σε κάποιο άλλο βακτηρίδιο που τυχαίνει να το πλησιάσει, πραγματοποιεί ένα αντίγραφο του γενετικού του υλικού και το περνάει στο πλασμίδιο του παραλήπτη. Εάν ο πυρήνας του αρχικού βακτηριδίου τυχαίνει να έχει γονίδια που αντιστέκονται στα αντιβιοτικά, τότε αυτές οι ιδιότητες περνάν και στο νέο πυρήνα.
Σε ένα περιβάλλον πραγματικά πνιγμένο στα αντιβιοτικά, όπως είναι το χώμα των χωραφιών όπου τα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται κατά κόρον για την ανάπτυξη των καρπών, ή σε νοσοκομεία όπου χορηγούνται προληπτικά φάρμακα για μεταδοτικές ασθένειες, τέτοιες μεταφορές πλασμιδίων είναι δυνατό να οδηγήσουν σε τρομακτική αύξησης της αντοχής των βακτηριδίων στα αντιβιοτικά, δεδομένου ότι ο κάθε παραλήπτης αργότερα γίνεται δότης.
Τα βακτηρίδια όμως έχουν την ικανότητα να λαμβάνουν απλό DNA και να ενσωματώνουν το γενετικό υλικό στο χρωμόσωμά τους. Επιστήμονες ανησυχούν με τη χρήση γενετικά μεταλλαγμένων σπόρων, οι οποίοι περιέχουν γονίδια με αντοχή στα αντιβιοτικά. Αυτοί οι σπόροι μπορούν να αποτελέσουν πηγή γενετικού υλικού για τα βακτηρίδια, τα οποία μπορούν να συλλαμβάνουν τα ανθεκτικά γονίδια και να τα μεταφέρουν με τη σειρά τους σε άλλα βακτηρίδια.

Όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε λοιπόν αντιβιοτικά (σε ανθρώπους και ζώα), φυτοφάρμακα, γενετικά μεταλλαγμένους, ανθεκτικούς σπόρους, καθαριστικά και οποιαδήποτε άλλη τεχνητή μέθοδο για να αποκτήσουμε ένα περιβάλλον πλήρως απολυμασμένο, αποστειρωμένο και υγιές, τα βακτηρίδια ενσωματώνουν στον πυρήνα τους τις ανθεκτικές ιδιότητες και αποκτούν με τη σειρά τους όλο και μεγαλύτερη αντοχή στις ουσίες αυτές. Αποτέλεσμα ... τα αντιβιοτικά να μην μπορούν να θεραπεύσουν τις παθήσεις, οπότε έρχονται με τη σειρά τους οι φαρμακοβιομηχανίες για να κατασκευάσουν το υπέρ – αντιβιοτικό, μέχρις ότου τα βακτηρίδια αποκτήσουν αντοχή και σε αυτό... κ.ο.κ.
Athena
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 46
Εγγραφή: Κυρ Δεκ 01, 2002 4:35 am
Τοποθεσία: Αθήνα

Δημοσίευσηαπό Korgull_x » Σάβ Ιαν 18, 2003 3:40 pm

3ereis ti fragka vgazoun oi farmakotriftomhxanies?

siga mhn afhsoun thn alh9eia na kykloforhsei!!!
ase pou ta perissotera einai lhgmena..........


aisxos...

h monh lysh : mesogeiakh diatrofh, kai :
otan enas an9rwpos einai se poly mikrh hlikia [1-6 mhnwn] anaptyssei to anosopoihtiko tou systhma... ama ton mpoukwnoume farmaka kai m******s, fysiko einai na ginei eyalwtos stis as9eneies.... poso mallon pou meta 9a sthrizetai se ayta....

ara, loipon, ta farmaka, kala ta lene oi amerikanoi "DRUGS"... akrivws prokaloun e3arthsh... e3arthsh me koustoumi kai gravata....



egw eimai ena apo ta paidia pou mpoukwnan oi dikoi tous apo mikra me farmaka kai 3erw......
ena aplo synaxi diarkei se mena 3 vdomades....
Άβαταρ μέλους
Korgull_x
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 429
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:32 am
Τοποθεσία: Maroussi, Athens,

Δημοσίευσηαπό Sofia » Κυρ Ιαν 19, 2003 9:20 pm

Διάβαζα πρόσφατα ότι το 60% των ασθενών στα νοσοκομεία παίρνει κάποιου είδους αντιμικροβιακή αγωγή, χωρίς αυτό να είναι πάντα απαραίτητο. Κι αυτό γιατί με την ανάπτυξη των ανθεκτικών στελεχών των μικροβίων, δημιουργήθηκαν μεγάλα προβλήματα λοιμώξεων στα Νοσοκομεία που για να αντιμετωπιστούν χρειάστηκε να δοθούν όλο και πιο δραστικά αντιβιοτικά. Τελικά γίνεται ένας αγώνας δρόμου, από τη μια μεριά η Φαρμακολογία προσπαθεί να βρεί πιο δραστικά φάρμακα και από την άλλη οι μικροοργανισμοί που προσπαπαθούν να τα αντιμετωπίσουν αναπτύσσοντας ανθεκτικότητα σε αυτά.
Το πρόβλημα δεν είναι οι φαρμακευτικές εταιρείες, που στο κάτω-κάτω είναι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Έτσι κι αλλιώς, η αγορά του φαρμάκου ανθεί. ʼντε να πείσεις εκείνους που στήνονται στις ουρές στα ιατρεία, ότι αν δεν πάρουν μια σακκούλα χάπια θα ζήσουν καλύτερα και φυσιολογικότερα. Και βέβαια γιατρός που δεν γεμίζει τη συνταγή του βιβλιαρίου με ένα κάρο φάρμακα που μόνο ο φαρμακοποιός μπορεί να διαβάσει, είναι άσχετος! Να ρυθμίσουμε λίγο το "ζάχαρο", νά και μια πολυβιταμίνη για "τόνωση", πάρε και ένα χάπι για τις καούρες, πάρε ένα χάπι για να κοιμάσαι, πάρε και σκόρδο σε χάπια για την καρδιά (!), και μια ασπιρίνη την ημέραγια την κυκλοφορία (παιδική, επειδή έχει ωραία γεύση). Τα φάρμακα θα έπρεπε να πουλιούνται στα μπακάλικα, αφού τα φαρμακεία πλέον έχουν γίνει μπακάλικα (για τα περισσότερα φάρμακα πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν χρειάζεται ιατρική συνταγή για να τα αγοράσεις).
Sofia
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 20
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 1:35 am

Δημοσίευσηαπό chili » Κυρ Ιαν 19, 2003 9:21 pm

Παιδιά συμφωνώ απόλυτα με τη θέση σας απέναντι στα φάρμακα,στα αντιβιωτικά κυρίως, αλλά και στην ανθεκτικότητα που τα βακτηρίδια αποκτούν. Πράγματικά η χρήση φαρμακευτικών ουσιών πρέπει να γίνεται με μέτρο.Στα νοσοκομεία γίνονται καθημερινά επισκέψεις φαρμακευτικών αντιπροσώπων οι οποίοι προωθούν τα προϊόντα της εταιρίας τους στο ιατρικό προσωπικό. Οι γιατροί που υποστηρίζουν φάρμακα κάποιας εταιρίας και αυτά συνταγογραφούν στους ασθενείς τους, έχουν "εύνοια" απο την εταιρία και έτσι όλοι κερδίζουν σε βάρος του ασθενή. Επιπλέον παρατηρείται συχνά οι φαρμακοποιοί να προτείνουν στους γιατρούς,μέσω της φωνής των ασθενών, να αλλάξουν την εταιρία του φαρμάκου που έχουν συνταγογραφήσει είτε γιατί δεν είναι η εταιρία που υποστηρίζεται απο το φαρμακείο, είτε πολύ απλά ακόμα και αν το φάρμακα της εταιρίας είναι σε έλλειψη στο συγκεκριμένο φαρμακείο.Επομένως για να μη χάσουν τον πελάτη, προτείνοντάς του κάποιο άλλο φαρμακείο που θα διαθέτει το φάρμακο, δε διστάζουν να του δώσου την ίδια φαρμακευτική ουσία άλλης εταιρίας, κάτι που βέβαια δε γίνεται χωρίς και την σύμφωνη γνώμη του ιατρού.Επιπλέον θα ήθελα να προσθέσω οτι σε όλα τα νοσοκομεία οι ναρκοτικές ουσίες βρίσκονται σε κάποιο ειδικό φυλάκιο με διπλές κλειδαριές, ακόμα και με συναγερμό στα σύγχρονα νοσοκομεία, και καταγράφεται κάθε φόρα η χρήση τους (φτάνει να σας πω οτι το περίβλημα απο τις ουσίες αυτές που χρησιμοποιούνται παραμένει προς μέτρηση μέσα στο ειδικό φυλάκιο),όμως παρόλα τα μέτρα αυτά πολύ συχνά παρατηρούνται ελλείψεις ναρκοτικών ουσιών,αδικαιολόγητες!
chili
new member
 
Δημοσιεύσεις: 15
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 1:31 am

Δημοσίευσηαπό 3ΤΛ » Σάβ Ιουν 25, 2005 12:27 am

Το 1994 ήταν χρονιά σταθμός για όσους ασχολούνται με την αντοχή των μικροβίων στα αντιβιοτικά. Σε νοσοκομείο της Ν. Υόρκης είχαμε τον πρώτο θάνατο (καταγεγραμένο ενοείται) από σταφυλοκοκική λοίμωξη. Πρώτο από την εποχή που αποκαλύφθηκε η πενικκιλίνη. Η εξέλιξη αυτής της κατάστασης ήταν τόσο εφιαλτική, όσο δεν θα μπορούσε να φανταστεί και ο πιο διεστραμένος νους στην εποχή του Φλέμινγκ. Για να κατανοηθεί το μέγεθος της απειλής, αρκεί να σας πω ότι η έρευνα με σκοπό την εύρεση τρόπων πρόληψης της αντοχής, αποτελεί τον κύριο άξονα των επιδοτήσεων της έρευνας στις βιολογικές επιστήμες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Που οφείλεται αυτή η εξέλιξη? Μα που αλλού? Στην πλεονεξία, στην αμετροέπια που μας χαρακτηρίζει. (Φυσικά ο atomant θα μπορεί να το αναπτύξει καλύτερα). Στην βιαιότητα. Μεταφράσαμε το "πόλεμος πατήρ πάντων" του Ηράκλειτου εντελώς αυθαίρετα και απαίδευτα σε "εξολόθρευση μήτηρ πάντων". Δεν ταιριάζει κάτι στην αισθητική μας? Ας το εξολοθρεύσουμε. Δεν μάθαμε στο σχολείο ότι ο άνθρωπος είναι η κορωνίδα της δημιουργίας?
Και τι κάναμε?

Ντοπάραμε όλα τα οικόσιτα ζώα. Δισεκατομύρια τόνοι τετρακυκλίνης παράγονται κάθε χρόνο για προσθήκη στις ζωοτροφές. Κάθε συσκευασμένη ζωοτροφή που αγοράζετε έχει μέσα και την "αναγκαία" προσθήκη αντιβιοτικού. Μάθετε να διαβάζετε τα ψιλά γράμματα!

Ψεκάσαμε φρούτα και λαχανικά. Για να αποκτήσουν ωραία εμφάνιση, απαστράπτουσα, γιατί το μάτι μας κρίνει από την επιφάνεια..... Χιλιάδες τόνοι, ακόμα και τελευταίας εξέλιξης, αντιβιοτικών ψεκάζονται κάθε χρόνο πάνω σε μήλα και πιπεριές.

Προσπαθήσαμε να αποστειρώσουμε τα πάντα. Το δέρμα, τις επιφάνειες, ακόμα και το στόμα μας. Είναι δυνατόν πάνω σε τόσο λαμπρές μορφές ζωής όπως εμείς, να επιτρέπεται να σταθεί ένα ποταπό είδος όπως τα μικρόβια? Σκοτώστε τα. Έτσι βάλαμε αντισηπτικά παντού. Ακόμα και στις οδοντόκρεμες.

Λογαριάζαμε όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Και καταφέραμε να επιτύχουμε το ακατόρθωτο. (Πραγματικά μας αξίζουν διαπλανητικά συγχαρητήρια). Αυτό που δεν έγινε στην γη για δισεκατομύρια χρόνια, η αντοχή των μικροβίων στα αντιμικροβιακά, να το πετύχουμε μέσα σε 60. Γιατί μην ξεχνάτε ότι οι αρχικές μορφές αντιβιοτικών, η πενικιλίνη για παράδειγμα είναι φυσικές. Προυπήρχαν. Δεν τις "ανακαλύψαμε", τις αποκαλύψαμε.

Αλλά η φύση πολεμά δηλ. συναγωνίζεται δεν εξολοθρεύει, συναγωνίζεται με σκοπό την επίτευξη ισορροπίας. Όλοι μπορούν να ζήσουν σε ένα τόσο όμορφα διαμορφωμένο περιβάλλον, αλλά αυτός που ξεφεύγει αυτοαποβάλεται.

Πως?

Ήδη το 20% των στελεχών του μυκοβακτηριδίου της φυματίωσης είναι ανθεκτικό στα συνήθη αντιφυματικά. Τι σημαίνει αυτό? Ότι 20% των ανθρώπων που θα νοσήσουν από φυματίωση δεν έχουν κανένα μέσο βοήθειας άλλο από το αμυντικό τους σύστημα. Ξαναγυρίζουν δηλ. στην εποχή των σανατορίων και του πνευμονοθώρακα.
Ας μην αναφέρω τι γίνεται με άλλα μικρόβια!

Μην ανησυχείται όμως και πολύ, τα πράγματα δεν είναι όπως ακριβώς τα φαντάζεστε. Είναι ακόμα χειρότερα.
Επιτέλους!
3ΤΛ
super member
 
Δημοσιεύσεις: 310
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 16, 2005 12:12 am

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Σάβ Ιουν 25, 2005 2:35 am

Απο την αρχή της εμφάνισης των οργανισμών ένας απο τους μηχανισμούς ρύθμισης των πληθυσμών ήταν και είναι οι παθογόνοι μικροοργανισμοί.Ακόμα και τα βακτήρια έχουν τους καταστροφείς τους (βακτηριοφάγοι=ιοί που πολλαπλασιάζονται μέσα σε βακτήρια καταστρέφοντας τα).Ετσι λοιπόν και με αυτόν τον τρόπο παρεμποδίζεται η υπεραυξηση ενός πληθυσμού εις βάρος αλλων και τελικά αποφεύγεται η διατάραξη της ισορροπίας των οικοσυστημάτων.


Η αλματώδης ανάπτυξη της επιστήμης και ειδικά της Ιατρικής στην προσπάθεια να επιμηκυνθεί ο μέσος όρος ζωής έχει ως αποτέλεσμα την υπέρχρηση μεταξύ άλλων και των αντιβιοτικών με τα αποτελέσματα που αναφέρθησαν πιο πάνω.(εμφάνιση ολοένα και ανθεκτικότερων βακτηριακών)

Αλλά το πρόβλημα δεν είναι μονο τα αντιβιοτικά.Μην είμαστε ομως τόσο κοντρόφθαλμοι.
Είναι και οι μεταμοσχεύσεις ,
είναι και τα αντιπηκτικά,
είναι και τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα,
είναι και οι ακτινοβολίες,
είναι και το ΑΖΤ και οι υπόλοιπες πενηντακατι αντιρετροικές ουσίες,
είναι και τα εμβόλια,
είναι και η εξωσωματική γονιμοποίηση,
είναι και ινσουλίνη (60.000 + εκατομμύρια διαβητικοι στον κόσμο επιβιώνουν εξαιτίας της οικονομικά προσιτής ινσουλίνης που παράγεται απο γονιδιακα τροποποιημένους μικροοργανισμούς),
είναι οι παραγοντες που χορηγούνται στους αιμοροφιλικούς,
είναι και η γονιδιακή θεραπεία που θα δώσει πολλα χρόνια ζωής στους πάσχοντες απο μεσογειακή αναιμία
είναι το κέντρο υγείας της περιοχής σας

Είναι και η απλή χλωρίωση του νερού
είναι και η παστερίωση των τροφών
είναι και το σαπούνι
και ...και..

Ολα αυτα που ανεβάζουν το μεσο όρο ζωής στα 73-75 χρόνια και εξασφαλίζουν 'ποιότητα' (τι ομορφη λέξη) σε εμάς και στους ανθρώπους που αγαπάμε.
Ετσι λοιπόν για τόσα χρόνια ο καθένας απο εμας θα συνεχίσει να ρυπαίνει το περιβάλλον,να συμμετέχει στην ενεργειακή απομύζηση του πλανήτη,θα αναπαράγεται συμβαλλοντας στον υπερπληθυσμό (αμεσα ή έμμεσα).



**Δεν είναι θέμα αισθητικής η καταστροφή των μικροοργανισμών.Δεν είναι τόσο ποιητικό το θέμα.
Ούτε θέμα βίας λές και η βία είναι ενα ανθρώπινο χαρακτηριστικό.
Ενδογενώς υπακουουμε σε αλλους φυσικούς μηχανισμούς όπως ο διαειδικός ανταγωνισμός (και ο ενδοειδικός...ευτυχώς ) μιας είναι και αυτοί μηχανισμοί ρύθμισης της ισορροπίας.
Η φύση δεν γνωρίζει το συναγωνισμό, 3ΤΛ.Τον ανταγωνισμό εχει ως γονιδιακή εγγραφή.



Σε μια τέτοια κουβέντα λοιπόν αναρωτιέμαι πόσοι απο αυτούς που λέμε
" ο Ανθρωπος καταστρέφει το περιβάλλον" θα αρνιόμασταν στον ανθρωπο που αγαπάμε την ιατροφαρμακευτική περιθαλψη;

Γιατί θα πρέπει να μειωθεί ο ανθρώπινος πληθυσμός ακόμα και με αυτον τον τρόπο..


Γιατί έχω την αμυδρή υποψία ότι οταν κατηγορούμε τον Ανθρωπο μιλάμε εντελώς αόριστα..

'Η οταν μιλάμε για μείωση του ανθρώπινου πληθυσμού έχουμε στο μυαλό μας .........τους άλλους...









υγ. μιας και τωρα το ανακάλυψα το ενδιαφέρον θέμα..
Να σημειώσω ότι τα βακτήρια ως προκαρυωτικοί οργανισμοί δεν έχουν πυρήνα και συνήθως πολλαπλασιάζονται με απλη διαίρεση (μονογονικά χωρίς μιξη γενετικου υλικού).
Η "πίεση¨" που ασκείται πανω τους προκειμένου να εξοντωθούν μπορεί να οδηγήσει σε τυχαίες μεταλλάξεις και εμφάνιση γονιδίων ανθεκτικότητας στις αντιβιοτικές ουσίες.
Η συνέχεια ειναι οπως περιγράφηκε στο εισαγωγικό ποστ.
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό 3ΤΛ » Σάβ Ιουν 25, 2005 11:30 pm

Aγαπητό σκιάχτρο. Αν το γράμμα που έγραψες είναι απάντηση στο δικό μου, αυτό σημαίνει πως δεν κατάλαβες λέξη απ' όσα έγραψα. Πουθενά δεν έδειξα ότι καταφέρομαι συλλήβδην εναντίον της Ιατρικής (άλλωστε σε κανένα σημείο δεν αναφέρομαι στην Ιατρική). Σε κανένα σημείο δεν καταφέρθηκα εναντίον των εμβολίων ή της παστερίωσης, προϊόντα της έρευνας του Παστέρ (πατέρα της σύγχρονης μικροβιολογίας και ανοσολογίας - παρόλο που ο άνθρωπος δεν ήταν γιατρός αλλά φυσικός) Σε κανένα σημείο δεν αναφέρομαι κατά της χλωρίωσης του πόσιμου νερού ή΄της χρήσης του σαπουνιού, ούτε κατά της ορθολογικής χρήσης των αντιμικροβιακών ή χημειοθεραπευτικών εν γένει παραγόντων, ούτε και για την απολύμανση των χειρουργίων ή την αποστείρωση των χειρουργικών εργαλείων (για το τελευταίο δεν είπες τίποτα αλλά σε προλαβαίνω).
Επίσης δεν αναφέρθηκα στον "άνθρωπο". Θα πρόσεξες ότι αναφερόμουν σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. Θα μπορούσα να πω "τι κάνει ο άνθρωπος?" μόνο αν ήμουν άλογο ή εξωγήινος. Ανήκω στο ανθρώπινο είδος κι αυτά που "κάνουμε" τα πράττουμε όλοι μαζί.

Αυτά για να αποφευχθούν παρεξηγήσεις.

Επιμένω όμως πως έχουμε ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας. Επιμένω επίσης και στην χρήση του όρου συναγωνισμός, και θα εξηγήσω αναλυτικά γιατί.

Ας υποθέσουμε ότι όλη η οργανική ουσία που υπάρχει πάνω στην γη και τα παράγωγά της (πετρέλαιο, άνθρακες κάθε μορφής κλπ) αναλυόταν εις τα εξ ων συνετέθεισαν, δηλ. διοξείδιο του άνθρακα, νερό και διάφορα άλλα στοιχεία. Η γη τότε θα γινόταν ένας εξαιρετικά αφιλόξενος πλανήτης, με συγκέντρωση διοξειδίου που δεν θα επέτρεπε την ανάπτυξη των ανώτερων μορφών ζωής, αύξηση της θερμοκρασίας, κατακερματισμό της προστατευτικής ασπίδας του όζοντος για την υπεριώδη ακτινοβολία.
Αντί γι αυτό τι γίνεται? Το φυτοπλαγκτόν των ωκεανών, μαζί με τα φυτά της ξηράς, αναλαμβάνει να μετασχηματίσει το διοξείδιο σε οργανική ουσία και στο απαραίτητο για τα ζώα οξυγόνο, το οξυγόνο μετατρέπεται με τους κεραυνούς σε όζον και έτσι έχουμε ασπίδα κατά της υπεριώδους. Αν όμως το φυτοπλαγκτόν υπεραναπτυχθεί θα καταστρέψει τον εαυτό του. Γιαυτό αναλαμβάνουν άλλες ζωϊκές μορφές να το περιορίσουν, αυτές περιορίζονται από άλλες κοκ, και έτσι έχουμε τον σχηματισμό της περίφημης τροφικής αλυσίδας.
Ο περιορισμός όμως αυτός δεν είναι ανταγωνιστικός. Είναι συμβιωτικός . Δηλ. όλες οι ζωϊκές μορφές συναγωνίζονται με σκοπό την επιβίωσή τους σ' αυτόν τον αφιλόξενο πλανήτη που προαναφέραμε. Τη γη.
Ο ανταγωνισμός έχει σαν σκοπό την επικράτηση και αυτό γίνεται με την εξολόθρευση του άλλου. Καμία ζωϊκή μορφή εκτός από εμάς δεν προσπαθεί να εξολοθρεύσει.
Ανοίγω μια παρένθεση για να σας αναφέρω ένα παράδειγμα που έκανε και σε μένα εξαιρετική εντύπωση. Στην λίμνη που έχω στον κήπο μου, κατοικεί ένας βάτραχος. Τον αφήνω ελεύθερο γιατί εκτός από το πολυ όμορφο κράξιμο, τρώει και τα κουνούπια. Σας πληροφορώ ότι πάντα η λίμνη έχει μέσα νύμφες κουνουπιών. Ποτέ δεν τις τρώει όλες. Πάντα αφήνει ένα μέρος να ζήσουν. Δεν εξολοθρεύει.
Έχω την γνώμη ότι πρέπει να προσέχουμε τι λέξεις χρησιμοποιούμε στις εκφράσεις μας γιατί οδηγούν συχνά σε λανθασμένα συμπεράσματα κι αυτά με τη σειρά τους σε λανθασμένες πράξεις. Η ΄"ανταγωνιστικότητα" της φύσης έχει μετατραπεί για παράδειγμα σε μια παγκόσμια ιδεολογία και σε δικαιολογία για την πνευματική μας απραξία αφενός, αφετέρου σε ένα συγχωροχάρτι για όλες τις ανομίες μας.
Τι γίνεται όμως στον απτό και άγνωστο μικρόκοσμό μας? Τι γίνεται με τα μικρόβια? Αυτά δεν θέλουν να μας εξαφανίσουν? Και βέβαια όχι. Συμβιώνουμε μαζί τους. Συναγωνιζόμαστε για ένα "καλύτερο αύριο". Τι ενοώ?
Σε όλες τις επιφάνειες του σώματός μας που έχουν επαφή με το περιβάλλον(δέρμα, γαστρεντερικό και αναπνευστικό σύστημα) κατοικούν μικρόβια. Αυτά ανήκουν στην λεγόμενη "φυσιολογική χλωρίδα". Στείρες μικροβίων είναι μόνο οι εσωτερικές περιοχές του σώματος πχ αίμα. Η φυσιολογική μας χλωρίδα αποτελείται από πολλά είδη μικροβίων, όπως σταφυλλόκοκους, στρεπτόκοκους, εντερόκοκους, κολοβακτηρίδια, σχιζομήκυτες, μύκητες και πολλά άλλα. Αυτά τα μικρόβια όχι μόνο δεν είναι ανταγωνιστικά προς εμάς, αλλά μας είναι και απολύτως απαραίτητα για να ζήσουμε. Προστατεύουν τους βλενογόνους μας φτιάχνοντας ένα προστατευτικό φίλμ που αποτρέπει την άνετη εγκατάσταση άλλων ξένων μικροοργανισμών, μας επιτρέπει την απορρόφηση βιταμινών και άλλων απαραίτητων στοιχείων που χωρίς αυτά δεν θα μπορούσαμε να το κάνουμε, κα. Εμείς με την σειρά μας τους δίνουμε ένα κατάλληλο περιβάλον για να ζήσουν. Δεν υπάρχει κανένας ανταγωνισμός. Αντίθετα ισορροπία. Αν όμως αυτή η ισορροπία διαταραχτεί, τότε μπορεί να γίνουν "ευκαιριακά παθογόνα". Όπως και όταν μεταναστεύσουν σε στείρες περιοχές. Τότε βέβαια χρειάζεται να πάρουμε αντιβιοτικά αλλά όχι πάντα. Γιατί στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων ο οργανισμός κατορθώνει να επαναφέρει την ισορροπία με το αμυντικό του σύστημα. Πάντα υπήρχαν ευκαιριακά παθογόνα, και πριν αρχίσουν να χρησιμοποιούνται τα χημειοθεραπευτικά, δεν εξαφανίστηκε το ανθρώπινο είδος.
Υπάρχουν βέβαια και τα αμιγώς παθογόνα όπως το τερπόνημα το ωχρό που προκαλεί τη σύφιλη, ή το κλωστηρίδιο του τετάνου. Αυτά δεν μπορούν να συμβιώσουν, αλλά αυτοπεριορίζονται. Δεν μπορούν να ζήσουν μακρυά από εμάς.
Μόνο στους ιούς παρατηρείται η ανταγωνιστικότητα. Αυτοί για να αναπαραχθούν πρέπει να σκοτώσουν. Εξ ορισμού. Αλλά κι αυτοί αυτοπεριορίζονται μέσω αυτής τους της ιδιότητας. Δεν μπορούν να ζήσουν μακρυά από ζωντανό κύτταρο. Και φυσικά οι υπόλοιποι οργανισμοί τους ξεπληρώνουν με το ίδιο νόμισμα. Τα περισσότερα φυσικά αντιμικροβιακά είναι αντιϊκά και μάλιστα ισχυρά αντιϊκά.
Οι μεταλλάξεις τώρα. Εξαιρετικά μεγάλο και δυσκατανόητο θέμα. Ελάχιστα γνωρίζουμε γιαυτές. Το σίγουρο είναι όμως ότι στην περίπτωση των μικροβίων οι μεταλλάξεις που οδηγούν σε αντοχή δεν αναπτύσονται όταν τα σκοτώνουμε, αλλά όταν τα χαϊδεύουμε. Όταν δηλ. οι συγκεντρώσεις των φαρμάκων είναι κάτω από τα επίπεδα που τα σκοτώνουν. Η πίεση (stress) που φαίνεται ότι αναπτύσουν όταν έρχονται σε επαφή με κάποιο βλαπτικό παράγοντα, δεν είναι αποτέλεσμα του ίδιου του παράγοντα, αλλά μάλλον σύστημα άμυνας των ίδιων των μικροβίων. Δηλ. μειώνουν την ανάπτυξή τους με σκοπό να επικεντρώσουν όλη την ενέργειά τους στην άμυνα, δηλ στην δημιουργία μεταλλάξεων για να ξεφύγουν. Δεν ξέρω λοιπόν αν και κατά πόσο μπορούμε να μιλήσουμε με ελαφριά καρδιά για [τυχαίες μεταλλάξεις.( Γιαυτό μιλάω για αλλαγή νοοτροπίας. Δεν πρέπει να θεωρούμε τίποτα αυτονόητο).
Και τότε, θα ρωτήσετε, γιατί λοιδωρείς την τάση μας να σκοτώνουμε και μας ζητάς να αλλάξουμε νοοτροπία? Γιατί δεν καταφέρνουμε να τα σκοτώνουμε. Γιατί όταν επιδρούμε επάνω τους αυτά αντιδρούν με τον σχηματισμό βιομεμβρανών (biofilm) από τις οποίες ελάχιστα αντιβιοτικά μπορούν να περάσουν και σε τόσο μικρές ποσότητες που δεν επιφέρουν κανένα καλό αποτέλεσμα. Γιατί πολλά από τα αντιβιοτικά που δίνουμε πχ αμινογλυκοσίδες δεν μπορούν να επιδράσουν σε περιοχές φλεγμονής λόγω χημικών ιδιοτήτων. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις επιδρούμε πάνω σε όλα τα μικρόβια που βρίσκονται στο σώμα μας έκτός από αυτά που μας βλάπτουν. Γιατί τα αντιβιοτικά δεν μπορείς να τα στείλεις συστημένα. Πάνε παντού. Γιαυτό και τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί σε σχέση με την αντοχή, αφορούν όχι τόσο παθογόνα μικρόβια, όσο ευκαιριακά παθογόνα, όπως οι σταφυλόκοκοι, οι εντερόκοκοι και τα εντεροβακτηρίδια. Και αυτά τα φιλικά κατά βάση μικρόβια δεν ξέρουν από που τους έρχεται το βλαπτικό ερέθισμα ώστε να πουν: Α! Απ' τον φίλο άνθρωπο είναι? Ας μην μεταλλαχθούμε λοιπόν σήμερα. ʼστο για αύριο.
Εκεί χρειάζεται η αλλαγή νοοτροπίας. Να μιμηθούμε τον τρόπο άμυνας των φυτών. Αλλά είναι δυνατόν τα φυτά, οι μέλισσες και τα μερμύγκια να ξέρουν καλύτερα?

Η μεγαλύτερη βέβαια ανθεκτικότητα δεν έχει δημιουργηθεί από τα φάρμακα που καταναλώνουμε εμείς, αλλά από αυτά που δίνουμε στα ζώα, αυτά που ψεκάζουμε στα φυτά και από τα αντισηπτικά.
Η ειρωνία είναι πως τα αντιβιοτικά στα ζώα δεν τα δίνουμε για να θεραπεύσουμε κάποια ασθένεια, αλλά για την πάχυνσή τους.
Χρειαζόμαστε αλλαγή νοοτροπίας ή όχι?
Ούτε στα φυτά θεραπεύουμε κάτι. Για να είναι πιο ευπαρουσίαστα στον καταναλωτή.
Χρειαζόμαστε αλλαγή νοοτροπίας ή όχι?
Τα αντισηπτικά όμως δεν είναι απαραίτητα? Μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτά? Όχι μόνο μπορούμε αλλά μας βλάπτουν κιόλας. Όταν πχ. πλένουμε τα χέρια μας με αντισηπτικό σαπούνι, αφαιρείται όλη η φυσιολογική επιφανειακή χλωρίδα, και αποκαλείπτεται η εν τω βάθει που αποτελείται κυρίως από παθογόνα που τα κρατάνε εκεί αδρανοποιημένα τα σαπροφυτικά.(ʼλλο ένα περιστατικό συναγωνισμού)
Η αλλαγή της χλωρίδας συνήθως οδηγεί σε υπερανάπτυξη των μυκήτων, γεγονός που το γνωρίζουν καλά όσες γυναίκες έχουν χρησιμοποιήσει κάποτε αντισηπτικό σαπούνι για κολπικές πλύσεις.
Εκτός αυτού τελευταίες έρευνες δείχνουν ότι πολλά αντισηπτικά όπως το τρικλοζάν, που θα το βρείτε παντού, οδηγούν σε διασταυρούμενη αντοχή σε πολλά αντιμικροβιακά, ακόμα κι αν τα μικρόβια δεν έχουν έρθει ποτέ σε επαφή με αυτά.
Χρειαζόμαστε αλλαγή νοοτροπίας ή όχι?
Τα μικρόβια του περιβάλοντος, που μπορεί να είναι ένας εντελώς αθώος βάκιλος, έχοντας αναπτύξει αντοχή σ'ένα αντιβιοτικό, έρχονται σε επαφή με τα δικά μας μικρόβια και ανταλάσουν γεννετικό υλικό, εν προκειμένου το μεταλλαγμένο γονίδιο για την ανθεκτικότητα. Γιατί το γεννετικό υλικό των μικροβίων δεν "γράφει" ανταγωνισμός, αλλά συναγωνισμός και συνεργασία.

Καταπιάστηκα μ' ένα πολύ μεγάλο θέμα. Παρόλο που έχω γράψει ήδη πάρα πολλά δεν το αναπτύσω τόσο καλά όσο θα έπρεπε διότι δεν έχω χρόνο να το κάνω. Με χαρά όμως θα περιμένω διαφωνίες και συζήτηση.

ΥΓ.Το σκιάχτρο αναφέρει πως η χρήση των φαρμάκων αύξησε τον μέσο όρο ζωής στις ανεπτυγμένες χώρες. Και πραγματικά έτσι είναι. Σκεπτόμενος όμως το ζήτημα συλογίστηκα ότι η αύξηση αναφέρεται σε κοινωνίες μετά την βιομηχανική επανάσταση. Τι άραγε γινόταν πριν? Έχω διαβάσει ότι ο Ησίοδος πέθανε σε βαθειά γεράματα, ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης το ίδιο, ο Μαθουσάλας νομίζω 900 χρονών, ο Θουκιδίδης έγραψε την ιστορία του στην σύνταξη όπως θα λέγαμε τώρα. Αυτές οι ηλικίες ήταν ο κανόνας ή η εξαίρεση? Τι συνέβαινε στους παλιότερους χρόνους? Μπορεί κανένας ιστορικός να μας διαφωτίσει?
Επιτέλους!
3ΤΛ
super member
 
Δημοσιεύσεις: 310
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 16, 2005 12:12 am

Δημοσίευσηαπό Mythos » Κυρ Ιουν 26, 2005 11:25 pm

Το γεγονος οτι στα "τεχνοκρατικα δεδομενα" δεν υπαρχει ουσιαστικη διαφωνια, -τουλαχιστον εγω δεν διακρινω διαφωνια, μας οδηγει να υποθεσουμε οτι τελικα το αντικειμενο της συζητησης εχει εννοιολογικο και ενδεχομενα φιλοσοφικο και ιδεολογικο υποβαθρο. Και βεβαια αν κατι τετοιο ειναι αληθεια (και ειναι..) αυτο επιτρεπει και στους μη "ειδικους" να παρουν μερος στην συζητηση και να διατυπωσουν αποψη.

Πραγματι Το γεγονος της συμφωνιας επι των τεχνικων θεματων αναδεικνυει ξανα μια σπουδαια αληθεια που για καποιους λογους τεινουμε να παραμεριζουμε και να παραβλεπουμε. Οτι δηλαδη το ουσιαστικο προβλημα δεν ειναι η επιστημη και η τεχνολογια αυτη καθεαυτη αλλα η διαχειριση της αληθειας που μας προασφερουν. Και αναδεικνυει και την κυριαρχια της ιδεολογιας και της φιλοσοφιας πανω στην τεχνολογια και στην επιστημη.

Δεν υπαρχει ουσιαστικη επιστημονικη ή "τεχνικη" διαφωνια στις θεσεις των δυο (Σκιαχτρου-2ΤΛ). Ειναι φανερο, κραυγαλεα φανερο θα ελεγα, οτι η διαφωνια εχει εντονα εννοιολογικη οσο και φιλοσοφικη και ενδεχομενως ιδεολογικη αφετηρια που οδηγει καταρχην σε "ερμηνευτικη" διαφοροποιηση (οπως αυτη που παρατηρουμε εδω) η οποια στη συνεχεια στην ευρυτερη και πιο συνθετη Ιστορικη μακρο-κλιμακα της, εκδηλωνεται σαν κοινωνικη, οικονομικη πολιτικη και πολιτισμικη αντιπαραθεση που τελικα εχει αμεση επιρροη πανω στο ιδιο το υπο συζητηση φαινομενο, δηλ. την ζωη και την επιβιωση.

Εχουμε δηλαδη εδω μια "συκρουση" του μοντελου του ανταγωνισμου εναντια στο συναγωνιστικο-συμβιωτικο παραδειγμα, μια "συγκρουση" που προσπαθει να απαντησει στο ερωτημα του "πως" γινονται τα πραγματα και συνιστα την μια οψη του παναρχαιου φιλοσοφικου νομισματος. Η αλλη οψη ειναι το γιατι γινονται ολα αυτα (τελεολογικο ερωτημα).

Αυτο που ειναι ενδιαφερον ειναι οτι και οι δυο εκδοχες αν τις "φιλοσοφησει" κανεις εμφανιζουν μειονεκτηματα και αυτο ισως να αποτελει λογικο υπαινιγμο για την μυστηριωδη (προς το παρον) υπαρξη μιας τριτης εκδοχης-ερμηνειας.

Το παραδειγμα του συναγωνισμου δειχνει να εχει δωσει την απαντηση στο ερωτημα και να προτεινει "βιωσιμη" λυση αλλα ετσι καταφευγει σε "υποπτα" ευκολη και προβλεψιμη μεθοδολογια επιβιωσης (που εκτος των αλλων η ρεαλιστικοτητα της δεν υποστηριζεται και πολυ απο την σκληρη, "εχθρικη" γηινη πραγματικοτητα) που γεννα ερωτηματικα για την ορθοτητα της, αφου εχοντας κατανοησει και υιοθετησει την αψεγαδιαστη "συναγωνιστικοτητα-συμβιωτικοτητα", το μονο που μενει πια ειναι να περιμενουμε να μας τελειωσει ο Χρονος, με αλλα λογια εμφανιζει μια θανασιμη τελειοτητα που ακαθοριστα "ενοχλει".

Απο την αλλη μερια, το ανταγωνιστικο μοντελο μολονοτι διατηρει την ευρωστη δυναμικη του ατελους (ανοιχτου?) συστηματος, εν τουτοις καθως υποδεικνυει την ανευ ορων επικρατηση, νομιμοποιωντας την εξολοθρευση των ανταγωνιστικων ειδων, προδιαγραφει την καταστροφικη μοιρα του ετσι οπως συνεβη λ.χ. με τις λαιμαργες κατσικες του Ναπολεοντα στην νησο της Αγιας Ελενης η οπως θα συνεβαινε στον βατραχο του 3ΤΛ που θα πεθαινε φυσικα απο την πεινα αν αφηνοταν να παρασυρθει απο την πολυ συνηθισμενη στο "ανθρωπινο" ειδος, ανεξελεγκτη βουλιμια του.

Με τις παραπανω σκεψεις και επιχειρωντας να δωσω μια λιγολογη απαντηση στο ερωτημα "Χρειαζόμαστε αλλαγή νοοτροπίας ή όχι?" θα ελεγα οτι δεν "Χρειαζόμαστε αλλαγή νοοτροπίας", χρειαζομαστε αλλαγη πολυ περισσοτερων πραγματων εκτος απο νοοτροπια -αν και η αλλαγη νοοτροπιας θα μπορουσε να αποτελεσει μια καλη αρχη. Στην πραγματικοτητα χρειαζομαστε μια ολοκαινουργια θεωρια που παιρνοντας την σκυταλη απο εκει που την αφησαν οι μεγαλοι ανθρωπιστες φιλοσοφοι του διαφωτισμου και του 19ου αιωνα, θα προσπαθησει να λειτουργησει σαν μηχανισμος αποτροπης της επερχομενης βαρβαροτητας και να επιχειρησει να "αφηγηθει" ενα βιωσιμο "ανθρωπινο" μελλον για ολους.
Εντελει, αν το καλοσκεφτει κανεις, ενας νεος διαφωτισμος δεν ειναι υποχρεωτικο να ακολουθησει ενος νεου μεσαιωνα, μπορει καλλιστα να προηγηθει και να λειτουργησει σαν εργαλειο αποτροπης του.
("Αν το καλοσκεφτει κανεις". Χμ! ισως σ'αυτο να ειναι τα δυσκολα..)
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό 3ΤΛ » Δευτ Ιουν 27, 2005 3:35 am

Πράγματι έχεις δίκιο. Είναι από τις λίγες περιπτώσεις που ο τρόπος θεώρησης της αλήθειας μπορεί να επηρεάσει και την ίδια την αλήθεια, λόγω του ότι αποτελούμε μέρος της και έχουμε την δυνατότητα παρέμβασης.
Γιαυτό και ο προβληματισμός πάνω στο θέμα δεν πρέπει να αφορά μόνο τους "ειδικούς". (Αποποιούμαι βέβαια μετά βδελυγμίας αυτόν τον χαρακτηρισμό που μου προσάπτεις)
Όσον αφορά την κριτική σου πάνω στην δική μου θεώρηση έχω να πώ τα εξής: Το αν θα ξενίσει ή θα φοβίσει η τελειότητα που υπάρχει στα βιολογικά φαινόμενα εξαρτάται από την οπτική γωνία θεώρησης. Αν θεωρείς τον εαυτό σου συμμέτοχο της ανάπτυξης και δραστικό παράγοντα αλλαγών, σίγουρα θα σε τρομάξει. Αν πάρεις μια αποστασιοποιημένη θέση σαν παρατηρητής, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να θαυμάσεις.
Και όντως υπάρχει μια μαθηματική λογική, όχι μόνο στο μακρόκοσμο που αναφέραμε, αλλά και στο μικρόκοσμο του κυττάρου. Μια "προβλεψιμότητα" που σε ξαφνιάζει.
ʼλλωστε η σύγχρονη τάση της βιολογίας είναι η προσομίωση των βιολογικών φαινομένων βασισμένη σε μοντέλα μαθηματικής ανάλυσης, με απώτερο σκοπό την πρόβλεψη και την λύση διαφόρων προβλημάτων.
Τώρα αν αυτό που αναφέρεις σαν "περιμένουμε τον χρόνο μας να τελειώσει" εννοείς τον θάνατο, έχω να σου πω το εξής. Η ζωή είναι τόσο τέλεια ακριβώς επειδή υπάρχει ο θάνατος. Η φθορά είναι η δύναμη που έλκει τον χρόνο, ακολουθώντας τον νόμο της εντροπίας του σύμπαντος. Ο θάνατος μας παρέχει και μια συνειδησιακή βεβαιότητα. Πεθαίνω άρα υπάρχω. Αυτή βέβαια είναι εντελώς προσωπική μου άποψη.
Παρόλα αυτά που ανέφερα πρέπει να πω πως η θεωρία του ανταγωνισμού είναι και η κρατούσα στην εποχή μας.

Ο τρόπος προσέγγισης της αλήθειας, μου μοιάζει σαν να είναι και μοχλός ανάπτυξης του πνεύματος. Παρατηρώ στην ιστορία ότι σε σκοταδιστικές εποχές η θεώρηση απομακρύνεται απ' την όποια αλήθεια, ενώ σε ανεπτυγμένες πνευματικά εποχές την πλησιάζει. Βέβαια η προσέγγισή μας δεν επηρεάζει την ίδια την αλήθεια αυτή καθ' αυτή αλλά την δική μας θέση ως προς αυτήν.
Επιτέλους!
3ΤΛ
super member
 
Δημοσιεύσεις: 310
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 16, 2005 12:12 am

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Δευτ Ιουν 27, 2005 4:25 pm

Ανταγωνισμός -συναγωνισμός
και διαφορές στο ιδεολογικό υπόβαθρο.

Αγαπητέ 3 ΤΛ

κάπου στο κείμενο σου γράφεις :

"Έχω την γνώμη ότι πρέπει να προσέχουμε τι λέξεις χρησιμοποιούμε στις εκφράσεις μας γιατί οδηγούν συχνά σε λανθασμένα συμπεράσματα κι αυτά με τη σειρά τους σε λανθασμένες πράξεις"


Παραπέμποντας λοιπόν στα συγχρονα βιβλία οικολογίας θα δεις οτι γίνονται αναφορές περι ενδοειδικού ανταγωνισμού και διαειδικού ανταγωνισμού μιας και ο σκοπός του κάθε έμβιου όντος είναι να εξασφαλίσει μεγαλύτερο χώρο (αύξηση του οικολογικού θώκου) και αυτό επιτυγχάνεται μέσω του όσο γίνεται μεγαλύτερου περιορισμού άλλων.


Το να μετονομάσει κανείς τον ανταγωνισμό σε συναγωνισμό ή ακόμα ατυχέστερα σε συμβίωση μου δίνει την εντύπωση οτι προσπαθεί να ωραιοποίησει την πραγματικότητα.
Η εξολόθρευση και γενικότερα η βία είναι γονιδιακή εγγραφή όσο και αν θέλει κανείς να κλείσει τα μάτια μπροστά στην τραγικότητα αυτού του γεγονότος.
Γιατί τελικά περι αυτού του μεγαλύτερου φόβου πρόκειται: Του φόβου του θανάτου όχι λόγω φυσιολογικής απλά φθοράς αλλά λόγω εξωτερικών μηχανισμών.


Είναι ανταγωνισμός και όχι συναγωνισμός μιας και σε αυτόν τον αγώνα επικράτησης οι ασθενείς ,οι ανάπηροι (οι φορείς γονιδίων που προσφέρουν μειονέκτημα στην επιβίωση) θα γίνουν θηράματα ή θα μείνουν χωρίς τροφή ή χωρίς τη δυνατότητα να αναπαραχθούν -ώστε να εξαφανιστούν και αυτοί και τα μη επιτυχημένες γονιδιακές μεταλλάξεις τους.
"Ο νόμος του ισχυροτέρου"που θα έλεγε και ο παππούς Δαρβίνος

Οι οργανισμοί πλήν του ανθρώπου δε διαθέτουν συνείδηση ούτε λογική.
Δεν επιλέγουν συνειδητά να μην εξαφανιστεί το θήραμα.
Ας δούμε ενα απλοϊκό παράδειγμα.
Εστω σ'ενα οικοσύστημα ,ενα λιβάδι για παράδειγμα, αυξάνεται λόγω αυξημένων βροχοπτώσεων οι πληθυσμοί των φυτών.Λόγω αφθονίας τροφής θα αυξηθούν με τη σειρά τους τα φυτοφάγα ζώα.οσο ομως μεγαλώνει ο αριθμός των φυτοφάγων τόσο μειώνονται τα φυτά.Ο ανταγωνισμός μεταξύ των φυτοφάγων αυξάνει.Οι ισχυροί εκτοπίζουν τους ασθενείς και τα μικρά καταδικάζοντας τους έτσι σε θάνατο είτε λόγω έλλειψης τροφής είτε λόγω αυξημένης θήρευσης.(σε κάποιους πληθυσμούς ενδεχομένως να υπάρξουν και μεταναστεύσεις σε αλλα οικοσυστήματα ,πορεία κατα την οποία πάλι θα πεθάνουν ένας αριθμός αυτών)
Ο ρυθμός θανάτου στους πληθυσμούς των φυτοφάγων είναι μεγαλύτερος απο το ρυθμό γεννήσεων και το μέγεθος του πληθυσμού μειώνεται συνεχώς μέχρι να φτάσει σε εκείνο το επίπεδο όπου οι πηγές ενέργειας και χώρου θα είναι επαρκής.

Υπάρχουν πληθυσμοί ζώων οι οποίοι οταν ξεπεράσουν ενα κρίσιμο όριο (υπερπληθυσμός) τότε ενδογενείς μηχανισμοί οδηγούν τα ζώα αυτά είτε σε καννιβαλισμούς των ομοειδών τους είτε αυτοκτονίες,κοινώς μεγάλο αριθμό φαινομένων βίας.
Ενδογενείς μηχανισμοί που κινητοποιούνται απο το ονομαζόμενο "Στρες αδρεναλίνης".
(Θυμίζουν κάτι αυτά τα φαινόμενα; Ναι ας το πω με παράδειγμα.Δε μένω σε σπίτι με κήπο που να εχει βατράχια.Μένω σε διαμέρισμα και δίπλα μου μένουν και άλλοι.Οι Αλλοι παραβιάζουν το χώρο μου και εγω το δικό τους μιας και δεν επαρκεί.Ακουω τις προσωπικές τους στιγμές και αυτοί τις δικές μου.Είναι τόσο κοντα οι ζωές μας που οι τοίχοι δεν είναι καν διαχωριστικά.Αν παρανοήσω εντελώς ή προλάβουν να παρανοήσουν θα προβούμε σε άσκηση βίας ,ενδεχομένως και -ας το παρατραβήξω- κάποιος απο εμάς να εξαλειφθεί. )

είναι αυτό που ακριβώς αρνείσαι:

"Ο ανταγωνισμός έχει σαν σκοπό την επικράτηση και αυτό γίνεται με την εξολόθρευση του άλλου.

Επικράτηση και "Πόλεμος πατήρ πάντων εστί" αναφέρει και ο προγενέστερος Ηράκλειτος απο το επίπεδο των βακτηρίων έως το επίπεδο των ανθρώπινων κοινωνιών.




Τι πήγε στραβά στη δημιουργία του ανθρώπινου είδους;
Ποια είναι τα βλαπτικά για την επιβίωση του γονίδια;

(....θα χάψω το δόλωμα για μελλοντολογία χρησιμοποιώντας το ανταγωνιστικό μοντέλο που μου άφησε ο Μύθος)

Τα γονίδια που είναι υπεύθυνα για τη Νόηση.
Το πολύστροφο ανθρώπινο μυαλό που είναι συνδυασμός ευφυίας και βλακείας ταυτόχρονα είναι υπεύθυνο για την σημερινή μορφή πάνω στον πλανήτη.
Προσωρινώς μοιάζει να έχει υπερσκελίσει τα εμπόδια που θέτουν οι φυσικοί μηχανισμοί.
Εξαπλώνεται για εξεύρεση πηγών ενέργειας και χώρου εξαφανίζοντας βιοτόπους και είδη οργανισμών-πολλαπλασιάζεται-μεριμνεί για τους απογόνους-υπερσκελίζει τους παθογόνους που εμφανίζονται-αυξάνεται ολο και περισσότερο-εξαπλώνεται όλο και περισσότερο
με εργαλεία τα προιόντα της νόησης (τεχνολογία και επιστήμη) που θαυμάζουμε.
Και οι πηγές λιγοστευουν ολοένα...
και οι άλλοι πληθυσμοί επίσης...
και χάνονται κρίκοι στα τροφικά πλέγματα
και κάποια στιγμή (στο κοντινό μας μέλλον οι δονήσεις θα είναι τόσο έντονες που θα κλονίσουν την υπαρξη μας)

(....ετσι λοιπόν 3ΤΛ είπες οτι δεν καταφέρθηκες εναντίον της Ιατρικής ενώ θα έπρεπε να καταφερθείς μιας και όπως τόνισα στο πρώτο πόστ έχει και αυτή μέρισμα ευθύνης στον ανθρώπινο υπερπληθυσμό)



Και η μόνη αλλαγή νοοτροπίας Μύθε που μπορώ να διανοηθώ για να υπάρξει βιώσιμο μέλλον για τον Homo sapiens είναι να συνειδητοποιήσει οτι πρέπει να οδηγηθεί στο θάνατο.
Να αφήσει το θάνατο να απλωθεί για να μην εξαφανιστεί εντελώς.

και καταλήγω στη διαπίστωση οτι η χειρότερη συμβουλή-κατ'εμέ- σε αυτό το θέμα είναι αυτή που έδωσες...

"Στην πραγματικοτητα χρειαζομαστε μια ολοκαινουργια θεωρια που παιρνοντας την σκυταλη απο εκει που την αφησαν οι μεγαλοι ανθρωπιστες φιλοσοφοι του διαφωτισμου και του 19ου αιωνα, θα προσπαθησει να λειτουργησει σαν μηχανισμος αποτροπης της επερχομενης βαρβαροτητας και να επιχειρησει να "αφηγηθει" ενα βιωσιμο "ανθρωπινο" μελλον για ολους"

Ολους;;
Σε ενα πλανήτη με όρια και ταυτόχρονα τη φύση να ψιθυρίζει για Αθανασία στα κύτταρα μας;


Ο ανθρωπισμός και ο ανθρωποκεντρισμός είναι οι αιτίες που κοιτάμε χάσκοντας την εξαφάνιση μας.
Δυο μεγάλοι πόλεμοι και δέκα μεγάλες μάστιγες στον 20ο αιώνα που άφησαν πίσω τους εκατομμύρια, ανακούφισαν/ζουν πληθυσμιακά τον πλανήτη.
Ανατριχιαστικό ως ιδέα;

Αναλογιστείστε έναν κόσμο χωρίς βία,χωρίς πολέμους,χωρίς πείνα,χωρίς ασθένειες
και πείτε μου τι βλέπετε;

(ενδεχομένως να κάνω λάθος
και
συγκεκριμένα ευελπιστώ να κάνω λάθος...
Ας μου δείξει κάποιος..)



υγ.ας βάλω σε υστερόγραφο τα επι του θέματος:

α)Ξέρεις 3 ΤΛ γιατί οι δυνητικά μη παθογόνοι πήραν το χαρακτηρισμό "δυνητικά" (ή όπως είπες ευκαιριακά);

Γιατί οταν τους δωθούν οι κατάλληλες συνθήκες όπως πχ η πτώση της άμυνας του ανθρώπινου οργανισμού βρίσκουν ευκαιρία να πολλαπλασιαστούν "εκμεταλλευόμενοι" τον παράδεισο που τους βρίσκουν στο ανθρώπινο σώμα γιατί η φύση τους ορίζει "εξάπλωση"
Αυτό το γεγονός απο μόνο του σημαίνει οτι η επικαλούμενη "συμβίωση" υπάρχει μόνο σε συγκεκριμένες συνθήκες.

(τα χημειοθεραπευτικά που αναφέρεις παρεμπιπτόντως είναι μόνο για περίπτωση καρκινικών κυττάρων και όχι για παθογόνους μικροοργανισμούς)


β) Οι μεταλλάξεις είναι τυχαία γεγονότα.Η παραμονή ενός μεταλλαγμένου γονιδίου ομως είναι θέμα Φυσικής επιλογής.


γ) Λες:
Τα μικρόβια του περιβάλοντος, που μπορεί να είναι ένας εντελώς αθώος βάκιλος, έχοντας αναπτύξει αντοχή σ'ένα αντιβιοτικό, έρχονται σε επαφή με τα δικά μας μικρόβια και ανταλάσουν γεννετικό υλικό, εν προκειμένου το μεταλλαγμένο γονίδιο για την ανθεκτικότητα. Γιατί το γεννετικό υλικό των μικροβίων δεν "γράφει" ανταγωνισμός, αλλά συναγωνισμός και συνεργασία.

Η έννοια "βάκιλος" περιγράφει τη μορφή (επιμηκες κύτταρο) και είναι γενική και δεν πρέπει να συγχεεται με το είδος.Βακιλοι είναι πολλα είδη βακτηρίων.
Τα αμφιγονικά φαινόμενα είναι σπάνια στα βακτήρια και
ανταλλαγή γενετικού υλικού όπως των R factors (υπευθυνων για την ανθεκτικότητα σε αντιβιοτικά) γίνεται μόνο μεταξύ στελεχών του ίδιου είδους. Συνεπώς δεν πρόκειται για συνεργασία ή συναγωνισμό.Πρόκειται για αναπαραγωγή.
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Επόμενο

Επιστροφή στο περιβάλλον

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron